- Bluearena - http://bluearena.gr -

Εσύ φταις, κόουτς

Βράδυ Σαββάτου, 22ας Αυγούστου. Μπαίνεις στο facebook και διαβάζεις σχόλια οπαδών για μία ομάδα που… «είναι φτιαγμένη για να πρωταγωνιστήσει». Βράδυ Δευτέρας, 14ης Σεπτεμβρίου. Μπαίνεις στο ίδιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, διαβάζεις σχόλια οπαδών για μία ομάδα που… «θα παλέψει μέχρι τέλους για την παραμονή». Και τα πλήρως αντικρουόμενα σχόλια, αφορούν την ίδια ακριβώς ομάδα και λίγο-πολύ προέρχονται από τους ίδιους… σχολιαστές. Πού βρίσκεται η αλήθεια; Κάπου στη μέση. Αυτός ο Ηρακλής είναι μία πολύ καλή ομάδα για να μην κινδυνεύσει, αλλά με χτυπητές αδυναμίες για να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από μία… ήρεμη χρονιά. Για να ζήσουμε κάτι από τα δύο, θα πρέπει να συμβούν πράγματα που είναι αδύνατο να τα προβλέψει κανείς σήμερα.

Και ο υπεύθυνος για το γεγονός ότι ο φετινός Ηρακλής δεν έχει τις βάσεις για να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από μία ήρεμη χρονιά, δεν είναι άλλος από τον Νίκο Παπαδόπουλο. Γιατί; Διότι πολύ απλά το καλοκαίρι δεν λειτούργησε ως επαγγελματίας προπονητής, αλλά ως ένας άνθρωπος που (τουλάχιστον) ενδιαφέρεται και για την επόμενη ημέρα του Ηρακλή.

Ο επαγγελματίας προπονητής γνωρίζει ότι η θητεία του στον πάγκο έχει ημερομηνία λήξης και το μοναδικό του μέλημα είναι το πώς θα… καθυστερήσει την έλευση εκείνης της ημέρας που θα δει την πόρτα της εξόδου. Αγνοεί τα οικονομικά δεδομένα, απαιτεί την απόκτηση ποδοσφαιριστών αξίας, αδιαφορώντας αν ο σύλλογος σε έξι ή δώδεκα μήνες θα έχει την δυνατότητα να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις του, αφού γνωρίζει ότι πιθανότατα κάποιος άλλος προπονητής θα κληθεί να διαχειριστεί την δύσκολη κατάσταση.

Το καλοκαίρι, ο Παπαδόπουλος δεν αντιμετώπισε τον Ηρακλή ως μία ακόμη ομάδα της προπονητικής του καριέρας. Δεν εκμεταλλεύτηκε τον… αέρα που του έδωσε η περσινή άνοδος για να απαιτήσει πράγματα, τα οποία φαντάζουν λογικά, αλλά για τον φετινό Ηρακλή είναι παράλογα. Όπως για παράδειγμα την απόκτηση 5-6 παικταράδων των 250.000 ευρώ, τους οποίους διαθέτουν όλες οι ομάδες που έχουν τα φόντα για να μπουν στην πεντάδα. Κάποιος άλλος στη θέση του θα το έκανε, για να εκμηδενίσει την πιθανότητα μίας κακής χρονιάς. Εκείνος θα πρόσθετε στο βιογραφικό του μία καλή χρονιά στην Σούπερ Λίγκα και για τον Ηρακλή… έχει ο Θεός.

Ο Παπαδόπουλος επέλεξε τον δύσκολο δρόμο. Να σεβαστεί τα σφιχτά οικονομικά δεδομένα της φετινής χρονιάς και με ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ της κατηγορίας, να προσπαθήσει να δημιουργήσει μία ομάδα που θα παίζει ποδόσφαιρο. Και αυτό, χωρίς την βοήθεια ενός τεχνικού διευθυντή, η απουσία του οποίου είναι ακόμη πιο εμφανής σήμερα, μιας και πλην του Παπαδόπουλου δεν υπάρχει ούτε ένας στην Θεσσαλονίκη που μπορεί να μπει στα αποδυτήρια και να πει δύο πράγματα στους παίκτες.

Εν κατακλείδι, αν ο Ηρακλής είχε έναν 100% επαγγελματία προπονητή, σήμερα πιθανότατα θα ήταν συγκάτοικος του Ολυμπιακού στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, αλλά τον Μάιο θα ήταν αβέβαιο το μέλλον του…

Υ.Γ.1 Στα δύσκολα σφυρηλατούνται οι χαρακτήρας, σε συνθήκες πίεσης ξεχωρίζουν οι προσωπικότητες από τους απλά καλούς ποδοσφαιριστές. Και ένα από τα κέρδη που πρέπει να προκύψουν από την φετινή περίοδο, είναι να ξεχωρίσουμε ποιοι παίκτες έχουν τα… guts για να αγωνίζονται στον Ηρακλή που έχουμε όλοι στο μυαλό μας.

Υ.Γ.2 Μεταξύ των πολλών που γράφτηκαν στην σελίδα της BlueArena στο facebook, ήταν και το ότι ο Παπαδόπουλος παίρνει… χαρτάκι, προφανώς από την διοίκηση. Μάλλον τα… χαρτάκια μοιράζονται όταν η ομάδα χάνει, διότι ποτέ δεν έτυχε να διαβάσω ότι προπονητής παίρνει χαρτάκι μετά από νίκη. Λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει…

Υ.Γ.3 Πλάκα-πλάκα, ο Ηρακλής δυναμώνει στο τμήμα μπάσκετ. Με ένα καλό «τριάρι» και με γεμάτο Ιβανώφειο, τα δεδομένα στην κατηγορία αλλάζουν…