- Bluearena - http://bluearena.gr -

Επαγγελματισμός και… άλλες ιστορίες

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον οποιονδήποτε παίκτη για επαγγελματισμό. Και φυσικά, κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει και με τον Σερζ Ντιέ. Μπορεί να ήταν περίεργο το παιχνίδισμα της τύχης που έφερε τον Ιβοριανό να κάνει το ντεμπούτο του με την Καβάλα εναντίον του Ηρακλή με τον οποίον συνδέθηκε για περίπου μιάμιση σεζόν, όφειλε όμως να παραμερίσει τα (όποια υπήρχαν) συναισθήματα και να παίξει για τη νέα του ομάδα.  


Το ρήμα «συνδέθηκε» πάντως είναι λέξη-κλειδί. Ο Ντιέ πολλάκις ευχαρίστησε τον Ηρακλή για τα όσα του έδωσε. Είναι αυτονόητο πάντως ότι και ο Ηρακλής πήρε αρκετά από τον Αφρικανό, κυρίως την πρώτη σεζόν. Διότι, τη μισή του 2009-2010 που ήταν στην ομάδα ήταν κατώτερος του αναμενόμενου. Συνδέθηκε… Τα «ζαλίζομαι» που έκανε με τον κόσμο δεν ήταν μακρινά. Όπως δεν είναι και μακρινή η αγκαλιά που έκανε με τον κάθε παίκτη του Ηρακλή ξεχωριστά πριν από την έναρξη του παιχνιδιού κατά την παράταξη στο κέντρο.


Και μετά; Μετά υπήρξε απόσταση… Είναι άλλο να παίζεις με επαγγελματισμό και άλλο να παίζεις έτσι όπως έπαιξε ο Ντιέ στο πρώτο ημίχρονο, μέχρι να αναγκαστούν οι ίδιοι οι άνθρωποι της Καβάλας να τον κάνουν αλλαγή γιατί με μαθηματική ακρίβεια πήγαινε προς την κόκκινη κάρτα, την οποία (δις) του χάρισε ο Τσινιάρης στο πρώτο μέρος.


Είναι άλλο να παίζεις με επαγγελματισμό και άλλο αυτό που έκανε ο Ντιέ. Ακόμη κι αν πει κάποιος ότι επηρεάστηκε από τις αποδοκιμασίες του κόσμου όφειλε (και εκεί) να επιδείξει τον επαγγελματισμό τον οποίον προέταξε και στο παιχνίδι του, ανεπηρέαστος από «ζαλίζομαι» και συναισθήματα.


Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πρακτικά ότι δεν πας να μαρκάρεις έτσι όπως έκανε, τρεις φορές, πρώην συμπαίκτες του. Τη μία πήρε κίτρινη κάρτα, τις άλλες δύο του τις χάρισε ο Τσινιάρης. Σημαίνει επίσης ότι δεν πας έτσι πάνω στον Μιλάνο, που ξέρεις πολύ καλά τα προβλήματα που είχε με το πόδι και την ψυχολογία και την ψυχοσύνθεση που έχει ο Αργεντινός.


Αρκετοί ήταν αυτοί που αποδοκίμασαν ίσως γιατί έγιναν τόσα μαζεμένα. Επεισόδιο με τον Ντίκα, η κάκιστη εμφάνιση με την Ξάνθη όταν τον επανέφερε ο Κωφίδης, η αργοπορημένη άφιξή του από την πατρίδα του στις μέρες των Χριστουγέννων, η προσφυγή. Η προσφυγή… Κι αυτό επαγγελματισμός είναι. Ο Ντιέ στεναχώρησε αρκετούς στο πρώην περιβάλλον του. Κι είναι το ίδιο περιβάλλον που βγήκε πάλι να τον υπερασπιστεί (παρά το ότι πολλοί δαγκώθηκαν από τη στεναχώρια τους από τα όσα έγιναν) και να καταγράψει τις δηλώσεις του για τη συμπεριφορά του Λαντάνι απέναντί του.


Μπορεί τα όσα καταγράφουμε τώρα να είναι υπερβολικά. Αν όμως και ο Ντιέ δεν ένιωθε ότι έκανε κάτι λάθος δεν θα πήγαινε μετά το τέλος στα αποδυτήρια του Ηρακλή να ζητήσει συγνώμη και να χαιρετίσει (και πάλι) τους πρώην συμπαίκτες του.


Υ.Γ.: Κι επειδή αναφερθήκαμε στον Τσινιάρη. Υπάρχει μια λεπτομέρεια. Στην κόκκινη, αναφερθήκαμε. Ποια είναι η λεπτομέρεια; Η φούρια του (που οδήγησε και στη γλίστρα) για να δώσει την κίτρινη στον Κονέ για τη διαμαρτυρία του στον βοηθό. Συζητήσαμε χθες με τον Μάλαμα Τεβεκέλη για τη φάση. Μας είπε ότι… «δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι από αντίπαλο μιας και στην ουσία η μπάλα αναπηδά στον παίκτη της Καβάλας πριν φτάσει στον Κονέ. Δεν είναι δηλαδή κάτοχός της για να πούμε ότι ο Κονέ την πήρε από αντίπαλο και ήταν οφ-σάιντ». Ο Κονέ όμως μέσα στο παιχνίδι πού να προλάβει (με τους σφυγμούς να χτυπάνε) να τα συνδυάσει όλα αυτά; Δικαιολογημένα, όπως και ο κόσμος, είπε «από αντίπαλο» και πήγε να διαμαρτυρηθεί. Ο Τσινιάρης δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό; Επρεπε να βιαστεί σε όλους να δείξει πόσο γρήγορα… έπρεπε να τιμωρήσει τον παίκτη του Ηρακλή; Η κίτρινη θα μπορούσε να βγει και χωρίς σπριντ και χωρίς φούρια. Απλό είναι…