ΣΧΟΛΙΟ: Η αλληλεγγύη είναι ο τρομο(νόμο)ς τους

Η διπλανή φωτογραφία είναι τραβηγμένη στις 16 Ιουνίου του 2013. Λίγες μόνο ημέρες μετά τα όσα συγκλονιστικά ζήσαμε και εμείς οι ίδιοι στον Βόλο, όταν …

Η διπλανή φωτογραφία είναι τραβηγμένη στις 16 Ιουνίου του 2013. Λίγες μόνο ημέρες μετά τα όσα συγκλονιστικά ζήσαμε και εμείς οι ίδιοι στον Βόλο, όταν το κράτος και οι αστυνομικές δυνάμεις προχωρώντας σε μια πράξη αυταρχισμού, αποφάσισαν «ετσιθελικά» και με δικαιολογία έναν απλό ποδοσφαιρικό αγώνα, να διακόψουν την δίοδο προς την πρωτεύουσα της Μαγνησίας σε κάθε απλό ταξιδιώτη, επιχειρηματία, τουρίστα, οδηγό νταλίκας, που διέθετε πινακίδες και ταυτότητα από την Θεσσαλονίκη.

Σήμερα, όλοι αυτοί που συμμετείχαν σε εκείνο το κρατικό φιάσκο, παίρνουν την απάντηση που τους πρέπει. Παίρνουν μια απάντηση από αυτούς που θεωρούν μαύρα πρόβατα, που χαρακτηρίζουν ως υποκινητές επεισοδίων, που τους συλλαμβάνουν για ψύλλου πήδημα, που τους έχουν απαγορεύσει να βλέπουν από κοντά την αγαπημένη τους ομάδα – όπου κι αν αγωνίζεται αυτή- με πρόσχημα πάντα μια απόφαση (την οποία φυσικά πήραν και πάλι μόνοι τους) για «απαγόρευση μετακινήσεων».

Και για να καταλάβουν ορισμένοι σε τι αναφερόμαστε. Το συγκεκριμένο κλικ, αποθανατίζει οργανωμένους οπαδούς του Ηρακλή, να περπατούν δίπλα σ’ αυτούς του Παναιτωλικού και να τους συνοδεύουν στην Θύρα 1 του Καυτανζογλείου προκειμένου να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση.

Και ίσως είναι θλιβερό, αλλά επειδή ακριβώς ο κρατικός μηχανισμός είναι εντελώς απροσάρμοστος στις επιταγές των πολιτών, φτάσαμε στο σημείο τέτοια…κλικ αλληλεγγύης να αποτελούν σημείο αναφοράς. Επειδή ακριβώς ο κρατικός μηχανισμός και οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες δέχονται να συνομιλούν σε γραφεία με ανθρώπους που «τραυμάτισαν» θανάσιμα το άθλημα, αυτού του είδους φωτογραφίες θα αποτελούν για πάντα την απάντηση που τους πρέπει. Ότι ο εχθρός δεν είναι οι οπαδοί, είναι ο περίγυρος του ποδοσφαίρου…

Όσο κι αν προσπαθούν χρόνια τώρα να μας πείσουν για το αντίθετο, εμείς ξέρουμε καλά, ότι το πιο σημαντικό μερίδιο ευθύνης σε περιπτώσεις βίας, ανήκει πρώτα στο κράτος, μετά στην αστυνομία και τέλος στους παράγοντες που θεωρώντας το πιο λαϊκό άθλημα κτήμα τους, το έχουν καταβρωμίσει μέχρι το μεδούλι και το έχουν ποτίσει με το σαράκι της καχυποψίας. Πότε με τα στημένα παιχνίδια, πότε με το στοίχημα, πότε με την διαιτησία, πότε με τις αποφάσεις των -κατά τα άλλα- δικαιοδοτικών οργάνων και πότε με τις δημόσιες σχέσεις και τα μανατζαριλίκια…

Σε όλους τους παραπάνω, προσθέστε και κάποιους από το δικό μας το σινάφι (γιατί κριτική χωρίς αυτοκριτική δεν έχει νόημα)το δημοσιογραφικό, στο οποίο πάντα θα υπάρχουν πένες που διψούν για αίμα, που περιμένουν πως και πως για να χύσουν κροκοδείλια δάκρυα στις σελίδες τους και έπειτα να αναζητήσουν τις ευθύνες μακριά από τον εαυτό τους. Και αυτό συμβαίνει, διότι όλοι οι παραπάνω δεν αγάπησαν ποτέ αυτό το άθλημα από την αλάνα, που δεν έστησαν ποτέ δύο μπουφάν για δοκάρια, ούτε ποτέ κλώτσησαν μια μπάλα με αποκλειστικό στόχο την… περιορισμένη δόξα μεταξύ φίλων, του να βρίσκεις δίχτυα.

Για όλους εσάς λοιπόν, τούτη εδώ η φωτογραφία είναι η απάντηση που σας πρέπει. Αυτή εδώ είναι η πιο ηχηρή απάντηση που αποδεικνύει ότι η αλληλεγγύη και ο σεβασμός ανάμεσα στους οπαδούς θα είναι πάντα ο τρομο(νόμο)ς σας.

Διότι η αγάπη χωρίς ανιδιοτέλεια, όπως αυτή του οπαδού για την ομάδα του, δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Αντίθετα η αγάπη που κρύβει «συμφέροντα» οδηγεί στα άκρα…
Και για να τελειώνουμε. Η συγκεκριμένη φωτογραφία δεν τραβηγμένη, ούτε σε φιλικό, ούτε σε παιχνίδι προετοιμασίας.

Είναι πριν από μια πολύ κρίσιμη αναμέτρηση στο Καυτανζόγλειο. Είχαν προηγηθεί παρόμοιες εικόνες, τόσο στον αγώνα των δύο ομάδων που διεξήχθη την τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, όσο και στον αγώνα του Αγρινίου για την σειρά των πλέι – οφ.

Παρόμοιες εικόνες υπήρξαν και πριν από τους αγώνες, όταν οι οπαδοί του Παναιτωλικού, πριν συνοδευτούν από αυτούς τους Ηρακλή στην Θύρα του Καυτανζογλείου, φιλοξενήθηκαν στην Αυτόνομη Θύρα 10. Κι ίσως θα μπορούσαν να είχαν επαναληφθεί και στον πρώτο αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων στο Αγρίνιο, που ήταν και το μοναδικό στο οποίο δεν ταξίδεψαν οργανωμένοι οπαδοί του Ηρακλή στο γήπεδο, σε έναν μαραθώνιο 46 αγώνων!!!

Για να συμβεί όμως αυτό, υπήρχε πολύ σοβαρός σκοπός, καθώς σε εκδήλωση που είχε διοργανωθεί τότε στο Κατσάνειο, οι φίλοι του Ηρακλή συγκέντρωσαν το ποσό των 15.000 ευρώ προκειμένου να αφεθεί ελεύθερος ο οπαδός που συνελήφθη στα επεισόδια μετά τον εντός έδρας με τον Ολυμπιακό Βόλου. Μια κίνηση στην οποία μετείχαν μαζικά και οι φίλοι του Παναιτωλικού, βοηθώντας ΚΑΙ αυτοί από την πλευρά τους στην αποφυλάκιση του νεαρού στον οποίο φορτώθηκαν όλα τα αμαρτήματα του ποδοσφαίρου.

Ας την κρατήσουμε την εικόνα αυτή στη μνήμη μας, για να μας θυμίζει πάντα ότι όσο το κράτος και η αστυνομία θα μας περιορίζει και θα προσπαθεί να μας αποξενώσει, η αλληλεγγύη θα είναι πάντα ο τρομονόμος τους!

ΥΓ: Κι αφού έχουμε αύριο τη συνέντευξη Τύπου του Θεόδωρου Παπαδόπουλου, με αφορμή το παραπάνω κείμενο να στείλουμε κι ένα μήνυμα στους παράγοντες του Ηρακλή, που προφανώς το ξέχασαν κατά την διάρκεια της φετινής χρονιάς. Απέναντι σ’ αυτούς τους οπαδούς λοιπόν, οι οποίοι έχουν καταπιεί χιλιάδες χιλιόμετρα, που στήριξαν την ομάδα όταν όλα έμοιαζαν χαμένα, που τραγούδησαν γι’ αυτή, απ’ άκρη σ’ άκρη, σε όλη την Ελλάδα, που την στήριξαν μέχρι το τέλος, που πικράθηκαν για άλλη μια φορά, αξίζει αν μη τι άλλο ειλικρίνεια. Κι αφού μέχρι σήμερα δεν την είχαν, αύριο την αξίζουν και με το παραπάνω. Απέναντι σ’ αυτούς τους οπαδούς, αξίζει επιτέλους η αλήθεια…

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top