Γιαννοπούλου: «Να πάμε ψηλά με τον Ηρακλή»

Η φετινή γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Ηρακλή αποτελείται από κράμα νεαρών – κυρίως – αθλητριών και ορισμένων πιο έμπειρων. Στη δεύτερη κατηγορία, ανήκει η Αλεξάνδρα …

Συνεντεύξεις

Η φετινή γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Ηρακλή αποτελείται από κράμα νεαρών – κυρίως – αθλητριών και ορισμένων πιο έμπειρων. Στη δεύτερη κατηγορία, ανήκει η Αλεξάνδρα Γιαννοπούλου που μίλησε στην BLUEARENA για την ομάδα αλλά και το άθλημα που αγαπά.

Η 27χρονη σέντερ έχει «φάει» τα γήπεδα με το κουτάλι αφού βρίσκεται μέσα στα παρκέ για 20 χρόνια. Η καριέρα της ξεκίνησε από τον Μαντουλίδη όπου αγωνίστηκε ένα χρόνο, μεταπήδησε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς στον οποίο παρέμεινε για 14 συναπτά έτη και συγκεκριμένα μέχρι το 2004. Στη συνέχεια ξενιτεύτηκε για τρία χρόνια στην Αμερική, ενώ το 2007 επέστρεψε στην Ελλάδα και πάλι για την ομάδα της Καλαμαριάς όπου παρέμεινε ως το 2009. Από το καλοκαίρι, ανήκει στο έμψυχο δυναμικό του Ηρακλή.

– Αλεξάνδρα, μετά από 15 αγωνιστικές ο Ηρακλής βρίσκεται στην όγδοη θέση της βαθμολογίας. Είσαι ευχαριστημένη από την έως τώρα πορεία;
«Το καλοκαίρι δημιουργήθηκε μία εντελώς καινούργια ομάδα που ήθελε χρόνο για να δέσει. Ο στόχος που τέθηκε από την αρχή ήταν η εύκολη παραμονή στη κατηγορία. Αυτό πιστεύω ότι το έχουμε καταφέρει κατά μεγάλο ποσοστό. Η άποψη μου είναι ότι αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικές θα μπορούσαμε να είμαστε ακόμα πιο ψηλά, γιατί δεν έχουμε μεγάλες διαφορές με τις ομάδες που είναι πιο πάνω από εμάς».

– Την επόμενη αγωνιστική (στις 21/2) θα αντιμετωπίσετε τον Μέγα Αλέξανδρο.
«Είναι ένας δύσκολος αγώνας, γιατί ο Μέγας τις τελευταίες αγωνιστικές είναι πολύ φορμαρισμένος. Παιχνίδι με παιχνίδι δείχνει μία συνεχή βελτίωση. Οι παίκτριες του Μέγα «κοιτάνε στα μάτια» δυνατότερες ομάδες και πάντα τις δημιουργούν προβλήματα. Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά αυτό το διάστημα της διακοπής για να διορθώσουμε τομείς που δείξαμε αδυναμίες. Εκτός αυτού πρέπει να ήμαστε προσεκτικές σε όλη τη διάρκεια γιατί θα προερχόμαστε από αγωνιστική απραξία 15 ημερών».

– Στον πάγκο του Ηρακλή βρίσκεται η Ζωή Γιαννουζάκου, στην πρώτη της παρουσία ως προπονήτρια.
«Παλαιότερα είχαμε παίξει ως αντίπαλες. Είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος που επειδή έχει παίξει μπάσκετ μας καταλαβαίνει απόλυτα. Δείχνει πολύ μεγάλη κατανόηση και είναι ένας από τους βασικότερους λόγους που αποφάσισα να έρθω το καλοκαίρι. Είναι χαρά και τιμή μου που την έχω προπονήτρια».

– Ποιο μήνυμα θα ήθελες να δώσεις στους φιλάθλους του Ηρακλή;
«Στα παιχνίδια που μας συμπαραστάθηκαν, μας βοήθησαν πάρα πολύ και μας έκαναν να παίξουμε ακόμα καλύτερα. Τους έχουμε ανάγκη και τους θέλουμε δίπλα μας. Εμείς θα κάνουμε τα πάντα για να τους δικαιώσουμε παίζοντας καλό μπάσκετ και δίνοντας τον καλύτερο μας εαυτό».

– Πότε έπιασες για πρώτη φορά τη πορτοκαλί μπάλα;
«Η σχέση αγάπης με το συγκεκριμένο άθλημα ξεκίνησε σε ηλικία οκτώ χρόνων στον Μαντουλίδη. Το μπάσκετ το αγάπησα λόγω του πατέρα μου που ήταν επαγγελματίας παίκτης. Μου έμαθε πολλά πράγματα τα οποία με βοήθησαν στη καριέρα μου».

– Έχεις κάποιους αθλητές σαν πρότυπο;
«Από τους παλαιότερους μου άρεσαν οι Τζόρνταν, Τζόνσον και Λάρι Μπερντ. Από τους τωρινούς πιστεύω ότι καλύτερος και με διαφορά είναι ο Νοβίτσκι».

– Ποιους προσωπικούς στόχους έχεις θέσει;
«Μπορώ να πω ότι πλέον έχω πετύχει αυτά που ήθελα. Έχω παίξει ευρωπαϊκά παιχνίδια, έχω πάρει το Κύπελλο με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, έχω αγωνιστεί με την Εθνική ομάδα και είχα «μεγάλες» συμπαίκτριες. Πλέον το μοναδικό που θέλω είναι να βοηθήσω τον Ηρακλή να πάει όσο το δυνατόν καλύτερα».



– Ποια είναι άποψη σου για την δυναμικότητα της Α2;
«Τα τελευταία χρόνια η δυναμικότητα της Α2 του Βορρά βρίσκεται σε συνεχή πτώση. Το επίπεδο δεν έχει καμία σχέση με παλαιότερα γιατί δεν υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός. Αντιθέτως η Α2 Νότου είναι πολύ πιο ανταγωνιστική».

– Πιστεύεις ότι το γυναικείο μπάσκετ είναι υποτιμημένο;
«Και φυσικά είναι υποτιμημένο. Καταρχήν τα οικονομικά δεδομένα στα γυναικεία πρωταθλήματα είναι ελάχιστα. Δεν υπάρχουν άνθρωποι που να ενδιαφέρονται γι’αυτά τα πρωταθλήματα. Εκτός αυτού, στο γυναικείο μπάσκετ υπάρχει μηδαμινή προβολή, οπότε ο καθένας κάνει ότι θέλει. Οι αθλήτριες δεν έχουν κίνητρο αφού δεν υπάρχουν ούτε συμβόλαια, ούτε ασφάλιση που να μας καλύπτει».

Σχετικά Άρθρα

«Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής»

Διάφορα

Back to Top