ΣΧΟΛΙΟ: Play, rewind, play, rewind το β’ μέρος

Μέχρι να… κολλήσει το βίντεο που λένε. Να πατάς το play, να κάνεις rewind, να το γυρίζεις πίσω και ξανά play. Δεν είναι λιθαράκι μιζέριας …

Μέχρι να… κολλήσει το βίντεο που λένε. Να πατάς το play, να κάνεις rewind, να το γυρίζεις πίσω και ξανά play. Δεν είναι λιθαράκι μιζέριας ή (να ΄χαμε, να λέγαμε) γκρίνιας. Προφανώς, το τρίποντο και η νίκη είναι αυτό που μετράει. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που η ομάδα είχε δύο εντός έδρας αποτελέσματα που πόνεσαν πολύ και η ψυχολογία της ήταν σε τέτοιο σημείο που η νίκη ήταν επιτακτική ανάγκη.

Την πήρε, τέλος. Σημαντικότατο για την αυτοπεποίθησή της. Η ομάδα όμως, μαζί με το «κερδίζουμε και αυτό είναι που μετράει», οφείλει να δει -δίκην αυτοκριτικής- το β’ μέρος στο παιχνίδι με την Κέρκυρα και να διορθώσει αυτά που (μεταξύ άλλων) δεν της επέτρεψαν α) να κρατήσει την μπάλα στον χώρο της μεσαίας γραμμής και β) να εκμεταλλευτεί τους ανοιχτούς χώρους, να βάλει ένα γκολ σε μια κόντρα επίθεση και να πάει με μεγαλύτερη άνεση στο φινάλε.

Δεν μπόρεσε να «παγώσει» καθόλου τον ρυθμό του αγώνα, δεν μπόρεσε να επιβάλλει τον δικό της ρυθμό και έφτασε σε σημείο να: έχει την μπάλα δικιά της καθώς έμπαινε το έκτο (και τελευταίο λεπτό) των καθυστερήσεων στο παιχνίδι και να επιτρέψει στην Κέρκυρα να της κάνει ακόμη μία επίθεση μέσα στο λεπτό που απέμενε. Στην Κέρκυρα η άμυνα δέχτηκε πολύ βάρος και τα πήγε περίφημα. Απλώς, όσο πιο πολύ μένει η μπάλα στην περιοχή σου, όσο πιο πολύς κόσμος υπάρχει εκεί, τόσο περισσότερο απειλείσαι και αυτό δεν θα πρέπει να το επιτρέψει η ομάδα άλλη φορά.

Η άμυνα σε αυτό το ματς στάθηκε στο ύψος της. Και στις φάσεις ψηλά και σε αυτές χαμηλά έδειξε αυταπάρνηση στα μαρκαρίσματα, τρομερό πάθος που σε αυτό το παιχνίδι από τη μέση και μπροστά δεν (πολυ)υπήρχε. Δεν είναι θέμα… διαχωρισμού παικτών ή γραμμών στην ομάδα. Σε αυτό το παιχνίδι η άμυνα ξελάσπωσε τον Ηρακλή, σε άλλα παιχνίδια κάποια παιδιαριώδη (δικά της) λάθη έκανε τους υπόλοιπους να… τρέχουν. Προφανώς αυτή είναι και η ουσία αυτού που λένε στο ποδόσφαιρο ότι «όλοι μαζί επιτίθενται και όλοι μαζί χάνουν».

Απλώς η σειρά των αγώνων τώρα μπαίνει σε μια τέτοια φάση που πλέον απαιτείται από όλους το 100%, η μέγιστη αυτοσυγκέντρωση και ξεχείλισμα πάθους. Στο β’ μέρος του πρόσφατου παιχνιδιού στην Κέρκυρα, ο Ηρακλής έπαιξε με τη φωτιά ενώ θα μπορούσε αρκετά εύκολα να το αποφύγει αυτό, αν ήταν όλοι όπως έπρεπε. Και τώρα, χρειάζεται να είναι όλοι όπως πρέπει. Προφανώς ο Ογιος και οι παίκτες γνωρίζουν καλύτερα το ποια λάθη έγιναν, πώς και γιατί έγιναν και τι πρέπει να διορθωθεί εν όψει συνέχειας.

Υ.Γ.: Ηταν αναμενόμενο ότι σε ένα ακόμη παιχνίδι θα γινόταν ειδική αναφορά στον κόσμο και στην παρουσία του και στο πόσο αυτή βοήθησε στην ομάδα. Ισως πάντως δεν θα πρέπει πλέον εύκολα να προσπερνά κάποιος το εξής: θεωρείται αυτονότητο εδώ και πολύ καιρό ότι ο κόσμος θα είναι παντού, ανεξάρτητα από απόσταση και κόστος. Κι αυτό το αυτονόητο είναι αναγνώριση και κατάκτηση από αυτούς που το έχουν καταφέρει και το πέρασαν και στη συνείδηση της ομάδας ως «αυτονόητο» χωρίς να λογαριάζουν ούτε αποστάσεις, ούτε κόστη.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

ΣΧΟΛΙΟ: Οταν αφελείς κουβέντες γίνονται επικίνδυνες

Απόψεις

Back to Top