- Bluearena - http://bluearena.gr -

“Να μην ξεχαστεί ο Γεώργιος Ιβάνωφ”

Η Πανελλήνια Λέσχη Φίλων Ηρακλή τίμησε (4/1) τη μνήμη του Γεωργίου Ιβάνωφ που την τέταρτη μέρα του Γενάρη του 1943 εκτελέστηκε από τους Γερμανούς.

Στην εκδήλωση ήταν παρών και ο αδελφός του Γεωργίου Ιβάνωφ, Αλέξανδρος Λαμπριανίδης, στον οποίον δόθηκε μια φανέλα με το Νο10 και το όνομα του Ιβάνοφ. «Υπάρχει κι ένα άγαλμα στην οδό Λαγκαδά, ενώ προϋπήρχε και η οδός με το όνομά του. Στη Θεσσαλονίκη μεγάλωσε, αλλά η δράση του ήταν στην Αθήνα. Εκεί τον αποβίβασαν οι Άγγλοι. Ήρθε 17 ετών στη Θεσσαλονίκη και τελείωσε το γαλλικό Λύκειο. Στη συνέχεια πήγε σε πανεπιστήμιο. Δεν είχε την άδεια να εργαστεί γιατί δεν είχε την υπηκοότητα. Προοριζόταν για το Κονγκό γιατί σπούδασε γεωπονική που αφορούσε τις αποικίες. Επειδή ήταν μακριά από την Ελλάδα, αποφάσισε να πάει σε δεύτερο πανεπιστήμιο που του έδωσε άδεια εργασίας στο Μαρόκο”, είπε (5/1) μεταξύ άλλων σε δηλώσεις του στο “Αθλητικό Metropolis”. 

Συνέχισε λέγοντας ότι… “το 1925 ήρθε στη Θεσσαλονίκη και το ’28 γράφτηκε στον Ηρακλή, όπου τον έβαλαν τερματοφύλακα στο ποδόσφαιρο”. Η κολύμβηση ήταν αυτή που τον κέρδισε. “Κέρδισε το χρυσό στα 100μ ελεύθερο με χρόνο ρεκόρ 1.12. Αγαπούσαμε πολύ τη θάλασσα”.

Αναφέρθηκε στην αντιστασιακή του δράση. “Στο ντοκιμαντέρ των Πολωνών τον έχουν να πεθαίνει στη θάλασσα και όχι στην Καισαριανή. Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος ήθελε να πολεμήσει για την Πολωνία. Όμως το μέτωπο έπεσε πολύ γρήγορα. Το χρησιμοποίησαν οι Άγγλοι στη συνέχεια, αφού τον εκπαίδευσαν. Έστελνε πληροφορίες για τα στρατεύματα που πήγαιναν στο Ρόμελ, που ήταν πολύ σπουδαίο εκείνη την εποχή. Ένας φίλος του τον πρόδωσε και οι Γερμανοί έψαχναν αυτόν τον επικίνδυνο για αυτούς πράκτορα. Όταν δραπέτευσε πηγαίνοντας στην Γκεστάπο με χειροπέδες, κτύπησε τον έναν δεσμοφύλακα και μπήκε τρέχοντας στον Ερυθρό Σταυρό και κρύφθηκε σε νοσοκομειακό αυτοκίνητο. Μετά επικηρύχθηκε για ένα βαγόνι τρόφιμα. Στη συνέχεια έγιναν τα περισσότερα σαμποτάζ με αποκορύφωμα τη βύθιση υποβρυχίου στη βάση της Σαλαμίνος, όπου πήγε κολυμπώντας μόνος του. Έκανε πολλά σαμποτάζ στα γερμανικά αεροπλάνα. Υπολογίζεται ότι εξαιτίας του καταστράφηκαν περίπου 450 μηχανές αεροπλάνων που πήγαιναν στη Μ. Ανατολή και επέστρεφαν και έπεσαν και πολλά αεροπλάνα λόγω των δολιοφθορών που έκανε. Ήταν το μεγαλύτερο σαμποτάζ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τον πρόδωσαν όμως και συνελήφθη στο σπίτι του. Έπιασαν και τέσσερις αξιωματικούς που τους βοηθούσαν. Στις 3 Ιανουαρίου 1943 καταδικάστηκε μαζί με 17 άλλους εις θάνατον. Οι πρωτεργάτες οδηγήθηκαν στο προαύλιο του σκοπευτηρίου της Καισαριανής την ίδια ημέρα. Τη στιγμή που γινόταν το στρατοδικείο ο Γερμανός ταγματάρχης είπε «λυπάμαι πως ένας τόσο άξιος άνθρωπος είναι στο αντίθετο στρατόπεδο». Μάλιστα οι Γερμανοί είχαν κάνει πρόταση στους Άγγλους να κάνουν ανταλλαγή με Γερμανό κρατούμενο. Όταν τον πήγαιναν στο απόσπασμα, ζήτησε απ’ τον καθολικό ιερέα να τον βοηθήσει να δραπετεύσει. Το έκανε, αλλά τον πυροβόλησαν πισώπλατα και έπεσε. Τον πήραν τραυματισμένο και τον εκτέλεσαν, αν και ο διεθνής νόμος δεν το επέτρεπε. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν: «Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η Πολωνία».

Ο κ. Λαμπριανίδης είπε ακόμη ότι… “θα εκδώσουμε ένα βιβλίο για τη ζωή του, για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να μην ξεχαστεί ο Γεώργιος. Μας συγκίνησε πολύ η εκδήλωση. Το βιβλίο έχει τελειώσει σχεδόν. Το μισό αφορά την ιδιωτική του ζωή, τις σπουδές και τον Ηρακλή. Χρειαζόμαστε ακόμη κάποια στοιχεία για τους αγώνες που συμμετείχε. Μίλησα με τον κ. Αλεξιάδη, τον επικεφαλής της Λέσχης και είπε πως θα μας βοηθήσει με το αρχείο».