Ο Μπουμπένκο, ο αρνητισμός και το καθαρό μυαλό

«Ούτε επίτηδες να το έκανε. Ο Γιόζεφ Μπουμπένκο έκανε ό,τι μπορούσε για να αποψιλωθεί. Να μείνει μόνος, χάνοντας τους περισσότερους από τους υποστηρικτές του. Η …

Ηρακλής


«Ούτε επίτηδες να το έκανε. Ο Γιόζεφ Μπουμπένκο έκανε ό,τι μπορούσε για να αποψιλωθεί. Να μείνει μόνος, χάνοντας τους περισσότερους από τους υποστηρικτές του. Η πλειονότητα του κόσμου του Ηρακλή εκτίμησε το έργο του στο β’ μισό της προηγούμενης σεζόν. Εμοιαζε να είναι στο πετσί του ρόλου. Και να μπαίνει έτοιμος για τη νέα περίοδο. Από ένα σημείο και μετά όμως, ξέφυγε…


Η αλήθεια είναι ότι η προετοιμασία ξεκίνησε με αναποδιές. Ακόμη όμως και το περίφημο ταρακούνημα με το ξενοδοχείο (που πράγματι δεν ήταν καλό) της πρώτης μέρας στο Σπιάτσο της Βόρειας Ιταλίας, θα μπορούσε να αποφευχθεί αν κρατούσε χαμηλούς τόνους και έλεγε… «ωραία, δώστε μου τις εναλλακτικές».


Αν γινόταν αυτό, τότε με καθαρό μυαλό, η αποστολή θα έβρισκε τη λύση. Θα έμενε εκεί τρεις μέρες, θα ζοριζόταν ελαφρώς αλλά θα ήταν –μόνο- τρεις μέρες. Το  γήπεδο θα το είχε ακριβώς από κάτω και δεν θα χρειαζόταν να αλλάξει ξενοδοχείο, να ανεβεί στο βουνό, και να αναγκάζεται για τρεις μέρες να κάνει 40 λεπτά διαδρομή με το πούλμαν για να πάει στην προπόνηση. Αυτό δηλαδή στο οποίο αναφέρθηκε στις, έξω φρενών, δηλώσεις που έκανε μετά το φιλικό με την Κατάνια. Όλα αυτά όμως, αν υπήρχε καθαρό μυαλό. Και αν δεν υπήρχε διάθεση να τονίζει –για δικούς του λόγους- την κάθε αναποδιά.


Αν ο Μπουμπένκο είχε καθαρό μυαλό θα ήταν αυτός που πρώτος θα έλεγε και στην υπόλοιπη αποστολή να βάλουν κάτω τα δεδομένα. Κι έτσι, πολύ απλά, θα διαπίστωναν ότι σε εκείνο το ξενοδοχείο θα ήταν μόνο για τρεις μέρες (ούτως ή άλλως η αποστολή μετά πήγε στο Πίντσολο όπου είχε ξενοδοχείο-γήπεδο όπως τα ήθελε) και θα έβγαινε και θα έλεγε στους παίκτες: «Παιδιά, αυτό είναι. Ξέρω, μπορεί να μην σας αρέσει αλλά θα είναι μόνο για τρεις μέρες. Θα μείνουμε εδώ, σας το λέω εγώ, ο προπονητής σας». Τόσο απλό.


Στην πράξη όμως, τόσο δύσκολο. Δύσκολο γιατί ο Μπουμπένκο εδώ και μέρες εκπέμπει αρνητισμό. Κι αυτό φαίνεται στους παίκτες που δεν το χαίρονται, που είναι σφιγμένοι… Δεν γίνεται να λες ότι ήσουν προετοιμασμένος για τα δύσκολα και να μην προσπερνάς, με άνεση, αυτές τις αναποδιές. Κάνεις και τον κόσμο να σκεφτεί ότι κάτι άλλο… παίζει.


Ο Μπουμπένκο φυσικά και δεν ευθύνεται για την αναποδιά του ξενοδοχείου. Ξεκινώντας όμως από εκεί, ο αρνητισμός του στο κάθε τι εκνεύριζε γενικώς την ομάδα. Αρχισε να γίνεται απόμακρος. Ενώ καταλάβαινε ότι η όλη κατάσταση «φόρτωνε» την ομάδα, δεν της έδινε καμία βαλβίδα αποσυμπίεσης.


Στις συζητήσεις με τα περιβόητα φιλικά, γινόταν το ίδιο. Όταν έγινε η (μία ακόμη) αναποδιά με την Αλ Νασρ, φαίνεται σαν να είχε προαποφασίσει μέσα του ότι δύσκολα θα δεχόταν οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική τις επόμενες μέρες. Αλλιώς, δεν θα μάζευε τους παίκτες για να τους πει «αποφασίστε, αν θέλετε να μείνουμε ή να φύγουμε».


Θα καθόταν πάλι (αν υπήρχε καθαρό μυαλό) και θα συζητούσε το τι μπορεί να γίνει. Προτάσεις υπήρχαν. Και πάλι καλά που οι παίκτες είχαν καθαρό μυαλό και αποφάσισαν να μείνουν. Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν η ομάδα, μετά από πέντε μέρες γυρνούσε στην Ελλάδα;


Στις αναποδιές όμως, ειδικά σε μια αποστολή, ειδικά όταν είσαι μακριά από την έδρα σου, έχεις την απαίτηση πρώτα από τον προπονητή να έχει καθαρό μυαλό. Σαν την ώρα του αγώνα. Αυτός κοουτσάρει. Δεν φέρνει την αναστάτωση, ελίσσεται και βρίσκει λύση για το καλό της ομάδας. Αν έχει καθαρό μυαλό… Αν δεν έχει, προσβάλει δημοσίως έναν παίκτη (Κυριαζής, μετά το παιχνίδι με την Κατάνια) που είναι μέλος της ομάδας.


Το ξέσπασμα εκείνο μπορεί κάποιος να το δικαιολογήσει. Είναι λογικό ένας προπονητής να νιώθει πιεσμένος επειδή αργούν οι μεταγραφές. Είναι λογικό να έχει απαιτήσεις από τη διοίκηση και δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που ένας προπονητής θα πει –ακόμη και δημοσίως- στη διοίκηση ότι «θέλω μεταγραφές».


Δύο πράγματα όμως δεν δικαιολογούνται. Το ύφος του ξεσπάσματος, αλλά και το γεγονός ότι κάτι ανάλογο δεν έγινε και τέσσερις μέρες νωρίτερα, όταν ο μάνατζερ του Μπουμπένκο ήταν ακόμη στα πράγματα του Ηρακλή, ως τεχνικός διευθυντής. Τότε, δεν ένιωθε (χρονική) πίεση επειδή αργούν οι μεταγραφές;  


Αυτό πάντως που είναι στενάχωρο στη συγκεκριμένη υπόθεση (και αφορά στις σχέσεις διοίκησης-προπονητή) είναι ότι ο κόσμος του Ηρακλή έμαθε (δυστυχώς δημοσίως) ότι αυτοί οι δύο δεν… μιλάνε μεταξύ τους. «Δεν με ενημερώνει κανείς για τους παίκτες», είπε ο Σλοβάκος κι αυτό δείχνει και τον τρόπο που η διοίκηση διάλεξε να πει στον Μπουμπένκο ότι δεν είναι το απόλυτο αφεντικό στα μεταγραφικά, κάτι που συνέβαινε νωρίτερα, σε ένα διάστημα όμως ανούσιο, δυστυχώς για την ομάδα.


Το θέμα είναι ότι όλο αυτό το διάστημα ο Μπουμπένκο έδειξε να μην έχει τη δέουσα ψυχραιμία. Να μην έχει διάθεση να δώσει λύση στο (όποιο) πρόβλημα. Ακόμη κι όταν μάζεψε τους παίκτες για το «αποφασίστε τι θα κάνουμε», ήταν σαν να ήθελε να τους πει… «δείτε πώς μας τα έκαναν». Αν ο προπονητής είχε καθαρό μυαλό θα τους ενημέρωνε για το θέμα και θα τους ανακοίνωνε ότι «μένουμε εδώ». Ο αρνητισμός του δυσαρέστησε πολλούς. Και τους «πάγωσε».  


Κι ένας προπονητής με αρνητισμό, χωρίς ψυχραιμία και χωρίς καθαρό μυαλό δεν είναι καλό πράγμα.  Υπό αυτές τις συνθήκες, η συνεργασία δεν μπορεί να συνεχιστεί. Αν αλλάξουν το συζητάμε. Αν…» 


Το σχόλιο με την υπογραφή του Γιάννη Πάγκου φιλοξενείται στην ιστοσελίδα www.exedrasports.gr.

Σχετικά Άρθρα

Back to Top