ΣΧΟΛΙΟ: Τα… 2+1 κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης

Τρομάζει όταν ο Ηρακλής δεν είναι πουθενά στα κέντρα αποφάσεων. Κι ο Ηρακλής, διοικητικά, δεν ήταν πουθενά στην πρόσφατη απόφαση για το 2+1 στις ομάδες …

Τρομάζει όταν ο Ηρακλής δεν είναι πουθενά στα κέντρα αποφάσεων. Κι ο Ηρακλής, διοικητικά, δεν ήταν πουθενά στην πρόσφατη απόφαση για το 2+1 στις ομάδες της ανόδου. Το έχασε. «Δεν ξέρω», έλεγε ο Παπαδόπουλος, μετά τη λήξη της συνεδρίασης, «δεν ξέρω τι άλλαξε στην πορεία», είπε σε δηλώσεις του και ο δικηγόρος, Σάκης Ελευθεριάδης.

Κι όμως… Κάτι θα έγινε, δεν μπορεί. Κι έπρεπε να το ξέρει ο Ηρακλής. Πρόβλημα είναι να μην το ξέρεις. Ενα ακόμη. Διότι αυτής της απόφασης, ακολουθούν κι άλλες συνεδριάσεις και άλλες σημαντικές αποφάσεις. Από το τι θα γίνει με το μπόνους των τριών βαθμών, μέχρι ορισμούς αγώνων, ποια μέρα, τι ώρα, ποιος διαιτητής θα παίξει, χίλια δυο.

Είναι προτιμότερο λοιπόν να μάθουν τι έγινε και πώς έχασαν την μπάλα στο πρόσφατο 2+1 παρά να προσθέτουμε δηλώσεις του… ανεξήγητου. Και κορώνες μάλλον άχρηστες κατόπιν εορτής.

Η Νίκη Βόλου π.χ. στην ανακοίνωση που έβγαλε μιλά για «αναμενόμενη απόφαση». Κι άντε να υποθέσει κάποιος ότι και η Νίκη Βόλου την έχασε τη φάση και προσπαθεί να δικαιολογηθεί, εκ των υστέρων, ότι το ήξερε. Αντε και να μην υπήρχε αυτή η συνάντηση του Καλογιάννη με τον Πάτση. Το ερώτημα -όπως και να έχει -είναι το πώς ξαφνικά διψήφιος αριθμός ομάδων ψήφισε υπέρ του 2+1. Δι-ψή-φιος. Το διανοείστε; Δεν είναι ένας ή δύο, ώστε να μην καταλάβει κανείς τι έγινε. Σαν να περπατάς στον δρόμο, να νομίζεις ότι σε ακολουθούν κι άλλοι και όταν γυρίζεις το κεφάλι να διαπιστώνεις ότι έχουν φύγει. Κάτι έγινε στις ζυμώσεις, «έπεσε» σύρμα και δεν το κατάλαβε ο Ηρακλής. Πρόβλημα είναι αυτό.

Βέβαια, μαζί με τον Ηρακλή δεν κατάλαβαν κι άλλοι. Αυτό όμως (για να μην παίζουμε πάλι με τις λέξεις) είναι εντελώς αδιάφορο, όταν πρωτίστως πρέπει να σε ενδιαφέρει η αυτοκριτική σου και κυρίως επειδή έρχονται κι άλλες κρίσιμες συνεδριάσεις.

Ολα τα παραπάνω, δεν δικαιολογούν καθόλου τη συμπεριφορά του συναιτερισμού της Φούτμπολ Λιγκ που με τις πλάτες του πέρασε την πρόταση της Σούπερ Λίγκα. Αισχρό. Αλλο το ένα κομάτι όμως (άλλο τι δεν κατάλαβε, διοικητικά, ο Ηρακλής) και άλλο το άλλο, η συμπεριφορά της Φούτμπολ Λιγκ. Που ακόμη δεν σκέφτηκε καν να βάλει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και να απαιτήσει να μην ισχύει ο περιορισμός των ξένων στο μπαράζ. Οπως και να έχει, ένα μέλος της, την ομάδα δηλαδή που θα πάει στα μπαράζ, θα την απασχολεί. Ούτε καν αυτό σκέφτηκε να προασπίσει. Ή, μπορεί να το σκέφτηκε και να μην το θεώρησε μείζον. Ή μπορεί να το σκέφτηκε, να πήγε να το διεκδικήσει, να της «έδωσαν άκυρο» και να το πήρε πίσω. Ή να το συζήτησε και να μην πέρασε. Ή, ή, ή….

Οποιο «ή» και να βάλεις, ό,τι κι αν ισχύει, είναι ένα ακόμη τεράστιο λάθος. Χορέψανε. Πόσο κρίμα. Πόσο κρίμα. Χορέψανε στον ρυθμό τους.

Κι επίσης καλό θα ήταν κάποια στιγμή, κάποιος να πει πώς αίφνης δημιουργήθηκε το κλίμα στους… ψηφοφόρους της Φούτμπολ Λιγκ ότι η υπόθεση δεν έχει τύχη στο Διαιτητικό Δικαστήριο. Ποιος το κατασκεύασε το κλίμα; Γιατί; Πώς το πέρασε;

Κι ενώ έχουν συμβεί όλα τα παραπάνω, ξαφνικά, τσουπ, νάτο πάλι το… «είναι μόνος του ο Παπαδόπουλος». Επιτέλους, τέλος πια με αυτή τη ρηχή και ανούσια επωδό διότι εκτός όλων των άλλων, ε, εκτός της πρόκλησης, τουλάχιστον για αυτό, τουλάχιστον στις συνεδριάσεις των αποφάσεων, στις ζυμώσεις, είναι εντελώς άσχετο. Είναι εντελώς άσχετο το πράγμα του 2+1 με τις δηλώσεις για τις μοναξιές. Τι σχέση έχει το ένα, με το άλλο; Και άσχετο είναι, και κουραστικό είναι, και αναληθές 1000% και στο κάτω-κάτω δεν είναι αναψυκτικό που πάει με όλα. Νισάφι πια.

«Μόνος ο Παπαδόπουλος;» Νιώθει δηλαδή ότι τον άφησαν μόνο οι υπόλοιποι; Ή μήπως οι υπόλοιποι θα πρέπει να νιώθουν ότι τους άφησε μόνους τους ο Παπαδόπουλος; Επιτέλους, πια. Το δεύτερο μοιάζει πραγματικό εδώ και καιρό.

Εδώ και καιρό, από την προηγούμενη άνοιξη, από το τέλος της προηγούμενης σεζόν, από το καλοκαίρι, από το φθινόπωρο, από, από, από, αυτό που όλοι ρωτάνε, είναι αν υπάρχει σχέδιο και ποιο είναι αυτό, τι διοίκηση ασκεί, τι θα γίνει με τους Ιρανούς. Για πρώτο 10ήμερο Φεβρουαρίου πάμε, και ακόμη κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι δεν ήταν γραφικοί όλοι όσοι του έλεγαν για εναλλακτικά σχέδια διότι ακόμη δεν είπανε τίποτε από το Ιράν. Ποιο ήταν επιτέλους το σχέδιο; Εκτός αν ήξερε ότι θα ερχόταν ένας φίλαθλος, συγκινημένος από την προσπάθεια του Ογιος και των παικτών και θα δώσει τις 125.000 ευρώ. Κι αν δεν γινόταν αυτό, τι θα γινόταν; Ε; Κι αυτός είναι και ο λόγος που μέχρι τελευταία μέρα θα τρέχει και για μεταγραφές. Είναι δυνατόν να μην το καταλαβαίνει;

Αλήθεια, «μόνος»; Τα κουπόνια; Τα λεφτά που με πρωτοβουλία της Αυτόνομης Θύρας μαζεύτηκαν από τον κόσμο; Ειλικρινά είναι αδιάφορο το πόσα χρήματα μαζεύτηκαν. Ανακοινώθηκε δημοσίως ένα ποσό κοντά στις 3500 ευρώ.

Σπουδαίο είναι. Και λιγότερα να ήταν, πάλι σπουδαίο θα ήταν. Γιατί α) όσα και να είναι, μα όσα και να είναι, είναι παραπάνω από «μηδέν». Γιατί, β) δείχνει έγνοια, αγάπη, διάθεση για στήριξη κι αυτό δεν αποτιμάται πάντα με χρήματα και «πόσο κάνει;». Γιατί γ) θα πιάσουν τόπο στην ομάδα αυτά τα χρήματα. Γιατί δ) κάνει τον άλλον, τον Ογιος, τους συνεργάτες του, τους παίκτες, που εισπράττουν αυτή την έγνοια και το ενδιαφέρον να οπλιστούν κι άλλο με δύναμη και να

καταλάβουν για μία ακόμη φορά από τον κόσμο, ότι «δεν είναι μόνοι», όπως ένιωθαν πολύ έντονα πριν τη διακοπή του Πρωταθλήματος και μετά από αυτό, τότε με τις υποσχέσεις που εισέπρατταν στα αιτήματά τους από τον Παπαδόπουλο. Απλό, πολύ απλό. Γιατί δ) αυτό ήταν μόνο η αρχή, το παιχνίδι με τον Βατανιακό. Θα συνεχιστεί κι αυτό ήταν μόνο η αρχή.

Και γιατί, μα γιατί: Ολα αυτά, ο κόσμος που είναι πάντα εδώ, η αλλαγή κλίματος στην ομάδα σε σχέση με την αρχή της σεζόν, το «μια γροθιά» κόσμος και παίκτες δείχνουν κάτι που είναι ο μονόδρομος. Τριγύρω γίνονται διάφορα και προφανώς διοικητικά θα πρέπει να υπάρχει κάτι πιο πειστικό από το… «δεν ξέρω» που αυτή τη στιγμή, εδώ και καιρό, δεν υπάρχει.

Η ομάδα θα πρέπει να οχυρωθεί, μόνη της. Αυτό κάνουν. Είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό; Ο Ογιος, οι παίκτες, ο κόσμος. Τους ξεσηκώνουν όλους. Το έχουν καταλάβει εδώ και καιρό και το κάνουν. Δεν ζητάνε πολλά. Να περάσει το πάθος σε όσο πιο πολλούς. Αυτή τη στιγμή, περισσότερο από ποτέ, ο Ηρακλής πρέπει να βγάλει δυναμική στο γήπεδο. Τριγύρω γίνονται διάφορα. Και σε αυτά, η ομάδα και ο κόσμος μπορεί να απαντήσει -και- στο γήπεδο. Ο κόσμος έχει δείξει στην ομάδα και η ομάδα το έχει καταλάβει ότι μπαίνει στο γήπεδο και δεν είναι μόνη. Και όσο περισσότεροι το καταλάβουν αυτό, τόσο το καλύτερο.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

Back to Top