Βρίσκει χημεία, δίνει υποσχέσεις…

Τα μηνύματα γίνονται ολοένα και πιο ενθαρρυντικά. Όχι ότι οι Βούλγαροι αποτελούσαν τον αντίπαλο – φόβητρο, αλλά δεν είναι μικρό επίτευγμα μια τόσο νέα ομάδα …

Ηρακλής

Τα μηνύματα γίνονται ολοένα και πιο ενθαρρυντικά.


Όχι ότι οι Βούλγαροι αποτελούσαν τον αντίπαλο – φόβητρο, αλλά δεν είναι μικρό επίτευγμα μια τόσο νέα ομάδα να παρουσιάζεται τόσο επιβλητική μέσα στην αντίπαλη έδρα και να μην αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης ούτε στην διεκδίκηση ενός – έστω – σετ.


Ο Ηρακλής της Σόφιας έδειξε να δικαιώνει τον Σωτήρη Δρίκο, που πριν την δεύτερη ευρωπαϊκή αναμέτρηση, έσπευδε να δηλώσει ότι η ομάδα αρχίζει να «δένει». Πράγματι, ο ελπιδοφόρος και φιλόδοξος Ημίθεος βρίσκει χημεία και σκορπίζει κάποια πρώτα χαμόγελα, που όλοι μας τα έχουμε τόσο, μα τόσο – Θεέ μου – ανάγκη. Το σημαντικό είναι ότι φαντάζει ολοένα και πιο οργανωμένος, ολοένα και πιο συστηματικός. Το μπλοκ του αποτελεί μέγιστο όπλο, αδιαπέραστο τείχος ανασταλτικής συμπεριφοράς, που εκνευρίζει τον αντίπαλο, θεματική ενότητα του αγωνιστικού προφίλ, στην οποία πρωταγωνιστεί η ευχάριστη συμπαρουσία των Σμαραγδή (2.02), Κορζενέβιτς (2.04) και Κράβαρικ (2.06), την ώρα, κατά την οποία σιγοντάρουν άριστα οι δύο ακραίοι, όταν η περιστροφή τους φέρνει κοντά στο φιλέ, ενώ και ο πασαδόρος, με τις έμπειρες τοποθετήσεις του προσφέρει σημαντικά και σε αυτόν τον τομέα.


Η ομάδα, λοιπόν, «βρίσκεται» σε όλα τα επίπεδα και – κυρίως – άρχισε να «βρίσκεται» – εμφανώς – με τον προπονητή της και τα «θέλω» του στον αγωνιστικό χώρο. Είναι σοβαρή και έχει πνεύμα πρωταγωνιστή στο παιχνίδι. Σε ατομικό επίπεδο, ο Προύσαλης αισθάνεται πολύ πιο άνετα, τώρα που η χημεία με αυτούς που τροφοδοτεί αποκτάται, είναι μαέστρος και βγάζει μεγάλη σιγουριά. Στο κέντρο ο Σμαραγδής είναι σε απόλυτο εναγκαλισμό με τον πραγματικό εαυτό του και προσφέρει ακόμη και σε ηγετικό επίπεδο, βρίσκοντας στο πρόσωπο του Λετονού Κορζενέβιτς έναν άψογο παρτενέρ, που διαθέτει τα πάντα, που μπορεί να ζητήσεις από έναν κεντρικό: στιβαρό μπλοκ, αποτελεσματικό πρώτο χρόνο και πιεστικό σερβίς.


Στην διαγώνιο υπερπολύτιμος ο Κράβαρικ, που όσο θα έχει τις ανάσες στα πνευμόνια του, θα είναι προτιμότερος από πολλούς άλλους διαγωνίους σε Champions’ League και Ελλάδα. Βρίσκει το ρυθμό του επιθετικά, αλλά και την – απαραίτητη – «ζεύξη» του με τον Προύσαλη. Στους ακραίους ο Μεντένις δεν χρησιμοποιήθηκε, καθώς ο Τανίκ ήταν σταθερά καλός στην επίθεση και ο κόουτς προτίμησε να του δώσει πίστωση, όταν έκανε κάποια απανωτά λάθη σε υποδοχή και μερικά στην άμυνα. Η παρουσία του Χιστοφιδέλη, για έναν ακόμη αγώνα, δεν απαιτεί σχολιασμό. Ο «πλήρης» ακραίος σε αγωνιστική προσωποποίηση. Όσο για τον Στεφάνου, προσφέρει την αίσθηση, που όλοι περίμεναν να φέρει μαζί του στον Ηρακλή: ότι η ομάδα διαθέτει τον πλέον αξιόπιστο λίμπερο, που είχε ποτέ.


Αυτά για τα της Σόφιας και συνεχίζουμε. Έχουμε τη Λαμία μπροστά μας και χρειάζεται σοβαρότητα και προσπάθεια. Είπαμε, άλλωστε, ότι ο βολεϊκός Ηρακλής αποτελεί την μοναδική πηγή οπαδικού «ξεχαρμανιάσματος» για τους Ηρακλειδείς και οι υποσχέσεις, που αφήνει μας κάνουν να «κεντράρουμε» πάνω του…      

Σχετικά Άρθρα

Αποδίδει η σθεναρή στάση της διοίκησης – Ανοικτό παράθυρο για Volley League

Βόλει

Back to Top