ΑΝΙΚΗΤΟΣ (INVICTUS)

Η BLUEARENA σας παρουσιάζει το νέο αριστούργημα του Κλιντ Ίστγουντ. Σκηνοθεσία : Κλιντ ΊστγουντΣενάριο: Άντονι Πέκαμ, Τζον Κάρλιν (Playing the Enemy: Nelson Mandela and the Game …

Επικαιρότητα

Η BLUEARENA σας παρουσιάζει το νέο αριστούργημα του Κλιντ Ίστγουντ.


Σκηνοθεσία : Κλιντ Ίστγουντ
Σενάριο: Άντονι Πέκαμ, Τζον Κάρλιν (Playing the Enemy: Nelson Mandela and the Game that Made a Nation)
Πρωταγωνιστούν: Μόργκαν Φρίμαν, Ματ Ντέιμον
Διάρκεια: 129΄


Στο φετινό κινηματογραφικό ορίζοντα το νέο φιλμ του μυθικού πλέον Ίστγουντ, ανέτειλε και αποτελεί μια εμπειρία που όλοι πρέπει να γευτούν. Παρά τα 80 χρόνια του, ο γερόλυκος του αμερικανικού σινεμά συνεχίζει να μοιράζει αφειδώς δείγματα απαράμιλλης δημιουργίας.


Η χαρισματική προσωπικότητα του Νέλσον Μαντέλα και η προσπάθεια του να ενώσει το διχασμένο πληθυσμό της Νοτίου Αφρικής με όπλο του τον αθλητισμό, είναι το θέμα που πραγματεύεται η ταινία. Μετά από 27 χρόνια πίσω από τα σίδερα της φυλακής και δέσμιος του Απαρτχάιντ, ο Μαντέλα αποφυλακίζεται και εκλέγεται πρόεδρος  προσπαθώντας να φέρει εις πέρας το ηράκλειο έργο της συμφιλίωσης  ενός έθνους. Με την ευκαιρία της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράγκμπι το 1995, προσεγγίζει τον αρχηγό της ομάδας της Νοτίου Αφρικής, Φρανσουά Πιενάαρ και του μεταλαμπαδεύει το όραμα και την πίστη του ότι… «Ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο. Έχει τη δύναμη να εμπνεύσει, να ενώσει τον κόσμο  μ’ έναν τρόπο που τίποτε και κανένας δε μπορεί».


O τίτλος της ταινίας δεν είναι τυχαίος. Το «Invictus» είναι το ποίημα του Γουίλιαμ Ε. Χένλεϊ που ενέπνευσε και στήριξε τον Μαντέλα στη φυλακή. Το ίδιο ποίημα χρησιμοποιεί και στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο όταν αναρωτιέται «Πώς εμπνεόμαστε να αγγίξουμε το μεγαλείο όταν τίποτε λιγότερο δεν είναι αρκετό; Πώς εμπνέουμε τους ανθρώπους γύρω μας;»


Η εμβριθής λογιότητα που διακρίνει τον Νέλσον Μαντέλα αποτυπώνεται πλήρως στην κινηματογραφική του ενσάρκωση από τον εκπληκτικό Μόργκαν Φρίμαν, που αναμφίβολα θα συμπεριληφθεί  και στη λίστα των φετινών υποψηφιοτήτων για Όσκαρ. Ο Ματ Ντέιμον που ενσαρκώνει τον Φρανσουά Πιενάαρ, δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τη βαριά υποκριτική σκιά του Φρίμαν και περνάει μάλλον αδιάφορος.


Αναφορικά με τη σκηνοθεσία, ο Ίστγουντ μαγεύει στη σκηνή που ο Πιενάαρ επισκέπτεται το κελί του Μαντέλα και βιώνει σε παράλληλη διάσταση τα πέτρινα χρόνια του Προέδρου, μέσα από τους στίχους του Invictus. Αξίζει ακόμη να σταθούμε στη σκηνοθετική απεικόνιση της τιτάνιας προσπάθειας των παικτών της Νοτίου Αφρικής στον τελικό του πρωταθλήματος. Το σενάριο δεν διακρίνεται για την ευρηματικότητά του, μιας και ακολουθεί πιστά το βιβλίο του Κάρλιν.


Η οργή ως απότοκος του Απαρτχάιντ δίνει τη θέση της στη συγχώρεση και τη συμφιλίωση με φόντο ένα αθλητικό γεγονός, κάτι που μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά διδακτικό για όλους μας.


INVICTUS


Μέσα στη νύχτα που με σκεπάζει,
μαύρη σαν πίσσα όπως είναι,
ευχαριστώ όποιον Θεό υπάρχει
για την ελεύθερη ψυχή μου.


Υπό το βάρος των περιστάσεων
ποτέ δε λύγισα ούτε ούρλιαξα δυνατά.
Όταν το βάρος της τύχης έπεσε πάνω μου
Το κεφάλι μου μάτωσε, αλλά δεν έσκυψε.


Πέρα απ’αυτό τον τόπο της οργής και των δακρύων
βρίσκεται ο τρόμος της σκιάς,
Κι όμως, παρά τις απειλές όλων των χρόνων
θα με βρει, μα θα με βρει χωρίς να φοβάμαι.


Σημασία δεν έχει πόσο στενή είναι μια πύλη,
πόσο γεμάτη με τιμωρίες η περγαμηνή,
εγώ διαφεντεύω τη μοίρα μου:
αφέντης της ψυχής μου είμαι εγώ.


Γουίλιαμ Ε. Χένλεϊ


http://www.youtube.com/watch?v=E9Ovkye6lac

Σχετικά Άρθρα

Back to Top