Τσατίλα ναι, απογοήτευση όχι

Κοιτάς και ξανακοιτάς τη βαθμολογία μετά τα τελευταία αποτελέσματα των μπαράζ και χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Αυτό το «αν νικούσε ο Ηρακλής» σου τρυπάει τον εγκέφαλο και δύσκολα αποδέχεσαι την ισοπαλία κόντρα στον Ηρακλή Ψαχνών.

Η τσατίλα είναι απολύτως δικαιολογημένη, ο εκνευρισμός και η στεναχώρια επίσης, αλλά σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να μας καταβάλει (ξανά) η απογοήτευση. Τίποτα δεν έχει τελειώσει και τίποτα δεν έχει κριθεί και καλούμαστε να συνεχίζουμε να πιστεύουμε και να ελπίζουμε.

Δυστυχώς ο χρόνος δε γυρίζει πίσω, το αποτέλεσμα του πρόσφατου αγώνα δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ και πρέπει να αφοσιωθούμε αποκλειστικά στον πραγματικό τελικό που μας περιμένει με τα Χανιά.

Αυτό είναι το παιχνίδι. Αυτός είναι ο αγώνας της χρονιάς. Αυτή η νίκη θα δείξει το δρόμο. Ό,τι έγινε έγινε, δυστυχώς δεν αλλάζει. Οφείλουμε να σηκώσουμε κεφάλι να βρεθούμε το ίδιο δυνατοί και αποφασισμένοι την Τετάρτη στο Καυτανζόγλειο.

Για τους λόγους της ισοπαλίας με τον Ηρακλή Ψαχνών αν αναζητήσετε προηγούμενα κείμενα ή εκπομπές θα δείτε ότι είναι οι ίδιοι. Το έγκλημα του Ιανουαρίου έχει καταγραφεί εδώ και καιρό και δυστυχώς αποτυπώνεται κάθε φορά, με τον Μπουμάλ να αποκτάται από τον αντίπαλο και να κάνει πάρτι και τον Νίκο Παπαδόπουλο να κοιτάζει στον πάγκο του και να βλέπει τους Κουρούπη, Κουρδάκη, Αποστολίδη και Κραγιόπουλο.

Δεν έχω τίποτα με τα παιδιά, αλλά από αυτούς ο Ηρακλής περιμένει να ανέβει. Από παίκτες που δεν έπαιζαν ποτέ και ξαφνικά αγωνίζονται Κυριακή-Τετάρτη, από παίκτες που δεν έχουν εμπειρίες αλλά ίσως και δυνάμεις για να αντέξουν όλο αυτό το βάρος.

Ο Ηρακλής ξεγυμνώθηκε, οι επιλογές είναι μετρημένες και φάνηκε εκ νέου. Όταν βέβαια η ομάδα κερδίζει όλα ξεχνιούνται, αλλά όταν δεν τα καταφέρνει μην πάτε μακριά, οι λόγοι έχουν καταγραφεί εδώ και πολύ καιρό.

Ας αφήσουμε τα αν στην άκρη, ας ξεχάσουμε την ισοπαλία και ας προσπαθήσουμε με θετική ενέργεια να στραφούμε στον κρίσιμο αγώνα της Τετάρτης.

Δεν υπάρχει πλέον τίποτα άλλο, μόνο αυτό, με κάθε τρόπο, η νίκη να έρθει και σε συνδυασμό με το Κέρκυρα-Νίκη Βόλου οι ελπίδες να αυξηθούν.

Ο δρόμος είναι μακρύς ακόμα και δύσκολος, πάρα πολύ δύσκολος. Ο Ηρακλής δεν έχει το μαξιλαράκι του Φωστήρα που τα παράτησε, ενώ χρειάζεται και πολύ μεγάλη προσοχή στις ισοβαθμίες. Μέχρι τελευταία αγωνιστική τουλάχιστον πέντε ομάδες θα μάχονται για την άνοδο και ήδη ο Ηρακλής έχει χάσει την ισοβαθμία από τα Ψαχνά, ενώ στα Χανιά είχε ηττηθεί με 3-0. Όλα πρέπει να τα βλέπουμε.

Το κακό επίσης είναι ότι μαζεύονται και πολλές τιμωρίες με ακατανόητες και αχρείαστες κυρίως κάρτες (πχ Ματσούκα και Παπαστεριανού), ότι οι τραυματισμοί είναι μόνιμος πονοκέφαλος αλλά και κάτι ακόμα, επίσης πολύ σοβαρό.

Ο Ηρακλής αντιμετωπίζει τεράστιο οικονομικό πρόβλημα. Μάλλον πρέπει να το γράψω με κεφαλαία γράμματα για να γίνει κατανοητό. Ή κάποιοι δεν το δίνουν σημασία ή περιμένουν να το μάθουν από επίσημα χείλη. Όταν βγήκε στον αέρα ο Κώστας Τσαλίκης και είπε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τα ταξίδια σε Ψαχνά και Χανιά, μόνο τότε έγινε ντόρος. Το πρόβλημα όμως δε λύθηκε οριστικά, το πρόβλημα παραμένει και είναι τεράστιο.

Πρέπει δηλαδή να ξαναβγεί κάποιος επίσημα και να δηλώσει κάτι ανάλογο πριν το ταξίδι στην Κέρκυρα για να γίνει αντιληπτό; Πάλι καλά που έχουν φιλοτιμηθεί ένας-δύο ανώνυμοι Ηρακληδείς και βοηθούν οικονομικά, αλλά μόνοι τους δεν αντέχουν και πολύ.

Και δεν τον κάνουν για τον Θόδωρο Παπαδόπουλο, το κάνουν για να ανέβει ο αγαπημένος τους Ηρακλής. Το καλό είναι ότι ο Ηρακλής έχει επιχειρηματίες με οικονομική δυνατότητα που μπορούν να βοηθήσουν. Το κακό είναι ότι δεν το κάνουν ούτε με παρακαλητά.

Ας κλειδώσουμε μέσα μας τον εκνευρισμός μας και την τσατίλα μας κι ας είμαστε και πάλι εκεί, ακόμα πιο δυνατοί. Η μεγάλη μάχη είναι αυτή που έρχεται την Τετάρτη, όλοι εκεί…

 

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top