Ο καημός του Ζακαπίδα για το γήπεδο του Ηρακλή

Για τον εκλιπόντα, Σωτήρη Ζακαπίδα, μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Libero 107,4», ο γιος του, Παναγιώτης. «Ήταν και παραμένει μέρος της ιστορίας του Ηρακλή. Προσέφερε πολλά …

Ηρακλής

Για τον εκλιπόντα, Σωτήρη Ζακαπίδα, μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Libero 107,4», ο γιος του, Παναγιώτης. «Ήταν και παραμένει μέρος της ιστορίας του Ηρακλή. Προσέφερε πολλά και ως παίκτης και ως άνθρωπος. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλη την οικογένεια του Ηρακλή που ήρθε χθες στον Ναό για τον αποχαιρετισμό και ειδικά τον κ. Ατματζίδη, που έβγαλε έναν καταπληκτικό λόγο. Ελπίζω από εκεί ψηλά που βρισκόταν να μας άκουγε όλους”.

Συνεχίζοντας, τόνισε επίσης: «Δεν μπορούσε να διανοηθεί πως θα ήταν μακριά από τον Ηρακλή. Ήθελε να παίζει στον Ηρακλή που τον αγαπούσε πάρα πολύ. Ήταν μάλιστα αρχηγός της ομάδας το 1947 όταν έχασε πολύ άδικα το πρωτάθλημα, τότε ο Ηρακλής στεφόταν πρωταθλητής ακόμη και με ήττα αλλά βγήκε μια απόφαση, η ομάδα μηδενίστηκε και πήρε το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός. Έπαιζε σέντερ φορ στην ομάδα και είχε ψηφιστεί αρχηγός από τους συμπαίκτες του, ενώ ήταν αυτός που είχε σηκώσει τότε το κύπελλο στην άτυπη απονομή που είχε γίνει στην Θεσσαλονίκη μετά τον μηδενισμό από τον κ. Κοσμόπουλο».

Μιλώντας για τον τρόπο παιχνιδιού του πατέρα του, αποκάλυψε: «Ήταν πολύ γρήγορος παίκτης, όλοι έλεγαν ότι γλιστρούσε σαν χέλι και δεν μπορούσες να τον πιάσεις με τίποτε. Ο κ. Νίκος Ατματζίδης είχε δηλώσει μάλιστα ότι έγινε Ηρακλής χάρις στον Ζακαπίδα ενώ χθες στον λόγο που εκφώνησε, είπε ότι από τον Ηρακλή περάσαν 2 μεγάλοι παίκτες, ο Χατζηπαναγής και ο Ζακαπίδας. Ακόμη και μέχρι 2-3 μέρες πριν τον θάνατό του, καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι, έπαιζε με μια ασπρη-μπλε μπάλα κεφαλιές με τους γιατρούς, που ήξεραν ποιος είναι και του είχαν χαρίσει την μπάλα.

Αγαπούσε πολύ τον Ηρακλή και πραγματικά τρελλαινόταν όταν έχανε η ομάδα, μιλούσε συνέχεια για τον Ηρακλή και έφυγε με τον καημό ότι η ομάδα δεν έχει ακόμη το δικό της γήπεδο, το έλεγε συχνά αυτό και όταν τον πείραζα και του έλεγα ότι ο Άρης έβγαλε το δικό του γήπεδο “Κλεάνθης Βικελίδης” , μου έλεγε ότι και του Ηρακλή θα έχει το δικό του όνομα.

Στις γιορτές για τα 100 χρόνια της ομάδας, είχε συγκινηθεί πάρα πολύ όταν τον βράβευσαν στο Καυταντζόγλειο και έλεγε πως ήθελε να παίξει μπροστά στον κόσμο αυτό. Ενώ λίγες μέρες αργότερα είχε επίσης συγκινηθεί πάρα πολύ όταν πήγε να παρακολουθήσει την γιορτή των 100 χρόνων στην παραλία και τα 
παιδιά της Θύρας 10 ήταν στον Λευκό Πύργο και φώναζαν ρυθμικά το όνομα του».


Σχετικά Άρθρα

Back to Top