ΣΧΟΛΙΟ: Με 400 ευρώ δεν πας ούτε στην…Πράγα

  Αυτό ήταν λοιπόν; Αποδείχτηκε ότι ο Βασιλιάς ήταν…γυμνός και εντάξει μωρέ θα κλάψουμε πέντε – δέκα μήνες ακόμη και όλα θα ξεχαστούν; Θα αφήσουμε για …

 
Αυτό ήταν λοιπόν; Αποδείχτηκε ότι ο Βασιλιάς ήταν…γυμνός και εντάξει μωρέ θα κλάψουμε πέντε – δέκα μήνες ακόμη και όλα θα ξεχαστούν; Θα αφήσουμε για λίγο τα λούσα στην μπάντα, τώρα που τα φλας των φωτογράφων δεν μας τυφλώνουν πια από το φως, τώρα που το χέρι μας δεν πιάνεται από τις χειραψίες με τους πολιτικούς και τους λοιπούς παρατρεχάμενους, που σπεύδουν συνήθως στις χαρές να πανηγυρίσουν ή να διαφημιστούν και θα γυρίσουμε όταν ο κόσμος θα έχει ξεχάσει. 
 
Θα αφήσουμε για λίγο στην άκρη του μυαλού μας, τις εικόνες με τα κύπελλα να ισιώσει και λίγο η μέση μας, μήπως και πάψει κάποια στιγμή αυτή η ομάδα να κερδίζει κουτσά – στραβά τον Μίλωνα. Και επιτέλους, ποιος είναι αυτός ο Κράβαρικ που ζητά χρήματα για να κρατήσει ζωντανό το τμήμα και τον σύλλογο; Ένας αποτυχημένος παίκτης της σειράς είναι, που δεν κατάφερε να πάρει ποτέ του το Τσάμπιονς Λιγκ. 
 
Γι’ αυτό και εμείς θα μείνουμε για λίγο στην αφάνεια και όταν με το καλό επιστρέψει θα σπεύσουμε να μιλήσουμε για το μεγαλείο του Ηρακλή, να πανηγυρίσουμε με τους παίκτες να διατυμπανίσουμε ότι ο «Αυτοκράτορας» είναι εδώ και δυνατός. Να πουλήσουμε λεζάντα, οπαδιλίκι και να δείξουμε ότι είμαστε παράγοντες με μπάλες του μπέιζμπολ, βάζοντας ξανά την κασέτα με το μότο…«να επιστρέψει ο Ηρακλής εκεί που ανήκει». Ξανά και για το βόλεϊ  
 
Τι μέγιστη ντροπή ρε τρισμέγιστοι ξεφτίλες. Γιατί τέτοιοι είστε. Αποτυχημένοι, μια κάστας ανθρώπων που το μόνο που έμαθαν στην ζωή τους ήταν παίρνουν και ποτέ να δίνουν. Ένα είδος ανθρώπων που σκεφτόταν πρώτα την τσέπη, το συμφέρον, την προσωπική προβολή και μετά τον σύλλογο. 
 
Αυτοί είναι οι «εγκληματίες» του Ηρακλή. Αυτοί που πήραν δημοσιότητα, έβγαλαν χρήματα και ούρλιαξαν ΗΡΑΚΛΗΣ όχι γιατί το ένιωθαν, όχι από συναισθηματισμό, αλλά γιατί αυτό φώναζε το συμφέρον τους. Και πάντα με το ίδιο πλάνο…
 
Καταχρέωναν κρυφά τον σύλλογο, «καθάριζαν» τιμολόγια και παραστατικά, κυκλοφορούσαν με μαύρες Mercedes κάμπριο σε μια Ελλάδα που τότε είχε τους μηχανισμούς να σκεπάζει και να κρύβει τα πάντα. Και όταν τα πράγματα έσφιγγαν, μην τους είδατε. Εξαφανισμένοι από προσώπου γης.  Τότε οι Mercedes γινόταν Lancia, και από αρχηγοί γινόταν…μετανάστες για να γλιτώσουν την λαϊκή κατακραυγή. 
 
Που είναι λοιπόν τώρα όλοι αυτοί να βάλουν το χέρι στην τσέπη; Να σώσουν αυτή την ομάδα που βρίσκεται ένα βήμα πριν τον γκρεμό; Ένα βήμα πριν την ξεφτίλα της αποχώρησης από το πρωτάθλημα; Που είναι όλοι αυτοί που υπέγραφαν τα πάντα, ότι περνούσε από τα χέρια τους και δέσμευσαν μέχρι και το τελευταίο ευρώ που είχε ως έσοδο ο σύλλογος; Γιατί αυτό συμβαίνει. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ότι υπάρχει στον ΓΣ είναι κατασχεμένο. Είτε από τον μεγαλοδικηγόρο που θα μας έσωζε από το CAS, είτε από άλλους πιστωτές που περιμένουν στη γωνία μήπως και μπει κανένα φράγκο στα ταμεία του Ερασιτέχνη και δεν το πάρουν χαμπάρι. Και οι παράγοντες κυκλοφορούν ελεύθεροι…
 
Ας μιλήσουμε ευθέως λοιπόν. Από όλους αυτούς που κατά καιρούς μιλούσαν για μεγαλεία και αυτοκράτορες, ένας μόνο αρκέστηκε στην τεράστια –κατά τον ίδιο φυσικά- βοήθεια αγοράς ενός διαρκείας και ένας άλλος βοηθά κουτσά – στραβά το γυναικείο βόλεϊ ως χορηγός. Αυτά είναι. Τίποτα άλλο. Το αστείο ποσό -για το πραγματικό μεγαλείο αυτής της ομάδας και όχι των παραγόντων της -των 400 ευρώ δεν μαζεύτηκε από κανέναν παράγοντα. Μαζεύτηκε από τον απλό κόσμο που έσπευσε να βοηθήσει (ξανά) τον αγαπημένο του σύλλογο με την αγορά διαρκείας. 
 
Για τέτοια ξεφτίλα μιλάμε. Για την συγκέντρωση ενός ποσού που δεν φτάνει πλέον για να ταξιδέψεις ούτε μέχρι την…Πράγα. Εκεί, όπου μαζεύτηκε 4.000 κόσμος για να στηρίξει τον σύλλογο, αλλά και εκατοντάδες πανηγυριτζήδες που θέλησαν να συνδυάσουν, φωτογραφία, λεζάντα, ευτυχία με την επιτυχία της ομάδας. Και φυσικά δεν επιρρίπτω καμία ευθύνη στην νυν διοίκηση. Αυτά μπορούσαν να κάνουν, αυτά έκαναν και τούτη την στιγμή και οι ίδιοι είναι πελαγωμένοι, διότι η κακοδιαχείρηση των προηγούμενων ετών δεν τους επιτρέπει ούτε ανάσα να πάρουν, χωρίς το παραμικρό έσοδο και με εκατομμύρια χρέη.
 
Ποιος θα σώσει λοιπόν αυτόν τον σύλλογο; Ας πάμε στο κλασσικό. Ο κόσμος του. Ποιος κόσμος όμως; Αυτός που τρέχει σε όλα τα γήπεδα της Ελλάδας για να στηρίξει και να φωνάξει για τον Ηρακλή; Αυτός που “ματώνει” κάθε εβδομάδα να βάλει δύο φράγκα στην άκρη για να μπει στο πούλμαν την Κυριακή; Αυτός ο κόσμος που αναγκάστηκε να εκδόσει κουπόνια στήριξης για τον δικαστικό αγώνα των 22 οπαδών που διώκονται και στην “σκεπαστή” του Καυτανζογλείου πουλήθηκε ο μαγικός αριθμός των εφτά κουπονιών; Από αυτόν τον κόσμο θα ζητήσουμε να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά; 
 
Όχι βέβαια. Να βοηθήσουν αυτοί που μπορούν. Και πιστέψτε με είναι πολλοί. Να είστε σίγουροι γι’ αυτό. Αν μη τι άλλο, υπάρχουν μπόλικες φωτογραφίες από την Πράγα, με ανθρώπους (παράγοντες και φίλους της ομάδας) που πήραν το κασκόλ του Ηρακλή, φώναξαν το “όπου πας μαζί σου θα είμαι” και όταν έσβησαν τα φώτα του “Οξυγόνο 2”  χάθηκαν μαζί με όλα τα άλλα στο σκοτάδι. Όπως αφήνουν τώρα, να χαθεί και ο Ηρακλής…Να λοιπόν η ευκαιρία τους. Να η ευκαιρία να ξεπλύνουν έστω και έναν λεκέ από την ντροπή τους. Προλαβαίνουν…

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top