Ο Ογιος να βρει τι θέλει η ομάδα

Οταν ήρθε ο Ογιος είχε βρει τι ήθελε η ομάδα – Τώρα οφείλει να σκεφτεί κι άλλα πράγματα…

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Ογιος, όταν ήρθε στον Ηρακλή, βρήκε τι ήθελε η ομάδα. Αρχισε δύσκολα, άρχισε άσχημα (ήττες με Νίκη Βόλου και Τύρναβο και ισοπαλία στο Καυτανζόγλειο με Δόξα Δράμας) αλλά κατάφερε να βρει στη συνέχεια τι χρειαζόταν. Με αυταπάρνηση μπήκε μπροστά και αυτό ήταν γενναίο εκ μέρους του. Αποφόρτισε τους παίκτες, τους έδωσε χώρο να ηρεμήσουν.

Εκείνο το διάστημα κράτησε περίπου ένα δίμηνο, από τη νίκη επί της Κέρκυρας στις 25 Νοεμβρίου μέχρι την ήττα στο Καυτανζόγλειο από τη Νίκη Βόλου στις 10 Φεβρουαρίου και ήταν ενδεικτικό της χημείας που είχε η ομάδα. Εκείνο το διάστημα τροφοδότησε τις ελπίδες, εκείνο το διάστημα “ζέστανε” τον κόσμο, εκείνο το διάστημα ανέδειξε τον Ογιος, εκείνο το διάστημα κατάλαβαν (και αποδείκνυαν) και οι παίκτες τι σημαίνει α) “μια γροθιά” και β) να τα δίνεις όλα σε κάθε παιχνίδι.

Σε εκείνο το διάστημα π.χ. ήταν και το παιχνίδι Κυπέλλου στο Καυτανζόγλειο όπου ο κόσμος χειροκρότησε την ομάδα αναγνωρίζοντας κάτι. Κι ας είχε χάσει. Κι αυτό, το να δέχεται χειροκρότημα μια ομάδα του Ηρακλή μετά από ήττα δε γίνεται συχνά. Αυτό για να καταλάβουν καλύτερα και οι παίκτες τι σημαίνει “αναγνωρίζω”.

Εκείνο το διάστημα όμως δεν ήταν το τέλος του δρόμου. Ηταν ένα κομμάτι της διαδρομής. Οποιος θέλει, Ογιος, παίκτες, κόσμος, μπορεί να το επικαλείται, βάζοντάς το όμως στη σωστή κλίμακα για να μην πέφτει στην “παγίδα” της αιχμαλωσίας σε εκείνο το δίμηνο. Ποια θα μπορούσε να είναι η σωστή κλίμακα; Οτι εκείνο το δίμηνο σου δείχνει πάρα πολλά πράγματα καλά που μπορείς να κρατήσεις αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι όλα όσα ακολουθούν θα πρέπει να είναι καρμπόν. Αν ήταν έτσι, ο Ηρακλής θα έπρεπε ήδη να είναι επικεφαλής στη βαθμολογία των play off. Αλλά δεν είναι.

Εκείνο το δίμηνο επέτρεψε στον Ηρακλή να καλύψει το χαμένο έδαφος. Στη συνέχεια οι χαμένοι βαθμοί (εκ νέου ήταν πολλοί, αρκεί όμως να σταθεί κάποιος στο παιχνίδι της Καρδίτσας) και οι δύο ήττες στα play off δεν επιτρέπουν τον Ηρακλή να είναι αυτή τη στιγμή πρώτος. Να έχει δηλαδή επτά βαθμούς παραπάνω.

Αρα λοιπόν, ίσως να μην είναι αξίωμα το… “εμείς κάνουμε το παιχνίδι μας” που λέει ο προπονητής. Προφανώς και εκεί θα στηριχτεί ο Ηρακλής, “στο παιχνίδι του” αλλά ίσως χρειάζονται κάποιες αλλαγές επιμέρους. Επιλογές ευελιξίας. Ισως π.χ. και μόνο η απουσία του Μπάμπα (χωρίς να συνυπολογίσει κάποιος το ότι έλειπε και ο Τάι) να μην επιτρέπει στον Ηρακλή να λέει “εμείς κάνουμε το παιχνίδι μας” και να έχει έναν τρόπο παιχνιδιού χωρίς να υπάρχει το σχέδιο Β’.

Καλή π.χ. η κατοχή της μπάλας που επικαλείται ο προπονητής αλλά όχι πάντα καταφύγιο. Και στα Χανιά ποσοστό κατοχής είχε ο Ηρακλής αλλά δεν τον ένιωσε ο αντίπαλος. Επρεπε να φθάσουμε στο τελευταίο δεκάλεπτο του αγώνα για να κάνει ο Ηρακλής τις ουσιαστικά, επικίνδυνες, τελικές προς την αντίπαλη εστία. Ποσοστό κατοχής είχε και δεχόταν τα γκολ πανεύκολα. Αλλο το παιχνίδι υπομονής (όταν π.χ. είναι 0-0 ή σε απόσταση ενός γκολ, πάνω ή κάτω) κι άλλο το να μην υπάρχει κανένα σχέδιο αντίδρασης όταν ένα παιχνίδι στραβώνει εντελώς. Ο Ηρακλής σχέδιο αντίδρασης δεν έδειξε να έχει.

Εκείνο το καταιγιστικό αγωνιστικό ντεμαράζ που έκανε ο Ηρακλής στο χειμερινό δίμηνο κάλλιστα -εκτός των άλλων- αιφνιδίασε κιόλας τους αντιπάλους του. Από τότε πέρασε καιρός. Οι αντίπαλοι και αυτοί σε “διαβάζουν” και προετοιμάζονται αναλόγως. Και είναι και κάτι ακόμη που έχει να κάνει με τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Ελέω των εγκληματικά αφελών κινήσεων της διοίκησης Παπαδόπουλου, η ομάδα δεν κινήθηκε μεταγραφικά. Ο Γιάρολιμ αποχώρησε (άρα ένας μέσος αποχώρησε από εκείνο το αγωνιστικό μοντέλο), άλλος μέσος δεν ήρθε και ήρθε ο Σκόρτσα τον οποίον ακόμη τον περιμένουμε… Τώρα βέβαια, κάποιος μπορεί να πει, “τώρα θυμήθηκες τον Σκόρτσα, μετά από ήττα;” Οχι, δεν είναι η ήττα. Είναι η περίοδος. Είναι Απρίλιος, είναι play off. Οταν ο Ογιος διάλεξε Σκόρτσα, ήταν προφανές ότι η ομάδα θα έπρεπε να τον περιμένει. Είχε να παίξει από τον Οκτώβριο. Ουσιαστικά για τα play off τον περίμενε. Ακόμη δεν έχει κάνει ένα 90λεπτο.

Οπως η ομάδα περιμένει και τα γκολ του Ζάχορα. Ο Κροάτης έχει οχτώ παιχνίδια να σκοράρει. Οπως περιμένει και τον Ονουάτσι που επιτέλους θα πρέπει να αναλάβει και τις ευθύνες του και ηγετικό ρόλο. Περνάνε, περνάνε τα παιχνίδια και από τα 23 Πρωταθλήματος που έπαιξε ο Νιγηριανός, κάποιος θυμάται το δεύτερο ημίχρονο στην Καλαμαριά, το παιχνίδι με τον Γάζωρο και κανά-δυο ακόμη. Αυτό, φυσικά και δεν είναι απολογισμός για Ονουάτσι. Play off αρχίσανε. Οπως περιμένει π.χ. και την απόλυτη αυτοσυγκέντρωση στις στημένες φάσεις. Στο κάτω-κάτω, ο Ογιος λέει ότι μεταγραφές (άλλες) δεν έγιναν τον Ιανουάριο για να μην είναι απλήρωτοι οι παίκτες και οι παίκτες από την πλευρά τους είχανε πάει να πείσουν τον προπονητή να παραμείνει στην ομάδα. Ε, αυτά που είναι πραγματικά πολύ ωραία, ας βγούνε στο πλαίσιο της αλληλοϋποστήριξης και αλληλοκατανόησης στη μάχη και στο γήπεδο.

Οι γραμμές αυτές δεν έχουν διάθεση να ακυρώσουν, εκμηδενίσουν ή ισοπεδώσουν οποιονδήποτε ή οτιδήποτε. Απλώς, δεν μπορείς να προσπεράσεις τον προβληματισμό και τις ενστάσεις για την ευελιξία της ομάδας στις διαφόρων ειδών απαιτήσεις.

Για πολλούς λόγους λοιπόν ο Ογιος θα πρέπει να εκπονήσει το σχέδιο αντίδρασης. Το σχέδιο Β’. Να καλυφθούν τα τρωτά. Τα λόγια του (στην πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε) έχουν ακόμη πάθος. Και πίστη στον Θεό. Είναι ευεργετική η πίστη του και η δύναμή της. Εδώ και περίπου ένα μήνα, ακόμη και σε νίκες εμφανίζονταν αδυναμίες, τώρα “φώναξαν” και επιβάλλεται να επιδράσει ο προπονητής.

Αυτή τη στιγμή τα play off είναι σε εξέλιξη και ο Ηρακλής δεν τα άρχισε καλά. Δεν υπάρχουν κληρώσεις εύκολες ή δύσκολες, υπάρχουν μόνο παιχνίδια. Και είτε “εύκολη”, είτε “δύσκολη” η κλήρωση, ο Ηρακλής θα πρέπει να πάρει νίκες. Να νικήσει τα καθοριστικά παιχνίδια. Ούτε καν έπρεπε να ασχολείται ο Ηρακλής με τις κληρώσεις γιατί ήταν ο ίδιος ο Ηρακλής που όταν έγινε η κλήρωση του Πρωταθλήματος μετρούσε (με το μυαλό του) πόσες νίκες θα έχει στα παιχνίδια και μετά το Βατάνι, δεν ήξερε πού πατά και πού βρίσκεται.

Κάθε παιχνίδι είναι ξεχωριστό. Ηδη τα play off έδειξαν ότι σε κάθε παιχνίδι η προσοχή και η αυτοσυγκέντρωση πρέπει να είναι στο 100%. Κι ακόμη παραπάνω.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

ΣΧΟΛΙΟ: Οταν αφελείς κουβέντες γίνονται επικίνδυνες

Απόψεις

Back to Top