“Νιώθω δικαιωμένος”

Λίγους μήνες μετά την μεταγραφή του στην Κολωνία, ο Κώστας Γιαννούλης, παραχώρησε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στα «Αθλητικά Νέα», την οποία και σας παρουσιάζουμε. -Περιέγραψε μας …

Ηρακλής

Λίγους μήνες μετά την μεταγραφή του στην Κολωνία, ο Κώστας Γιαννούλης, παραχώρησε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στα «Αθλητικά Νέα», την οποία και σας παρουσιάζουμε.

-Περιέγραψε μας τη μέχρι στιγμής εμπειρία σου στη Γερμανία.

«Ήταν ό,τι καλύτερο για την καριέρα μου. Είναι ένα πολύ καλό πρωτάθλημα, πολύ καλύτερο από το ελληνικό, πιο ποιοτικό. Ήταν μια ευκαιρία για εμένα. Τα πήγα πολύ καλά στην προετοιμασία, αλλά δεν πήρα τις ευκαιρίες που θα περίμενα από τον προηγούμενο προπονητή μου. Έγινε η αλλαγή πλέον. Εδώ και ένα μήνα είμαι τραυματίας και περιμένω να επιστρέψω στην αγωνιστική δράση σε περίπου δύο εβδομάδες. Με τον καινούργιο προπονητή περιμένω να αρπάξω την ευκαιρία και να αποδείξω ότι μπορώ να αγωνιστώ στην ομάδα, ότι μπορώ να παίξω στην Μπουντεσλίγκα. Ξέρω ότι μπορώ. Δεν υπάρχει θέμα εμπιστοσύνης από τους ανθρώπους της Κολωνίας, με πιστεύουν και απλά περιμένουν να δείξω το ταλέντο μου στο γήπεδο».

-Πότε θεωρείς ότι θα αρχίσεις να ανταποδίδεις την εμπιστοσύνη που σου έδειξε η ομάδα;

 «Πρώτα πρέπει να ξεπεράσω τον τραυματισμό μου, που με ταλαιπωρεί εδώ και μισό μήνα περίπου. Πιστεύω ότι αν πάρω την ευκαιρία και στη συνέχεια αγωνιστώ σε δύο-τρία συνεχόμενα παιχνίδια, τότε θα δείξω την αξία μου. Εύχομαι να παίξω πριν το νέο έτος».

-Όλη αυτή η… περιπλάνηση στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έκανε λίγο ξαφνική την μεταγραφή στην Κολωνία;

«Όταν είσαι μικρός και ξεκινάς στο χώρο δεν το φαντάζεσαι ότι κάποια στιγμή μπορεί να παίξεις στην Κολωνία ή στην κάθε Κολωνία. Σίγουρα ήταν ένα όνειρο, το οποίο όλοι θα ήθελαν να το πραγματοποιήσουν. Δεν μπορώ να πω ότι ξαφνιάστηκα, γιατί το έψαχνα το εξωτερικό».

-Πλέον ρίχνεις μαύρη πέτρα στην Ελλάδα;

«Μου αρέσει το ποδόσφαιρο στο εξωτερικό γιατί είναι εμπειρία ζωής. Οι περισσότεροι Έλληνες της Εθνικής ομάδας αγωνίζονται στο εξωτερικό και αυτό νομίζω ότι λέει πολλά. Δεν ξεγράφεις ποτέ την Ελλάδα, άλλωστε πριν από έξι μήνες ακόμη εκεί ήμουν. Προς το παρόν πάντως, δε σκέφτομαι να γυρίσω. Θέλω να μείνω στο εξωτερικό και ας είναι οπουδήποτε».

-Υπάρχει κάτι που σου έχει κάνει εντύπωση μέχρι στιγμής στην Μπουντεσλίγκα;

«Θα μου μείνει αξέχαστο ένα σκηνικό σε ένα παιχνίδι της Κολωνίας που οι οπαδοί μας βρίσκονταν πολύ κοντά στους οπαδούς της άλλης ομάδας, αλλά δε συνέβη το παραμικρό. Ενώ βρίζονταν και υπήρχε μια διαμάχη, κανείς τους δεν κινήθηκε προς τη μεριά του άλλου και η απόσταση που τους χώριζε ήταν μόλις πέντε μέτρα! Επίσης, μέσα στο γήπεδο δεν πέφτει τίποτα ποτέ. Ούτε μπουκάλια, ούτε καθίσματα».

-Και κάτι από την ομάδα;

«Με ξάφνιασε η υποχρέωση που έχουν όλοι οι ποδοσφαιριστές να χαιρετούν έναν-έναν τους συμπαίκτες τους, τα μέλη του τεχνικού επιτελείου, τους φροντιστές και τον προπονητή σε κάθε προπόνηση. Δεν έχει σημασία αν είσαι μαλωμένος με κάποιον και δε μιλάτε. Είσαι υποχρεωμένος να του δώσεις το χέρι. Δείχνει σεβασμό. Στην αρχή δεν το έκανα και με κοιτούσαν παράξενα. Μετά το συνήθισα και πλέον το κάνω από μόνος μου».

-Υπάρχει πρόβλημα επειδή είσαι μη Γερμανός; Πως είναι η αντιμετώπιση των οπαδών της Κολωνίας προς εσένα;

«Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Η Κολωνία δεν έκανε τρανταχτές μεταγραφές, αλλά ανεβάζει πολλούς ποδοσφαιριστές από τη δεύτερη ομάδα. Φέτος μόνο έχουν παίξει 4-5 και μάλιστα τα πήγαν καλά. Αυτό αρέσει στον κόσμο, να βλέπει ποδοσφαιριστές που προέρχονται από τις μικρές ομάδες να παίζουν στην πρώτη ομάδα. Τον Ποντόλσκι τον έχουν σαν θεό γιατί βγήκε από την Κολωνία και είναι το καμάρι τους. Χαίρονται γι’ αυτόν. Τον μικρό θα τον στηρίξουν, θα τον χειροκροτήσουν, δε θα γκρινιάξουν στο πρώτο λάθος. Αυτό πιστεύω ότι δε γίνεται στην Ελλάδα».

-Με ποιους παίκτες της Κολωνίας έχεις καλύτερες σχέσεις;

«Αυτοί με τους οποίους κάνω παρέα είναι οι Ιονίτα και Πετσόνι κυρίως επειδή είναι παιδιά στην ηλικία μου. Ειδικά με τον Ιονίτα ήρθαμε πιο κοντά, επειδή είναι και αυτός καινούργιος και μένουμε μαζί στις αποστολές. Επίσης, έχω πολύ καλές σχέσεις και με τον Νοβάκοβιτς».

 -Πόσο μεγάλες είναι οι διαφορές ανάμεσα στη ζωή της Κατερίνης και της Θεσσαλονίκης μ’ αυτή στην Κολωνία;

«Η μέρα με τη νύχτα. Η ζωή στη Γερμανία δεν έχει καμία σχέση. Εδώ κοιτούν περισσότερο τη δουλειά και βγαίνουν περισσότερο Παρασκευές και Σάββατο. Οι Έλληνες είμαστε πολύ του «έξω», εδώ όμως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ευτυχώς είμαι σε καλή πόλη, η οποία είναι πιο «ζωντανή» απ’ τις άλλες. Στην αρχή είχα τρελαθεί. Ήταν πολύ δύσκολο. Αλλά όσο περνάει ο καιρός συνήθισα, γνώρισα κάποιους Έλληνες, άρχισα να κάνω παρέα με ορισμένους παίκτες και το κλίμα έγινε καλύτερο. Πλέον δεν το σκέφτομαι καν. Είναι όλα φυσιολογικά».

-Υπάρχει αυτό που λέμε: «Γερμανικό μοντέλο, γερμανική πειθαρχία»;

«Ναι, υπάρχει αυτό. Στο ποδόσφαιρο ό,τι πει ο προπονητής είναι νόμος. Δεν τίθεται θέμα κάποιος να μην τον ακούσει. Όλοι ακολουθούν τους κανόνες της ομάδας. Όσο για τη ζωή, έχω καταλάβει ότι οι Γερμανοί σέβονται τα λεφτά, σέβονται τους εργοδότες τους. Μπορεί να μην τους χωνεύουν, αλλά μπροστά του θα είναι κύριοι και δε θα πουν τίποτα. Είναι επαγγελματίες».

­-Πως λειτουργεί μια ποδοσφαιρική ομάδα της Γερμανίας. Ποιες είναι οι διαφορές με την Ελλάδα;

«Υπάρχει σεβασμός απ’ όλους, ανεξαρτήτως αν είσαι μικρός σε ηλικία ή μεγάλος. Όλοι αντιμετωπίζονται το ίδιο. Δεν τους ενδιαφέρει αν είσαι το αστέρι ή αν είσαι ένας νεαρός παίκτης. Όλοι είναι το ίδιο. Εδώ δεν έχει αστέρια. Έχουν ανθρώπους σαν γενικούς αρχηγούς που είναι οι «κρίκοι» με το αγωνιστικό τμήμα. Η διαφορά με την Ελλάδα είναι ότι εδώ έχεις τα πάντα. Αν ζητήσω ένα ζευγάρι παπούτσια, την ίδια ημέρα θα το έχω. Αν και την επόμενη ημέρα ζητήσω ένα ζευγάρι, πάλι θα το έχω, χωρίς να με ρωτήσει κανείς αν έχασα το προηγούμενο. Σίγουρα είναι και οικονομικό το θέμα. Όταν είχα έρθει μου είπαν: «Εμείς θα σου δώσουμε τα πάντα, αλλά περιμένουμε από εσένα να παίξεις καλό ποδόσφαιρο». Επίσης, εδώ όλοι οι ξένοι ποδοσφαιριστές μαθαίνουν γερμανικά για να μπουν στο κλίμα της ομάδας και γενικά στον γερμανικό ρυθμό. Προσαρμόζονται αυτοί στην ομάδα και όχι η ομάδα σ’ αυτούς».

-Σε εντυπωσίασε κάτι στη συμπεριφορά του κόσμου;

«Σε κάθε προπόνηση έρχονται 150 άτομα και περιμένουν γύρω-γύρω. Ανεξαρτήτως αν παίζεις ή όχι, έρχονται και ζητούν αυτόγραφα, φωτογραφίες. Αυτό νομίζω ότι είναι πολύ θετικό γιατί έρχεσαι πιο κοντά στον κόσμο».

-Τα πράγματα είναι τόσο διαφορετικά, όσο τα βλέπουμε από την τηλεόραση;

«Στη Γερμανία το ποδόσφαιρο είναι πολύ πιο γρήγορο. Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς την επόμενη ενέργεια σου. Στην Ελλάδα προλαβαίνεις να κάνεις και δύο κοντρόλ, εδώ δε συμβαίνει αυτό. Παίζεις με τη μία. Έχει πολύ περισσότερο τρέξιμο και πολύ πίεση. Επίσης το παιχνίδι εδώ δεν έχει σκοπιμότητες, είναι ανοιχτό, γι’ αυτό και μπαίνουν τόσα πολλά γκολ. Σίγουρα είναι τελείως διαφορετικά τα γήπεδα και σε εντυπωσιάζουν, ο κόσμος και η ποιότητα των αγωνιστικών χώρων. Ακόμη και η τελευταία ομάδα της δεύτερης κατηγορίας της Γερμανίας έχει καλύτερο χορτάρι από κάποιες ομάδες της Σούπερ Λιγκ. Αυτό ανεβάζει την ποιότητα του παιχνιδιού».

-Πίεση και γκρίνια υπάρχει από τους οπαδούς;

«Καμία σχέση με Ελλάδα. Δεν υπάρχει αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, μετά από μια ήττα όλοι να τα βάζουν με τους παίκτες. Σίγουρα υπάρχει και εδώ γκρίνια, αλλά σε λογικό βαθμό. Κανείς δεν πρόκειται να κάνει κακό στην ομάδα. Δε θα μπουν ποτέ στο γήπεδο. Σ’ αυτούς τους λίγους μήνες που είμαι στην Κολωνία, έχω καταλάβει ότι οι παίκτες με τους φιλάθλους είναι «ένα». Πηγαίνουν στα ίδια εστιατόρια και δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα, ακόμη και αν έχουν χάσει ένα παιχνίδι. Οι φίλαθλοι εμπιστεύονται την ομάδα και τον προπονητή και τους θεωρούν αρμόδιους για να επιλύσουν τα οποιαδήποτε προβλήματα».

Νιώθεις δικαιωμένος για την απόφαση σου να αποχωρήσεις από τον Ηρακλή;

«Σίγουρα νιώθω δικαιωμένος γιατί μεταπήδησα σε μια μεγαλύτερη ομάδα και σ’ ένα καλύτερο πρωτάθλημα. Πιστεύω ότι βοήθησα όσο μπορούσα τον Ηρακλή στα τρία χρόνια παρουσίας μου και δε θεωρώ ότι έκανα κακό στην ομάδα. Σίγουρα έκανα και καλά και άσχημα παιχνίδια. Ο Ηρακλής δε βγήκε χαμένος από την περίπτωση μου. Ποτέ δεν είχα κάποιο ακριβό συμβόλαιο, χάρισα μερικά χρήματα, ενώ στο τέλος έφερα μερικά λεφτά με τη μεταγραφή μου. Ήθελα να δοκιμάσω την τύχη μου κάπου αλλού».

-Αν τα οικονομικά και διοικητικά δεδομένα στον Ηρακλή ήταν καλά, θα έμενες;

«Δεν το έχω σκεφτεί. Η πρόκληση της Μπουντεσλίγκα όμως, είναι πολύ μεγάλη. Νομίζω ότι πάλι θα επέλεγα να έφευγα».

-Πιστεύεις ότι έφυγες από τον Ηρακλή με έναν τρόπου που δε θα σε αφήσει ως καλή ανάμνηση στους οπαδούς της ομάδας;

«Μπορούσα να φύγω με καλύτερο τρόπο, αλλά θα μπορούσα να φύγω και με χειρότερο τρόπο. Είχα τη δυνατότητα να διεκδικήσω μέχρι τέλους την υπόθεση της προσφυγής και να έμενα ελεύθερος, αλλά δεν το έκανα. Προτίμησα να προσφέρω κάτι στον Ηρακλή. Πιστεύω ότι πήγαμε στη μέση λύση που ικανοποίησε και εμένα και τον Ηρακλή».

-Έχεις κρατήσει σχέσεις με συμπαίκτες και γενικά παρακολουθείς τους αγώνες στην Ελλάδα;

«Βλέπω τα πάντα. Έχω βάλει ελληνική τηλεόραση και βλέπω όσα περισσότερα παιχνίδια μπορώ. Όχι μόνο τον Ηρακλή, αλλά και όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια. Όσο για τις σχέσεις, ναι μιλάω με τον Γιάντση που πλέον είναι στην Κέρκυρα, ενώ μιλάω συχνά και με τον Παπαστεριανό».

Σχετικά Άρθρα

Back to Top