Από μια κλωστή…

Δυστυχώς, το πρόβλημα με τον… παραπάνω τίτλο και τον Ηρακλή είναι το ποια… νιοστή φορά τα τελευταία χρόνια, ο κόσμος είναι αναγκασμένος να υπομένει κάτι τέτοιο. Αυτό, το “μια κλωστή”.

Ηρακλής, Ποδόσφαιρο

Ο Ελληνοκαναδός, η “Αναγέννηση Ηρακλής” και το… ένα ακόμη καλοκαίρι. Αν καθίσει κάποιος και συνυπολογίσει το πόσα καλοκαίρια τα τελευταία χρόνια, ο κόσμος του Ηρακλή και ο περιβάλλων χώρος της ομάδας είναι υποχρεωμένος να ασχολείται με όλα αυτά, αντί με τα… ορθολογιστικά (π.χ. “προετοιμάζω την ομάδα της επόμενης χρονιάς”) θα καταλάβει και το μέγεθος της… κενότητας που έχει ο τίτλος. “Από μια κλωστή…”. Τι… νούμερο κλωστή είναι αυτή; Εις τη νιοστή.

Καλοκαίρια που με το που τελειώνει μια (αποτυχημένη) σεζόν είσαι υποχρεωμένος να ψάξεις να βρεις την προοπτική, το όραμα, την επόμενη μέρα. Καλοκαίρια που βρίσκουν τον κόσμο στις πορείες, στους δρόμους και στην… τσίτα. Καλοκαίρια που αντί να ασχολείσαι με απλά, ποδοσφαιρικά πράγματα, όπως το τι ομάδα θα “χτίσεις” και τι μεταγραφές θα κάνεις, έχουν πρώτο μέλημα το πώς θα… κλείσουν τις τρύπες αυτοί που τις άνοιξαν, το πώς θα πείσουν παίκτες για να παραμείνουν κ.λ.π. Γενικώς δηλαδή, από… “χτίσιμο” τίποτα.

Κι ο χρόνος που περνά. Τα χρέη, τα ανοίγματα, οι παίκτες που έχουν δικαίωμα προσφυγής, μισόλογα και κρυφτό από αυτούς που έπρεπε να βγούνε πρώτοι από όλους και να μιλήσουν. Δηλαδή, από τη διοίκηση.

Αυτή τη στιγμή -σε διοικητικό επίπεδο- όλα είναι σε τεντωμένο σχοινί. Σήμερα, Τετάρτη, 18 Ιουνίου: Αναμένεται, λέγεται, η απάντηση του Ελληνοκαναδού με τον οποίον υπάρχει επικοινωνία το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Και η “Αναγέννηση Ηρακλής” που πήρε απάντηση ότι θα πρέπει να περιμένει το τι θα γίνει με τον Ελληνοκαναδό. Για αυτό και οι πληροφορίες λένε ότι δεν πήγε κάποιος άνθρωπός της στη Μίκρα, σήμερα, Τετάρτη, 18 Ιούνη και ότι σε χαρτί δεν υπάρχει κάτι υπογεγραμμένο.

Προφανώς, όταν είναι να γράψεις κάτι θα πρέπει να απευθύνεσαι σε αυτούς που αναφέρεσαι. Να μάθεις, να τσεκάρεις πληροφορίες. Κι αυτό, δεν είναι βασικός κανόνας της δημοσιογραφίας, είναι ένας από τους βασικούς κανόνες στη ζωή. Το Νο1 πρόβλημα σε αυτό το θέμα, επί τω προκειμένω, είναι το σε ποιους θα απευθυνθείς. Αναγκαστικά, θα ψάξεις να βρεις τι λέει η διοίκηση. Θα ψάξεις να βρεις δηλαδή ανθρώπους που -από μόνοι τους- έφεραν με την αναβλητικότητά τους, την αυτοαναίρεσή τους, δεκάδες προβλήματα που ταλανίζουν τον Ηρακλή και, κατ’ επέκταση, την ψυχοσύνθεση του κόσμου.

Ανθρώπους που “΄έκαψαν” το χαρτί των υποσχέσεών τους προς την ομάδα εδώ και καιρό. Ανθρώπους που από λόγια χόρτασαν. Σε ανθρώπους που λένε κάτι για ένα θέμα αλλά επειδή είπανε… πολλά που δεν έγιναν, δεν φεύγεις και… σίγουρος με αυτό που σου λένε.

Και δυστυχώς, δεν είναι θέμα της δικής σου καχυποψίας αλλά απόρροια των όσων προηγήθηκαν τα τελευταία δυόμιση χρόνια. Αυτό είναι κάτι απλό, δεν… τετραγωνίζεις τον κύκλο.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν, η διοίκηση λέει ότι περιμένει την απάντηση από τον Καναδά. Εκφράζει την αισιοδοξία. Επί του παρόντος πάντως, το ότι κάποιοι εκφράζουν την αισιοδοξία τους, δεν λέει κάτι ουσιαστικό διότι (όπως προείπαμε) τα όσα προηγήθηκαν τα προηγούμενα δυόμιση χρόνια, δεν σε αφήνουν (απ)ελεύθερο.

Για μία ακόμη φορά τις τελευταίες μέρες, μεταφέρθηκε -και από τον υπογράφοντα- το αίτημα ότι κάποια στιγμή ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος θα πρέπει να βγει και να μιλήσει δημοσίως. Επιτέλους. Αυτός. Να μιλήσει δημοσίως για τα πάντα. Τα χρέη που δημιουργήθηκαν, τα ανοίγματα, τη μη αδειοδότηση, τους συνεργάτες του, είναι τόσα πολλά τα ερωτήματα που “καίνε” τον κόσμο. Διότι, ο κόσμος δεν ποδοπάτησε και τράνταξε τους δρόμους στις πορείες των καλοκαιριών για να έρθει και να βιώνει αυτή την κατάσταση. Δεν του αξίζει διόλου του κόσμου αυτό. Δεν του αξίζει να του ψαλιδίζουν τρίτοι, την περηφάνειά του που από μόνος του ο κόσμος δεν έχασε ποτέ.

Η απάντηση; Μια απάντηση, καθόλου ικανοποιητική. Θα το κάνει αλλά όχι τώρα, να τελειώσει το θέμα με τον Ελληνοκαναδό. Και, σύμφωνα με την εκτίμησή του, «σήμερα-αύριο”.

Το “σήμερα-αύριο” βέβαια είναι και αυτό στη νιοστή φορά. Δεν διασφαλίζει κανέναν και τίποτα. Επίσης δεν λέει κάτι και (ταπεινή άποψη) δεν χρειάζεται να αφουγκραστείς κανέναν αναγνώστη. Το καταλαβαίνεις εκ των προτέρων.

Οπως επίσης ότι υπάρχει η πληροφορία ότι από τη διοίκηση γίνεται μια προσπάθεια επικοινωνίας με παίκτες ώστε να μην κάνουν προσφυγή, να πάρουν διαβεβαιώσεις για τα δεδουλευμένα και να ενημερωθούν και αυτοί για το “σήμερα-αύριο”. Εξ ου και η μεταφορά των στοιχείων -με συγκρατημένη καταγραφή. Διότι προηγήθηκαν άλλα.

Και αν για τη διοίκηση αυτό το “σήμερα-αύριο” υπάρχει ως σκέψη να χρησιμοποιηθεί και ως σχήμα λόγου (αν υπάρχει…), για τον υπογράφοντα δεν είναι. Είναι σήμερα, είναι αύριο, (χωρίς εισαγωγικά οι λέξεις), είναι ορίζοντας σε πραγματικό χρόνο. Σε πραγματικό χρόνο που δεν υπάρχει για χάσιμο. Εδώ και εβδομάδες δεν υπήρχε, όχι τώρα.

Σε όλο αυτό τον καιρό που ο Ηρακλής δεν βρίσκεται εκεί που ανήκει, σε όλο αυτό τον καιρό που ο Ηρακλής βρίσκεται σε χώρους -και σε ανθρώπους- παράταιρους με την ιστορία του, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο.

Ακόμη και τώρα φαίνεται ξεκάθαρα ότι -κι αυτό είναι στα στοιχεία των τεράστιων συλλόγων- ότι πάντα έχει τεράστια δυναμική που απλώς χρειάζεται κάποιον, επιτέλους, να το καταλάβει και την απελευθερώσει.

Σχετικά Άρθρα

Το «πόρισμα» του ελέγχου για Σορούρ και η δεύτερη εταιρεία του

Ποδόσφαιρο

Back to Top