Απέδειξε ότι αδικεί τον εαυτό του!

Σαφώς ποιοτικότερος από τον Χολαργό ο Ηρακλής, υπερέβη τις αδυναμίες του και απέδειξε τις πραγματικές δυνατότητές του.

Ηρακλής, Μπάσκετ

Το πόσο κατάφωρα έχει αδικήσει εαυτόν ο φετινός Ηρακλής φάνηκε ανάγλυφα στην αναμέτρηση του «Α. Τρίτσης». Η ομάδα του Λευτέρη Χατζηκυριακίδη υποτίθεται ότι είχε να αντιμετωπίσει στην έδρα της τη δεύτερη πιο δυνατή ομάδα της φετινής Α2, τουλάχιστον όπως έχουν καταγραφεί τα αγωνιστικά δεδομένα στο παρκέ.

Διότι, αυτήν τη φορά, η… θεωρία κέρδισε την πράξη. Όσοι αντιλαμβάνονται και έχουν την αίσθηση του τι συμβαίνει σε επίπεδο έμψυχου δυναμικού στις ομάδες της κατηγορίας, εισέπρατταν ότι ο Ημίθεος διέθετε και διαθέτει καλύτερο, ποιοτικότερο και με πιο έντονες μπασκετικές παραστάσεις αγωνιστικό δυναμικό από τον Χολαργό, αλλά διατηρούσε αυτό το πλεονέκτημα, μόνο σε επίπεδο… θεωρίας.

Από την άλλη, η αθηναϊκή ομάδα «έβγαζε» μέχρι τώρα όλα τα πλεονεκτήματα, που τις προσέφερε η καλή αγωνιστική «χημεία» της και το γεγονός ότι ευστόχησε στη μία και μοναδική επιλογή ξένου, την οποία δικαιούνται οι ομάδες της κατηγορίας, με την περίπτωση του Ρασάντ Μπελ.

Ο «Γηραιός», όμως, σε ένα εξαιρετικής σημασίας (και από ψυχολογικής απόψεως) παιχνίδι, κατόρθωσε να περάσει την ανωτερότητά του από τη θεωρία στην απόλυτη πρακτική καταγραφή του παρκέ και να πάρει ένα μεγάλο «διπλό».

Έστω και στην παράταση, καθώς, ακόμη και μέσα από την επιτυχία τους, οι «κυανόλευκοι» δεν παρέλειψαν να αδικήσουν και πάλι τους εαυτούς τους, εφόσον μπορούσαν να διασφαλίσουν τη νίκη νωρίτερα και ευκολότερα…

Κλειδί οι μεθοδευμένα ομαδικές επιθέσεις και ο Αθανασούλας

Ο Λευτέρης Χατζηκυριακίδης «διάβασε» σωστά τον αγώνα και επέλεξε να αντιπαρατεθεί απέναντι σε μία «run and gun» ομάδα, με όλα εκείνα τα πλεονεκτήματα, που διαθέτει ο Ηρακλής του σήμερα.

Με λογικές επιθέσεις, πολλή επιμονή στην έξτρα πάσα, ομαδικό παιχνίδι και πέρασμα της μπάλας στη ρακέτα. Την ώρα, που χρειαζόταν είχε και τα «μεγάλα» μακρινά σουτ, όπως του Βασίλη Αγγελακόπουλου, ωστόσο το τεράστιο νούμερο των 23 ασίστ «λέει» από μόνο του πολλά, για το «σοφό» επιθετικό παιχνίδι του «Γηραιού», το οποίο τίναξε στον αέρα τον αυθορμητισμό των σουτέρ του Χολαργού.

Είπαμε, αν η ομάδα ήταν και πιο προσεκτική, θα έφτανε στη νίκη, χωρίς τη… χρήση παράτασης και με ευρύτερο σκορ από το τελικό 93-94.

Πέρα από τις μεθοδευμένες επιθέσεις και την ομαδικότητα, κλειδί της νίκης ήταν η εξουδετέρωση του Ρασάντ Μπελ στα κρίσιμα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης. «Τεσσάρι» με γρήγορα πόδια και «εξειδίκευση» στη διείσδυση εν είδει περιφερειακού, ο Αμερικανός των γηπεδούχων, δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί ούτε από τα «πεντάρια», ούτε από τα «τεσσάρια» του Ηρακλή. Η λύση, που έδωσε στο καθοριστικό σημείο η παρουσία ενός γρήγορου, αλλά δίμετρου, «τριαριού», όπως ο Γιάννης Αθανασούλας, με το αποτελεσματικό μαρκάρισμα του Μπελ, ήταν καθοριστική, καθώς είχε και το ύψος, αλλά και την ευκινησία για να του κλείσει τους διαδρόμους προς το καλάθι.

Η άμυνα και ο Ντάριους…

Παρά τη σπουδαία νίκη, ο Ηρακλής έδωσε και πάλι… δουλειά στο τεχνικό επιτελείο του, καθώς ο Λευτέρης Χατζηκυριακίδης και οι συνεργάτες του δεν μπορούν να είναι ικανοποιημένοι από την αμυντική επίδοση. Με μια πιο αποτελεσματική άμυνα, οι «κυανόλευκοι» θα εγκλώβιζαν τον αντίπαλο και θα τελείωναν από νωρίς το ματς, με βάση την εξαιρετική επιθετική παρουσία τους.

Όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένως, ο Ημίθεος δεν ευτύχησε στην αναζήτηση ενός ικανού περιφερειακού σκόρερ για τη θέση του ξένου. Ο Ντάριους Ουάσινγκτον προσπάθησε, συνέβαλε επιθετικά, αλλά σε περιορισμένο επίπεδο, καθώς «κλειδώθηκε» από δύο πλευρές. Από την εγγενή αδυναμία του στο μακρινό σουτ (πόσο, αλήθεια, χρειαζόταν αυτός ο Ηρακλής έναν σταθερά καλό μακρινό σουτέρ) και από την άμυνα των γηπεδούχων, η οποία τον… περίμενε και δεν του έδινε διαδρόμους προς το καλάθι. Μάλιστα στο τέλος με τις άστοχες βολές του απέφυγε να καταστεί μοιραίος, χάρη στο… χέρι του Αθανασούλα, που ανέκοψε την τελευταία επίθεση των γηπεδούχων…

Το αγωνιστικό όφελος για τον… τελικό…

Ψυχολογικά, η χθεσινή νίκη στο «Α. Τρίτσης» ήταν σημαντικότατη. Αγωνιστικά, ο Ηρακλής μειώνει σε απόσταση βολής τη διαφορά από τη δεύτερη θέση, ωστόσο θα πρέπει να συμβούν πολλά για να επανακαταλάβει τη θέση αυτή.

Το ενδεχόμενο της… «κακής» διασταύρωσης με την Πάτρα στα play off εξακολουθεί να είναι το συντριπτικά πιθανότερο και οι πανηγυρισμοί στην έδρα του Χολαργού έχουν να κάνουν με την ψυχική εκτόνωση της ομάδας, αλλά και την προοπτική του τελικού των play off , όπου, αν η ομάδα προκριθεί, θα έχει το πάνω χέρι κόντρα στο αθηναϊκό συγκρότημα με το 2-0 στις νίκες, παρά το μειονέκτημα έδρας…

 

Σχετικά Άρθρα

Να δικαιωθεί η αυτοπεποίθηση της ομάδας και όχι η απογοήτευση του κόσμου…

Μπάσκετ

Back to Top