ΣΧΟΛΙΟ: Δεν είναι “καμπανάκι”, είναι συναγερμός

Είναι εξοργιστικό. Αυτή η αφέλεια τείνει να γίνει εγκληματική. Εχουν περάσει τα μέσα Ιανουαρίου (άρα και τα μέσα της μεταγραφικής περιόδου) και στην ομάδα όχι …

Είναι εξοργιστικό. Αυτή η αφέλεια τείνει να γίνει εγκληματική. Εχουν περάσει τα μέσα Ιανουαρίου (άρα και τα μέσα της μεταγραφικής περιόδου) και στην ομάδα όχι μόνο δεν έχει εμφανιστεί στον ορίζοντα η προοπτική ενίσχυσής της με έναν, δύο ή τρεις παίκτες αλλά η περιρρέουσα ατμόσφαιρα έχει μέσα της αυξημένη την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Για το σήμερα, για το αύριο.

Υπάρχει ένας Ογιος που προσπαθεί να κρατήσει τα αποδυτήρια. Πλέον όμως, μέρα με τη μέρα, θα προσπαθεί πια κι αυτός να κρατήσει τον εαυτό του.
Διότι, όταν μπαίνεις στο γήπεδο, ναι, μπορεί να τα ξεχνάς όλα. Ολη όμως την υπόλοιπη μέρα το μυαλό σου φορτώνεται με σκέψεις. Με το τι γίνεται. Με τις λύσεις που δεν έρχονται. Και κυρίως, με τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.

Ο Ογιος βγήκε ορθώς και είπε… «όχι μεταγραφές αν πρώτα δεν πληρωθούν οι παίκτες». Ναι, αλλά αυτό έχει και ένα όριο. Και οι ανθρώπινες αντοχές έχουν ένα όριο, και η ομάδα έχει ένα όριο. Και είναι εκνευριστικό όταν η διοίκηση Παπαδόπουλου κάνει πως δεν το… καταλαβαίνει αυτό. Φτάνουμε πλέον στο σημείο, όσο περνάνε οι μέρες, ο Ηρακλής να… συνηθίζει στην ιδέα ότι… δεν θα ενισχυθεί χωρίς όμως από την άλλη να είναι πληρωμένη και η ομάδα. Εξωφρενικό! Εξοργιστικό! Και εγκληματικά αφελές από την πλευρά της διοίκησης.

Πριν λίγες μέρες, με αιτία και αφορμή το ότι η ομάδα είχε παραμείνει απλήρωτη την επομένη μετά το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, είχε σημειωθεί το εξής: «Και είναι και οι συζητήσεις που κάνει με τους Ιρανούς, κάτι που επικαλείται η διοίκηση. Και; Συγνώμη αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία για το ότι η διοίκηση δεν πήγε με λύση στα αποδυτήρια».

Και λίγες μέρες μετά, τι άλλαξε δηλαδή; Τίποτα. Η διοίκηση εξακολουθεί να μην πηγαίνει με λύση στα αποδυτήρια. Οι μέρες όμως περνούν και κάθε λεπτό που χάνεται είναι σημαντικό. Αντί ο Ηρακλής να ψάξει να ενισχυθεί, ψάχνει την ηρεμία του, ψάχνει τις ισορροπίες στα αποδυτήρια. Μια διοίκηση που όταν στην αρχή της σεζόν υπήρχε αγωνιστική καθίζηση κρυβόταν πίσω από αυτό («εγώ παίζω; Η ομάδα παίζει») για να «απαντήσει» στις κραυγές ενστάσεων που υπήρχαν χωρίς να διορθώνει τα τεράστια λάθη της, μία διοίκηση που τώρα που η ομάδα άρχισε να τρέχει, δεν ακολουθεί.
Επειδή δηλαδή είναι οι Ιρανοί (που κανείς δεν ξέρει τι απάντηση θα δώσουν, ε;) αφήνει την ομάδα να πηγαίνει από… μόνη της και όπου βγει; Τι λέτε; Συγνώμη αλλά αυτά δεν είναι καθόλου σοβαρά πράγματα. Αυτές είναι επικίνδυνες καταστάσεις που βάζουν σε μεγάλο κίνδυνο ό,τι «έχτισε» στο αγωνιστικό στα τελευταία παιχνίδια.

Πάει π.χ. ο Γιάρολιμ και ενημερώνει τον Ογιος ότι αποχωρεί. Και τι να του (πρωτο)πεί ο Ογιος; Μακάρι το θέμα συζήτησης στο θέμα Γιάρολιμ να ήταν το αν είναι καλός παίκτης ή όχι, το αν βοήθησε ή όχι, το αν θα βοηθούσε στη συνέχεια ή όχι κ.λ.π. Μακάρι να ήταν αυτό το θέμα. Το θέμα δυστυχώς δεν είναι ο Γιάρολιμ, μεμονωμένα, το θέμα είναι τι γίνεται γενικώς. Και στο «γενικώς» υπάρχει παίκτης που αποχωρεί και όχι παίκτης που έρχεται. Στο «γενικώς», υπάρχει μια ομάδα που αντί να έχει την ηρεμία της, είναι στα όριά της.
Σε μια περίοδο που η ομάδα βελτιώνεται αγωνιστικά, δεν παίρνει βοήθεια. Σε μια σεζόν που είναι πολύ μεγάλη και σε μια περίοδο που ο Ηρακλής, ναι μεν είναι εμφανώς βελτιωμένος αγωνιστικά, πλην όμως εξακολουθεί να κυνηγά στη βαθμολογία. Είναι εγκληματικό να περνάνε οι μέρες χωρίς βοήθεια, χωρίς αίσθηση ασφάλειας.

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

Back to Top