Η επίπλαστη πραγματικότητα της μεταγραφής του Βέλλιου…

Ο Θωμάς Καλέσης γράφει για τα περίφημα χρήματα της πώλησης του διεθνή επιθετικού που ακόμη και αν μπουν στην ΠΑΕ θα δώσουν μονο μια μικρή παράταση ζωής

Άγνωστο, γιατί, άγνωστο το πως, άγνωστο με τι εχέγγυα, ο Σπύρος Παπαθανασάκης συνεχίζει μέχρι και σήμερα, να είναι μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ. Έχοντας αφήσει τα πάντα για μεγάλο χρονικό διάστημα στο έλεός τους, τελευταία δείχνει σημάδια επανεμφανισής, έχοντας χάσει ωστόσο, κάθε ίχνος εμπιστοσύνης, προς πάσα κατεύθυνση. Έστω και κλεισμένος σε κρυσφήγετο της πρωτεύουσας πλέον, μακριά από την ενοχλητική παρουσία, συνεργατών, δημοσιογράφων, οπαδών, δανειστών και λοιπών, συναντάει παράγοντες, μιλάει με ανθρώπους της ομάδας, δεσμεύεται για αποφάσεις που παίρνει ο ίδιος μόνος του (ή ακόμη και σε συνεργασία με κάποιους λίγους που παραμένουν στο πλευρό του) -αλλά και που κανείς δεν ξέρει αν θα υλοποιήσει πότε- και παράλληλα νομίζει ότι σχεδιάζει το μέλλον. Κινήσεις που γίνονται για αλλαγές στο διοικητικό ή στο ιδιοκτησιακό, ούτε που μπαίνει καν στον κόπο πλέον να τις κουβεντιάσει και φυσικά για το πως και το που θα βρει πόρους για να κινήσει το καράβι που λέγεται ΗΡΑΚΛΗΣ στο φετινό πρωτάθλημα, ούτε λόγος να γίνεται.

Τούτη η κατάσταση λοιπόν έχει δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στον τρόπο σκέψης οπαδών, δημοσιογράφων, αλλά και του απλού κόσμου της ομάδας που βλέπει το φάντασμα της διάλυσης να πλανάται και πάλι πάνω από τη Μίκρα. Τι είναι αυτό που στηρίζει τον Παπαθανασάκη; Μήπως αν κάνουμε αυτό ή εκείνο θεωρηθεί ότι βάζουμε πλάτη; Ότι ξεχνάμε που βρισκόμαστε; Μήπως αν γυρίσουμε πλάτη σ’ αυτόν και κατ’ επέκταση και στην ομάδα, ουσιαστικά καταδικάσουμε και μια προσπάθεια εξ’ αρχής στο αγωνιστικό κομμάτι, εκεί όπου τουλάχιστον υπάρχει ένας Νίκος Παπαδόπουλος, να μας θυμίζει ότι ο ΗΡΑΚΛΗΣ είναι ένας τεράστιος και ιστορικός οργανισμός που και στα δύσκολα δεν επιτρέπεται να δείχνει εικόνα αποσύνθεσης; Στην πραγματικότητα, μπρος σε τούτη την δύσκολη στιγμή που έχει διαμορφωθεί οι σκέψεις του Ηρακληδέα πρέπει να περιορίζονται στους εξής δύο άξονες.

Ο πρώτος άξονας, αφορά τον πόλεμο εναντίον του μεγαλομετόχου και την μάχη για την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό, η οποία πρέπει να συνεχίστει. Και όπως δείχνουν τα πράγματα, η μάχη αυτή, θα είναι σκληρή, επίπονη κι ίσως και διαρκείας. Ακόμη και αν ο Σπύρος Παπαθανασάκης “ανασάνει» από διάφορες οικονομικές ενέσεις, δεν πρέπει επ’ ουδενί να ξεχνάμε, ότι και τα τελευταία…δανειακά αναχώματα που διαθέτει, εξαντλούνται, οπότε αργά ή γρήγορα, ο ΗΡΑΚΛΗΣ θα βρεθεί και πάλι σε μια δύσκολη κατάσταση μη αναστρέψιμη, ίσως και μεσούσης της περιόδου.

Και για να μην μιλάμε αόριστα, το κορυφαίο δάνειο ζωής αυτή τη στιγμή για τον Καναδό, είναι η μεταγραφή του Βέλλιου. Ήδη και πριν ακόμη ο ποδοσφαιριστής αναχωρήσει για την Αγγλία, τα λεφτά της μετακίνησής του, άρχισαν να μοιράζονται. Και μπορεί λογιστές να μην είμαστε, αλλά τα πράγματα σε αυτή την υπόθεση είναι απλά και ξεκάθαρα. Κάποια από τα χρήματα αυτά, θα δοθούν για να διακανονιστούν οι οφειλές σε ΙΚΑ και εφορία που αποτελούν και το μεγαλύτερο αγκάθι στο πόδι του Παπαθανασάκη, σ’ ότι αφορά τους τακτικούς ελέγχους της ΕΠΟ και τις ποινές της σε περίπτωση μη ρύθμισης των παραπάνω. Κάποια θα δοθούν στους παίκτες, σ’ αυτούς που δεν δέχτηκαν να πληρωθούν από την εκχώρηση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, τόσο της περσινής περιόδου, όσο και αυτής που ακολουθεί. Μέρος των χρημάτων από την μεταγραφή του Βέλλιου, ίσως να δοθεί και για τις ανανεώσεις των συμβολαίων, το μοναδικών πλέον που απέμειναν, Μοντέιρο και Περόνε.

Ανοίγοντας εδώ μια παρένθεση, να πούμε ότι η προετοιμασία στην Ολλανδία, αποτελεί καθαρά επιλογή του Νίκου Παπαδόπουλου, ο οποίος στην έρευνα που έκανε διαπίστωσε ότι η διαφορά ανάμεσα στο προπονητικό κέντρο του εξωτερικού, με αυτό του Καρπενησίου είναι περίπου 30.000 ευρώ. Με μια σημαντική διαφορά βέβαια. Ότι τα φιλικά θα είναι με καλές και δυνατές ομάδες, οπότε θα υπάρχει τηλεοπτική κάλυψη από το συνδρομητικό κανάλι, αρά κατ’ επέκταση και η εξασφάλιση ενός ποσού, που θα βοηθήσει τόσο στην κάλυψη της διαφοράς σε περίπτωση που η ομάδα πήγαινε στην Ευρυτανία, όσο και στην αποπληρωμή του κέντρου που θα γίνει η προετοιμασία. Εμείς όμως, να δεχθούμε ότι ακόμα και εκεί, θα δοθούν κάποια χρήματα από την πώληση του Βέλλιου.

Με όλα αυτά πιστεύει κανείς ότι ακόμη και αν ο ΗΡΑΚΛΗΣ βάλει στα ταμεία του περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ από την μετακίνηση του διεθνή φορ, τα χρήματα αυτά, θα φτάσουν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να εξελιχθεί ομαλά η πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα; Σε καμιά περίπτωση. Με τα υπάρχοντα δεδομένα, ουσιαστικά κερδίζεται κάποιος χρόνος, ενδεχομένως ελάχιστος -τριών μηνών περίπου- για να καταβληθεί μέχρι και το τελευταίο ευρώ της μεταγραφής. Και ολα αυτά φυσικά με την προϋπόθεση ότι όλα τα παραπάνω θα αποπληρωθούν και δεν θα αφεθούν στην τύχη τους. Διότι ο Παπαθανασάκης, σε όλο το διάστημα της περσινής χρονιάς δεν πλήρωσε σχεδόν τίποτα. Γιατί να μην το κάνει και τώρα; Μήπως μας έχει δείξει μέχρι σήμερα σημάδια καλής διαχείρισης των εσόδων; Μήπως μας έχει δείξει ότι μπορούμε να του έχουμε εμπιστοσύνη; Όχι βέβαια. Σε καμιά περίπτωση. Απλά εδω εξετάζουμε το καλό σενάριο για το τι θα γίνει σε περίπτωση που όντως τα χρήματα του Βέλλιου μπουν στα ταμεία του ΗΡΑΚΛΗ και μόνον εκεί.

Λοιπόν ακόμη και να μπουν. Εξασφαλίζει κανείς ότι σε δύο, τρεις, τέσσερις, έξι, οκτώ μήνες η κατάσταση δεν θα είναι ίδια και χειρότερη; Μπορεί κανείς να απαντήσει με βεβαιότητα στο ερώτημα που θα αφορά το να ξεκινήσει μεν ο ΗΡΑΚΛΗΣ στο πρωτάθλημα, αλλά γύρω στο Νοέμβρη να κουνήσει μαντήλι λόγω αδυναμίας αποπληρωμής των υποχρεώσεών του, σε παίκτες, προπονητικό τιμ και τρίτους; Όχι μόνο δεν μπορεί να το απαντήσει, αλλά με τα υπάρχοντα δεδομένα το παραπάνω σενάριο είναι και το πιο πιθανό. Εκτός αν πέσουν χρήματα από τον ουρανό ή ο Παπαθανασάκης κερδίσει κανένα τζόκερ (πράγμα δύσκολο λόγω επιλογών που έκανε καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς μέχρι και σήμερα) ή αν καταλάβει ο ίδιος ποσο ζημιογόνα είναι η κάθε μερά παραμονής του στον προεδρικό θώκο της ΠΑΕ. Πράγμα εξίσου δύσκολο, αν αναλογιστεί κανείς ότι όλο αυτό το διάστημα ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η ουσία είναι η εξής: Πως ότι και να γίνει, όσα χρήματα και αν δοθούν, όσες τρύπες και αν καλυφθούν από την πώληση του Βέλλιου (που μπορεί να γίνει σήμερα, αύριο ή σε 20 μέρες) η μάχη για την απομάκρυνση αυτού του επικίνδυνου από τη Μίκρα και η κατάγραφή της αδυναμίας του να ηγηθεί του τεράστιου αυτού συλλόγου, πρέπει να είναι σκληρή, καθημερινή και ασταμάτητη, όση στάχτη και αν μας ρίξει στα μάτια. Τούτη πρέπει να είναι η πρώτη σκέψη που θα κυριαρχεί στο μυαλό του Ηρακληδέα.

Η δεύτερη σκέψη αφορά το αγωνιστικό κομμάτι. Στο πλαίσιο αυτό εάν ο ΗΡΑΚΛΗΣ, καταφέρει με τα υπάρχοντα δεδομένα να φτάσει μέχρι την πρεμιέρα του πρωταθλήματος- πρέπει να στηριχτεί όσο ποτέ άλλωτε από τον κόσμο του. Δεν ξέρω πως, δεν με ενδιαφέρει κιόλας, αλλά εάν ο ΗΡΑΚΛΗΣ καταφέρει τελικά να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα, ο κόσμος πρέπει να είναι εκεί με φωνή, παλμό, με μαζική παρουσία τόσο στο πέταλο, όσο και στις υπόλοιπες κερκίδες να φωνάζει για το “όνομα” της ομάδας και γι’ αυτό που εκπροσωπεί και όχι για τον μεγαλομέτοχό του που την φυτοζωεί και την οδηγεί στην καταστροφή. Τώρα βέβαια θα μου πεις, αν πάρω διαρκείας αυτόματα δεν γεμίζω και την τσέπη του Παπαθανασάκη; Δεν του δίνω πάτημα να συνεχίσει να υπάρχει στη ζωή μου; Σύμφωνοι, αλλά αυτή τη στιγμή το πως δεν θα πρέπει να μας ενδιαφέρει τόσο, όσο το να είμαστε όλοι στην κερκίδα και να στηρίζουμε την ομάδα. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ πάντα, διότι στην τελική για τον Σπύρο ο κόσμος θα φταίει όπως και να ‘χει. Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ομως είναι η ομάδα μας. Και εμείς στηρίζουμε την ομάδα, όπου και να παίζει.

Και ποιος ξέρει;. Ίσως μια μέρα καταλάβει το πόσο λίγος ειναι γι’ αυτή την ομάδα, ότι μονο ζημιά απότελεί γι’ αυτήν η παρουσία του και ξεκουμπιστεί από μόνος του μια ώρα αρχύτερα…

ΥΓ: Κάθε μέρα που περνάει, φαίνεται ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να βοηθήσουν τον σύλλογο με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Αρκεί στη διάθεση αυτή να υπάρχει πάντα το βέτο της μη συνεργασίας με την ΠΑΕ, όσο σε ρόλο προέδρου παραμένει ο Παπαθανασάκης. Δεν χρειάζεται κανένας άνθρωπος που αγαπά την ομάδα να “καίγεται” παραγοντικά, παίζοντας το στήριγμα του Καναδού.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top