Ένας δίσκος, μία γυναίκα και οι άθλοι της

Η BLUEARENA «έσβησε» μαζί με την Τασούλα Κελεσίδου τα κεράκια στην τούρτα των γενεθλίων της. Η Ολυμπιονίκης μας γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1972, στο Αμβούργο. Ξετυλίξαμε το κουβάρι …

Αφιερώματα

Η BLUEARENA «έσβησε» μαζί με την Τασούλα Κελεσίδου τα κεράκια στην τούρτα των γενεθλίων της. Η Ολυμπιονίκης μας γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1972, στο Αμβούργο. Ξετυλίξαμε το κουβάρι της λαμπρής της πορείας στον αθλητισμό. Από τότε, που το 1985 έβγαζε πρώτη φορά δελτίο με τον Ηρακλή, μέχρι και το δεύτερο της ολυμπιακό μετάλλιο στην Αθήνα το 2004.


Μία ιστορία γραμμένη με κυανόλευκα λόγω συλλόγου αλλά και χρυσά γράμματα λόγω εμφανίσεων, διακρίσεων, επιτυχιών και σταθερότητας που είχε όλα αυτά τα χρόνια. Μόνιμη πρωταθλήτρια Ελλάδας με τον Ημίθεο στο στήθος και μία από τις καλύτερες δισκοβόλους στον κόσμο, η Τασούλα Κελεσίδου απέδειξε πως με δουλειά και πείσμα όλα μπορείς να τα καταφέρεις.


Η BLUEARENA επικοινώνησε μαζί της και αφού της ευχήθηκε τα καλύτερα κατέγραψε τα όσα ενδιαφέροντα αφηγήθηκε για τη ζωή της, τον Ηρακλή, την οικογένεια της, την σπουδαία της καριέρα, τα εμπόδια που ξεπέρασε, τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα της όλα αυτά τα χρόνια αλλά και τον πιστό της φίλο, το δίσκο της.


Από το ακόντιο στο δίσκο


Γεννήθηκε στο Αμβούργο αλλά 2,5 ετών ήρθε στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν έχει αφήσει ποτέ. Ο αθλητισμός την… τράβηξε από μικρή και το 1985 απέκτησε το πρώτο της δελτίο στον Ηρακλή. Εκεί, στο βοηθητικό του Καυτανζογλείου έκανε τα πρώτα της βήματα και με το καλημέρα το «φλερτ» με τον δίσκο ήταν έντονο.


«Στην αρχή έκανα και άλλα αθλήματα αλλά ο δίσκος μου άρεσε πιο πολύ από όλα. Μου ταίριαζε περισσότερο. Το χέρι μου δεν ήταν για ακόντιο, αλλά μου άρεζαν πολύ οι ρίψεις κι έτσι επέλεξα τον δίσκο», αναφέρει η ίδια για την επιλογή της, ενώ προσθέτει πως από την πρώτη στιγμή έδειξε τις ικανότητες της:


«Από την αρχή φαίνεσαι αν είσαι καλός σε ένα άθλημα. Εγώ ξεχώριζα από μικρή στο δίσκο. Με βοήθησε πολύ και ο πρώτος μου προπονητής Λάζαρος Καλύβας. Είχα πείσμα, δούλεψα πολύ και με τη στήριξη των γονιών μου πέτυχα πολλά».


«Ο Ηρακλής είναι ένας»


Από την αρχή ως το τέλος της καριέρας της η Τασούλα Κελεσίδου δεν αποχωρίστηκε ποτέ την Θεσσαλονίκη, ούτε τον Ηρακλή. Μπορεί οι συνθήκες να μην ήταν πάντα ιδανικές, όμως η ίδια προχώρησε και έφτασε ψηλά, έστω και αν ορισμένες φορές η μοναξιά ήταν σύμμαχος της:

«Κάποιοι άνθρωποι από τον Ηρακλή με βοήθησαν. Ο Ηρακλής είναι ένας και δεν έχει σχέση το ποιοι είναι στη διοίκηση. Ποτέ δε σκέφτηκα να αλλάξω ομάδα. Οι σύλλογοι της Θεσσαλονίκης δε μπορούν να προσφέρουν πολλά, πέρα του ξεκινήματος. Από κει και πέρα είσαι μόνη σου και προχωράς στον πρωταθλητισμό. Θα μπορούσαν να είναι καλύτερες οι συνθήκες στην Ελλάδα για να προπονείσαι, να υπάρχει μεγαλύτερη οργάνωση. Ένιωσα πολλές φορές μόνη. Η μοναξιά είναι μέσα στον πρωταθλητισμό».


Όταν τη ρωτήσαμε για το ποιες είναι οι σχέσεις της με τον κόσμο του Ηρακλή, θυμήθηκε αρχικά την υποδοχή που γνώρισε στην επιστροφή της από το Σίδνει, όταν έφερνε μαζί της και το πρώτο της ολυμπιακό μετάλλιο:

«Ο κόσμος του Ηρακλή ήταν πάντα κοντά μου. Στο αεροδρόμιο είχαν έρθει να με υποδεχτούν με κασκόλ και το θυμάμαι χαρακτηριστικά. Ακόμα και τώρα που έχω σταματήσει νιώθω την αγάπη του κόσμου και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα».


Ποιος θα ξεχάσει το «Κελεσίδου, οε οε οε» που ηχούσε στην περσινή εκδήλωση για τα 100 χρόνια του Ηρακλή. Η ίδια σίγουρα όχι. «Εγώ μίλησα με τα έργα μου», είπε χαρακτηριστικά η δύο φορές Ολυμπιονίκης του συλλόγου αναγκάζοντας του πάντες να την χειροκροτήσουν.


Το 1994 έγινε η αρχή


Η Τασούλα Κελεσίδου ξεχώρισε από πολύ μικρή και στα 16 της είχε πλέον προπονητή τον Ομοσπονδιακό τεχνικό Κώστα Σπανίδη. Δούλευε μαζί του καθημερινά στο βοηθητικό του Καυτανζόγλειου και το 1994 ήρθε η πρώτης της μεγάλη διάκριση. Δεύτερη θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων, ενώ ένα χρόνο αργότερα στην πρώτη της συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση ήταν 11η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Γκέτεμποργκ.

«Ήταν η πρώτη μου μεγάλη εμπειρία και ένιωθα υπέροχα, καθώς μέχρι τότε μόνο οι Βερούλη και Σακοράφα είχαν αγωνιστεί σε τελικό. Στο Γκέτεμποργκ πήγαμε εγώ και η Θάνου».


Ακολούθησε η πρώτη της παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες και συγκεκριμένα στην Ατλάντα το 1996, για τους οποίους τόνισε: «Ήταν μεγάλη εμπειρία. Η τελετή έναρξης δε ξεχνιέται με τίποτα. Ήταν η πρώτη μου συμμετοχή και δεν είχα φιλοδοξία να πάρω κατευθείαν μετάλλιο».


Με τα πόδια για το… αύριο


5/8/1997. Μία ημερομηνία που η ίδια δεν ξεχνά.  Η 25χρονη τότε Τασούλα Κελεσίδου, φαβορί για μετάλλιο, αποκλείεται από τον τελικό της δισκοβολίας με βολή 59.22 στα προκριματικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου ΑΘΗΝΑ 97 .


Με το που ολοκληρώθηκε ο αγώνας περπάτησε μόνη της όλη τη Λεωφόρο Κηφισίας από το ΟΑΚΑ μέχρι τους Αμπελοκήπους επανασχεδιάζοντας όλη την προετοιμασία. Σε όλη αυτή τη διαδρομή σκεφτόταν το πώς δε θα επαναληφθεί μία τέτοια βολή, το πώς θα γίνει καλύτερη, το πώς θα παρουσιαστεί βελτιωμένη στο μέλλον. Ίσως η πιο σημαντική… βόλτα με τα πόδια που έχει κάνει στη ζωή της.


Από το Μπάρι στη Σεβίλλη


Πεισματάρα ως αθλήτρια η Τασούλα Κελεσίδου δε μπορούσε να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη και έτσι το 1997 στο Μπάρι της Ιταλίας κατακτά το πρώτο της χρυσό μετάλλιο. Την επόμενη χρονιά περιορίστηκε στην 7η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου στη Βουδαπέστη με βολή στα 62,95μ, ενώ ακολούθησε η μεγάλη της διάκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στη Σεβίλλη το 1999.

Εκεί όπου με βολή στα 66,05μ. πανηγύρισε το ασημένιο μετάλλιο. Από εκείνη τη στιγμή και μετά άπαντες στον κόσμο που ασχολούνται με το άθλημα διαπίστωσαν ότι δεν είναι τυχαία αθλήτρια. Όχι μόνο εντυπωσίασε, αλλά το επανάλαβε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνει.


Μπροστά σε 102.000 θεατές


Στην πόλη της Αυστραλίας πήγε ως ένα από τα φαβορί και δικαίωσε τον τίτλο αυτό καθώς κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με βολή στα 65μ.71. Με αυτή τη βολή η Κελεσίδου κατόρθωσε να γράψει την δική της ιστορία στον ελληνικό αθλητισμό διότι έγινε η πρώτη Ελληνίδα που παίρνει μετάλλιο στις ρίψεις σε Ολυμπιακούς Αγώνες, πήρε το πρώτο της μετάλλιο σε ολυμπιακούς αγώνες στη δεύτερη της συμμετοχή, ενώ έγινε η τέταρτη Ελληνίδα αθλήτρια στο στίβο που κατακτά μετάλλιο (σ.σ. μετά την Πατουλίδου, την Μπακογιάννη και την Θάνου).


Όλα αυτά σε μία μαγική νύκτα όπου 102.000 άτομα στο Σίδνεϊ χειροκρότησαν την Ελληνίδα πρωταθλήτρια. «Ήταν απίστευτος ο κόσμος που βρέθηκε στο Στάδιο. Εκείνο το βράδυ γινόμουν ολυμπιονίκης για πρώτη φορά και με όλον αυτόν τον κόσμο να με παρακολουθεί ένιωσα φανταστικά. Έγινε πραγματικότητα ένα όνειρο ζωής», δηλώνει στη BLUEARENA για το πρώτο της ολυμπιακό μετάλλιο.


Τραυματίας και χάλκινη


Η επόμενη μεγάλη διοργάνωση ήταν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2001 στο Έντμοντον όπου κατέλαβε την 3η θέση μετά την αφαίρεση του μεταλλίου από τη νικήτρια για χρήση αναβολικών ουσιών με βολή στα 65,52μ. Στον αγώνα αυτό η Κελεσίδου είχε κατέβει παρά τον πρόσφατο τραυματισμό της. «Τα προβλήματα σε κάνουν πιο δυνατό. Είχα πολλούς τραυματισμούς. Στο Έντμοντον με τραυματισμό αγωνίστηκα. Είχα κάνει αρθροσκόπηση στο γόνατο, αλλά το μετάλλιο ήρθε».


Κάτι ανάλογο συνέβη και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου στο Μόναχο το 2002, όπου τελικά κατέλαβε για άλλη μια φορά την 3η θέση με επίδοση στα 63,92μ. Για το συγκεκριμένο αγώνα μας εκμυστηρεύτηκε πως : «Είχα σημαντικό πρόβλημα τραυματισμού. Δεν είχα πει τίποτα όμως γιατί ήθελα να αγωνιστώ. Πονούσα αλλά δεν έλεγα τίποτα».


Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2003 στο Παρίσι κατέκτησε την 2η θέση και το αργυρό μετάλλιο, με καλύτερη βολή στα 67,13μ.


Η αποθέωση στην Αθήνα


Το να αγωνίζεσαι σε Ολυμπιακούς Αγώνες που πραγματοποιούνται στη χώρα σου είναι κάτι μοναδικό. Η Τασούλα Κελεσίδου το συνδύασε με την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου, κάτι που χαρακτήρισε και ως τη πιο σπουδαία στιγμή στην καριέρα της: «Κάθε μετάλλιο είναι ξεχωριστό αλλά αυτό που ξεχωρίζω είναι στην Αθήνα γιατί το πήρα μπροστά στους Έλληνες, στη χώρα μου». Κανείς δεν ξεχνά εκείνο τον απίστευτο τελικό, όπου στην τελευταία της βολή η Σάντοβα ξεπέρασε την αθλήτρια του Ηρακλή και κατέκτησε το χρυσό. Ο Κώστας Σπανίδης έλεγε και ξανάλεγε μετά τον αγώνα ότι «Η Τασούλα είναι παλικάρι και δικαίωσε όσους την πιστεύουν».


Εκείνη την ημέρα απέστειλαν συγχαρητήρια τηλεγραφήματα στην ασημένια Ολυμπιονίκη μας ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου.


«Η Τασούλα Κελεσίδου κατακτώντας για δεύτερη φορά αργυρό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες, μας έκανε όλους υπερήφανους. Της αξίζουν θερμά συγχαρητήρια», αναφέρεται στη δήλωση του Πρωθυπουργού.


«Τασούλα συγχαρητήρια για το αργυρό μετάλλιο στη δισκοβολία, δεύτερο σε συνεχόμενες Ολυμπιάδες. Μας έκανες για μια ακόμη φορά υπερήφανους», αναφέρεται στο συγχαρητήριο τηλεγράφημα του Γιώργου Παπανδρέου.


Η Κελεσίδου έγινε παράλληλα η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που πήρε μέρος σε Τελικό Γκραν πρι της IAAF.


«Έζησα αυτό που έζησα και ένιωσα γεμάτη. Αισθάνομαι πολύ τυχερή που πέτυχα όλα αυτά. Ο καλύτερος επίλογος έγινε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη χώρα μου. Έτσι ήθελα να κλείσω την καριέρα μου», δήλωσε η Τασούλα Κελεσίδου για την απόφαση της να σταματήσει να αγωνίζεται.


Κυριάκος, το «χρυσό» της μετάλλιο


Μετά την απόφαση της να αποσυρθεί από την ενεργό δράση η Κελεσίδου έκανε οικογένεια και απέκτησε τον Κυριάκο, ο οποίος γιόρτασε τα γενέθλια του στις 15 Νοεμβρίου. Ο Κυριάκος είναι πλέον τριών ετών.


«Δεν έβρισκα ένα έξτρα κίνητρο για αυτό και σταμάτησα τον αθλητισμό. Στη συνέχεια αποτέλεσε κίνητρο ο Κυριάκος. Τώρα τρέχω με τον Κυριάκο. Όταν πρωταγωνιστούσα έκανα λίγη προπόνηση σε σχέση με αυτό το τρέξιμο. Σίγουρα θέλω να ασχοληθεί με τον αθλητισμό αλλά όχι με τον δίσκο. Είναι βέβαια δική του η απόφαση», ανέφερε η ευτυχισμένη πλέον μαμά Κελεσίδου.


Ο δίσκος αποτέλεσε κομμάτι του εαυτού της και όταν της ζητήσαμε να δώσει συμβουλές σε όσους ξεκινούν τώρα να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, δήλωσε: «Χρειάζεται πολύ δουλειά και να σου αρέσει αυτό που κάνεις. Πείσμα, δουλειά και κούραση. Όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν αρκεί να τα κυνηγήσεις».


Στοφορόπουλος: «Χρυσό κορίτσι»


Ο πρόεδρος του Γυμναστικού Συλλόγου Ηρακλής που έζησε το πρώτο της ολυμπιακό μετάλλιο ήταν ο Ηλίας Στοφορόπουλος, ο οποίος μάλιστα σε ειδική εκδήλωση στις 22/10/00 την είχε βραβεύσει. Ο ίδιος δήλωσε στη BLUEARENA για την Κελεσίδου:


«Η Τασούλα είναι και χρυσό κορίτσι πέρα από σπουδαία αθλήτρια Προσέφερε τα πάντα και δε δημιούργησε ποτέ πρόβλημα, για αυτό είναι και αγαπητή σε όλο τον κόσμο. Χαιρόμαστε ιδιαιτέρως για όποια πρόοδο έχει.


Για την Τασούλα ήταν πάντα ανοικτός ο σύλλογος. Με μεγάλη μου λύπη δεν είχαμε τη μεγάλη βοήθεια από πολιτεία και τοπικές αρχές όταν ξεκίνησε. Θέλαμε να τη στείλουμε πριν το Σίδνει στο εξωτερικό αλλά οι πόρτες ήταν κλειστές. Κάποιοι από αυτούς που αρνήθηκαν ήρθαν στην υποδοχή στο αεροδρόμιο. Τότε εκνευρίστηκα πολύ. Η Τασούλα δεν είχε αβανταδόρους».

Σχετικά Άρθρα

Η ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας στην εκδήλωση μνήμης του Γεώργιου Ιβάνοφ

Διάφορα

Back to Top