“Εl eterno” στη Θεσσαλονίκη: Η απόλυτη σύγκρουση δύο αντίθετων κόσμων…

Η ιδιαιτερότητα της μάχης Ηρακλή – ΠΑΟΚ, στο πλαίσιο μιας προαιώνιας και… γονιδιακά προκαθορισμένης μάχης. Η απόλυτη κόντρα του κόσμου, που εκπροσωπεί αυτό, το οποίο εκφράζει ο Ημίθεος, με αυτό που εκπροσωπούν οι «άλλοι»…

Απόψεις

Ευθύς εξ αρχής να ξεκαθαρίσω κάτι: για να προχωρήσω τούτο το κείμενο δεν χωρούν πληθυντικοί καθωσπρεπισμού και συγχωρέστε μου το πρώτο ενικό. Μεγάλωσα σε μια γειτονιά του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Μια γειτονιά, με όλα τα σχετικά, που την προσδιορίζουν ως τέτοια. Φιλίες, γνώση και επίγνωση όλων όσα αφορούν στους γείτονες και – πάνω από όλα – σε υψηλή στάθμη την αίσθηση του «εμείς» και του οι «άλλοι». Μια γειτονιά με πολλούς Ηρακλειδείς, μια γειτονιά, που από πιτσιρίκι, μου έδωσε να αντιληφθώ το τι ιδιαίτερο εκπροσωπεί η δική μας οπαδική ράτσα και το τι υπηρετεί ο αρχαιότερος μακεδονικός Σύλλογος. Και μου έδωσε παράλληλα την αίσθηση του τι ακριβώς ΔΕΝ εκπροσωπούν οι «άλλοι» – που τόσο πολλοί διέφεραν, στο παιδικό συνειδητό και ασυνείδητό μου – από «εμάς»…

Φευ, όμως, δεν επρόκειτο περί ψευδαίσθησης μιας άδολης ηλικιακής φάσης, καθώς με το πέρασμα των χρόνων, αυτή η αίσθηση της απόλυτης αντίθεσης, της σύγκρουσης δύο διαμετρικά αντίθετων αθλητικών ιδεολογιών στην ίδια πόλη διαρκώς στελεχώνονταν μέσα μου. Επιχειρηματολογούσε, δομούνταν και δεν αποδομούνταν με τίποτε. Μιλούσαν για παραδοσιακό ντέρμπι μεταξύ ΠΑΟΚ και Άρη, όμως όλοι γνωρίζαμε και αναγνωρίζαμε , μέσα από το κουβάλημα στη ψυχή μας και στο οπαδικό συνειδητό μας των ιδιαιτεροτήτων, που μας χωρίζουν με τους «άλλους», ότι αν εκείνο είναι το “clasico” της Θεσσαλονίκης, όταν έρχεται η ώρα μας, προκύπτει η προαιώνια, η αναπόφευκτη μάχη, η σύγκρουση των διαφορετικών, έρχεται το “eterno”…

Πείτε μου ότι δεν εισπράττετε βαθιά μέσα σας την βαριά ποσότητα και την καταλυτική ποιότητα όλων όσα μας χωρίζουν από «αυτούς». Θα είναι ψέμα. Από «αυτούς», που εκπροσωπούν ό,τι εμείς μισούμε και που χρησιμοποιούν κραυγαλέους αστικούς μύθους στην απόπειρα (πολλάκις αποτυχημένη, με ιστορική τεκμηρίωση) να μας αφανίσουν. Με «αυτούς», οι οποίοι, ενώ μέσα τους γνωρίζουν την δυναμική του κόσμου του Ηρακλή, επιμένουν δεκαετίες στο αφήγημα της οπαδικής ανυπαρξίας μας, επιχειρώντας να ανατροφοδοτούν γενεές και γενεές με αυτή την αντίληψη, την οποία, προς θλίψη τους, ωστόσο, αποκρούει η συντριπτική πλειοψηφία του φίλαθλου πανελλήνιου. Βεβαίως, υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει κι ο Άρης. Δεν λέω, ούτε είμαι αφοριστικός. Τον τιμούμε και τον περιμένουμε. Αλλά είναι στην μέση, όπως και να το κάνουμε. Πάντοτε έτσι αισθανόμουν…

Περίμενα πως και πως, εγώ και οι άλλοι πιτσιρικάδες, τα Ηρακλάκια του Δημοτικού, αργότερα των γυμνασιακών και λυκειακών χρόνων, να ξημερώσει η Δευτέρα, μετά από μια νικηφόρα μάχη με τους «άλλους» για να βρεθούμε «ενώπιοι ενωπίοις» στην αυλή πριν το κουδούνι. Όχι ότι θα τους «ξεσκίζαμε» στην καζούρα, όπως θα έκαναν με τον – παραδοσιακά υπερβολικό – τρόπο της δικής τους κουλτούρας «εκείνοι», αλλά και μόνο το σμίξιμο των βλεμμάτων μας θα έλεγε πολλά. Η δική μας θωριά θα έπεφτε πάνω τους και θα τους ανάγκαζε σε ένα βουβό, μα τόσο εύγλωττο προσκύνημα στην ανωτερότητα αυτών, που μέχρι το Σάββατο περιέπαιζαν και προκαλούσαν (ασχέτως αν το φυλλοκάρδι τους έτρεμε, «μήπως οι… καταραμένες μας την κάνουν»). Κι εκεί ερχόταν η ικανοποίηση, εκεί συνειδητοποιούσες ότι γεννήθηκες Ηρακλής και πρέπει να ευγνωμονείς την μοίρα για αυτήν την τύχη, που σου έλαχε… Ζούσες για τέτοιες στιγμές…

Είναι ένας «γονιδιακά» καθορισμένος πόλεμος. Είναι το ξεκαθάρισμα. Είναι το «ή εμείς ή αυτοί». Πάντοτε έτσι το έβλεπα κι όλοι μας έτσι το βλέπουμε. Μην μου κρύβεστε…

Αναλαμπές μνήμης από… “el eterno”

Οι εξαιρετικοί φίλοι και ομοϊδεάτες συνάδελφοι της BlueArena διανθίζουν τα αφιερωματικά κείμενά τους ενόψει του τοπικού ντέρμπι της Κυριακής, με αγώνες Ηρακλή – ΠΑΟΚ στο Καυτανζόγλειο, που τους έμειναν χαραγμένοι στην μνήμη. Με τη στατιστική δεν τα πάω καλά. Οτιδήποτε έχει αριθμούς (αλλά και το παραμικρό ψήγμα μαθηματικών και φυσικοχημείας) το αποστρέφομαι μετά βδελυγμίας. Ωστόσο, σε πρώτη φάση θα αναφερθώ σε αγώνες του Καυτανζογλείου, που μπορώ να τους «δέσω» και χρονολογικά:

1995: Το παιχνίδι με την γκολάρα (σουτ βολέ πολύ έξω από την περιοχή) του Στέφανου Μπορμπόκη με τη σέντρα του αγώνα. Το τελικό αποτέλεσμα 2-2.

2001: Η περίφημη επική ανατροπή μέσα σε ένα δεκάλεπτο και το 0-1 του Γιαννάκη Οκκά, που μετασχηματίστηκε στο τελικό 3-1, με τα γκολ του ηρωικού Έντερσον, του Βαγγέλη Κουτσουρέ (!) και του Κώστα Κορμαρή, ο οποίος είχε απογοητεύσει έως τότε, παρά τα περί του αντιθέτου προσδοκώμενα. Μάλιστα, την εβδομάδα μετά το ματς κυκλοφορούσε στα ραδιόφωνα και στα «κυανόλευκα» στέκια, η ατάκα καζούρας προς τους «άλλους», «Χίλια Χρόνια Κορμαρής»…

Βεβαίως, μου έχει μείνει και «ο αγώνας με… καλώδια του Άγγελου», και τον υγιεινό περίπατό μας, αλλά ήταν στην Πολίχνη και όχι στο Καυτανζόγλειο…

Από εκεί και μετά, το 2-0 με τους νεομεταγραφέντες Σάββα Κωφίδη και Τάκη Γκώνια να είναι σημεία αναφοράς και σκόρερ της αναμέτρησης υπό πολικό ψύχος (έπεφταν μύτες εκείνο το βράδυ στο Καυτανζόγλειο)…

Το γκολ του Βέλλιου («πατρός») με Αλέφαντο, ύστερα από προσπάθεια του Βάσια και του Ζούντμπι, τον Γιάννη Γκιτσιούδη, βαθιά μέσα στην δεκαετία του ΄80 να αποκρούει (ως δικός μας γκολκίπερ) πέναλτι του Γιάννη Δαμανάκη στην δεξιά γωνία του, τον Χατζηπαναγή να «κάνει χαζούς» σε αλλεπάλληλα παιχνίδια στο Καυτανζόγλειο τον Αλαβάντα και τον Τσουρέλα, που είχαν την ατυχή αποστολή να τον παίξουν… “over play”, τον Γιώργο Φοιρό (τότε δικό μας παίκτη), να δέχεται επιθετικό φάουλ στην περιοχή μας από τον Κυριάκο Αλεξανδρίδη, τον τελευταίο να πέφτει και τον διαιτητή να καταλογίζει κάλπικο πέναλτι, τον Σταύρο Σαράφη (στο κύκνειο άσμα του) να εκτελεί πέναλτι απέναντι στον αγαπημένο μας «Μπόμπο», τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο, στην εστία μπροστά από την Θύρα 1…

Αυτά με τις αναμνήσεις. Το κλείνω το μπαούλο. Η ώρα ήρθε κι αυτά, νομίζω, περιττεύουν. Είμαστε στο τώρα. Για μια ακόμη φορά «εμείς» κι «αυτοί». Η αιώνια, η απόλυτη σύγκρουση, αδέρφια… Το “eterno” της ποδοσφαιρικής Θεσσαλονίκης, που λέω κι εγώ… Vamos!!!

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Back to Top