ΣΧΟΛΙΟ: Βάλτε γρήγορα τον Σκόρτσα στο νόημα

Σε λίγες μέρες, πιο συγκεκριμένα 1 Μαρτίου, έχει γενέθλια και γίνεται 26 χρόνων. Είναι γεννημένος το 1988. Ο Εντσο Σκόρτσα, προφανώς και δεν είναι μεγάλος …

Σε λίγες μέρες, πιο συγκεκριμένα 1 Μαρτίου, έχει γενέθλια και γίνεται 26 χρόνων. Είναι γεννημένος το 1988. Ο Εντσο Σκόρτσα, προφανώς και δεν είναι μεγάλος σε ηλικία. Υπήρξε όμως ένα διάστημα που παραλίγο να γίνει… αζήτητος, ένα διάστημα που είχε χάσει -περίπου, εντελώς- την ποδοσφαιρική του διαδρομή.

Και ένα από τα σημαντικότερα ταλέντα της γενιάς του κινδύνευε να μείνει -εκτός- ποδοσφαιρικού χάρτη. Από τις λάθος επιλογές που έγιναν. Από το «φεύγω» (τότε, λίγο πριν από τα 20ά του γενέθλια) από τη Ντανούμπιο χωρίς να ξέρω πού πάω και ξαφνικά βρίσκομαι στην Ευρώπη και στην Ιταλία χωρίς -στην πράξη- να ξέρω τι να κάνω. 

Κι ενώ όλα έμοιαζαν δύσκολα, ενώ ήταν σε χαμηλές κατηγορίες, αντιστρόφως ανάλογες με το ταλέντο του -ταλέντο που κάποτε διέσχιζε την Ουρουγουάη με ταχύτητα φωτός- ήρθε το Περού και η Σιενσιάνο.

Στη διπλανή φωτογραφία που είναι από την άφιξή του στο Περού γράφει πίσω… «Bienvenido a Cusco». Το Κούσκο, η έδρα της Σιενσιάνο, η αρχαία ιστορική πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Ινκα, μια πόλη στο νοτιοανατολικό Περού, με πληθυσμό κοντά στους 300.000 κατοίκους και βρίσκεται σε υψόμετρο 3.500 μέτρων. 

Εκείνο το «καλώς όρισες» του Κούσκο στον Σκόρτσα αποδείχτηκε τόσο ουσιαστικό. Η πορεία του, μετά από χρόνια, άρχισε να ομαλοποιείται και να μπαίνουν τα πράγματα σε μια σειρά στις τάξεις της Σιενσιάνο, μιας ομάδας του Περού που είχε πάρει Πρωτάθλημα το 2006 και είχε αποκτήσει παγκόσμια φήμη λίγα χρόνια νωρίτερα όταν αρχικά πήρε το Κόπα Σουνταμερικάνα το 2003 και το Ρεκόπα Σουνταμερικάνα το 2004, κερδίζοντας Ρίβερ Πλέιτ και Μπόκα Τζούνιορς.

Ο Σκόρτσα αρχίζει να παίζει, σταθερά πια, κανονικά. Να ανεβάζει τους ρυθμούς και την αυτοπεποίθησή του. Το πρώτο του παιχνίδι με τη Σιενσιάνο για το Πρωτάθλημα το έκανε στις 22 Σεπτεμβρίου του 2012 και το τελευταίο, περίπου 13 μήνες μετά, στις 25 του προηγούμενου Οκτώβρη. Σε αυτό το διάστημα έπαιξε σε 33 παιχνίδια. Ο κόσμος άρχισε να τον αγαπάει, να μιλά για αυτόν. Ο Σκόρτσα άρχισε να δημιουργεί ξανά το δικό του παρόν.

Ο Ουρουγουανός άρχισε να φεύγει από την παγίδα ότι -ενώ είναι στα 25 του- μόνο το παρελθόν και τα κατορθώματά του θα τροφοδοτούσαν τις συζητήσεις για αυτόν. Ασχέτως που το παρελθόν είχε αρκετά. Δεν έπαυε όμως να είναι στα 25 του. Τι δηλαδή; Αυτό ήταν; Κι ας έχει το παρελθόν αρκετά. Προφανώς χρειάζεται το παρόν και το μέλλον. Μεταξύ άλλων π.χ. στο παρελθόν συναντά κάποιος:

-Πέρασμα από όλες τις μικρές εθνικές ομάδες της Ουρουγουάης.

-Κι όχι μόνο τις μικρές. Σε ηλικία 17 χρόνων ο Fossati, τότε προπονητής της εθνικής Ανδρών της Ουρουγουάης (τώρα είναι στην Πενιαρόλ, προπονητής του Πάμπλο Λίμα δηλαδή) τον κάλεσε, πιτσιρικά, σε ένα φιλικό παιχνίδι της μεγάλης ομάδας με το Μεξικό. 

-Μικρό τον ήθελαν σπουδαίες ομάδες που εισέπρατταν το ταλέντο του, όπως η Γκρέμιο και η Ρίβερ Πλέιτ.

Και άλλες τέτοιες ιστορίες… Με Φιγκερόα, Καβάνι και άλλους συμπαίκτες του τότε. Ηταν κι ο Μαρσέλ Ρομάν εκεί μαζί, ο Ουρουγουανός αμυντικός χαφ που είχε έρθει στον Ηρακλή μαζί με τον Πάμπλο Λίμα αλλά δεν μπόρεσε να παίξει πολύ. Και κάποια στιγμή οι επιλογές των μάνατζερ κάνουν τον Σκόρτσα να αποχωρεί από την Ντανούμπιο. Κάπου στα 20 του αρχίζει να… χάνει τους δρόμους.

Ο Σκόρτσα κατάγεται από τη Ριβέρα, μια πόλη, σύνορο ουσιαστικά της Ουρουγουάης με τη Βραζιλία. Ενας… δρόμος χωρίζει τα δύο κράτη και η διπλανή φωτογραφία από αυτό το μέρος είναι χαρακτηριστική.

Στα 12 του, με το ταλέντο του να είναι ήδη αξιοσημείωτο, φεύγει απο τη Ριβέρα. Το γραφείο μάνατζερ που τον έχει, τον πάει στο Μοντεβιδέο και στην Ντανούμπιο. Η αρχή της καριέρας του είναι εντυπωσιακή. Οι συμμετοχές τις εθνικές ομάδες έρχονται και κάθε χρόνο «χτίζει» όλο και παραπάνω. Η φήμη που έχει αποκτήσει σε εκείνο το διάστημα είναι αρκετή για να είναι ακόμη και τώρα στις αναμνήσεις των ποδοσφαιρόφιλων της πατρίδας του. Είναι χαρακτηριστικό ότι -με αφορμή τα παιχνίδια του στο Περού, με αφορμή τη δική του επιστροφή σε ποδοσφαιρικό χάρτη ανάλογο του ταλέντου του- υπήρξε πριν μερικούς μήνες αναφορά στον Τύπο που έλεγε… «θυμηθήκαμε την περίπτωση του Εντσο Σκόρτσα που στα 14 του ήταν στα χείλη του καθενός».

Ηταν στα χείλη του καθενός… Ο Σκόρτσα σε μια συνέντευξή του αργότερα θα αναφερθεί και σε αυτό. Θα πει ότι… «καμιά φορά η πίεση για να δικαιώσεις τις προσδοκίες του άλλου είναι μεγάλη». Οσο μεγάλωνε, τόσο μάθαινε. Στην ίδια συνέντευξη θα μιλήσει για την αγάπη που έχει για το ποδόσφαιρο. Τον ρωτάνε επίσης και για το ότι είναι αγαπητός στον κόσμο. Και λέει: «Ισως, επειδή δίνω ό,τι μπορώ».

Κάπου στα 20 του, δεν ανανεώνει το συμβόλαιό του με την Ντανούμπιο και αποχωρεί. Λεγόταν τότε ότι η επιλογή αυτή των μάνατζερ έγινε γιατί του είχαν δώσει την υπόσχεση ότι θα πάει στην Πενιαρόλ. Δεν πήγε ποτέ στην Πενιαρόλ.

Κατέληξε στη Σεντράλ Εσπανιόλ. Τα πράγματα άρχισαν να μπερδεύονται ακόμη περισσότερο όταν πάει στην Ιταλία και παίζει σε ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών. Στη διπλανή φωτογραφία, ο Σκόρτσα είναι με τη φανέλα της Seregno, ομάδα της Δ’ Κατηγορίας της Ιταλίας. Νέα προσπάθεια αργότερα σε Μεξικό και Βραζιλία. Μέσα σε αυτή την αγχώδη για τον ίδιο περίοδο, ουσιαστικά βρίσκεται πολλές φορές εντός και εκτός ποδοσφαίρου. Και τότε, στα μέσα του 2012 έρχεται η Σιενσιάνο από το Περού. Κι όλα για τον Σκόρτσα αλλάζουν και η ζωή του αρχίζει να αποκτά πάλι πορεία. 

Ο Σκόρτσα τώρα είναι εδώ. Είναι στη Θεσσαλονίκη, είναι στον Ηρακλή. Ο βραχύσωμος μεσοεπιθετικός με το 1.66 που έλεγε σε μια φωτογράφιση μόδας (διπλανή φωτογραφία) που είχε κάνει με τους συμπαίκτες του ότι… «όταν μου είπανε τι θα κάνουμε, τους είπα ότι είμαι μικρόσωμος.

Επρεπε να βάλω καρφίτσες παντού και νομίζω ότι το ρούχο ήταν τεράστιο. Ημουν αρκετά νευρικός γιατί ήταν κάτι που δεν το είχα ξανακάνει. Στην Αργεντινή για παράδειγμα, κάτι τέτοιο είναι αρκετά σύνηθες αλλά όχι σε μας».

Πριν συμπληρώσει τα 26 του, το δικό του life story έχει κάτι από ταινία με εναλλαγές συναισθημάτων. Εχει νέες αρχές, παλιές απογοητεύσεις. Γιγαντώμενα όνειρα στην αρχή, προβληματισμό και άγχος στη συνέχεια. Σε μια χώρα πάντως, την Ουρουγουάη, την πατρίδα του, που το ποδόσφαιρο -εκτός όλων των άλλων είναι και εξαγώγιμο προϊόν, ο Σκόρτσα είχε όπλο το ταλέντο του για να ξεχωρίσει όταν ήταν πιτσιρικάς. Δεν ήταν προϊόν διαφημιστικό. Είχε αλήθεια. Η συνέχεια βέβαια με τους δρόμους που διάβηκε δεν έκανε την πορεία να είναι λαμπερή. Μέχρι το Περού.

Η έλευση στον Ηρακλή δεν είναι ακριβώς μια «νέα αρχή» μιας και η παρουσία του στη Σιενσιάνο ήταν μια καταλυτική -και ευεργετική για τον ίδιο- στροφή στην πορεία του. Είναι όμως ξεκάθαρο, μιας και δεν παύει να είναι μια νέα ομάδα στην καριέρα του, ότι θα χρειαστεί πολύ ο ένας τον άλλον. Ο Ηρακλής θέλει από τον Σκόρτσα γρήγορη προσαρμογή, κατάθεση ταλέντου και ουσιαστική βοήθεια. Ο Σκόρτσα θα χρειαστεί τη βοήθεια από τους νέους του συμπαίκτες και για προσαρμογή στο παιχνίδι.

Βάση στοιχείων, φαίνεται ότι ο Ηρακλής βάζει έναν παίκτη τώρα στην ομάδα που θα περιμένει -και- από αυτόν γκολ, όχι όμως απαραίτητα (το δείχνουν τα νούμερα στην καριέρα του) μόνο από αυτόν. Με αυτόν ο Ογιος θέλει να ανεβάσει την επιθετική ταχύτητα του Ηρακλή και να πολλαπλασιάζονται -και με τον Σκόρτσα- οι κίνδυνοι για την αντίπαλη άμυνα, να αυξάνονται οι προϋποθέσεις για το γκολ από όλους. Από όλους. Κι αν γίνει αυτό στην πράξη τότε θα αποκτήσει αρκετά «συν» μεσοεπιθετικά ο Ηρακλής. Χωρίς δηλαδή να υπάρχει ένας πάνω στον οποίον να εστιάζουν οι αντίπαλοι την προσοχή τους.

Ο Ογιος προφανώς και είναι αυτός που υπέγραψε την επιλογή και θα είναι ο πρώτος που θα επιχειρήσει να βάλει τον Σκόρτσα στο νόημα της προσπάθειας. Ηδη είπε ότι μίλησε αρκετά μαζί του στο τηλέφωνο για να του εξηγήσει τι γίνεται.

Ολοι ομως οφείλουν να βάλουν τον Σκόρτσα όσο πιο γρήγορα στο νόημα. Να μάθει όχι μόνο το παιχνίδι της ομάδας αλλά και το τι ακριβώς είναι ο Ηρακλής, η συμπαράσταση του κόσμου, τι έχει γίνει αυτά τα χρόνια, να μπει -και- στο ιδεολογικό πλαίσιο της προσπάθειας. Να του πούνε για τον κόσμο, τις πίκρες, τις απογητεύσεις των τελευταίων χρόνων αλλά και την κατάθεση αγάπης που είναι πάντα εδώ. Να του δείξουνε φωτογραφίες, να του πούνε τι είναι αυτή η φωτογραφία με την λαοθάλασσα στον Λευκό Πύργο στο τέλος μιας ακόμη πορείας στους δρόμους. 

Τι γινόταν τότε, το διαρκές πάθος για την ομάδα. Να του πούνε για το 2+1, να του πούνε για τα κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης. Να του πούνε για τα χρήματα που μαζεύτηκαν και δόθηκαν από τον κόσμο. Να το πούνε τι σημαίνει η λέξη «αλάνια» στην πρόσφατη αναφορά από το πέταλο προς τους παίκτες. Να του πούνε πολλά. Να μπει όσο γίνεται πιο γρήγορα στο νόημα διότι έτσι θα κερδίσει κι άλλο χρόνο για να βγάλει ουσία στο γήπεδο. Να μπει στο νόημα. Να τον βάλει η ομάδα στο νόημα της προσπάθειας. Κι αυτό, ισχύει και θα πρέπει να γίνεται για τον Σκόρτσα αλλά και για κάθε νέο που έρχεται στην ομάδα.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

Back to Top