Ο φαύλος κύκλος της “Παπαδοπουλιάδας”

Φαύλος κύκλος που φτάνει σε αισχρή εκμετάλλευση της αγάπης των ανθρώπων για την ομάδα

Γιάννης Πάγκος

Ο “δεν μπορώ άλλο”, ο “φεύγω”, ο “δεν υπάρχει μία”, ο αισχρά εκμεταλλευόμενος την αγάπη των ανθρώπων για τον Ηρακλή, εμφανίστηκε και πήρε απόφαση για τον προπονητή. Ο φαύλος κύκλος σε αυτή τη διοικητική “Παπαδοπουλιάδα” συνεχίζεται.

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τον σχολιασμό μιας απόφασης για τον προπονητή. Για το ποιος -και πώς- αποχώρησε και για το ποιος ήρθε. Εδώ έχουμε να κάνουμε με το εγκληματικά αφελές παιχνίδι των λέξεων σε όλη τη σεζόν. Που αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά τώρα. Χωρίς σχέδιο, χωρίς οργάνωση, διοικητικά, ο Παπαδόπουλος θέλησε πολλάκις να πείσει ότι αποχωρεί. Οτι δεν υπάρχουν έσοδα. Οτι τον άφησε μόνο του ο Ηρακλής. Οτι το ένα, ότι το άλλο. Σε τελική ανάλυση όμως δεν είναι ότι τον άφησε μόνο του ο Ηρακλής. Θα ήταν αστείο πια να ισχυρίζεται ο καθένας κάτι τέτοιο. Σε τελική ανάλυση είναι ότι ο Παπαδόπουλος άφησε μόνο του τον Ηρακλή.

Ενας άνθρωπος που ποτέ δεν πήρε πάνω του την ευθύνη. Τον ρωτούσαν π.χ. για κάτι, παρέπεμπε σε συνεργάτες του. Λες και δεν πρέπει να είναι ενήμερος για τις κινήσεις των συνεργατών του. Ρωτούσε π.χ. κάποιος για τους Ιρανούς, επικαλούταν (από τη μια) το σχέδιο εμπιστευτικότητας για να μη βγουν παραέξω ονόματα και (από την άλλη) παρέπεμπε στον μάνατζερ, Αμανατίδη.

Κι έπρεπε να φτάσουμε Απρίλιο για να μιλήσει ο Αμανατίδης και πάλι να μην πει… τίποτε. Είναι λίαν επικίνδυνο (κι ας κάνει ο Παπαδόπουλος ότι δεν καταλαβαίνει, το ξέρει) από Ιανουάριο να φθάνεις Απρίλιο για αυτό το θέμα. Ο ίδιος άνθρωπος (Αμανατίδης) για τον οποίον ανοίχτηκε (και μάλιστα δις) η διαδικτυακή πόρτα της επίσημης ιστοσελίδας της ομάδας για να κάνει τότε δηλώσεις. Και τη μία φορά, στις 26 Δεκεμβρίου είπε (ο Αμανατίδης) μεταξύ άλλων, ότι: «Θέλω να διαβεβαιώσω τον κόσμο του Ηρακλή που αγωνιά για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων ότι οι εκπρόσωποι του Ομίλου εταιριών που ενδιαφέρεται να αποκτήσει τον Ηρακλή θα είναι στην Θεσσαλονίκη στις 31/12”. Και μετά στις 14 Ιανουαρίου είπε, μεταξύ άλλων, ότι: «Πλέον, ο πλήρης και ολοκληρωμένος φάκελος θα διαβιβαστεί στους ενδιαφερόμενους για την αγορά του Ηρακλή ανθρώπους και στις προσεχείς μέρες θα υπάρξουν εξελίξεις”.

Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος που φαίνεται να ενδιαφέρεται «για τον κόσμο του Ηρακλή που αγωνιά”, αυτός ο άνθρωπος που μετά λέει ότι “στις προσεχείς μέρες θα υπάρξουν εξελίξεις”, ξαναμίλησε δημοσίως για το θέμα στις… 10 Απριλίου. Και γιατί ξαναμίλησε; Γιατί ο Τάι είχε κάνει προσφυγή και ανάμεσα στα άλλα είπε και για τους Ιρανούς.

Τόσο… ενδιαφέρον για τον κόσμο που αγωνιά.

Και τι είπε; Είπε, είπε… τίποτα. Από τη μια ότι… «είχαμε ενημερώσει τον μεγαλομέτοχο ότι είχαμε πάρει μια αρνητική από πλευράς έγκρισης του κυβερνητικού χώρου, όσον αφορά την επένδυση του ομίλου στο θέμα του Ηρακλή”. Και από την άλλη ότι… “θεωρώ πάντως ότι το θέμα αυτό δεν έχει τελειώσει».

Κι αφού είχε ενημέρωση γιατί δεν ζήτησε να κάνει πάλι δήλωση στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας; Και αφού είχε ενημερώσει τον «μεγαλομέτοχο” γιατί ο “μεγαλομέτοχος” δεν βγήκε να το πει;

Στο μεσοδιάστημα όμως (και τον Ιανουάριο και αργότερα, κατά την άνοιξη) κάποιοι έβαλαν κάποια χρήματα στην ομάδα για να τρέξουν οι υποχρεώσεις. Ετσι δεν είναι; Χρήματα που μπήκαν για να καλύψουν αμέλειες και τρύπες του Παπαδόπουλου. Και εκτός από αυτά, μέχρι και για το ταξίδι στα Ψαχνά και στα Χανιά, κάποιοι πήγαν κι έδωσαν λεφτά. Ετσι δεν είναι; Και πώς γίνεται σε αυτή την εξίσωση να καταλήγει ο Παπαδόπουλος στα τόσα ανοίγματα και στα τόσα χρέη, στο “δεν υπάρχει μία”, με τόση οικονομική βοήθεια που πήρε τριγύρω;

Ηταν λίαν επικίνδυνο (και το παραθέταμε και τον Ιανουάριο) να στηρίζεται αποκλειστικά για το αύριο της ομάδας στους Ιρανούς χωρίς να έχει άλλο σχέδιο. Βέβαια, τότε σε δηλώσεις του… είχε πει ότι… έχει εναλλακτικό σχέδιο. Και τα έλεγε και δημοσίως. Με έναν λόγο διχαστικό. Πότε ήθελε να στρέψει τον υπόλοιπο κόσμο κατά των οργανωμένων, πότε κατά παραγόντων. Ηθελε το διαίρει και βασίλευε, να στρέψει τον έναν εναντίον του άλλου. Δυστυχώς. Μέχρι και ανακοίνωση είχε βγάλει (δεν έπεισε όμως κανέναν) για τα έσοδα και τα λεφτά που του δόθηκαν από τα εισιτήρια στο παιχνίδι Κυπέλλου που είχε γίνει στο Καυτανζόγλειο. Θυμάστε; Για να παίξει με τα νούμερα, με τις λέξεις…

Και τώρα εμφανίζεται και παίρνει μια απόφαση για αλλαγή προπονητή, την Κυριακή του Πάσχα, μετά από παιχνίδι που έγινε τη Μεγάλη Πέμπτη. Επαναλαμβάνουμε, ότι εδώ δεν έχει να κάνει με την απόφαση αυτή καθ’ εαυτή. Ο καθένας μπορεί να την κρίνει σύμφωνα με τα δική του εκτίμηση, άλλωστε τα δεδομένα είναι αρκετά. Εχει να κάνει με τα “πήγαινε-έλα” σε αυτό τον φαύλο κύκλο της “Παπαδοπουλιάδας”, “πήγαινε-έλα” που εδώ και μήνες είναι εγκληματικά.

Είναι άλλο π.χ. το “δεν είμαι μεγιστάνας” και άλλο να αφήνεις χωρίς καμία διοικητική οργάνωση τον Ηρακλή. Τα ίδια απο πέρσι την άνοιξη, από το καλοκαίρι, από τις συγκεντρώσεις στο Κατσάνειο, από την αρχή του Πρωταθλήματος, από, από… Και μην κάνει πως δεν το καταλαβαίνει.

Και είναι και οι σερί αγωνιστικές υποχρεώσεις που μπορεί να σου πει κάποιος ότι… “προέχει η ηρεμία της ομάδας”. Με όλη τη συμπάθεια, προφανώς και προέχει η ηρεμία αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Την ηρεμία της ομάδας δεν μπορούν να τη διαταράξουν αυτές οι γραμμές όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενστάσεις και όταν το ποδοσφαιρικό τμήμα έχει βιώσει καταστάσεις πολλές και διάφορες. Με την απαραίτητη υπενθύμιση ότι ο στόχος, που είναι η άνοδος, δεν αλλάζει ούτε και η επικέντρωση σε αυτόν.

 

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

Back to Top