Μεγάλος σύλλογος με μικρούς παράγοντες

Αδιαφορώ για το ποιος από αυτούς που διετέλεσε και ήθελε να ονομάζεται παράγοντας του Ηρακλή τα τελευταία χρόνια, θα παρεξηγηθεί, θα «στραβώσει», θα μου κάνει …

Αδιαφορώ για το ποιος από αυτούς που διετέλεσε και ήθελε να ονομάζεται παράγοντας του Ηρακλή τα τελευταία χρόνια, θα παρεξηγηθεί, θα «στραβώσει», θα μου κάνει μήνυση ή οτιδήποτε άλλο. Όλοι τους εξάλλου, ευθύνονται για την κατρακύλα, του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ και περιμένουμε να δούμε αν κάποιοι θα χρεωθούν και τον υποβιβασμό του βόλεϊ.

Είναι οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που έδωσαν -πρώτοι από όλους- το «πάτημα» στον Σοφοκλή Πιλάβιο, στον Θόδωρο Κουρίδη, στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, στον ΕΣΑΚΕ, στην ΕΟΠΕ, στη ΕΥΑΘ και εγώ δεν ξέρω που αλλού, ώστε να οδηγηθεί ο σύλλογος στο σημείο που βρίσκεται σήμερα.

Διότι κακά τα ψέματα ο Ηρακλής αυτή τη στιγμή, βρίσκεται κάτω από το μηδέν. Για όσους δε, δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, το ποδόσφαιρο βρίσκεται στην ερασιτεχνική κατηγορία της Δ’ Εθνικής, το μπάσκετ καλείται να συνεχίσει στη Β’ Εθνική με εφήβους, ενώ και το βόλεϊ θα οδηγηθεί στην Α2 σε περίπτωση που δεν πάρει αδειοδότηση από την ΕΕΑ. Έτσι έχουν τα πράγματα και είναι καιρός να πάψουν κάποιοι να εθελοτυφλούν.

Ασφαλώς και θα ήταν άδικο να τους βάλουμε όλους στο ίδιο καζάνι. Υπάρχουν και άνθρωποι -οι περισσότεροι εκ των οποίων έμειναν στην αφάνεια- που έτρεξαν και ίδρωσαν για ένα καλύτερο αύριο. Για να μπορέσει αυτός ο ιστορικός σύλλογος να ορθοποδήσει και να ξαναπιάσει το…ρόπαλό του. Ήταν όμως λίγοι. Κυρίως αριθμητικά, διότι όλοι οι υπόλοιποι ήταν «λίγοι» σε ικανότητες.

Πολλοί θα σταθούν σε κραυγαλέες καταστάσεις. Από αυτές που έχουν γραφτεί ήδη, για ανθρώπους που έβαλαν το «εγώ» πάνω από τον σύλλογο που υπηρετούσαν. Ήταν Ηρακλειδείς; Αδιαφορώ. Το ζήτημα πλέον δεν είναι τι δηλώνεις, αλλά το πώς συμπεριφέρεσαι, το τι προσέφερες, αν όντως ο σύλλογος επωφελήθηκε από την παρουσία σου. Ποιος άραγε απ’ όλους αυτούς που πέρασαν τα τελευταία χρόνια (που στην τελική δεν είναι και λίγα) μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος για το έργο του; Ένας; Δύο; Πέντε; Πολλούς λέω.

Σχετικά πρόσφατα ήρθε στη μνήμη μου εκείνη η περίφημη εκδήλωση – φιάσκο για την επέτειο συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση του συλλόγου. Τότε σε εκείνη την εκδήλωση -καρμπόν με κάποια άλλη- που επίσης έχει πολύ παρασκήνιο, στην πρώτη σειρά καθόταν οι πολιτικοί και προύχοντες της πόλης, να δηλώνουν με παρρησία και χωρίς ίχνος ντροπής ότι.«ο Ηρακλής θα πρέπει να σταματήσει να είναι άστεγος». Σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς, είναι εξαφανισμένοι και ο Ηρακλής παραμένει χωρίς γήπεδο. Σήμερα η πόλη αυτή που ζούμε, είναι δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τον αγώνα της ομάδας.

Στην πίσω σειρά μια άλλη κουστωδία. Ένα τσούρμο παραγόντων και διακοσμητικών στοιχείων που μαζεύτηκαν για το «κλικ» και την χειραψία. Οι μισοί από αυτούς πλέον, αφού καταχρέωσαν τον σύλλογο και τον οδήγησαν στην αφάνεια δεν εμφανίζονται πλέον συχνά. Γιατί άραγε; Που είναι ο Παναγόπουλος, ο Τριανταφύλλου, ο Λεώνης και οι υπόλοιποι; Μήπως ο υπολογιστής του μυαλού τους “κάηκε” και ξέχασαν τι ακριβώς έχει συμβεί;

Και πίσω – πίσω; Οι βετεράνοι. Αλήθεια, τελικά ο Ηρακλής έχει σύλλογο βετεράνων; Διότι πέρα από κάποιους φιλανθρωπικούς αγώνες δεν είδα καμία δράση. Και δεν με νοιάζει αν κάποιοι από αυτούς είναι πικραμένοι, στεναχωρημένοι, ζαλισμένοι. Όφειλαν και έπρεπε να είναι εκεί που τους ζητούσε ο σύλλογος. Δεν είδα, παρά μόνο ελάχιστους, πέρα βέβαια από τον Χατζηπαναγή, τον Κωφίδη και τον Παπαϊωάννου. Δυστυχώς, σε τούτο τον αγώνα δεν χωρούσαν εγωισμοί. Πανστρατιά χρειαζόταν.  Και ίσως τελικά, μαζί με τον τεράστιο Ζακαπίδα που στα 98 του τραγουδούσε όρθιος τον ύμνο του Ηρακλή, έσβησε και η μνήμη των υπολοίπων που φόρεσαν την “κυανόλευκη”.

Πάμε παρακάτω. Σαν να μην έφταναν λοιπόν αυτοί οι κακοί παράγοντες, λίγα χρόνια μετά ήρθαν κι άλλοι. Βλέπετε δεν αρκούσαν μόνο τόσοι για ολοκληρωθεί το έργο. Ο σύλλογος ήταν ακόμη όρθιος. Από το ποδόσφαιρο δε, πέρασαν πολλά φυντάνια. Πώς να ξεχάσει κανείς το γεγονός ότι ο Αντώνης Ρέμος, στην προσπάθειά του να ξεφορτωθεί τις μετοχές της ΠΑΕ, μίλησε με κάθε καρυδιάς, καρύδι. Δυσκολεύομαι να θυμηθώ άλλον σύλλογο, που τα τελευταία χρόνια προσέλκυσε το ενδιαφέρον τόσων ανθρώπων αγνώστου ταυτότητας και προέλευσης.

Και έχει απ’ όλα ο μπαχτσές. Ανθρώπους που ήθελαν απλά και μόνο να διαφημιστούν μην έχοντας φράγκο στην τσέπη τους. Τυχοδιώκτες, λαμόγια, τοκογλύφοι, ανύπαρκτοι. Πουθενά αλλού δεν πήγαν. Μόνο στη Μίκρα. Θαρρείς και ο σύλλογος είχε γίνει έρμαιο και εφάρμοζε την γνωστή παροιμία με τους…«γύφτους που πλακώσανε». Άραγε ο Αντώνης Ρέμος κοιτώντας πίσω τώρα πια, τι να σκέφτεται, για όλα αυτά που έγιναν; Τι να σκέφτεται για όλα όσα μπορούσε να κάνει και δεν έκανε;

Και έπειτα ήρθε ο Τάκης, ο οποίος ναι, στηρίχτηκε. Πιθανότατα λανθασμένα. Το λάθος όμως, δεν αποδίδεται τόσο στο ενδεχόμενο της πλαστογραφίας, όσο στο γεγονός ότι θέλησε ή τουλάχιστον προσπάθησε να εμπλέξει τον Ηρακλή σε έναν πόλεμο, μη γνωρίζοντας επί της ουσίας τις ικανότητες του. Δεν γνωρίζω αν τελικά έκανε πλαστογραφία ή αν δεν έστειλε ποτέ ασφαλιστική ενημερότητα. Γνωρίζω όμως ότι το σύστημα, τον αντιμετώπισε ως άνθρωπο χωρίς στηρίγματα, ως παράγοντα χωρίς ποδοσφαιρικό παρελθόν και τον κατασπάραξε. Και μαζί μ’ αυτόν και τον Ηρακλή.

Ομοίως και ο πρόεδρος του ΓΣ,  Κωνσταντίνος Γωγάκος. Ουδείς αμφισβητεί το γεγονός ότι αγαπά παθολογικά τον σύλλογο καθώς και ότι γνωρίζει όσο λίγοι τα θέματα που αφορούν το νέο γήπεδο. Ωστόσο, όταν μπαίνεις σε γραφεία για να αντιμετωπίσεις “θηρία”, θα πρέπει και εσύ να δείχνεις όμοιος για να μπορείς να διεκδικείς αυτά που σου ανήκουν. Και βέβαια, ο συμπαθής κατά τα άλλα πρόεδρος του Ερασιτέχνη, χρεώνεται τον απίστευτο τραγέλαφο της υπόθεσης Ψωμιάδη, η οποία κόστισε πολύ χρόνο στον Ηρακλή. Ξεκάθαρα.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Στον Ανδρέα Παντελή. Έναν άνθρωπο που πολλοί αφήνουν έξω από το κάδρο. Κακώς κατά την άποψή μου, διότι λόγω Παντελή, δεν έχει παίκτες ο Ηρακλής, λόγω Παντελή δεν έχει πούλμαν, λόγω Παντελή δεν έχει πλέον υπόσταση. Μέχρι τώρα ο Κύπριος έχει δείξει, ότι το μόνο που έκανε ήταν να ακολουθήσει τις επιταγές του κόσμου, σχετικά με τα πολιτικά δικαστήρια. Από εκεί και πέρα; Υποσχέσεις που έμειναν υποσχέσεις. Μόνο που ο Ηρακλής δεν έχει πλέον χρόνο για παράγοντες τύπου…Παντελή και κάθε Παντελή. Χρειάζεται ανθρώπους που θα εκμεταλλευτούν τα λάθη της ΕΠΟ, που θα σταθούν δίπλα στον σύλλογο, που δεν θα τον αφήνουν να ξευτιλίζεται με κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων που φέρουν το σήμα με τον Ημίθεο.

Και κάτι ακόμη. Κάνετε λάθος όσοι πιστεύετε ότι αυτά συνέβησαν μόνο στο ποδόσφαιρο. Αρκεί να αναφέρω, ότι παράγοντας  ζήτησε από τον ΓΣ παραστατικά ύψους 200 ευρώ για σάντουιτς, διότι αποφάσισε να συμμετέχει σε μια από τις περσινές κινητοποιήσεις. Αρκεί να θυμηθώ ότι προσφάτως, πάλι στην ΠΑΕ (όχι επί Παντελή) κάποιοι «φωστήρες» του Ηρακλή που αργότερα την είδαν… Ατματζίδης (μακάρι ήταν ακόμη νέος), αποφάσισαν να δώσουν πίσω το φωτοτυπικό μηχάνημα, προκειμένου να μην βγάλουν από την τσέπη τους 1.200 ευρώ.

Είναι η ίδια αυτή διοικούσα επιτροπή του καλοκαιριού, που έκανε έρανο ώστε να μαζευτούν μερικά ευρώ, όταν η σύζυγος του Πέτρου Γκαζά τους επισκέφθηκε στην ΠΑΕ για να τους ζητήσει χρήματα από αυτά που είχε να παίρνει ένας άνθρωπος που υπηρέτησε την μισή ζωή του στον ποδοσφαιρικό Ηρακλή. Κι όμως, ακόμη κι αυτοί νόμιζαν ότι μπορούν να διοικήσουν τον σύλλογο, χάνοντας πολύτιμο χρόνο στην προσπάθεια για δικαίωση.

Ή μήπως στο μπάσκετ έγινε κάτι διαφορετικό; Και εκεί υπήρχαν άνθρωποι που πήραν το τμήμα καθαρό και χωρίς χρέη, το παρέδωσαν δις σε κάποιον Γαλανό και πριν από λίγες μέρες, ο Ηρακλής ηττήθηκε 26-106 από τη Νίκη Βόλου (χωρίς βέβαια να φταίνε οι έφηβοι που αγωνίστηκαν στο παιχνίδι). Φταίνε αυτοί που περίμεναν το μάννα εξ’ ουρανού, λες και η ιστορία με τον Ψωμιάδη δεν τους δίδαξε τίποτα.

Γλίτωσε όμως ο Ηρακλής από όλους αυτούς; Προσωπική μου άποψη είναι πως όχι. Κάποια «φαντάσματα»,  του παρελθόντος και μη, εξακολουθούν να τριγυρνούν στη Μίκρα, στο Ιβανώφειο, στο Κατσάνειο. Είμαι σίγουρος όμως, ότι και αυτοί θα εξαφανιστούν, όταν ο Ηρακλής επιστρέψει εκεί που ανήκει. Γιατί η ντροπή είναι ένα πολύ δυσάρεστο συναίσθημα.

Να είστε σίγουροι, πως όσο δεν υπάρχει ισονομία, θα κοιτάμε τι γίνεται δίπλα, παραδίπλα κ.οκ. . Ωστόσο, επειδή το κάστρο ήταν βρώμικο από μέσα, ο Ηρακλής, οφείλει από εδώ και πέρα να καθαρίσει τα του οίκου του. Διότι όσο κι αν προσπάθησαν η ιστορία αυτού του συλλόγου δεν σβήνει από τις πράξεις μερικών “λίγων” παραγόντων!

*Ο Θωμάς Καλέσης είναι δημοσιογράφος και εργάζεται στην εφημερίδα “Goal

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top