Πιστός στον αθλητισμό

Από την Κωνσταντινούπολη και τη Γαλατασαράϊ βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη και τον Ηρακλή. Στο «στίβο» μιας άλλης εποχής.

Διάφορα, Συνεντεύξεις

Σ’ αυτή τη συνέντευξη η  BlueArena φιλοξενεί έναν άνθρωπο που είναι «πίσω από τα φώτα» και που είναι υπεύθυνος για τη φυσική κατάσταση των αθλητών. Τον γυμναστή της γυναικείας ομάδας Μάρκο Πούλιο.

Παλιός αθλητής του Ηρακλή, πέρασε από διάφορα αθλήματα, γυμναστής και προπονητής στίβου αλλά πάνω από όλα πιστός στον αθλητισμό, μέχρι και σήμερα. Ο Μάρκος Πούλιος ξετυλίγει τις αναμνήσεις του.

Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη (1η Αυγούστου 1953), έρχεται στη Θεσσαλονίκη το 1971 για σπουδές και αφού τον είχαν προσεγγίσει άνθρωποι του Ηρακλή.

«Το 1971 σαν αθλητής  ήμουν στη Γαλατασαράι και στην εθνική Τουρκίας (είχα την τουρκική υπηκοότητα) και σε μία συνάντηση μικτών πόλεων για σύσφιξη σχέσεων βρέθηκαν άνθρωποι που με έπεισαν να έρθω στον Ηρακλή. Ήταν ένα σωματείο που με είχε από κοντά και με κέρδισε.

Είχα τελειώσει τη Μεγάλη του Γένους Σχολή και το 1971 έβγαλα δελτίο στον Ηρακλή. (Τα χρόνια ‘71-‘75 πηγαινοερχόμουν στην Πόλη καθώς ήταν οι γονείς μου εκεί). Μετά το ‘74 και τα γεγονότα του Κυπριακού αναγκαστήκαμε και θέλαμε να φύγουμε για την Ελλάδα γιατί ουσιαστικά ήμασταν και νιώθαμε Έλληνες. Οι Έλληνες του εξωτερικού αισθάνονται πιο πολύ Έλληνες, είναι τελείως διαφορετική ψυχολογία, αν οι συνθήκες ήταν καλύτερες -στο συνοικισμό που ήμασταν δεν χρειαζόταν καν να μιλήσουμε τουρκικά- αλλά έτσι όπως τα έφερε η πολιτική ξεριζώθηκαν όλοι». (Στη Θεσσαλονίκη σπούδασε για ένα χρόνο στη Νομική ενώ συνέχισε σπουδές ως γυμναστής και φυσιοθεραπευτής, 10 χρόνια στη μέση εκπαίδευση και άλλα 25 στα ΤΕΦΑΑ).

«Είχα καλούς δασκάλους ειδικά στο στίβο , ίσως τους δύο καλύτερους, τον Νίκο Ζαχαριάδη και τον Κώστα Χειμωνίδη ειδικά στο άλμα εις ύψος και είμαι πολύ τυχερός που τους γνώρισα. Πάντα λένε ότι παίρνεις κάτι από τους δασκάλους. Πράγματι πήρα πολλά, έχω ακόμη κρατήσει τα προγράμματα που μου έδιναν όταν έφευγα για διακοπές Ο Ζαχαριάδης αγρίευε καμιά φορά αλλά ο Χειμωνίδης δεν χρειαζόταν να αγριέψει, είχε ένα ύφος, άγιος άνθρωπος αλλά δεν χρειάστηκε ποτέ να αγριέψει. Αυτά μου έχουν μείνει, έχω δει άγριες καταστάσεις με άλλους προπονητές αλλά εμένα δεν μου αρέσει αυτό. Γενικά έχω καλό τρόπο επαφής με τα παιδιά, καμιά φορά λένε ότι τα παιδιά της νέας γενιάς χάλασαν αλλά πιστεύω ότι όλα τα παιδιά είναι καλά. Αρκεί να ξέρεις πώς να τα προσεγγίσεις και να τα πλησιάσεις, πώς να μιλήσεις».

Μέχρι το ‘79 συμμετείχε σε διασυλλογικά ενώ μετά από χρόνια και ενώ είχε σταματήσει αγωνίστηκε το 1986 σε ημερίδα, κάνοντας και ρεκόρ στο ύψος.

«Λένε τα παιδιά το σωματείο ή ο σύλλογος τα οποία είναι τίτλος, συνήθως είναι οι άνθρωποι που σε περιβάλλουν, πως σου φέρονται και κρατάς μια συμπάθεια έμμεσα προς το σωματείο Μπορεί οι παράγοντες να είναι τέτοιοι που να μην θες να δεις το σωματείο, ενώ το σωματείο δεν φταίει και εμένα οι παράγοντες με έκαναν και ουσιαστικά αγάπησα τον Ηρακλή».

1981:Αναλαμβάνει προπονητής στο ύψος

«Το 1981 ο Νίκος Ζαχαριάδης με καλεί για να αναλάβω ως προπονητής καθώς ο Ηρακλής είχε παράδοση στο ύψος και μπήκα στο χώρο . Αν έβλεπα ότι δεν ήμουν καλός δε θα συνέχιζα αλλά επειδή είχα καλές φουρνιές παιδιών σε 2-3 χρόνια βγήκαν πανελληνιονίκες όπως ο Γιώργος Τσούγκος που τώρα είναι προπονητής του Μπανιώτη. Πάντα το επίπεδο των αθλητών ήταν στην πρώτη τριάδα σε όλες τις κατηγορίες. Είχα καλή αθλήτρια την Αλέκα Καμηλά , (πρωταθλήτρια νεανίδων και δεύτερη στο πανελλήνιο μετά τη Μπακογιάννη) αλλά τα τελευταία χρόνια λόγω της πίεσης των παιδιών με τα διαβάσματα και δε θέλουν και πολύ πίεση,  σταμάτησα από το στίβο. Αλλιώς θα συνέχιζα».

Στο χώρο του μπάσκετ

markos poulios 3

Το 1988 αναλαμβάνει γυμναστής της ανδρικής ομάδας με προπονητή το Σούλη Μαρκόπουλο και μετά δυο χρονιές έρχεται ο Στηβ Γιατζόγλου , (1991-1992 στη ΜΕΝΤ ανδρικό-γυναικείο, ΠΑΟΚ, Θέρμη, ΜΕΝΤ, Παναθλητικό γυναικείο είναι μερικές από τις ομάδες που έχει περάσει). Ήταν από τους γυμναστές που συμμετείχε στο ζέσταμα και εκτελούσε τις ασκήσεις μαζί με την ομάδα.

«Όταν ήμουν προπονητής στο στίβο (από το 81’ και μετά) τότε είχε αρχίσει η μόδα (Άρης-ΠΑΟΚ) να έχει η ομάδα πιο ειδικό. Ο προπονητής που είναι για τα συστήματα, τακτική, προπόνηση δεν μπορούσε να ξέρει για φυσική κατάσταση και βρέθηκε ένας παλιός έφορος στο στίβο (Καρακάσης) και μου είπε ότι με θέλουν από τον Ηρακλή. Πράγματι μιλήσαμε και τότε ασχολήθηκα για πρώτη φορά σαν γυμναστής φυσικής κατάστασης και μπήκα στα βαθιά γιατί τότε η ομάδα του Ηρακλή ήταν τέταρτη  για χρόνια στην Ελλάδα έπαιζε Κόρατς, ήταν σε υψηλό επίπεδο.

Θυμάμαι τον Ντέιβιντ Ίνγκραμ ενώ τέλειωνε η προπόνηση, καθόταν να κάνει άλλες 100 βολές και έπαιζε την μπάλα μέσα από την καρέκλα, ήταν πολύ επιδέξιος και επίμονος. Οι περισσότεροι έφευγαν μετά την προπόνηση, γενικά οι Αμερικάνοι το έχουν ενώ οι Έλληνες είναι λίγο πιο χαλαροί».

Τότε ήταν γυμναστής του Αντώνη Σαμαρά, σημερινός μάνατζερ του ανδρικού τμήματος ενώ τώρα είναι γυμναστής της κόρης του, Αφροδίτης Σαμαρά, στη γυναικεία ομάδα

«Από πέρσι μου δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθώ με γενιές δεύτερες, αθλητών μου παιδιά, είχα φοιτητή τον προηγούμενο προπονητή τον Θανάση Κυρκούση και μου είπε να έρθω στην ομάδα και μπήκα πάλι στο χώρο, ως συνταξιούχος πλέον.

Είναι νεανική ομάδα και μου αρέσει να δουλεύω με νέα παιδιά. Ακόμη και στο στίβο δεν μου άρεσε να πάρω πρωταθλητή να συνεχίσω, μ’ άρεσε με μικρά παιδιά και όταν γίνει πρωταθλητής να πω μέσα μου ότι εγώ τον έκανα και δεν μου τον έφεραν. Λόγω των τριών κοριτσιών που έφυγαν πέρσι, οι τρεις βασικές,  δεν βλέπω κάποια ακόμη να τραβήξει το φορτίο σε κρίσιμα σημεία . Είναι νέες και μπορούν να συνεχίσουν για πολλά χρόνια ακόμη αρκεί να είναι δεμένες και με αγάπη για τον αθλητισμό».

Η μύηση στον αθλητισμό

Ασχολήθηκε με το στίβο (άλμα εις ύψος, 110μ. εμπόδια, τριπλούν, μήκος) το βόλεϊ, το πινγκ πονγκ και γενικά ήταν μόνιμα στα γήπεδα. Σταματά τον αθλητισμό στα 23 του (λόγω του διορισμού του στο δημόσιο). Αυτός που τον μύησε ήταν ο πατέρας του, γνωστός στην Τουρκία για τις επιτυχίες του στον αθλητισμό, αλλά δεν τον προέτρεπε να ασχοληθεί επαγγελματικά.

markos poulios 4

«Ο μπαμπάς μου ήταν πρωταθλητής Τουρκίας, ρεκόρ στο άλμα εις ύψος, στο τριπλούν και έξι φορές Βαλκανιονίκης προπολεμικά. Τον τίμησαν εκεί σαν παλιό Βαλκανιονίκη ενώ είχε αγωνιστεί και σαν αντίπαλος με τον Γρηγόρη Λαμπράκη.

Με μύησε στον αθλητισμό, σε όλα μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ. Δεν ήθελε όμως να γίνω γυμναστής και μου έλεγε να το κάνω για χόμπι και όχι επάγγελμα. Δεν τον άκουσα αλλά δεν μετάνιωσα. Ασχολήθηκα και με το πινγκ-πονγκ, οι Κωνσταντινοπολίτες έχουν παράδοση. Εκτός από στίβο στο Πανεπιστήμιο δίδασκα και το πινγκ πονγκ.

Μπορεί να ήταν και η επήρεια του πατέρα μου και κόλλησα με το στίβο. Μ’ άρεσε η επικοινωνία, οι φιλίες, η προπόνηση τα ταξίδια, οι παρέες. Στην Τουρκία ήμουν πρώτος στους έφηβους, εδώ βέβαια ήταν καλύτερο το επίπεδο (με τις επιδόσεις) σε πανελλήνια ήμουν από 3η μέχρι 6η θέση.

Ποτέ δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα. Αν και ήμουν ο μόνος Έλληνας στις αποστολές κάναμε παρέα χωρίς να έχουμε προβλήματα».

Τα χρόνια στη Γαλατασαράι…

markos poulios 1

Ο πατέρας μου ήταν στο χώρο, κριτής και μέλος της Γαλατασαράι και όπως έκανα προπόνηση για κάποιους αγώνες με βρήκε κάποιος και μου είπε να ασχοληθώ πιο συστηματικά με το στίβο, συστηματικά όμως δεν μπορούσα να αφήσω τα μαθήματα και μου έβγαλαν δελτίο στην  Α’ – Β’ Λυκείου. Οι συνθήκες τότε ήταν πολύ καλύτερες εκεί. Η Γαλατασαράι είχε ιδιωτικό νησί στο Βόσπορο, γενικά είναι ένα κυριλέ σωματείο. Είχαν τότε μάνατζερ στο στίβο, μας έστελναν το εισιτήριο εδώ (στη Θεσσαλονίκη) με όλες τις λεπτομέρειες ενώ εδώ κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε και στην οργάνωση ήταν και είναι ένα επίπεδο πάνω από εμάς.

Για να γίνει πρωταθλητής χρειάζονται πολλές στερήσεις, εγώ δεν έγινα πρωταθλητής γιατί δεν ήμουν τόσο των στερήσεων ξέφευγα από το πρόγραμμα. Ο αθλητισμός μ’ άρεσε και τον εγγονό μου από τώρα προσπαθώ να τον βάλω στο χώρο με την έννοια  να δει για να αγαπήσει τον αθλητισμό. Όποιος ασχολήθηκε με τον αθλητισμό ποτέ δεν βγήκε χαμένος».

Σχετικά Άρθρα

«Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής»

Διάφορα

Back to Top