ΣΧΟΛΙΟ: Τα ρατσιστικά «μιάσματα» των γηπέδων

Την αστυνομική βία, την στοχοποίηση των οπαδών του Ηρακλή και την αντιμετώπιση τους με διαφορετικά μέτρα και σταθμά από τις δυνάμεις καταστολής, είναι στοιχεία που …

Την αστυνομική βία, την στοχοποίηση των οπαδών του Ηρακλή και την αντιμετώπιση τους με διαφορετικά μέτρα και σταθμά από τις δυνάμεις καταστολής, είναι στοιχεία που τα αντιλαμβάνεται κανείς εδώ και χρόνια. Κι αν ακόμη δεν έχει γίνει αντιληπτό από κάποιους, μια ματιά στην πρόσφατη ιστορία αρκεί για να πείσει τον οποιοδήποτε.

Ρίψη ληγμένων δακρυγόνων και χημικών εντός λεωφορείου, προληπτικές προσαγωγές χωρίς καμία νομική βάση, εγκλωβισμός από αστυνομικές δυνάμεις σε κεντρική πλατεία της πόλης εν’ ώρα πορείας, μαζικές συλλήψεις για…οτιδήποτε, απαγόρευση κυκλοφορίας εντός των συνόρων της χώρας, κατασκευασμένα και αβάσιμα κατηγορητήρια και τόσα άλλα, είναι απλώς καταγεγραμμένα γεγονότα στοχοποίησης οπαδών που δεν έχουν προηγούμενο σ’ αυτή τη χώρα.

Εκείνο ωστόσο, που δεν αντιλαμβάνεται κανείς πλέον, είναι το πόσο ακόμη μπορεί να «πληγωθεί» αυτό το δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο, στο οποίο έχουν παρεισφρήσει διαφόρων ειδών «μιάσματα», που με πρόσχημα την φίλαθλη τους «ιδιότητά», πηγαίνουν στα γήπεδα, με αποκλειστικό σκοπό να βγάλουν τα πιο νοσηρά ένστικτα που κουβαλούν στον ανύπαρκτο εγκέφαλο τους. «Μιάσματα» που ετσιθελικά και χωρίς ίχνος επιχειρήματος, διαχωρίζουν τους ανθρώπους ανάλογα με το αίμα που κυλάει στις φλέβες τους, το χρώμα τους, την σεξουαλική τους προτίμηση, οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί διαφορετικό.

Αυτός ο πανταχόθεν φασισμός και ο κοινωνικός ρατσισμός που ξεκίνησε στη χώρα μας, ως ψήφος διαμαρτυρίας και έχει πάρει πλέον διαστάσεις μόδας, ανθίζει ιδιαίτερα στο χώρο του ποδοσφαίρου και στην κερκίδα. Το είδαμε, το ζήσαμε στην περσινή αναμέτρηση του κυπέλλου με την Προοδευτική όταν ο ποδοσφαιριστής Γρίβας, χαιρέτησε φασιστικά για πρώτη φορά σε ελληνικό γήπεδο (ο Κατίδης δεν έκανε την αρχή), μετά το γκολ που σημείωσε κόντρα στον Ηρακλή, σε μια σκηνή που από ελάχιστους έγινε αντιληπτή.

Το είδαμε και το ζήσαμε χθες και στην άλλη του μορφή, την επίσης αηδιαστική και ακραία. Στην μορφή της βλακείας και της ανοησίας που κουβαλάει ο καθένας στο κεφάλι του. Για την ακρίβεια δεν ξέρουμε αν οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές Χουάντερσον και Ονουάτσι το αντιλήφθησαν ακριβώς (διότι μιλάμε για ελάχιστους), αλλά επειδή το φαινόμενο αυτό πρέπει να εξαφανιστεί από τα γήπεδα μια και καλή, πρέπει να «λιώσει» εν’ τη γενέσει του και επειδή αυτοί οι τύποι πρέπει να ξαναγυρίσουν στις τρύπες από τις οποίες βγήκαν, το αναφέρουμε και φυσικά το κατά-στηλιτεύουμε με όλη τη δύναμη της καρδιάς μας.

Αναφερόμαστε λοιπόν σε μια πολύ μικρή μερίδα γελοίων ανθρωπάριων (γιατί οπαδοί αποκλείεται να είναι), οι οποίοι στην προσπάθειά τους να υποστηρίξουν την ομάδα τους (στην προκειμένη περίπτωση τον Τύρναβο) τα έβαλαν με δύο ποδοσφαιριστές του Ηρακλή, χρησιμοποιώντας την λέξη – εμετό «ουγκ» και άλλα κοσμητικά επίθετα που είχαν ως βάση το χρώμα τους και που είναι ντροπή και μόνο να ειπωθούν σε τούτο εδώ το κείμενο.

Ασφαλώς και οι άνθρωποι του Τυρνάβου δεν μπορούν να ελέγξουν την κάθε μαλακία (και συγνώμη για τη λέξη, αλλά δεν βρίσκω άλλη γι’ αυτό το θέμα) που θα ξεστομίσει ο εκάστοτε ανθρώπινος αν-εγκέφαλος που κρύβεται μέσα στο γήπεδο (αν και πρόκειται για κάτι που συνέβη κατ’ εξακολούθηση κατά την διάρκεια του αγώνα), όμως είναι αδιανόητο να συλλαμβάνεται ένας οπαδός κι ένας παράγοντας για εξύβριση αστυνομικού οργάνου (έπειτα από μήνυση που κατέθεσε ένας από τους αστυνομικούς!) και αυτά τα ανδρείκελα που προσβάλλουν ανθρώπους και συνειδήσεις να μένουν ανενόχλητα ώστε να ολοκληρώσουν το κατάπτυστο έργο τους.

Κι αν η απάντηση των δύο ποδοσφαιριστών και ειδικά του Χουάντερσον (που άκουσε και τα περισσότερα), δόθηκε μέσα στο γήπεδο, το ζήτημα δεν είναι ακριβώς αυτό. Το ζήτημα είναι να σταματήσουμε να βιάζουμε αδιαλείπτως την κοινωνία που θα έπρεπε μόνο να ενώνει και όχι να διαχωρίζει. Ας μην επιτρέψουμε, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, αυτή την λήθη που έχει εξαπλωθεί σχεδόν σ’ ολόκληρη τη χώρα με την χρήση και τον φόβο της βίας, να εισχωρήσει στην κοινωνία ειδικά, αλλά και στο ποδόσφαιρο γενικότερα, ένα άθλημα στο οποίο όλοι έχουν θέση. Ανεξαρτήτως πατρίδας και χρώματος…

Και προς αυτή την κατεύθυνση, μπορούν και πρέπει να κινηθούν άπαντες! ΠΑΕ, ποδοσφαιριστές, οπαδοί, όλοι όσοι νιώθουν να προσβάλλονται βάναυσα από τέτοιου είδους συμπεριφορές. Τώρα, σήμερα, χθες, πριν να είναι αργά…

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top