- Bluearena - http://bluearena.gr -

Licence to kill…

Και τώρα, κύριοι, καλώς σας ξαναβρίσκουμε… Μάλιστααααα… Τελείωσε και η ιστορία της αδειοδότησης. Μεγάλη υπόθεση. Πράγματι, αν κανείς αναλογιστεί τι σημαίνει η ελευθερία να διαμορφώσει κατά το δοκούν το ρόστερ του ο Ηρακλής, ο Ηρακλής του σήμερα (το γράφω και το υπογραμμίζω) θα αντιληφθεί και το μέγεθος της επιτυχίας των διοικούντων την ΠΑΕ. Διότι ο Ημίθεος της νέας εποχής, της εποχής, η οποία συνδυάζει την παρουσία ενός ισχυρού οικονομικώς μεγαλομετόχου, ο οποίος δίνει – ταυτόχρονα – πρωτεύουσα σημασία στο νοικοκύρεμα και στο οικονομικό συμμάζεμα, με όλα τα θετικά παρελκόμενα, που διαπιστώθηκαν κατά την περιπέτεια της Football League, μπορεί να μετεξελιχθεί σε ομάδα, που θα οπλοφορεί…

Υπερβάλλω; Δείτε γύρω σας… Πόσες ομάδες της μεγάλης κατηγορίας συνδυάζουν την παρουσία ενός εύρωστου προέδρου, ο οποίος δεν σκορπάει άσκοπα χρήμα για εξίσου άσκοπους – και εν πολλοίς άστοχους – εντυπωσιασμούς, αλλά επενδύει στην καθαρότητα της ομάδας στο οικονομικό πεδίο, με την απόλυτη προοπτική αγωνιστικής δυναμικής, όπως ο Ηρακλής της παρούσας φάσης; Σαφέστατα ρητορικό το ερώτημα, καθώς «χειραγωγεί» την απάντηση από τη φύση της: ελάχιστες. Συνεπώς, ένα τέτοιο project (αγγλική φράση του συρμού), με την άδεια στα χέρια, μπορεί να γίνει «υπερόπλο».

Δεν είναι δηλαδή μόνο η παρουσία Παπαθανασάκη και ό,τι αυτή συνεπάγεται, ό,τι πρεσβεύει και εκπροσωπεί στην προοπτική μιας ΠΑΕ οικονομικά τακτοποιημένης και μιας ομάδας πλήρους ανταγωνιστικής. Είναι και αυτή η αγωνιστική «μαγιά», που λέμε όλο αυτό το διάστημα, την οποία αφήνει η χρονιά, που κλείνει σε μερικές μέρες. Ο εξαιρετικός αγωνιστικός κορμός, πάνω στον οποίο ο Νίκος Παπαδόπουλος, μπορεί να στηρίξει τα πλάνα για μια ομάδα με ποδοσφαιρική ποιότητα, τακτική ομοιογένεια και ικανή για βλέψεις ανάλογες του ονόματος, του κόσμου και της ιστορίας της. Θα έχει τη δυνατότητα να δει τον Πουρτουλίδη, τον Μπουκουβάλα, τον Ιντζόγλου, τον Μπαρτολίνι και τον Χουάντερσον να ανανεώνουν και να ενισχύουν με την πολύτιμη παρουσία τους την ομάδα στη μεγάλη κατηγορία, χωρίς να του αφαιρούν το δικαίωμα να τους πλαισιώσει με προσθήκες ικανών ποδοσφαιριστών, χωρίς τη σπαζοκεφαλιά της… ληξιαρχικής πράξης γεννήσεως να θολώνει τον ορίζοντα των μεταγραφικών επιλογών του…

Και όλες αυτές οι προοπτικές, υπό την παρουσία του ίδιου του Νίκου Παπαδόπουλου και των – αποδεδειγμένα – άξιων συνεργατών του στο τιμόνι της τεχνικής καθοδήγησης. Με τη νοοτροπία του «σε κάθε αγώνα εμείς την κατοχή της μπάλας και την πρωτοβουλία», την οποία απολαύσαμε στον – έστω και άδικα ατυχούς έκβασης – αγώνα του Ολυμπιακού Σταδίου, αυτός ο Ηρακλής έχει, πλέον, την άδεια να οπλοφορεί και να «χτίζει» όνειρα πάνω σε γερά θεμέλια.

Με βασικότατο αρωγό τον απίστευτο κόσμο του, με την μαζικότητα, τον τεράστιο και καταλυτικό όγκο και παθιασμένο παλμό του, που ακόμη και Αθηναίοι κονδυλοφόροι θαύμασαν και σημείωσαν φέτος. Φανταστείτε αυτόν τον κόσμο από τα τέλη Αυγούστου να πηγαίνει διψασμένος στην πηγή της αγωνιστικής δράσης και καταξίωσης, υπό αυτές (!!!) τις προοπτικές και αυτά (!!!) τα δεδομένα, μετά από ξηρασία τεσσάρων ετών… Τι να γράψω άλλο…

Α, συγγνώμη, έχω να γράψω… Ότι αυτή η αδειοδότηση παρέχει και την άδεια σε κάποιους να… πονέσουν ελεύθερα. Και όχι μόνο στους «φίλους» μας, εδώ στην πανέμορφη πόλη μας, οι οποίοι «κατάπιαν» την επάνοδο του Ηρακλή, «κατάπιαν» το γεγονός ότι επιδεικνύει και αποδεικνύει διοικητική υγεία και αγωνιστική προοπτική, αλλά από χθες το απόγευμα δυσκολεύονται να «κατεβάσουν» και την επιτυχία της αδειοδότησης. Όχι μόνο αυτούς.

Εννοώ και τον Διευθυντή Αδειοδότησης της ΕΠΟ, Γιώργου Δημητρίου, ο οποίος έχει κάθε λόγο να υποφέρει, που η δευτεροβάθμια τσαλάκωσε και έριξε στον κάλαθο των αχρήστων την αρνητική εισήγησή του. Εκθέτοντάς τον στις συνειδήσεις όλων όσοι, εδώ και τέσσερα χρόνια, επιμένουν να έχουν συγκεκριμένη άποψη για τη στάση του…

Εννοώ και τα… καλόπαιδα της προηγούμενης διοικητικής κατάστασης, που μέσα σε δυο χρόνια κατόρθωσε – διότι περί… κατορθώματος πρόκειται – να φορτώσει με όλα αυτά τα χρέη την ΠΑΕ, καθιστώντας αδύνατη – ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ – την αδειοδότησή της. Δεν έμειναν, μάλιστα σε αυτό, αλλά έσπευδαν και – ανερυθρίαστα – είχαν φτάσει στο σημείο να πείσουν (σχεδόν) τον Παπαθανασάκη ότι δεν είχαν πάρει την άδεια λόγω τριετίας, επιμένοντας ότι και πάλι δεν θα δοθεί για τον ίδιο λόγο. Ο οποίος λόγος, βεβαίως και υφίσταται. Αλλά παρακάμπτεται, (όπως περιτράνως αποδείχθηκε) όταν, παράλληλα, υφίσταται διαδικασία οικονομικής υγείας και προοπτικής σε πλήρη και αποδεδειγμένη εξέλιξη. Καληνύχτα και… καλό πόνο και σε αυτούς, λοιπόν…

Ψυχραιμία, χαμηλά την μπάλα, εύστοχες επιλογές και ο Ηρακλής έρχεται, με… licence to kill… Τι να κάνουμε; Ερχόμαστε…