- Bluearena - http://bluearena.gr -

Νέος μεγαλομέτοχος, με θεσμοθετημένο έλεγχο…

Ο Σπύρος Παπαθανασάκης βρίσκεται σε απόλυτη αποδρομή. Σε απλά Ελληνικά, βρίσκεται σε φάση αποχώρησης. Ό,τι και να ανακοινώσει, ό,τι και να επιχειρήσει από εδώ και πέρα, έχει βρει τοίχο και μάλιστα πολύ πιο αδιαπέραστο από αυτόν της απόλυτης οικονομικής αδυναμίας: βρήκε στον τοίχο της απόλυτης ανυποληψίας από πλευράς της οικογένειας του Συλλόγου, που με τόση καλή προαίρεση τον υποδέχτηκε δύο καλοκαίρια πριν. Ο Ελληνοκαναδός έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του, μέσα από μια συνεχώς φθίνουσα πορεία, που τον έφερε από την ευεργετική για την ομάδα παρουσία του με την άνοδο στη Super League και την επίφαση οικονομικής δυναμικής, που προσέφερε κατά τον πρώτο χρόνο της παρουσίας του, στον κατήφορο των αλλεπάλληλων διοικητικοργανωτικών λαθών και επικοινωνιακών τραγωδιών, μέχρι τον πάτο της απόλυτης οικονομικής αδυναμίας.

Μιας οικονομικής αδυναμίας, η οποία – εύλογα – κάνει τον κάθε Ηρακλειδέα να αναλογίζεται πως ένας άνθρωπος, ο οποίος – μέχρι πριν μερικούς μήνες – έδινε λύσεις στις υποχρεώσεις της ΠΑΕ, ξαφνικά φτάνει στο επίπεδο να επιτρέπει τον ευτελισμό του ποδοσφαιρικού τμήματος, αδυνατώντας να συμβάλλει ακόμη και στα έξοδα διαμονής του (!!!). Βεβαίως, αυτό είναι μία μεγάλη ιστορία, που δεν είναι σκόπιμο να την ερευνήσουμε τώρα, καθώς προέχει ο Ηρακλής και οι εξελίξεις, που θα προκύψουν στο ιδιοκτησιακό της ΠΑΕ. Διότι θα προκύψουν, όσο κι αν ο Σπύρος Παπαθανασάκης ασχολείται με την… προσέλκυση ταλέντων (Θεέ και Κύριε), όσο κι αν στο μυαλό του ιεραρχούνται ως πρώτες οι λύσεις πρόσκαιρης επιβίωσής του στο τιμόνι της «γαλάζιας» ποδοσφαιρικής εταιρείας… Θα την δώσει την ΠΑΕ, αργά ή γρήγορα. Η ελπίδα όλων μας, πάντως, είναι το γρήγορα, το αμέσως, το «χθες»…

Υπό το πρίσμα αυτής της λογικής, λοιπόν, δηλαδή του ότι βρισκόμαστε σε φάση διαδοχής στην ΠΑΕ, βλέπουμε ότι η οργανωμένη βάση του Συλλόγου και το Ιδρυτικό Σωματείο της νέας ΠΑΕ τηρούν σώφρονα στάση και έχουν εξαιρετική αντιμετώπιση στα πράγματα: «φίλε, τελείωσες μόνος τον εαυτό σου, η παραχώρηση των μετοχών είναι μονόδρομος, αλλά μην περιμένει κανείς ανάμειξη δική μας στο παιχνίδι της διαδοχής», είναι το μήνυμα που περνάνε και πράττουν άριστα.

Δοθέντος λοιπόν ότι κάποιο διάστημα μετά αναλαμβάνει νέος μεγαλομέτοχος στην ΠΑΕ, η «περίπτωση Παπαθανασάκη», αλλά και οι εμπειρίες με Μυτιληναίο, Σπανουδάκη, Ρέμο και τον – συγχωρεμένο, καλή ώρα του – Θόδωρο Παπαδόπουλο διδάσκουν και δείχνουν το πώς επιβάλλεται να ενεργήσει η «κυανόλευκη» οικογένεια, προκειμένου να διασφαλίσει ότι η ιστορία δεν θα επαναληφθεί. Άλλωστε, δικαιώθηκε η ρήση περί φάρσας κατά την επανάληψή της, μέσα από τα έργα και τις ημέρες του «ανιχνευτή και… προσελκυστή ταλέντων»… Θα πρέπει όλοι οι Ηρακλειδείς, δια μέσου του θεσμικού φορέα, που συνιστά το Ιδρυτικό Σωματείο της νέας ΠΑΕ, να θέσουν ασφαλιστική δικλείδα στο υπόβαθρο βιωσιμότητας της ομάδας, διότι το καράβι είναι ήδη υπερβολικά ταλαιπωρημένο από τους κάκιστους χειρισμούς, κάκιστων καπεταναίων.

«Ο δρόμος, που οδηγεί προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις», υποστήριξε ο σκοτσέζος Ιστοριογράφος, Walter Scott και επιβεβαιώνεται από τη ζώσα πραγματικότητα. Κανείς δεν αρνείται τις καλές προθέσεις του οποιουδήποτε αναλαμβάνει ένα μεγάλο project, όπως η διοίκηση μιας κορυφαίας και κολοσσιαίας ομάδας, όπως ο «Ημίθεος». Αποδείχτηκε, ωστόσο, ότι δεν αρκεί να μένουμε σε αυτές. Ο οργανισμός του Ηρακλή θα πρέπει να απαιτήσει (και επιμένω στο ρήμα) από τον – όποιο – «διάδοχο» να γνωρίζει η… μητέρα του και όλο το … συγγενολόι του τι επαγγέλλεται και – το κυριότερο – να αποδεχθεί ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟ ΕΛΕΓΧΟ ΠΕΡΠΑΓΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΠΑΕ.

Τουτέστιν, το Ιδρυτικό Σωματείο σε συνεργασία με την βάση της ομάδας θα πρέπει να καθορίσει έναν – απολύτου εμπιστοσύνης – Ηρακλειδέα ως εκπρόσωπο στο διοικητικό συμβούλιο του επόμενου καθεστώτος, ο οποίος θα έχει ως μοναδικό αντικείμενο τον (ακόμη και ανά εβδομάδα) έλεγχο της πορείας των οικονομικών υποχρεώσεων της ΠΑΕ προς κάθε κατεύθυνση, ώστε να ενημερώνει ανά πάσα στιγμή το περιβάλλον του Συλλόγου. Με αυτή την διαδικασία, απολύτως θεσμοθετημένη και απολύτως αποδεκτή από τον επόμενο μεγαλομέτοχο, ο «κόφτης» του ενδεχόμενου – νέου – κατήφορου (αλίμονο αν συμβεί και πάλι) να λειτουργήσει άμεσα, χωρίς να κινείται όλος ο Ηρακλή στο σκοτάδι, πλην του μεγαλομετόχου και των άμεσων συνεργατών του, όπως συνέβη με τον Ελληνοκαναδό πρόεδρο.

Ένα πρόγραμμα «κυανόλευκης διαύγειας» είναι δηλαδή αυτό, που προτείνει η ασημαντότητά μου, ως δίδαγμα των εμπειριών, που έχουμε αποκομίσει όλοι μας από το παρελθόν και το – δυσβάσταχτο – παρόν. Θεσμοθετημένο, έντιμο, ξεκάθαρο, προς όφελος της ΠΑΕ, του Ηρακλή και της προοπτικής του στο μέλλον. Πρόταση, την οποία ένας σοβαρός, καθαρών προθέσεων και άξιος επιχειρηματικά μεγαλομέτοχος δεν έχει λόγο να αρνηθεί…