«Οικονομικά και οργανωτικά προβλήματα»

Η φετινή περίοδος του γυναικείου τμήματος μπάσκετ του Ηρακλή δεν ολοκληρώθηκε με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Η ομάδα παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλε δεν …

Ηρακλής

Η φετινή περίοδος του γυναικείου τμήματος μπάσκετ του Ηρακλή δεν ολοκληρώθηκε με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Η ομάδα παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλε δεν κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό στη τοπική κατηγορία. Η BLUEARENA μίλησε με την προπονήτρια της ομάδας Ζωή Γιαννουζάκου, η οποία αναφέρθηκε στη φετινή χρονιά.
Η Ζωή, σαν αθλήτρια έχει πραγματοποιήσει μία αξιοπρόσεκτη καριέρα αφού έχει περάσει από πολλές μεγάλες ομάδες. Αναλυτικά οι ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε: Άρης, Ηρακλής, ΜΕΝΤ, Μέγας Αλέξανδρος, Πανσερραϊκός και Καστοριά. Αξίζει να σημειωθεί ότι έχει κάνει και ένα μικρό πέρασμα από το πρωτάθλημα της Φιλανδίας. Το 2008 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση για να αναλάβει την περσινή περίοδο το τμήμα των Κορασίδων του Ηρακλή και φέτος την πρώτη ομάδα.

-Ζωή τι ήταν αυτό που σε έκανε να αγαπήσεις το μπάσκετ;
«Όταν ήμουνα μικρή ασχολούμουν με όλα τα αθλήματα πέρα του μπάσκετ. Στα 14 μου χρόνια ο πατέρας μου, ο Μιχάλης Γιαννουζάκος με έκανε να δω το συγκεκριμένο άθλημα με διαφορετικό μάτι. Έβλεπα και τον αδελφό μου τον Γιώργο να κάνει αυτή τη μεγάλη καριέρα οπότε δεν άργησα να το αγαπήσω. Με έγραψε στην ομάδα του Άρη στην οποία και παρέμεινα για πέντε χρόνια. Στα 19 μου πήρα μεταγραφή στον Ηρακλή και έμεινα μέχρι τα 21».

– Από παίκτρια, προπονητής. Ποιες είναι οι διαφορές;
«Αυτά τα τελευταία χρόνια έχω καταλάβει το πόσο δύσκολο είναι το έργο του προπονητή γιατί η κόουτς έχει να ασχοληθεί με τον τομέα της τακτικής και της ψυχολογίας. Σε αντίθεση με την παίκτρια που το μοναδικό που έχει να κάνει είναι να αγωνίζεται».

– Πώς ήταν το κλίμα στην ομάδα όταν ανέλαβες πέρσι το καλοκαίρι;
«Επειδή είχα περάσει και σαν αθλήτρια, συνάντησα ένα πολύ καλό κλίμα αφού γνώριζα πρόσωπα και καταστάσεις με αποτέλεσμα να νιώθω πολύ άνετα. Το κακό είναι ότι βρήκα το τμήμα στην ίδια ακριβώς κατάσταση που είχα αφήσει. Δεν έγιναν κάποια βήματα προόδου όπως θα ήταν φυσιολογικό. Η πρόταση του Ηρακλή ήταν πολύ τιμητική για εμένα γιατί μου έδινε την ευκαιρία να κάνω ένα νέο βήμα στη καριέρα μου. Άξιζε τον κόπο αν και ήταν ένα τολμηρό βήμα».

– Ήσουν ευχαριστημένη από το ρόστερ που θα είχες στη διάθεση σου για να δουλέψεις;
«Για τον στόχο που είχαμε θέσει, δηλαδή την παραμονή, ήμουν ευχαριστημένη από το ρόστερ, άσχετα από το αν δεν το πετύχαμε. Πιστεύω ότι το μοναδικό πρόβλημα το αντιμετωπίζαμε στη θέση της πλέι μέικερ γιατί μας έλειπε η εμπειρία στη συγκεκριμένη θέση. Όλοι γνωρίζουμε το πόσο σημαντική είναι αυτή η θέση σε μία ομάδα».

– Τι πιστεύεις ότι έφταιξε και δεν επετεύχθη ο στόχος της παραμονής;
«Σημαντικό μερίδιο ευθύνης φέρουν τα οικονομικά αλλά και τα οργανωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύλλογος. Όσον αφορά το οικονομικό σκέλος όλες μας έχουμε πληρωθεί μόλις δύο μισθούς με αποτέλεσμα πολλές αθλήτριες να αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Από την στιγμή που υπάρχουν κάποιες συμφωνίες θα πρέπει αυτός που τις έχει κάνει να είναι συνεπής. Με αυτά τα προβλήματα ήταν φυσικό τα κορίτσια επειδή κάνουν και άλλη δουλειά να επικεντρωθούν περισσότερο σε αυτή που τις αποφέρει οικονομικά ανταλλάγματα. Εκτός αυτού στην ομάδα υπάρχουν και σοβαρά προβλήματα στην οργάνωση. Είχαμε πολλές φορές δίπλα μας τον Σάκη Μπάλτο και τον Χάρη Πόλιο, αλλά δεν υπήρχε γενικά μεγάλο ενδιαφέρον ούτως ώστε να λυθούν τα προβλήματα που υπήρχαν. Ίσως αυτοί οι δύο άνθρωποι να μην είχαν την ανάλογη εμπειρία για να υπολογίσουν στο πως μπορεί μία ομάδα να οργανωθεί καλύτερα».

– Έπαιξε καθοριστικό ρόλο η απουσία της Αλεξάνδρας Γιαννοπούλου το τελευταίο χρονικό διάστημα;
«Σαφώς. Η Αλεξάνδρα είναι η πιο έμπειρη αθλήτρια της ομάδας μας και πάντα με την εμπειρία της έδινε πολλές λύσεις στην ομάδα. Οικονομικοί λόγοι όμως την ανάγκασαν να αποχωρήσει από τον σύλλογο. Αυτό ήταν μεγάλο πλήγμα για εμάς».

– Ποια είναι η άποψη σου για το φετινό επίπεδο της Α2 και ποιες ομάδες ξεχώρισες;
«Το επίπεδο του φετινού πρωταθλήματος ήταν πολύ χαμηλό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Δεν υπήρχαν και πολύ μεγάλες διαφορές μεταξύ των ομάδων. Η ομάδα που με εντυπωσίασε ήταν αυτή των Σερρών γιατί αν και δεν είχαν και τόσο καλή ομάδα, οι παίκτριες σε κάθε παιχνίδι ανεξαρτήτου δυναμικότητας του αντιπάλου έδιναν τον καλύτερο τους εαυτό. Η ομάδα του ΠΑΟΚ ξεχώρισε για το ρόστερ που διέθετε αλλά δεν κατάφεραν να παίξουν εντυπωσιακό μπάσκετ ίσως και γιατί δεν μπόρεσαν όλες αυτές οι παίκτριες- προσωπικότητες να δεθούν μεταξύ τους».

– Γιατί πιστεύεις ότι το γυναικείο μπάσκετ είναι τόσο πολύ υποτιμημένο σε σχέση με το ανδρικό;
«Πρώτα από όλα δεν υπάρχει προβολή του γυναικείου μπάσκετ οπότε δεν υπάρχουν και χορηγοί αφού δεν μπορούν να προβληθούν. Από εκεί και πέρα η ομοσπονδία δεν δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο γυναικείο και για να βρεθεί κάποια λύση θα πρέπει στην ομοσπονδία να τα ξεκινήσουν όλα από την αρχή».

-Οι φίλαθλοι της ομάδας σας υποστήριξαν σε αρκετά παιχνίδια. Τι πιστεύεις ότι έφταιξε και δεν ήταν δίπλα σας σε όλα τα ματς;
«Εμείς έπρεπε να κάνουμε κάτι για να έρθουν να μας υποστηρίξουν. Αν εμείς παίζαμε καλά θα ήταν σαφώς και μεγαλύτερη η υποστήριξη τους. Πάντως και σε αυτά τα λίγα παιχνίδια που ήρθαν η συμπαράσταση τους ήταν τρομερή».

– Τι σκέφτεσαι να κάνεις την νέα περίοδο; Θα παραμείνεις στον Ηρακλή;
«Για να παραμείνω στον Ηρακλή θα πρέπει να λυθούν τα οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν και συγκεκριμένα τα χρέη προς τις αθλήτριες. Από εκεί και πέρα θα ήθελα να υπάρχει περισσότερη οργάνωση. Με τις υπάρχουσες συνθήκες το θεωρώ λίγο δύσκολο να μείνω. Γενικά πάντως δεν μπορείς να κρίνεις την δουλεία ενός προπονητή όταν αυτός δουλεύει σε ακατάλληλες συνθήκες».

– Ως προπονήτρια τι στόχο έχεις θέσει;
«Κάθε προπονήτρια θέλει να δουλεύει σε κάποιο σωματείο της Α1 και να συμμετάσχει σε κάποιο τελικό του Κυπέλλου. Εμένα αυτό που με δελεάζει πιο πολύ είναι το να δουλεύω με τα μικρά παιδιά γιατί βλέπεις ότι η δουλειά που κάνεις αποδίδει καρπούς».

Σχετικά Άρθρα

Back to Top