ΣΧΟΛΙΟ: Plan B, C, D και… όλο το λατινικό αλφάβητο

(Συνέχεια προηγούμενων). Δηλαδή, αυτό που πετυχαίνει ο Παπαδόπουλος, σε σημείο εκνευρισμού -όπως σημειωνόταν- είναι όταν μιλά, να κάνει πως απευθύνεται σε ανθρώπους που μάλλον δεν …

(Συνέχεια προηγούμενων). Δηλαδή, αυτό που πετυχαίνει ο Παπαδόπουλος, σε σημείο εκνευρισμού -όπως σημειωνόταν- είναι όταν μιλά, να κάνει πως απευθύνεται σε ανθρώπους που μάλλον δεν ήταν στη χώρα, χθες. Και ήρθαν σήμερα και δεν ξέρουν τι γίνεται. Ή δεν ασχολούνται με τον Ηρακλή.

Εδώ και καιρό, από το τέλος της προηγούμενης σεζόν, από το καλοκαίρι, από το φθινόπωρο, από τους Ιρανούς, από τα πάντα, ένα από τα πράγματα που ήταν σε πρώτο επίπεδο ήταν το εξής:

Ποιο είναι το σχέδιο; Ποιο ήταν; Ποιο είναι; Ξέρει κανείς; Ξέρει ο ίδιος; Ξέρει τώρα; Ηξερε το καλοκαίρι; Ηξερε κάποια στιγμή; Διότι στην πράξη ποτέ δεν φάνηκε κάποιο σχέδιο. Διότι αυτή, η παντελής έλλειψη ασφάλειας που παρέχει σε διοικητικό επίπεδο ο Παπαδόπουλος, γιγαντώνεται. Δεν μεγαλώνει απλώς.

Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από τις πρόσφατες δηλώσεις του που σε κάποια στιγμή έφτασε να τοποθετηθεί με διάθεση… εφησυχασμού λέγοντας ότι και «εναλλακτικό σχέδιο υπάρχει» και «μεταγραφές θα γίνουν», ο λόγος του είχε το στυλ… «δεν καταλαβαίνω γιατί ανησυχείτε τριγύρω». Μα, δεν μπορείς να μην ανησυχείς εδώ και μήνες διότι στις λέξεις είναι όλα καλά. Και σχέδιο α, και το β, το γ, ή… μανατζερικά όπως λέγεται (χωρίς όμως οι λέξεις να φέρνουνε λύσεις χωρίς πράξεις) και plan Β, και C, και D, και όλο το λατινικό αλφάβητο.

Πέρασε, λοιπόν, ο Ιανουάριος. Μπήκε ο Φεβρουάριος. Εκτός κι αν δεν το κατάλαβε, εκτός κι αν το δικό του ημερολόγιο… δείχνει κάτι άλλο. Κι ο Ιανουάριος πέρασε χωρίς να έρθει π.χ. απάντηση από τους Ιρανούς. Αυτό δηλαδή για το οποίο του φώναζαν οι πάντες τριγύρω, πριν ακόμη οριστικοποιηθεί η άφιξη των εκπροσώπων στην Ελλάδα. Από Δεκέμβριο δηλαδή ακόμη. Υπάρχει εναλλακτική πρόταση; Διοίκηση ασκείς. Εκτός αν από τότε… ήξερε ότι στο τέλος του Ιανουαρίου θα έρθει ένας άνθρωπος -συγκινημένος από την προσπάθεια του Ογιος και των παικτών- και θα δώσει τα χρήματα που έδωσε. Και έφτασε σε σημείο ο Ηρακλής να τρέχει για να κάνει μεταγραφές.

Ακόμη και σε αυτό, αδυνατείς να καταλάβεις το σκεπτικό του. Αυτή η συνήθειά του να παίζει με τις λέξεις για να αλλάζει τα κανάλια, θέλοντας άραγε να πετύχει τι; Να κάνει πως δεν καταλαβαίνει; Διότι κάποια στιγμή, σε εκείνες τις δηλώσεις του, είπε κάποια στιγμή -για να αλλάξει… κανάλι- ότι… «και τους παίκτες αυτούς που τους έφερε ο πρόεδρος, δεν θα πει κάποιος κάτι;», αναφερόμενος στις μεταγραφές του καλοκαιριού. Αυτό, άραγε, θα έδινε λύση στο τώρα;

Και τώρα τι θα γινόταν; Πάλι μεταγραφές θα χρειάζονταν. Οπως και τώρα. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, πάλι μεταγραφές θα χρειάζονταν, πάλι διοικητικές λύσεις θα απαιτούνταν, πάλι η ομάδα θα έπρεπε να είναι τακτοποιημένη οικονομικά ή -κι αν δεν είναι- να μιλά με ανθρώπους και να καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον και όχι να εισπράττει υποσχέσεις, πάλι όραμα θα έπρεπε να υπάρχει διότι αυτό που συσπειρώνει τον κόσμο είναι η προσπάθεια. Πάλι, η συζήτηση θα ήταν για το ποιο είναι το σχέδιο, ποια είναι η σκέψη, τι γίνεται, τι θα γίνει.

Και όταν υπάρχει αυτή η συζήτηση, υπήρχε και συνεχίζεται, σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλο διοικητικό έλλειμα που δημιουργεί την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Η απόλυτη αυτο-ακύρωση, η αυτο-αναίρεση σε διοικητικό επίπεδο.

Εξ ου και τα κουπόνια, εξ ου και η πρωτοβουλία των οργανωμένων, εξ ου και όλα. Εξ ου και τα «λεφτά στον Ογιος», εξ ου και το «μια γροθιά» ο κόσμος και η ομάδα. Εξ ου και ιδού. Ξεκάθαρο, κρυστάλλινο, απλό και κατανοητό.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

Back to Top