Παύλου Μελά με Τσιμισκή…

Η αγωνιστική ανάπαυλα δεν μας κάνει να λησμονούμε την ομάδα βόλεϊ και τις προοπτικές της. Άλλωστε, πώς μπορούμε να λησμονούμε την ομάδα εκείνη του Συλλόγου, …

Ηρακλής

Η αγωνιστική ανάπαυλα δεν μας κάνει να λησμονούμε την ομάδα βόλεϊ και τις προοπτικές της.

Άλλωστε, πώς μπορούμε να λησμονούμε την ομάδα εκείνη του Συλλόγου, που αποτελεί την μόνη καταφυγή μας για οπαδικό… «ξεχαρμάνιασμα», σε μία συγκυρία πίκρας και αγανάκτησης σε ποδοσφαιρικό επίπεδο και κατάθλιψης, σε μπασκετικό. Μιλώντας για την ομάδα βόλεϊ, πρωτίστως να ευχηθούμε την ταχύτερη δυνατή ανάρρωση του αρχηγού, με τον Κώστα Προύσαλη να κινδυνεύει να χάσει αγώνες πρωταθλήματος (ΠΑΟΚ εντός, Πάτρα εκτός), αλλά και την κρίσιμη δυάδα αγώνων με την Αρκάς. Μακάρι να επιστρέψει έγκαιρα. Πάντως, δικαιώνεται η επιμονή Δρίκου για απόκτηση αξιόμαχου back up για τη θέση του πασαδόρου – σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε τις περασμένες χρονιές – με τον Θόδωρο Μποζίδη να βρίσκεται πολύ κοντά στο να χρειαστεί να βγάλει στο γήπεδο την εμπειρία και τις ικανότητές του μετά την διακοπή.

Αυτά, σε εισαγωγικό επίπεδο. Εκεί, που θέλουμε να σταθούμε, είναι στα όσα διαπιστώσαμε στον τελευταίο, πριν την διακοπή, αγώνα, αυτόν με τον Παναθηναϊκό. Βασικό συμπέρασμα ότι το μοναδικό θετικό από την αναμέτρηση του Μετς ήταν το γεγονός ότι προφυλάχθηκε ο Αντρέι. Ναι, όντως, διότι η νίκη δεν μπορεί να σχολιαστεί απέναντι σε έναν τόσο αδύναμο, ή μάλλον, απέναντι σε έναν τόσο κακό αντίπαλο, όπως εμφανίζεται ο φετινός Παναθηναϊκός, ο οποίος, μάλιστα, κατόρθωσε να παρασύρει σε χαμηλού επιπέδου απόδοση και τον Ηρακλή, οδηγώντας τον σε πολλά και απαράδεκτα λάθη σε υποδοχή και επίθεση.

Και ερχόμαστε στο μεγάλο αγωνιστικό ζητούμενο για αυτήν την τόσο φιλόδοξη φετινή ομάδα. Εκεί, που πονά, δηλαδή… Παύλου Μελά με Τσιμισκή, εκεί, στην… διαγώνιο. Βάσανο καταντά η όλη ιστορία. Ο Γιώργος Τζιουμάκας, για μια ακόμη φορά έδειξε ότι – τουλάχιστον για την περίοδο, που διανύουμε – δεν είναι δυνατόν να υπολογίζεται ως βασικός διαγώνιος, καθώς με την αδυναμία του στο να τελειώνει μπάλες, δεσμεύει τον πασαδόρο και τον κάνει να αναζητά την εξεζητημένη πάσα, μη μπορώντας να «ακουμπήσει» στον διαγώνιό του (να ’ναι καλά ο σούπερ Χριστοφιδέλης και οι κεντρικοί). Παράλληλα, ο Άνσις Μεντένις, από την πρώτη μέρα, που ήρθε, ταλαιπωρείται από πρόβλημα στον ώμο του, που, αν δεν ξεπεράσει απολύτως, δεν θα κατορθώσει να βοηθήσει ουσιαστικά στη συγκεκριμένη θέση, η  οποία απαιτεί συνεχή ένταση και δύναμη.

Για μια ακόμη φορά φάνηκε ότι η αξιόλογη λύση αφορά στον Αντρέι – όσο μπορεί να προσφέρει σε υψηλούς ρυθμούς – με βοήθειες από τον νεαρό Έλληνα και τον – πιο έμπειρο – Λετονό διεθνή. Και, βεβαίως, η μεγάλη ελπίδα είναι ότι ο χρόνος μέχρι την Πρωτοχρονιά θα κυλήσει χωρίς σημαντικές απώλειες, με τον Ρολάντο Ντεσπέιν να εντάσσεται στο δυναμικό της ομάδας και με τον προπονητή του να κινείται στη λογική της χρησιμοποίησής του στη θέση, στην οποία μπορεί να διοχετεύσει πλήρως τις αθλητικές ικανότητές του και το επιθετικό χάρισμα, που διαθέτει, χωρίς να έχει απώλεια δυνάμεων από τις προσπάθειες σε άμυνα και υποδοχή: στη θέση του διαγώνιου…

Σχετικά Άρθρα

Αποδίδει η σθεναρή στάση της διοίκησης – Ανοικτό παράθυρο για Volley League

Βόλει

Back to Top