Πετυχημένη ή αποτυχημένη η χρονιά;

Ο Δημήτρης Βλάχος επιχειρεί να κάνει μία σύνοψη της χρονιάς που ολοκληρώθηκε σε αγωνιστικό επίπεδο.

Το τελευταίο -επίσημο- ενενηντάλεπτο της χρονιάς, ήταν πιθανότατα ο καθρέπτης της ομάδας σε ολόκληρη την περίοδο. Μίας ομάδας που όσο δύσκολα δεχόταν φάσεις στην περιοχή της, άλλο τόσο δύσκολα δημιουργούσε επικίνδυνες καταστάσεις στο άλλο μισό. Μίας ομάδας που αναγκάστηκε να παίξει από τα μέσα του πρώτου γύρου χωρίς ποιοτικό οκτάρι -η σημαντικότερη ίσως θέση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο- ελέω απουσίας Λάζαρ και στηρίχθηκε επιθετικά στην μεγάλη κλάση του Απόστολου Βέλλιου, ο οποίος πάντως στο τελευταίο διάστημα έδειχνε να παίζει περισσότερο για τα στατιστικά του, παρά για την ομάδα.

Μπορεί να είναι χιλιογραμμένο, ωστόσο η πορεία του φετινού Ηρακλή θυμίζει το ποτήρι που έχει νερό μέχρι την μέση. Κάποιοι το χαρακτηρίζουν μισογεμάτο και κάποιοι μισοάδειο. Και οι δύο έχουν δίκιο.

Ποιοι ήταν οι στόχοι του καλοκαιριού; Να είναι μία χρονιά σταθεροποίησης, να μην κινδυνεύσει η ομάδα και να πάρουν εμπειρίες τα παιδιά που έκαναν ντεμπούτο σε αυτό το επίπεδο. Και τα τρία συνέβησαν. Οπότε όποιος δει το ποτήρι μισογεμάτο, θα πει ότι η χρονιά είναι πετυχημένη.

Δεν θα έχουν όμως άδικο και όσοι την χαρακτηρίσουν αποτυχημένη. Πρόκειται γι’ αυτούς που θεωρούν ότι ο Ηρακλής έχασε μία χρυσή ευκαιρία να βρίσκεται σήμερα στην θέση του ΠΑΣ, ανεξαρτήτως κατάληξης του θέματος με την αδειοδότηση. Ο ΠΑΣ, τον οποίο ο Ηρακλής κέρδισε με σχετική άνεση στο Καυτανζόγλειο και δεν έχασε στα Ιωάννινα, ετοιμάζεται για πλέι οφς. Μία ομάδα τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με τον Ηρακλή, άφησε τους κυανόλευκους επτά βαθμούς πίσω, κάνοντας τα αυτονόητα, τα οποία φυσικά δεν έκανε ο Ηρακλής -ειδικά- μετά το ντέρμπι της Τούμπας.

Ποια ήταν τα αυτονόητα; Να πάρει περισσότερους βαθμούς στα εντός έδρας παιχνίδια κόντρα σε Πανιώνιο, Λεβαδειακό, Πλατανιά, Βέροια, Πανθρακικό, Ξάνθη, Αστέρα Τρίπολης. Από το μάξιμουμ των 21 βαθμών σε αυτή την επτάδα αγώνων, ο Ηρακλής πήρε μόλις τέσσερις. Και αυτές οι απώλειες είναι που τελικά στοίχισαν, μιας και τα διπλά σε Τούμπα και Τρίπολη δεν αρκούσαν για να “ρεφάρει” τις εντός έδρας γκέλες. Όπως διαπιστώνετε, ακόμη και αυτός ο Ηρακλής που στερείται ποιότητας, θα μπορούσε σήμερα να βρίσκεται στην θέση του ΠΑΣ, ο οποίος επίσης στερείται ποιότητας, ειδικά μετά την φυγή του Τσάβες. Η διαφορά όμως των δύο ομάδων, εντοπίζεται στην σοβαρότητα που επέδειξαν στο φινάλε της χρονιάς. Οι παίκτες του ΠΑΣ παρέμειναν σοβαροί και συγκεντρωμένοι μέχρι τέλους, ενώ οι δικοί μας (με εξαίρεση ορισμένους) έδειχναν να βρίσκονται σε… διακοπές από την επομένη του αγώνα της Τούμπας.

Υ.Γ. Την θέση μου για το διοικητικό κομμάτι της φετινής περιόδου, θα την καταθέσω μετά την ολοκλήρωση του καυτού θέματος της αδειοδότησης, αν και κατά την διάρκεια της χρονιάς επισήμανα ουκ ολίγες φορές τις διοικητικές αστοχίες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το αποτέλεσμα της προσπάθειας που καταβάλουν στην Μίκρα για να πάρουν την αδειοδότηση, δεν θα αλλάξει ούτε στο ελάχιστο την άποψή μου ότι ο Σπύρος Παπαθανασάκης πρέπει να αλλάξει ολοκληρωτικά τον τρόπο λειτουργίας της ΠΑΕ. Δεν μπορεί να συνεχίσει ο Ηρακλής να λειτουργεί όπως μία ομάδα τρίτης κατηγορίας, με λίγους (σε αριθμό) ανθρώπους, εκ των οποίων ορισμένοι αποδείχθηκαν ανεπαρκείς. Περισσότερα όμως προσεχώς…

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top