Οταν ανέβηκα στο γραφείο και τραγουδούσα «Ηρα ολέ…» (pics)

Οι «Μασονικές» Ρετρό Ιστορίες θυμούνται τον μεγάλο Ηρακλή, την ομάδα που την σεζόν 1994-95 έφτασε ένα βήμα από τον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου με τον απίθανο Μπέρι και τον εκπληκτικό Ζντοβτς.

Ηρακλής, Μπάσκετ

Ημουν πιτσιρικάς, καλά – καλά δεν είχα κλείσει τα 20, όταν μπήκα ως εκπαιδευόμενος στο αθλητικό τμήμα του ΕΘΝΟΥΣ.

Αλλοι φιλοπαναθηναϊκοί, άλλοι φιλοολυμπιακοί, άλλοι φιλοΑΕΚτζήδες, είχαμε και τον… τρελό του χωριού (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) που κατάγονταν από την Θεσσαλονίκη και δεν ήταν ΠΑΟΚ ή Αρης, αλλά Ηρακλής.

Ανθρωπος που σ’ έπιανε στα χέρια του και σε έστιβε, συντάκτης που από τα χεράκια του πέρασαν όλοι οι νεαροί εκείνης της εποχής, πρώτα για να γίνουμε άνθρωποι και μετά για να γίνουμε δημοσιογράφοι…

Ενα απόγευμα στα μέσα της δεκαετίας του ’90, γνωρίζοντας τις απόψεις του, αποφασίσαμε μ’ ένα συνάδελφο να κάνουμε την… επανάστασή μας. Με ηρωισμό, τόλμη και σιγουριά ότι θα τα καταφέρουμε, αποφασίσαμε να διαλέξουμε «Παναθηναϊκός», όταν μας έθεσε το γνωστό ερώτημα «με ποιον είστε;» λίγο προτού αρχίσει ένα από τα πολλά παιχνίδια στο Ιβανώφειο.

Ημασταν τόσο πεπεισμένοι πως θα του… σπάσουμε τον τσαμπουκά που μ’ ένα στόμα, μια φωνή φωνάξαμε ενώπιον όλων την προτίμησή μας. Ενα μεγαλοπρεπέστατο «ωωωωχ» ακούστηκε από την πλειοψηφία των συναδέλφων που εκείνη την ώρα βρίσκονταν στο γραφείο.

Αντί για επανάσταση, καταλήξαμε όρθιοι πάνω σε ένα γραφείο αγκαλιασμένοι, έχοντας μπροστά μας την τηλεόραση και τραγουδώντας «Ηρα ολέ, Ηρα ολέ» αναπηδώντας σαν τους φιλάθλους στην εξέδρα και τον καλό συνάδελφο να φωνάζει: «έτσι μπράβο, πιο δυνατά γιατί δεν σας ακούω καλά»…

Κάπως έτσι πήρα το μάθημα μου κι όταν άκουγα την ερώτηση «από τις μεγάλες ομάδες με ποιον είσαι;» απαντούσα πάντα… δημοκρατικά «Ηρακλής», μέχρι που μου έγινε συνείδηση κι άρχισα να το πιστεύω!

Με αφορμή λοιπόν την παραπάνω ιστορία και το «είσαι ακόμη Ηρακλής;» που με ρώτησε προ ημερών (πάλι) ο καλός συνάδελφος, όταν τον συνάντησα στο γραφείο, είπα να θυμηθούμε τη μεγάλη πορεία του «Γηραιού» την περίοδο 1994-95, τότε που ο Ηρακής είχε φτάσει να αντικαθιστά παίκτες τύπου Τζέιμς Ντόναλντσον με τον Γουόλτερ Μπέρι, έτσι για να θυμόμαστε πού βρισκόταν και πού βρίσκεται…

Οσο κι αν δεν το ξέρουν οι πολλοί, ο Ηρακλής μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90 ήταν μία από τις ομάδες με τις περισσότερες συμμετοχές στα ευρωπαϊκά Κύπελλα. Περισσότερες από 10 παρουσίες σε Κύπελλα Κόρατς, 55 και πλέον ευρωπαϊκοί αγώνες κι αυτό που του έλειπε ήταν μια διάκριση που θα έκανε το ευρωπαϊκό μπάσκετ να καταλάβει πως υπάρχει κι άλλη ομάδα πλην της ΑΕΚ, του Αρη, του ΠΑΟΚ, του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.

xaitoglou

 

Η χρονιά λοιπόν 1994-95 ξεκίνησε με μεγάλες φιλοδοξίες για τον Ηρακλή και τον Λευτέρη Σούμποτιτς να παίρνει την σκυτάλη από τον Ντράγκαν Σάκοτα. Με πρόεδρο και ιδιοκτήτη τον Κώστα Χαϊτογλου, ο «Γηραιός» είχε δείξει τις διαθέσεις του τα προηγούμενα χρόνια και η συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο της σεζόν ’94-’95 αποτελούσε την ευκαιρία για διάκριση.

Το χρήμα σ’ όλες τις ομάδες έρεε άφθονο και με εισήγηση του Σούμποτιτς, ο Ηρακλής αποδεσμεύει τον Τζέιμς Ντόναλντσον, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα που έχουν έρθει στην Ελλάδα και τον αντικαθιστά με τον πάντα αξιόπιστο Ουόλτερ Μπέρι. Ο Ντόναλντσον με τους 8.203 πόντους και τα 7.492 ριμπάουντ στο ΝΒΑ, πρόλαβε να παίξει μια ολόκληρη σεζόν στον Ηρακλή (1993-94), αλλά ήταν τέτοια η σωματοδομή και η ηλικία του (36, 2.18μ.) που δεν μπορούσε να ακολουθήσει το μοντέλο με δύο παιχνίδια μέσα στην εβδομάδα.

Αντίθετα, ο Ηρακλής κατάφερε να κρατήσει τον μεγάλο Γιούρι Ζντοβτς, πιθανότατα τον δεύτερο καλύτερο ξένο που έχει περάσει από την ομάδα μετά τον Ινγκραμ, «έσπρωξε» χρήματα για να πάρει τους Κουντουράκη και Μωραϊτη κι έφτιαξε ένα ανταγωνιστικό σύνολο που θα μπορούσε να του δώσει την ευκαιρία για διάκριση.

Η ευρωπαϊκή χρονιά ξεκίνησε ιδανικά. Ο Ηρακλής πέρασε άνευ αγώνα τον πρώτο γύρο και στις δύο επόμενες φάσεις είχε πολύ εύκολο έργο με την Κέρμεντ από την Ουγγαρία και την Πολζέλα από την Σλοβενία. Η ελληνική ομάδα προκρίθηκε με τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια στη φάση των «12» όπου κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Μάες Πιλς, την Κίεβ, τη Σπλιτ, την Μπελινζόνα και την Αντίμπ.

berry

Στόχος ήταν να καταλάβει μία από τις δύο πρώτες θέσεις του ομίλου με σκοπό να προκριθεί στην τελική 4άδα της διοργάνωσης. Με τον Ουόλτερ Μπέρι να κάνει όργια, πετυχαίνοντας πάνω από 25 πόντους σε όλα τα παιχνίδια (!) και τον Ζντοβιτς να ακολουθεί, ο «Γηραιός» πέτυχε τον πρώτο του μεγάλο στόχο.

Απ’ αυτή την πορεία έχει μείνει το απίθανο τρίποντο από το κέντρο του Κακιούση στο Ιβανώφειο, στη λήξη του αγώνα, με το οποίο διαμορφώθηκε το 74-71 επί της Αντίμπ και βεβαίως η τεράστια νίκη μέσα στο Σπλιτ (71-63) με τον Ζντοβτς να σταματάει στους 28 πόντους!

Υπήρχε βέβαια και η ήττα που αποδείχτηκε μοιραία στη μετέπειτα πορεία… Ο Ηρακλής ήταν ανίκητος στο Ιβανώφειο και χρειαζόταν την πρώτη θέση στον όμιλο για να υποδεχτεί με πλεονέκτημα τον αντίπαλο στα ημιτελικά. Εμελλε η πρωτιά να κρίνεται στη Γαλλία, στην αναμέτρηση με την Αντίμπ, με τον Ηρακλή να χρειάζεται νίκη ή ήττα με διαφορά μικρότερη των 3 πόντων για να «καπαρώσει» την πρώτη θέση και να βάλει τις βάσεις για τον τελικό της Κωνσταντινούπολης.

Τελικά, το 88-78 αποδείχτηκε μοιραίο και το πιο εντυπωσιακό είναι πως μια ομάδα που τελείωσε με 13 νίκες και μία ήττα πήγαινε στα ημιτελικά με μειονέκτημα έδρας.

zdovc

Εξ’ αρχής η αποστολή στα ημιτελικά ήταν δύσκολη. Ο Ηρακλής κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Ταουγκρές των Ρίβας, Περάσοβιτς, Λάσο κλπ, μ’ έναν αγώνα στη Θεσσαλονίκη και δύο (αν χρειαζόταν στη Βιτόρια). Με τον Μπέρι να κάνει απίστευτα πράγματα, ο «Ηρα» νικάει με 79-78 και πάει στην Ισπανία, αναζητώντας μια νίκη σε δύο παιχνίδια.

Αν και στα δύο παιχνίδια έφτασε μια ανάσα από το θαύμα, τελικά ηττήθηκε με 79-74 και 70-66, αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση για την χαμένη ευκαιρία της συμμετοχής σε έναν μεγάλο τελικό. Ωστόσο, ο απόηχος της πορείας του ήταν τεράστιος, ειδικά το γεγονός ότι κατάφερε να πετύχει 14 νίκες σε 17 παιχνίδια κι εν τέλει να μείνει εκτός τελικής φάσης.

 Πηγή: gazzetta.gr

Σχετικά Άρθρα

Back to Top