ΣΧΟΛΙΟ: Ξεκάθαρος στόχος η αγωνιστική επιβίωση

Μετά και τον δεύτερο αγώνα της ομάδας βόλεϊ στη φετινή (και εξαιρετικά δύσβατη, όπως αποδεικνύεται για τους «κυανόλευκους») volleyleague και μετά τη – σε ρυθμό …

Μετά και τον δεύτερο αγώνα της ομάδας βόλεϊ στη φετινή (και εξαιρετικά δύσβατη, όπως αποδεικνύεται για τους «κυανόλευκους») volleyleague και μετά τη – σε ρυθμό υγιεινού περιπάτου – επικράτηση της νεοφώτιστης Νίκης Αιγινίου μέσα στην Μίκρα, ακόμη και οι πλέον αισιόδοξοι διαπίστωσαν ότι ο Ηρακλής δεν καλείται να δώσει μάχη μόνο για την οικονομική και εταιρική ύπαρξή του, μέσω της τακτοποίησης του θέματος με το Α.Φ.Μ, αλλά καλείται και να δώσει μια σκληρή, δυσχερή και αγωνιώδη μάχη για την αγωνιστική επιβίωσή του.

Στο σχόλιό μου, ύστερα από την αναμέτρηση της πρεμιέρας (και συγχωρήστε μου, για πολλοστή φορά, το πρώτο πρόσωπο, καθώς δεν αντέχω την υποκρισία του «όπως είπαμε», «όπως γράψαμε», εφόσον το σχόλιο φέρει υπογραφή και η ευθύνη των γραφομένων βαρύνει τον υπογράφοντα) σημείωνα ότι η εμφάνιση της ομάδας του Αντρέι Κράβαρικ με τρόμαξε. Παράλληλα, υπογράμμιζα πως οι γνωρίζοντες το αντικείμενο και ο ίδιος ο κόουτς είναι αισιόδοξοι ότι η κατάσταση σύντομα θα βελτιωθεί. Πλέον, όμως, ο ωμός ρεαλισμός «φωνάζει» ότι το συγκεκριμένο αγωνιστικό σύνολο θα κληθεί να δώσει μέγιστο αγώνα, προκειμένου να διατηρηθεί στη ζωή και να ξεκολλήσει από τα χαμηλά της βαθμολογίας.

Ναι, όσο υπεραπλουστευμένο (και όχι «απλοϊκό», διότι επιτέλους θα πρέπει να μάθουν, όσοι χρησιμοποιούν διαρκώς τη συγκεκριμένη λέξη, ότι είναι συνώνυμη του ανόητου) και αν ακούγεται, συμφωνώ με τους απογοητευμένους Ηρακλειδείς, που από το σαββατόβραδο και μετά απορούν που θα βρει η ομάδα βαθμούς στη συνέχεια της πορείας της. Και όχι επειδή δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, όπως υποστηρίζει ο Αντρέι, ο οποίος είναι καθ’ ύλην αρμόδιος και οφείλει να πιστεύει στην ομάδα του, αλλά διότι δεν υπάρχουν σημαντικότατα εργαλεία προς αυτήν την κατεύθυνση. Κακά τα ψέματα, υπό άλλες συνθήκες, κάποιος ή κάποιοι από τους ξένους (αν και εφόσον εξακολουθεί ή εξακολουθούν να μην κάνει ή κάνουν την διαφορά στη συνέχεια) ίσως χρειαστεί να αντικατασταθεί ή να αντικατασταθούν. Ωστόσο, με την δεδομένη οικονομική αδυναμία του Τμήματος αλλά και του Συλλόγου, το να βρεις – παραδείγματος χάριν – έναν πιο αποτελεσματικό διαγώνιο από τον νεαρό Βόσνιο (είχε 13 στις 33 επιθέσεις το Σάββατο) θα θεωρηθεί λαχείο, αν και – το παραδέχομαι – είναι νωρίς για μια τέτοιου είδους προσωπική κριτική και ιδίως στον Μπόζιτς, που θεωρείται ταλαντούχος.

Όμως, όλοι ας οφείλουμε να δούμε τη σκληρή αλήθεια και να αποδεχθούμε το κρίσιμο ερώτημα, στην απάντηση του οποίου θα κριθεί η φετινή προοπτική του Ημίθεου στην μεγάλη κατηγορία. Είναι, άραγε, η πιο αδύναμη ομάδα της volleyleague; Αυτό, φτάσαμε να αναζητούμε και ελπίζουμε ότι στην πορεία η απάντηση δε θα μας πικράνει περισσότερο…

Εν ολίγοις, πέρα από την εντατική προπονησιακή δουλειά και την προσπάθεια του προπονητή δεν μπορώ να δω κάποια συγκεκριμένη μεθοδολογία, που θα βοηθήσει το συγκεκριμένο αγωνιστικό σύνολο να αλλάξει προς το καλύτερο, αλλά – όπως και να το κάνουμε – η ελπίδα αποβιώνει τελευταία. Και μια μεγάλη ελπίδα – ίσως και η μοναδική ουσιαστικά – συνιστά ο κόσμος της ομάδας, ο οποίος είναι ικανός να της δώσει βαθμούς – τουλάχιστον – μέσα στην Μίκρα. Πάντως, η συνέχεια αναμένεται εξαιρετικά δύσκολη, καθώς ο «πρωταθλητισμός της επιβίωσης» έχει ήδη αρχίζει, όσο κι αν μας ξενίζει, όσο κι αν μας πονά, όσο κι αν αποτελεί μια ξένη πρόσμιξη στην ιδιοσυστασία του βασιλιά του αθλήματος, του Ηρακλή…

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Ο ορθολογισμός του Δ. Γυφτάκη και το «σύστημα Ε.Π.Ο.» του Δημητρίου

Απόψεις

Back to Top