Το «άντρο» του ρέκορντμαν (video)

Αναμφισβήτητα έχει βάλει το δικό του «χεράκι» στις επιτυχίες του Ηρακλή με τον ίδιο να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του βόλεϊ εδώ και δέκα χρόνια. Ο …

Συνεντεύξεις

Αναμφισβήτητα έχει βάλει το δικό του «χεράκι» στις επιτυχίες του Ηρακλή με τον ίδιο να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του βόλεϊ εδώ και δέκα χρόνια. Ο φυσιοθεραπευτής της ομάδας Στέλιος Ναβροζίδης έχει να θυμάται πολλά, στο χώρο όπου οι αθλητές ξεπερνούν τα προβλήματα τους.

Δεκατρείς τίτλοι και 5 φάιναλ φορ για το «μαγικό» χέρι, ο οποίος μαζί με τους Αντρέι Κράβαρικ και Κωνσταντίνο Γωγάκο είναι ο μόνος που έχει πανηγυρίσει όλους τους τίτλους των κυανόλευκων και για πρώτη φορά παρουσιάζει τα μετάλλια του στην κάμερα της BLUEARENA.

Ο Στέλιος Ναβροζίδης μας άνοιξε την πόρτα του… δεύτερου σπιτιού του στο Κατσάνειο. Στον χώρο όπου εδώ και δέκα χρόνια ο πόνος γίνεται παρελθόν και οι σπουδαίοι αθλητές του Ηρακλή μετατρέπονται σε «ταύροι», πριν από κάθε παιχνίδι.

Ο συγκεκριμένος χώρος είναι κάτι παραπάνω από φυσιοθεραπευτήριο. Εκεί μέσα γράφτηκε μία χρυσή σελίδα στην ιστορία του Ηρακλή.

Η συνεργασία του με τον Ηρακλή θα ξεκινήσει την αγωνιστική περίοδο ΄99-2000.  Με το ¨καλημέρα¨ θα πανηγυρίσει τον πρώτο τίτλο  του συλλόγου. Ο Ηρακλής θα νικήσει τον Ολυμπιακό με 3-0 σετ και θα στεφθεί στην Πάτρα Κυπελλούχος Ελλάδος. Η αρχή έγινε! Οι «κυανόλευκοι» στη συνέχεια θα γίνουν επιρρεπείς στην επιτυχία και το 2002 θα γιορτάσουν το «νταμπλ» με τον Ημίθεο να ¨σπάει¨ την έδρα της Δραπετσώνας. «Πολύ μεγάλη στιγμή το πρώτο πρωτάθλημα στην Δραπετσώνα. Να είναι σίγουροι στον Ολυμπιακό ότι θα το πάρουν και τελικά να τους το στερείς».

Το πρώτο πρωτάθλημα παραμένει μια από τις πιο δυνατές συγκινήσεις για τον Στέλιο παρότι ισχυρίζεται  ότι η κάθε στιγμή έχει τη διαφορετικότητα και τη σημασία του «την πρώτη φορά δεν την ξεχνάς, τη θυμάσαι πάντα».

Ο ίδιος έχει αφιερωθεί στον Ηρακλή και περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας προσφέροντας τις υπηρεσίες του πρωτίστως στην ομάδα βόλεϊ και μετά στους κολυμβητές. Τι σημαίνει για τον Στέλιο ο Ηρακλής; «Ο Ηρακλής είναι η οικογένεια μου. Περισσότερες φορές τρέχω για τους αθλητές παρά για τα παιδιά μου. Περισσότερες ώρες είμαι στην ομάδα παρά στην οικογένεια μου».

Οι τίτλοι και οι διακρίσεις του συλλόγου όμως τον έχουν αποζημιώσει «είμαι τυχερός που ανήκω στην οικογένεια του Ηρακλή. Δεν φανταζόμουν ποτέ στη ζωή μου ότι θα είμαι μέλος μιας ομάδας με τόσες  επιτυχίες που ξεκίνησε από την αφάνεια και έφτασε τόσο ψηλά».

Όσο για τον ευρωπαϊκό αέρα που πνέει στους ¨κυανόλευκους¨ όλα αυτά τα χρόνια; «Όταν έβλεπες ευρωπαϊκά παιχνίδια και τις μεγάλες ομάδες, έκανες ένα κρυφό όνειρο, κάποτε να παίξουμε και εμείς με αυτές τις ομάδες. Και όχι απλά καταφέραμε και παίξαμε αλλά τις κερδίσαμε κιόλας.  Είμαστε μεγάλη ομάδα στην Ευρώπη και συνεχίζουμε να έχουμε αυτό το όνομα, δεν έχει αλλάξει κάτι. Καταφέραμε κάτι που ήταν στα όρια της φαντασίας».

Κι αν όντως το σεβασμό και την αναγνώριση τα κερδίζεις,  ο Ηρακλής πέτυχε και άλλη μία νίκη: «Όταν έβλεπες τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας να έρχονται να ζητούν αυτόγραφα από τους παίκτες μας, να είναι χαρούμενοι που τους έβλεπαν από κοντά,  αυτό φανερώνει το σεβασμό και την αναγνώριση που είχε κερδίσει ο Ηρακλής . Ήταν πρωτόγνωρα συναισθήματα».

Οι ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της ομάδας απαιτούσαν και πολλά ταξίδια. Ο Στέλιος θυμάται ένα από τα πιο δύσκολα παιχνίδια λόγω καιρικών συνθηκών στο Εκατερίνεμπουργκ της Ρωσίας το 2002  « Ήταν ένα πολύ δύσκολο ταξίδι, το αεροδρόμιο ήταν παγοδρόμιο, όταν φτάσαμε μπορεί να είχε και -30, οι καιρικές συνθήκες ήταν εξαιρετικά  δύσκολες, η επιστροφή κράτησε πάρα πολλές ώρες  αλλά η νίκη με 3-0 μας έδωσε φτερά».

Πίσω από τις επιτυχίες του Ηρακλή  κυριαρχεί η ηγετική φυσιογνωμία του Αντρέι Κράβαρικ και ο Στέλιος δεν θα μπορούσε παρά να κάνει ειδική μνεία στον στυλοβάτη της ομάδας: «Με τον Κράβαρικ αποκτήσαμε φιλική σχέση, με βοήθησε πολύ όλα αυτά τα χρόνια και πάνω στη δουλειά μου γιατί τους τραυματισμούς που έχει αντιμετωπίσει ο Αντρέι δεν τους είχαν όλοι οι άλλοι μαζί¨. Και  ο αρχηγός Κράβαρικ φαίνεται και μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο «Μου έμαθε τι είναι η δύναμη ψυχής και προσωπικότητας. Μπορεί να πονούσε, να είχε σοβαρούς τραυματισμούς αλλά ποτέ δεν έβαλε τον εαυτό του πάνω από την ομάδα».

Ένας τίτλος Champions League θα ήταν το «κερασάκι» στην τούρτα για τον Στέλιο που μας εκμυστηρεύεται πως «ποτέ δεν είναι αργά» για μια τέτοια διάκριση.

Όπως θα διαπιστώσετε στη φωτογραφία που ακολουθεί, ο Στέλιος έχει αφήσει κενό χώρο σε έναν από τους τοίχους του φυσιοθεραπευτήριου, προκειμένου να τοποθετήσει τους φετινούς τίτλους του Ηρακλή.

Σχετικά Άρθρα

Π. Γκότσης: “Με τον κόσμο στο πλευρό μας για τη μεγάλη επιστροφή”

Ερασιτέχνης

“Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής»

Διάφορα

Back to Top