Στο θολωμένο μου μυαλό…

Ο Θωμάς Καλέσης γράφει για τα πρόσθετα ερωτηματικά που δημιουργήθηκαν μετά τη συνέντευξη Τύπου του Σπύρου Παπαθανασάκη

Πριν από οτιδήποτε άλλο, ας ξεκαθαρίσουμε πως είναι σημαντικό ότι μετά από μήνες, κάτι κινείται στα γραφεία της Μίκρας. Επειδή την Τετάρτη είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ τις εγκαταστάσεις του Ηρακλή, μπόρεσα να διακρίνω τα σημάδια της εγκατάλειψης σχεδόν σε κάθε γωνιά αυτού του στολιδιού. Εικόνα άμεσα συνυφασμένη με την διοικητική απουσία των τελευταίων μηνών. Οπότε η παρουσία ανθρώπων εκεί, κατέδειξε ότι τουλάχιστον υπάρχει ζωή. Ότι ο ίδιος ο Ηρακλής αποκτά πλέον ζωή…

Είναι επίσης πολύ ευχάριστο το γεγονός ότι ένας άνθρωπος που δεν έχει αναλάβει και τυπικά την ομάδα, έβαλε ένα ποσό (εξίσου σημαντικό) για να πληρωθούν και να μείνουν ποδοσφαιριστές κλειδιά για την ομάδα ελπίζοντας ότι μέχρι αύριο θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι, κάτι που θα σημαίνει ότι ο Ηρακλής θα κρατήσει έναν κορμό παικτών μετά την μη αδειοδότηση. Και αυτό από μόνο του δείχνει σωστά και ωραία κίνητρα, πόσο μάλλον από την στιγμή που δεν είχαμε να επιλέξουμε ανάμεσα στους Αμπράμοβιτς και Ρομπολόβλιεφ που “σφάζονταν” για το ποιος θα αναλάβει.

Τέλος, θέλω και οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν αντιμετωπίζω αρνητικά ούτε την υπόθεση Παπαθανασάκη, αλλά ούτε και τον ίδιο τον Ελληνοκαναδό επιχειρηματία. Απλώς επειδή τα τελευταία χρόνια, έχουν δει πολλά τα μάτια μας, επειδή πολλές φορές φτάσαμε στο σημείο να τραβάμε τα μαλλιά μας με καταστάσεις και πρόσωπα εντός των τειχών του Ηρακλή, οφείλουμε να βλέπουμε τα πράγματα πρώτα με ψυχραιμία και έπειτα με την δέουσα σοβαρότητα. Επί της ουσίας δηλαδή, ο Σπύρος Παπαθανασάκης άθελα του μάλλον (αυτό δεν μπορώ να το ξέρω ακόμη) εκτός από την διοικητική αστάθεια των τελευταίων μηνών, οφείλει να αντιμετωπίσει και την καχυποψία που υπάρχει γύρω από διάφορά θέματα, ίσως ακόμα – ακόμα και για την δική του αξιοπιστία.

Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, οφείλω να ομολογήσω, ότι ήταν μια από τις ελάχιστες φορές που πήγα σε συνέντευξη Τύπου για να λύσω τις όποιες απορίες είχα στο κεφάλι μου από την μέχρι τώρα ενασχόληση του Παπαθανασάκη με τον Ηρακλή και έφυγα με περισσότερα ερωτηματικά, τα οποία μάλλον –αν κρίνω από τις απαντήσεις που δόθηκαν – ίσως πάρω αφού ολοκληρωθεί η μεταβίβαση των μετοχών. Ίσως όμως και όχι…

Αναγνωρίζω ότι είναι πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο να ανοίξει τα χαρτιά του μέχρι να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να γίνει ο ίδιος «αφεντικό», όμως είχα την εντύπωση ότι η συνέντευξη Τύπου είχε ως αντικείμενο την αποκάλυψη του ανθρώπου – επιχειρηματία Παπαθανασάκη ο οποίος αν δεν έχει αναλάβει ήδη την ΠΑΕ τουλάχιστον ενδιαφέρεται άμεσα για την απόκτησή της.

Ωστόσο, είτε γιατί ο δικηγόρος του τον πίεσε έτσι ώστε να μην δώσει σαφέστατες απαντήσεις σε συγκεκριμένες ερωτήσεις, είτε γιατί όταν τελικά απάντησε δημιούργησε επιπρόσθετα ερωτηματικά, το ζήτημα είναι ότι σε πολλά θέματα αναζήτησης απαντήσεων έμεινα με την όρεξη. Και αυτά τα στοιχεία που δεν με κάλυψαν θα τα αναλύσω ένα προς ένα. Πάμε λοιπόν…

  1. Οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες: Ομολογώ ότι αυτή ήταν μια από τις ερωτήσεις που ήθελα πολύ να ακούσω, όμως η απάντηση δεν με έπεισε. Η αρχή της τοποθέτησης με την φράση…«ούτε και η μάνα μου δεν γνωρίζει τι ακριβώς κάνω στον Καναδά, κάνω πολλά πράγματα που δεν ξέρω και εγώ ο ίδιος» μάλλον περισσότερο προβλημάτισε, παρά ικανοποίησε. Σύμφωνοι, τα σπαστά ελληνικά, αλλά και η θέλησή του Παπαθανασάκη να σπάσει άμεσα τον πάγο, ίσως τον οδήγησαν στην απόφαση να αστειευτεί με αυτό, όμως το βασικό ζητούμενο είναι να πείσει. Και με αυτόν τον τρόπο δεν έπεισε. Εξάλλου ήταν μια από τις βασικές ερωτήσεις που θα στοιχιμάτιζε κάποιος ότι θα του γίνει, οπότε μάλλον θα έπρεπε να είναι πιο έτοιμος να την απαντήσει με στοιχεία. Με λίγα λόγια η ύπαρξη ενός άτυπου βιογραφικού, του στυλ είμαι αυτός, έχω κάνει αυτό, αυτό κι αυτό θα βοηθούσε περισσότερο…Τούτο δεν συνέβη και δεν νομίζω ότι κανένας από τους παρευρισκόμενους ή αυτούς που άκουσαν την συνέντευξη πείστηκε.
  1. Η παρουσία του Μπέζα και η απόλυτη εμπιστοσύνη: Είμαι σίγουρος ότι ήταν από τις τοποθετήσεις που με προβλημάτισαν περισσότερο από κάθε άλλη, δεδομένου της ψήφου εμπιστοσύνης που έδωσε με σθένος στον αμφιλεγόμενο αυτόν παράγοντα. Δεν θα σταθώ στα όσα έχουν ακουστεί το τελευταίο διάστημα για τους χειρισμούς του σε συγκεκριμένα ζητήματα (βλ. αδειοδότηση, μεταγραφές), γεγονότα που έχουν αναφερθεί και είναι γνωστά. Έχω εκφράσει την άποψή μου για τις ικανότητες του Γιώργου Μπέζα, οπότε δεν χρειάζεται να την επαναλάβουμε. Θα σταθώ όμως σε κάτι σημαντικό. Στο γεγονός ότι από την στιγμή που αναφέρεις πως στα έγγραφα που ζήτησες υπήρχαν κενά, από την στιγμή που όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι η προηγούμενη διοίκηση (κατά την θητεία της οποίας ο Μπέζας απολάμβανε την πλήρη στήριξη) τα θαλάσσωσε σε συγκεκριμένα ζητήματα, πως είναι δυνατόν να εμπιστεύεσαι και μάλιστα έτσι εύκολα έναν άνθρωπο που είχε συμμετοχή σχεδόν σε κάθε…γκάφα που σημειώθηκε την περσινή περίοδο, έναν άνθρωπο που οι μισοί παίκτες δεν θέλουν ούτε καν να τον βλέπουν, έναν άνθρωπο που κρύφτηκε όταν αποκαλύφθηκε οριστικά η ανεπάρκεια της νυν διοίκησης. Πως θα καταφέρεις να πείσεις ότι με την αλλαγή  του ιδιοκτησιακού καθεστώτος θα αλλάξει σελίδα και ο Ηρακλής, την στιγμή που τοποθετείς σε θέση κλειδί, έναν άνθρωπο ο οποίος κατά γενική ομολογία είναι ανεπαρκής, δεξί χέρι του νυν μεγαλομετόχου που τα έκανε μούσκεμα σχεδόν με ότι ασχολήθηκε. Έναν άνθρωπο που κόντεψε να χάσει το κύπελλο του 1976  όταν η Helexpo “σφράγισε” το περίπτερο του Ηρακλή στην περασμένη  ΔΕΘ γιατί η τότε διοίκηση δεν είχε να δώσει τα 2.000 ευρώ από την ενοικίαση. Μην ανοίξουμε τον κατάλογο, είναι θλιβερός, στέκομαι μόνο στον προβληματισμό που δημιούργησε η τοποθέτηση αυτή κι ελπίζω ότι θα το ξανασκεφτεί.
  1. Όλα  ξεκίνησαν ανάποδα: Επαναλαμβάνω ότι δεν αντιμετωπίζω αρνητικά έναν άνθρωπο που έβαλε χρήματα στην ΠΑΕ για να συνεχίσει να υπάρχει. Όμως εδώ κάποια πράγματα έχουν γίνει ανάποδα. Με λίγα λόγια, πρώτα πληρώνονται οι παίκτες, πρώτα κλείνει ο προπονητής, ο γενικός αρχηγός, ο τεχνικός διευθυντής, πρώτα θέτονται οι στόχοι, αλλά ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία μεταβίβασης των μετοχών, η ΠΑΕ δεν ανήκει στον Παπαθανασάκη και παράλληλα δεν ακούστηκε δημόσια ποιο είναι το deadline για να ολοκληρωθεί η διαδικασία την στιγμή που ο χρόνος πιέζει και κάποια πράγματα πρέπει να τρέξουν. Σύμφωνοι, ο ίδιος δείχνει και μάλλον είναι αποφασισμένος να πάρει την ΠΑΕ, είτε γιατί κάποιοι άνθρωποι φρόντισαν να του μιλήσουν για τον Ηρακλή, είτε γιατί εντυπωσιάστηκε κατά την πρώτη παρουσία του στο Καυτανζόγλειο. Για μένα ωστόσο, είναι αδιανόητο να μην υπάρχει ένα πλάνο που να καταδεικνύει το τι θα ακολουθήσει σε περίπτωση που η συμφωνία «στραβώσει», αλλά και πότε τοποθετείται χρονικά η φράση…«το ταχύτερο δυνατό».

Κλείνοντας θα πρέπει να πούμε ότι για όλα αυτά τα ερωτήματα, για όλα αυτά τα κενά που δημιούργησε η συνέντευξη Τύπου, υπάρχει και μία σημαντική δικλίδα ασφαλείας. Και αυτή δεν είναι άλλη από την παρουσία του Μάκη Σεντελίδη, ο οποίος έχει δείξει πως και μετρημένος είναι, αλλά κυρίως Ηρακληδέας. Θέλω να πιστεύω ότι ο ίδιος θα εξακολουθήσει να είναι το ίδιο ειλικρινείς όπως ήταν μέχρι σήμερα, καθώς επίσης και ότι θα βοηθήσει τον Παπαθανασάκη να αποκτήσει σαφή άποψη άμεσα και για όλα τα θέματα. Τόσο γι’ αυτά που θα χρειαστούν ώστε να τρέξει η ΠΑΕ, όσο και σε αυτά των προσώπων.

Εάν πράγματι η οικονομική ευρωστία του Σπύρου Παπαθανασάκη είναι τέτοια ώστε να μην τον εμποδίσει τίποτα και κανένας, πολλά είναι εκείνα τα λαμόγια που βρεθούν δίπλα του για μια φωτογραφία, για να «τσιμπήσουν» κανένα κοκαλάκι από την μερίδα, για την λεζάντα.  Και αυτοί να είστε σίγουροι ότι θα προκύψουν και εκτός, αλλά κυρίως εντός Ηρακλή. Τους ξέρουμε. Τόσα χρόνια τους μάθαμε. Γνωρίζουμε ποιοι κατοικούν πλέον στην Ιερουσαλήμ κι ίσως το μόνο αντίδοτο σ’ αυτή την…λαίλαπα που θα έρθει, να είναι ο Μάκης Σεντελίδης. Ελπίζω να μην μας απογοητεύσει…

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top