Μια διαφορετική Κυριακή

Ένα κείμενο από την «γιαγιά» του IRA STORE αφιερωμένο στην διαφορετική Κυριακή έρχεται.

Ηρακλής, Ποδόσφαιρο
Πάντα μου άρεσαν οι Κυριακές γιόκα μου. Για τον ίδιο λόγο που αρέσουν σε όλους, αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Μου αρέσει και εμένα να περνώ τις Κυριακές μου οικογενειακά, αλλά η δική μου οικογένεια δεν χωρά ούτε στη μεγαλύτερη τραπεζαρία του κόσμου. Η δική μου οικογένεια στήνει ένα μεγάλο φαγοπότι από νωρίς το μεσημέρι, μαγειρεύει την ατμόσφαιρα και μεθά με τη χαρά και τις αγκαλιές. Και πίστεψε με, ξέρει πολύ καλά να το κάνει!
Οι Κυριακές συνήθως έχουν και ταξίδια μονοήμερα, για τσιπουράκι στο Βόλο, για κοντοσούβλι στο Μέτσοβο ή επίσκεψη στη γιαγιά στο χωριό. Για τους άλλους. Για μένα γιόκα μου, ακόμα και στην ηλικία μου, οι Κυριακές έχουν εκδρομές. Έχουμε πάει με τα εγγόνια μου σε όλο το κόσμο, με κάθε μέσο και τρόπο, με κρύο και βροχή. Πολλές φορές δεν μας αφήναν, αλλά εμείς πάλι εκεί, εμφανιζόμασταν από το πουθενά. Μπαίναμε σε ένα πούλμαν από τα χαράματα και επιστρέφαμε αργά το βράδυ. Για τα εγγόνια μου, για τα αδέρφια μου και για μένα, οι Κυριακές και οι εκδρομές είναι ένα πράμα αχώριστο.
Η Κυριακή είναι η μέρα που ούτε τα ρολόγια δεν δουλεύουν. Στις μέρες μου τουλάχιστόν γιατί τα πράγματά αλλάζουν γρήγορα. Εμένα πάντως ποτέ δεν μ’ άρεσε η δουλειά. Μη με παρεξηγείς γιόκα μου, δεν είμαι τεμπέλα, τη δουλειά δεν την συμπαθώ, το ωράριο, νιώθω πως με κρατά μακριά από αυτούς που αγαπώ. Έχω δει ανθρώπους να παρατάνε την οικογένεια τους για τη δουλειά, για τα λεφτά, για να έχουν και να κάνουν λούσα και να παριστάνουν τους καμπόσους τις λίγες ώρες που τους μένουν, αν τους μένουν, ανάμεσα στη δουλειά και τον ύπνο. Και δεν λέω για αυτούς που αναγκάζονται να φύγουν μακριά για να φέρουν στην οικογένεια τους ένα πιάτο φαΐ. Λέω για αυτούς που η δουλειά είναι πάνω απ’ όλα. Που θα δούλευαν ακόμα και με το διάολο αν τους έδινε καλές παράδες. Για αυτούς που η αξιοπρέπεια και το κοινό καλό είναι άγνωστα πράματα. Που νοιάζονται για το χρήμα πιο πολύ από κάθε άλλο.
Και αυτή την Κυριακή ξέρεις, έχουμε πάλι εκδρομή. Αλλά αυτή την φορά είναι πολύ διαφορετική από τις άλλες. Είναι «εκδρομή» σε ένα τόπο που έχει περάσει πολλά και δύσκολα τα τελευταία χρόνια. Θα πάμε σε αυτόν τον τόπο για να φωνάξουμε και να σταθούμε δίπλα σε ανθρώπους που παλεύουν και μάχονται για το καλό όλων μας. Θα πάμε να τους αγκαλιάσουμε σαν να είναι αδέρφια μας και να τους πούμε ότι είμαστε μαζί τους. Είμαστε μαζί τους ενάντια στο άδικο και θα είμαστε μαζί τους όποτε κι αν μας χρειαστούν. Μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα που θα δικαιωθούν. Και τότε εκεί μαζί τους θα είμαστε ξανά, για να τους καμαρώσουμε που τα κατάφεραν και να χαρούμε με την χαρά τους και την νίκη τους στον δίκαιο αγώνα που κάνουν.
Μη με ρωτάς λοιπόν τι θα κάνω την Κυριακή που έρχεται. Παρόλα τα χρόνια μου, θα πάρω το κασκόλ μου, θα συναντήσω τα εγγόνια μου και τα αδέρφια μου και θα πάμε μαζί σε αυτή την διαφορετική εκδρομή. Γιατί εγώ δεν έχω μάθει να κοιτάζω την πάρτη μου. Γιατί δεν πιστεύω ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα αρκεί να γίνεται το δικό μου.
Γιατί εγώ είμαι με αυτούς που φωνάζουν για το άδικο, όχι μόνο όταν είναι εις βάρος τους, αλλά για όλου του κόσμου το άδικο. Γι’ αυτό φοράω και τον Ημίθεο στο στήθος. Γι αυτό είμαι Ηρακλής γιόκα μου.
Πηγή: IRA STORE

Σχετικά Άρθρα

Back to Top