Απόφαση ηθικής και διορατικότητας

Όταν η ηθική ενός επαγγελματία προπονητή συμπλέει με την διορατικότητα ή – αλλιώς – «η υπόθεση των “πέντε” και ο Νίκος Παπαδόπουλος»…

Ουσιαστικά, για τον ίδιο δεν υπήρξε ποτέ προβληματισμός. Ο προβληματισμός ήταν για όλους εμάς τους υπολοίπους, που ασχολούμαστε με την ομάδα. Ο λόγος για το – απολύτως απευκταίο – ενδεχόμενο να μην αδειοδοτηθεί η ΠΑΕ από το «σύστημα» της ΕΠΟ και την περίπτωση των – μόλις – τριών ανανεώσεων συμβολαίων, που θα διατηρεί η διοίκηση σε αυτήν την περίπτωση. Τα πέντε υπό λήξη συμβόλαια γνωστά: αυτά των Πουρτουλίδη, Μπουκουβάλα, Ιντζόγλου, Μπαρτολίνι και Χουάντερσον. Το πρόβλημα προφανές: ποιους δύο να αφήσεις… Όχι να «τους αδικήσεις», όπως έχω δει να γράφεται και έχω ακούσει να λέγεται, αλλά να αδικήσεις την ίδια την ομάδα, αποστερώντας την – προφανώς – από δύο – σε κάθε περίπτωση – βασικότατους πυλώνες της αγωνιστικής δομής της.

Ο Νίκος Πουρτουλίδης, απέδειξε, μέσα από μακρά παρουσία και αγωνιστική προσφορά, ότι αξίζει όσο κανείς το περιβραχιόνιο έμβλημα της «κυανόλευκης» ηγεσίας. Υποδειγματικό «οκτάρι» και εξίσου υποδειγματική προσωπικότητα, παράδειγμα και σημείο αναφοράς για όλη την ομάδα. Όταν κάνουμε λόγο για ολοκληρωμένο «οκτάρι», το εννοούμε: στήριγμα για τον κλασικό αμυντικό μέσο στην αναχαίτιση και στο κλείσιμο διαδρόμων, με το ασταμάτητο τρέξιμό του και τις έγκαιρες επεμβάσεις του, ουσιαστικός αρωγός του επιτελικού μέσου στην ανάπτυξη του παιχνιδιού και στις ασίστ, αλλά και εκφραστής επιθετικών προσπαθειών σε πολλά σημεία των αγώνων. Πανάξια – και άκρως καθυστερημένα για την αξία του – θα αγωνιστεί για πρώτη φορά στη Super League, με το σήμα του Ημίθεου.

Ο Μιχάλης Μπουκουβάλας χρειαζόταν ένα μόνο στοιχείο στο παιχνίδι του για να χαρακτηριστεί κορυφαίος Έλληνας δεξιός μπακ: την καλή, «γλυκιά» και εύστοχη σέντρα στην ολοκλήρωση των προωθήσεών του. Διότι, κατά τα άλλα, είναι ο ορισμός του «full back»: απροσπέλαστος στις αμυντικές υποχρεώσεις του στο δεξί άκρο, άριστος τεχνίτης, ικανός στην αποφυγή των αντιπάλων, εξαιρετικές κάθοδοι και συνεπέστατος στις επιστροφές, με όπλο την άριστη φυσική αντοχή, αλλά και βασικό εργαλείο στην ανάπτυξη της αγωνιστικής τακτικής από τα άκρα στην επίθεση. Πλάγιος οπισθοφύλακας επιπέδου.

Ο Λευτέρης Ιντζόγλου μας είχε συσταθεί ως ένα κλασικό «εξάρι» με πολύ τρέξιμο, ικανότητες στο «σκούπισμα» της μεσαίας γραμμής και καλή φυσική κατάσταση. Από τη στιγμή, κατά την οποία – φέτος – απέδειξε ότι κάλυψε και την αδυναμία του στο παραγωγικό παιχνίδι, «μετασχηματίσθηκε» σε ιδανικό ανασταλτικό μέσο. Απίστευτη φυσική κατάσταση και πολύ καλός – πλέον – με την μπάλα στα πόδια, μοιράζει παιχνίδι και βγάζει εξαιρετικές ασίστ, ακόμη και για έτοιμα γκολ, όπως στον Σιατραβάνη, στην Καλαμαριά. Πολύτιμος.

Ο Σεμπαστιάν Μπαρτολίνι κέρδισε το στοίχημα από όσους πίστευαν ότι ο σοβαρός τραυματισμός και η μακρά αποχή του δεν θα του επέτρεπαν να ξαναπαίξει ποδόσφαιρο. Μολονότι, μάλιστα, έπρεπε να ξεπεράσει έναν ακόμη τραυματισμό στο γόνατο, κατά την περίοδο της προετοιμασίας. Υπεράνω όλων, εξαιρετικός χαρακτήρας, αλλά και υποδειγματικός κεντρικός αμυντικός, ο ηγέτης, τον οποίο χρειάζεται η καρδιά της οπισθοφυλακής κάθε σοβαρής ομάδας. Ικανότατος στο ψηλό παιχνίδι (και στις επιθετικές φάσεις), άψογος με την μπάλα στα πόδια και στην ανάπτυξη του παιχνιδιού εκ των όπισθεν, αλλά και αξιόπιστος με τις επεμβάσεις του όταν αμύνεται χαμηλά. Δύσκολα να βρεις όμοιό του (με βάση το σύνολο των χαρακτηριστικών, που διαθέτει).

Ο Χουάντερσον με την παρουσία του λαμβάνει θετικό πρόσημο για τη χρονιά, που ολοκληρώνεται, απλώς, επειδή περιόρισε τις αδυναμίες του, τις οποίες έδειξε πιο έντονα στο παρελθόν. Πρόκειται για άκρως ιδιότυπη περίπτωση τερματοφύλακα: από την μία προσοντούχος, σε πολύ καλή – για τη θέση του – ηλικία, με εξαιρετικά σωματικά προσόντα, αντίληψη, γρήγορα αντανακλαστικά, ικανός στα τετ α τετ και εκρηκτικός. Από την άλλη, εξαιρετικά επιρρεπής στην… «γκάφα», ιδίως στην παράλληλη μπάλα, δηλαδή όταν δέχεται σέντρες και – ιδίως – όταν η μπάλα δεν έρχεται στην περιοχή του μεγάλη καμπύλη, ώστε να υπολογίσει με ασφάλεια την πορεία της. Μέχρι πέρσι έκανε και… «γκάφες… αφελείας», δηλαδή λάθη από υπερβολική σιγουριά στο παίξιμο της μπάλας με τα πόδια και εκνευρισμοί του στην διάρκεια του αγώνα ή παιδιάστικες συμπεριφορές με επιμονή να εκτελέσει φάουλ έξω από την αντίπαλη περιοχή… Φέτος, ευτυχώς, μόνο μια φορά – και μάλιστα προσφάτως – εκνευρίστηκε (απαραδέκτως), αλλά γλίτωσε την αποβολή, στον πρόσφατο αγώνα με τη Λάρισα. Με λίγα λόγια, χαρακτηρίζεται από όλες εκείνες τις αρετές, οι οποίες τον έφεραν από τη Βραζιλία στην τρίτη ομάδα – τότε – του πορτογαλικού πρωταθλήματος (Ρίο Άβε) και όλες τις αδυναμίες, που τον οδήγησαν να αποχωρήσει από την Ιβηρική μέσα σε ένα χρόνο και να αναγκαστεί, στα 29 του, να αποδεχθεί συμβόλαιο με ελάχιστα χρήματα από τη δεύτερη κατηγορία της Ελλάδας και μάλιστα από τον Ηρακλή της προηγούμενης διοικητικής κατάστασης…

Δικό μου – ταπεινό – συμπέρασμα, ότι πρόκειται για ιδανική περίπτωση πλαισίωσης από έναν εξίσου έμπειρο τερματοφύλακα, με αέρα βασικού, σε περίπτωση αδειοδότησης, ώστε να συναγωνίζονται και να παίζει ο πιο φορμαρισμένος. Άνευ αδειοδοτήσεως, θεωρώ ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθεί μεγάλη προσπάθεια απόκτησης τερματοφύλακα μέχρι 24 ετών, που να διαθέτει εμπειρίες βασικού στην μεγάλη κατηγορία, διότι η χρονιά με τον Βραζιλιάνο βασικό και αναντικατάστατο δεν βγαίνει…

Ωστόσο, αυτό που μετρά, είναι η εισήγηση του κόουτς. Μάλιστα, όπως αποκάλυψε στη συνέντευξη Τύπου, μετά τον αγώνα με τη Λάρισα ο Νίκος Παπαδόπουλος δεν κάνει λόγο για σκέψη εισήγησης, αλλά για ειλημμένη απόφαση: «και οι πέντε προσέφεραν τα μέγιστα φέτος και οι πέντε θα ανανεώσουν, είτε η ομάδα αδειοδοτηθεί, είτε όχι». Ούτε αμφιβολίες, ούτε «ναι μεν, αλλά». Απόφαση ηθικής μεγαλοσύνης από τον προπονητή του Ηρακλή, που υπογραμμίζει την προσωπικότητα, τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας του ανθρώπου… Οι τρεις εξ αυτών (σε περίπτωση μη αδειοδότησης) θα ανανεώσουν και οι υπόλοιποι δύο θα επανακτηθούν ως ελεύθερες μεταγραφές, έστω κι αν αυτό θα σημαίνει ότι οι «κυανόλευκοι», από εκεί και πέρα, θα δικαιούνται να αποκτήσουν μόνον έναν ποδοσφαιριστή (Έλληνα ή ξένο) άνω των 24 ετών… (Όσον αφορά τις επιλογές Ελλήνων μέχρι 24 ετών δεν υφίσταται περιορισμός).

Όχι μόνο απόφαση ηθικής κι εντιμότητας έναντι των παικτών του, από πλευράς τεχνικού ηγέτη, αλλά και απόφαση διορατικότητας. Ποιος παρακολούθησε την πορεία του φετινού Ηρακλή, γνωρίζοντας έστω και τα βασικά του αθλήματος, και δε συνομολογεί ότι το συγκεκριμένο αγωνιστικό σύνολο θα πρέπει να μεταφερθεί αυτούσιο – ως προς το βασικό κορμό του – και στη Super League για την επόμενη περίοδο; Άπαντες. Τουτέστιν, ο Νίκος Παπαδόπουλος καταγράφει με την επιλογή του αρετές απαραίτητες για έναν προπονητή, για ένα «φυσικό προϊστάμενο» μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, αναγκάζοντας τους ποδοσφαιριστές του να «δεθούν» ψυχικά μαζί του ακόμη περισσότερο, αλλά και διασφαλίζει – εκ παραλλήλου – την παρουσίαση μιας ομάδας απολύτως «δεμένης» αγωνιστικά, με όλα τα πλεονεκτήματα ενός συνόλου, που θα αγωνίζεται επί μακρόν με την ίδια σύνθεση.

Απόφαση, δηλαδή, που κερδίζει τους ποδοσφαιριστές, αλλά και κτίζει ομάδα με άρρηκτα σφυρηλατημένους δεσμούς ψυχικής και αγωνιστικής συμμετοχής. Προοπτική άκρως απαραίτητη στο come back αυτής της μεγάλης ομάδας στο φυσικό χώρο δράσης της…

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Ο ορθολογισμός του Δ. Γυφτάκη και το «σύστημα Ε.Π.Ο.» του Δημητρίου

Απόψεις

Back to Top