Λυπάμαι Spyros…εσύ χάνεις!

Ο Θωμάς Καλέσης γράφει για την απόφαση του Σπύρου Παπαθανασάκη να μην πάει σήμερα στο Κατσάνειο….

Ομολογώ ότι δεν περίμενα ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν κατά τέτοιο τρόπο και μάλιστα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Δεν περίμενα δηλαδή ότι ο Ηρακλής θα έμπλεκε ξανά σε μια τέτοια ιστορία. Πιστεύω ότι η ιστορία του Σπύρου Παπαθανασάκη, ταιριάζει λίγο με την πορεία του Αλέξη Τσίπρα. Από την «Ελπίδα που έρχεται» να βαδίζουμε από το κακό στο χειρότερο. Υποσχέσεις και μεγαλοστομίες που όχι μόνο δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, αλλά αντιθέτως έφεραν μνημόνια, ύφεση και ανεργία. Ομοίως και στον Ηρακλή, πιστέψαμε ότι η «ελπίδα ήρθε το καλοκαίρι του 14′» αλλά με τον καιρό βαδίζουμε και πάλι από το κακό στο χειρότερο.

Όταν ο Καναδός ανέλαβε τα ηνία της ομάδας, είπαμε…»εντάξει. Μπορεί να άφησε πολλά θολά στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου που μπορούν να δείχνουν ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που μπορεί να έχει περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, όμως έχει όραμα, γουστάρει και μπορεί να φέρει την ελπίδα». Και δωσ’ του ανακοινώσεις για γήπεδα, δώσ’ του μεταγραφές…

Με την βοήθεια του προπονητή και του τεχνικού διευθυντή, έφτιαξες μια ομάδα, καλή. Είδαμε επιτέλους ποδόσφαιρο. Και δωσ’ του χαρές, δωσ’ του πανηγύρια. Εσύ έσταζες μέλι για την «Gate Ten» και δεν έχανες την ευκαιρία να φωτογραφηθείς με φόντο τις εκδηλώσεις στην κερκίδα. Ευημερούσες! Όλα πήγαιναν καλά. Κανείς δεν ήξερε πως. Αλλά πήγαιναν.

Σε θυμάμαι μετά από εκείνο το παιχνίδι κόντρα στην Καρδίτσα, όταν η «Gate Ten» τραγουδούσε για…ένα παιχνίδι ακόμη μετά το τέλος. Και δωσ’ του δηλώσεις με φόντο την κερκίδα. Και δωσ’ του μεγαλοστομίες. Θα κάνουμε εκείνο, θα κάνουμε το άλλο. Έτρεχες αγκαλιά με τον Παπαδόπουλο, τον Νίκο, να ευχαριστήσεις τον κόσμο, που τραγουδούσε…στο όνομα του Ηρακλή. Όχι στο δικό σου, στου ΗΡΑΚΛΗ. Ελπίζω να καταλαβαίνεις την διαφορά;

Σε θυμάμαι επίσης να κερδίζεις στην Κόρινθο την Παναχαϊκή και παράλληλα την άνοδο στην Superleague. Ο ΗΡΑΚΛΗΣ επέστρεφε εκεί απ’ όπου δεν έπεσε ποτέ.  Τέσσερα και κάτι χρόνια σε όλα τα χωριά της Ελλάδας, για το…όνομα του ΗΡΑΚΛΗ, για τον κόσμο του, ήταν πολλά, αλλά πλέον ήταν και παρελθόν. Το χάρηκες και εσύ. Σε θυμάμαι σε εκείνο τον διάδρομο των αποδυτηρίων του παλιού γηπέδου της Κορίνθου. Δεν σταμάταγες να μιλάς. Σε όλους, για όλα. Είχες μερίδιο σ’ αυτή την επιτυχία αναμφισβήτητα, παρά τα…»είναι σφιχτός ο πρόεδρος» στα αποδυτήρια, τα είχες καταφέρει.

Γύρισες όμως και λες και κάτι άλλαξε από εκείνη την μέρα και έπειτα. Άλλαξες. Από το αεροδρόμιο κιόλας, άρχισες να μιλάς για Κλέιτον, για τις χρονιές τις καλές που θα έρθουν, που θα φέρουν την ομάδα στην Ευρώπη, στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ξέραμε ότι είσαι παρορμητικός, ότι αυτό που θες να το πεις, θα το πεις. Δεν προτίμησες τον λόγο της αλήθειας, προτίμησες να φουσκώσεις μυαλά. Και κάπου εκεί, το έχασες…

Έδιωξες τον τεχνικό διευθυντή, γιατί δεν σου έκανε. Σύμφωνοι, δεν πήρες όμως τεχνικό διευθυντή, δεν χρειαζόταν, ήσουν προπονητής εσύ. Ήξερες από μπάλα. Στελέχωσες την ομάδα με λίγους ανθρώπους. Δεν χρειαζόταν.  Αν μπορούσες να ήσουν πρόεδρος, μπορούσες να είσαι και διευθύνων σύμβουλος και γενικός αρχηγός και γενικός επιτηρητής των πάντων.  Σιγά τα ωά! Έβαλες δίπλα σου έναν άνθρωπο που μπορούσε να παίρνει αποφάσεις, αλλά να μην φαίνεται πουθενά γιατί δεν κατείχε κανένα πόστο. Δεν πείραζε. Εσύ ήσουν πρόεδρος. Και τις αποφάσεις τις έπαιρνες εσύ. Στην μπίζνα δεν χρειάζονται συναισθηματισμοί. Μετράει μόνος ποιος βάζει τα φράγκα.

Από τους Κλέιτον και τα Τσάμπιονς Λιγκ, γρήγορα περάσαμε σε άλλα μονοπάτια, πιο ρεαλιστικά για τις οικονομικές σου δυνατότητες. Χρονιά σταθεροποίησης είπες. Ο προπονητής μίλησε μέσα σου. Ή μήπως διαπίστωσες ότι τα κουκιά δεν βγαίνουν. Δεν ξέρουμε, δεν μας είπες ποτέ. Τα αγωνιστικά χαστούκια άρχισαν να έρχονται σιγά – σιγά.

Παράλληλα στα διοικητικά σερνόταν θέματα. Η Turkish Airlines, η χορηγία από την ΟΠΑΠ, για την οποία είπες το περίφημο…»όταν βλέπεις λεφτά πάνω στο τραπέζι, πρέπει να τα αρπάζεις». Μετά ήταν…λίγα. Μας είπες για προετοιμασία στην Ιταλία, στην Ολλανδία, και τελικά…Καρπενήσι για να εξοικονομηθούν κι άλλα χρήματα. Το πόσα εξοικονομήθηκαν και γιατί αφού του χρόνου θα ήμασταν στις Ευρώπες, δεν το μάθαμε ποτέ.

Εξίσου παράλληλα άρχισε να μιλάει μέσα σου, ο προπονητής, ο τεχνικός διευθυντής και οι υπόλοιπες ικανότητες που έφερες από τον Καναδά. Αγόρασες τον Μπουλούτ, παρά την αρνητική εισήγηση του Παπαδόπουλου, του Νίκου. Έναν παίκτη φιλότιμο γι’ αυτό που ήξερε, με πάθος, αλλά ως εκεί. Για κοντρόλ ούτε λόγος. Και ήρθαν τα αγωνιστικά χαστούκια, αλλά ήσουν προπονητής εσύ, ήξερες ότι σε ένα, το πολύ σε δύο χρόνια, αυτός ο πονόματος και τα τετράμπαλα στην Αθήνα θα σταματήσουν. Θα βγούμε Ευρώπη.

Άρχισες να απομακρύνεσαι από τον κόσμο. Πλέον δεν είχε γούστο. Έβαλες άτομο στην ΕΠΟ. Ψήφισες Ολυμπιακό. Εμφάνισες κάτι Πηρούνιες, κάτι κουτάλες, κάτι μαχαιροπήρουνα. Μας γύρισες τα μυαλά, σε ρωτήσαμε γιατί το έκανες; Δεν ξέρεις τι περάσαμε από αυτούς. Δεν απάντησες κι είπαμε κάτσε να δούμε που το πάει. Νωρίς είναι ακόμα, ανέβασε την ομάδα. Κέρδισες τον Παναθηναϊκό, την Τρίπολη εκτός κι έταξες εκείνα τα ρημάδια τα 100.000. Δεν τα είχες, γιατί το έκανες; Κανείς δεν ξέρει, δεν είπες ποτέ.

Κι άρχισαν ξανά τα χαστούκια στο αγωνιστικό. Ας είναι, του χρόνου θα είμαστε στην Ευρώπη και σε κανα δυο χρόνια, στο Τσάμπιονς Λιγκ. Τα ραδιόφωνα σ’ αγαπούσαν γιατί ήσουν πρόθυμος να πεις οτιδήποτε, να κάνεις οτιδήποτε, να σου βάλουν τραγούδια και εσύ να τραγουδήσεις. Κάτι που δεν θα έκαναν ποτέ, στον Σαββίδη, στον Μελισσανίδη, στον Σπανό, στον Πανόπουλο, ούτε καν στον Καρυπιδη. Λέγαμε κάποιος πρέπει να τον προστατέψει, δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Δεν σε προστάτεψε κανείς, μέχρι που τα ραδιόφωνα σταμάτησαν να σ’ αγαπούν και εσύ να αγαπάς τα ραδιόφωνα.

Και έπειτα άρχισε να φταίει ο κόσμος. Ναι αυτός που σε αποθέωνε. Που δεν χόρταινες εκείνο το τραγούδι…»στο όνομα του Ηρακλή», παρ’ όλο που οι οπαδοί παρακάτω φώναζαν πως…»δώσαμε τις ζωές μας» και αυτό δεν το σεβάστηκες. Είπες ότι τα έσοδα από τα διαρκείας δεν ήταν πολλά. Ο κόσμος δεν έπαιρνε εισιτήριο, δεν στήριζε την ομάδα. Ποιος κόσμος; Αυτός που αποθέωνες πριν από ένα χρόνο; Ο κόσμος αυτός πίστεψε το όραμά σου. Μα για να έρθει κι άλλος κόσμος στο γήπεδο, Σπύρο Παπαθανασάκη, πρέπει κάτι να προσφέρεις και εσύ. Τι πρόσφερες εσύ στον κόσμο άραγε. Θέαμα; Σαν προπονητής που ήθελες να είσαι, θα έπρεπε να ξέρεις ότι υπήρχαν παιχνίδια που δεν έκανες φάση. Δεν λέω. Τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη, είχαν αρχίσει σιγά να γίνονται γίνονται χρόνια σταθεροποίησης. Με πλάνο…τετραετίας.

Τι πρόσφερες εσύ στον κόσμο; Προϊόντα της ομάδας; Διαχειρίστηκες φέτος τη μπουτίκ; Όχι βέβαια. Μπορεί να ήσουν προπονητής, τεχνικός διευθυντής, πρόεδρος, διευθύνοντας σύμβουλος, αντιπρόεδρος, πατριάρχης, αλλά έμπορος δεν ήσουν. Και έδωσες στην μπουτίκ σε κάποιον…Στοίτση. Τι είναι αυτός; Ηρακλής είναι; Έμπορος είναι; Κολλητός σου είναι; Φίλος σου; Ούτε αυτό μας το είπες ποτέ και η μπουτίκ έφτασε κάποια στιγμή να έχει τρία παντελόνια, δύο μπλούζες και κάτι χαλασμένες μπλε…μουστάρδες από τον καιρό που ευημερούσες. Είχε επίσης και κάτι κασκόλ με το ανεκδιήγητο μισοελληνικογκρίκλις «FC ΗΡΑΚΛΗΣ». Δεν είχε σκούφους όταν έβρεχε, δεν είχε φούτερ όταν είχε κρύο, δεν είχε παιδικά για να μπορέσει ο μπαμπάς να ντύσει το παιδί του και να το κάνει Ηρακλάκι. Δεν είχε τίποτα. Κάποιες φορές είχε ένα τραπεζάκι και κάτι καρέκλες που καθόταν ένας ανευθυνουπεύθυνος ακαδημιών. Τον… «Τανάλια». Αυτόν που στην επέτειο γενεθλίων του Ηρακλή, το μόνο που είχε να πει ήταν πως μέχρι τα 15 ήταν Παοκτσάκι με τη φανέλα του Κούδα στο εικονοστάσι». Για το γεγονός ότι η ομάδα δεν έχει ούτε ένα βετεράνο της προκοπής να μιλήσει με πάθος γι’ αυτή την ομάδα, να δώσει μια αξιόπιστη άποψη, δεν φταις εσύ. Είναι κληροδότημα του συστήματος. Πάντα μιλούσαν για τον ρομαντισμό του Ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, όταν έπαιζαν οι ίδιοι στον Ηρακλή, αλλά έπειτα οι δηλώσεις τους έγιναν καθαρά επαγγελματικές. Κάποιοι μου θυμίζουν οπαδό των Τρικάλων (τυχαίο το παράδειγμα) που μπορεί να είναι το ίδιο καλός οπαδός των Θεσσαλών, γιατί εκεί μένει αλλά κατά βάση δηλώνει Ολυμπιακός. Κάτι τέτοιοι περίμεναν συνήθως στην ουρά για να τους βάλεις κούτρα να δουν ένα παιχνίδι του Ηρακλή. Α, όλα κι όλα μπορεί μέχρι τα μικράτα τους να δήλωναν άλλη ομάδα, αλλά τη φανέλα με τον Ημίθεο την τίμησαν και είναι ντροπή να πληρώσουν εισιτήριο. Έτσι λένε…Μπορεί και να είναι ντροπή. Εγώ πάντως δεν νιώθω καμία ντροπή για τις παραπάνω μου λέξεις.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα. Και από εκεί που απέτυχαν όλα, ήρθε και η αλαζονεία. Με ποια ιδιότητα από όλες άραγε συνέταξες στη χθεσινή σου ανακοίνωση τη φράση…»Η ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ αυτή τη στιγμή ασχολείται με πολύ σοβαρές δραστηριότητες που αφορούν σχέδια για το μέλλον του συλλόγου». Δηλαδή, Σπύρο Παπαθανασάκη η ενημέρωση στον κόσμο του ΗΡΑΚΛΗ δεν είναι από μόνη της μια πολύ σοβαρή δραστηριότητα που αφορά το μέλλον του συλλόγου; Αγωνιάς περισσότερο για το μέλλον από τον απλό κόσμο του ΗΡΑΚΛΗ, Σπύρο Παπαθανασάκη; Και για ποιο μέλλον μιλάμε άραγε. Γιατί οι Ευρώπες και τα Τσάμπιονς Λιγκ έγιναν προσφυγές από τον Λάζαρ και οι χρονιές σταθεροποίησης, έγιναν ρόστερ με ακόμη νεαρότερους ποδοσφαιριστές. Πόσο νεαρότερους δηλαδή από τα 23 που προβλέπει η μη αδειοδότηση που δεν πήρες και ουδέποτε εξήγησες γιατί τελικά δεν την πήρες.

Ή μήπως είναι πιο σοβαρή δραστηριότητα η κουβέντα με τον Πλεξίδα, τον Αρβανιτίδη και τους λοιπούς που φέρονται να ενδιαφέρονται. Ή μήπως είναι πιο σοβαρή δραστηριότητα η ανεύρεση συμπαικτών και στηριγμάτων σε εσένα που μπορείς να είσαι και πρόεδρος παρά το γεγονός ότι πλέον δεν ενημερώνεις ούτε τον απλό κόσμο και δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις.

Λοιπόν Σπύρο Παπαθανασάκη, λυπάμαι αλλά, έχασες μια τελευταία ευκαιρία να πείσεις. Όχι με φανφάρες και μεγαλοστομίες. Αλλά με πραγματικά γεγονότα. Εκεί έξω υπάρχει ακόμη κόσμος που δεν ξέρει, που επειδή είσαι πράγματι ο άνθρωπος που ανέβασε την ομάδα, ήθελε να σου δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, να εξηγηθείς, να πεις τα πράγματα πως έχουν, να μιλήσεις για αυτές τις σημαντικές δραστηριότητες, για το μέλλον. Δεν θα έρθεις. Και από αυτό πίστεψε με μόνο να χάσεις έχεις. Είναι αυτό που λέγαμε μικροί όταν δεν δεχόμασταν μια πρόκληση. «Εσύ χάνεις». Μόνο εσύ, Σπύρο Παπαθανασάκη.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top