- Bluearena - http://bluearena.gr -

Οταν ήρθε ο Βάσια…


Είχαν περάσει τα μεσάνυχτα και ήταν πια 22 Νοεμβρίου του 1975. Ο κόσμος του Ηρακλή που είχε πάει στην Ειδομένη του νομού Κιλκίς, στα σύνορα της Ελλάδας, στα περίπου 85 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, ήξερε γιατί είχε πάει εκεί. Περίμενε τον Βασίλη Χατζηπαναγή που ερχόταν με το τρένο.
 
Ο κόσμος ήξερε τι σημαίνει η άφιξή του, ήξερε το ταλέντο του και ήθελε από την πρώτη στιγμή να του δείξει την αγάπη του. Σαν σήμερα, 24 χρόνια πριν, ο Βασίλης Χατζηπαναγής, ο παίκτης που έμελλε –χρόνια αργότερα- να ψηφισθεί ο καλύτερος Ελληνας ποδοσφαιριστής της 50ετίας, ερχόταν στην Ελλάδα και ερχόταν για τον Ηρακλή.
Εμελλε να είναι αυτός που θα απογειώσει την ποδοσφαιρική μαγεία και να κάνει πράγματα που μέχρι τότε –κάποια από αυτά- ήταν φυλακισμένα στην ποδοσφαιρική φαντασία.

Ξεφυλλίζοντας τις εφημερίδες της εποχής προσπαθούμε σήμερα να μπούμε στο κλίμα του τότε. Στεκόμαστε, μεταξύ άλλων, στο ρεπορτάζ του Γιώργου Καράδαλη, απεσταλμένου της «Θεσσαλονίκης» στην Ειδομένη. Αναφέρει λοιπόν ότι στις 12:13 η αμαξοστοιχία 225 φθάνει στην Ειδομένη και από το έκτο βαγόνι πετάγεται έξω ο Χατζηπαναγής που αρχίζει να χοροπηδά μπροστά στον κόσμο που τον περιμένει. Ενθουσιασμένος… Λίγο μετά, στον σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης θα τον περίμενε ακόμη μεγαλύτερο πλήθος.

Πριν φθάσει τον τρένο στην Ειδομένη, στις 23:15, από τον σταθμό του Γευγελή (έχοντας δηλαδή πλησιάσει πια πολύ κοντά για να μπει σε ελληνικό έδαφος) έρχεται σήμα στο σταθμό της Ειδομένης ότι στην αμαξοστοιχία 225 είναι όντως ο Βασίλης Χατζηπαναγής.







 

Ο πρόεδρος του Ηρακλή, Νίκος Ατματζίδης (στην αριστερή φωτογραφία της πάνω τριάδας, κάνει χειραψία με τον Χατζηπαναγή την ώρα της άφιξης) που περιμένει στην Ειδομένη, ζητά από τον υπάλληλο να μιλήσει με τον Χατζηπαναγή. Η εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» καταγράφει τα υπέροχα λόγια. «Αγόρι μου Βασιλάκη, καλώς όρισες στην Ελλάδα μας».
Αμέσως μετά, ο Ατματζίδης ζητά να μιλήσει με τον πατέρα του Χατζηπαναγή. «Ελα Κυριάκο, επιτέλους βρίσκεσαι στην πατρίδα σου. Σε λίγη ώρα θα πατάς τα χώματα της Ελλάδας. Στη Θεσσαλονίκη μας περιμένει πολύς κόσμος».


Μετά τα μεσάνυχτα το τρένο φθάνει στην Ειδομένη. Ο Βασίλης Χατζηπαναγής κατεβαίνει και δίνει συνέντευξη στον Γιώργο Καράδαλη. Την καταγράφουμε από την εφημερίδα.
Μπορείς να μας πεις δυο λόγια Βασίλη από τη βιογραφία σου;
«Γεννήθηκα στην Τασκένδη στις 26 Οκτωβρίου του 1954 από Ελληνες γονείς. Σε ηλικία 14 ετών γράφτηκα στην Παχτακόρ Είμαι τριτοετής της Γυμναστικής Ακαδημίας της Τασκένδης. Εχω δύο αδέρφια παντρεμένα».
Τι γνωρίζεις για τον Ηρακλή;
«Πολύ λίγα πράγματα»
Τι αισθάνθηκες όταν πάτησες τα χώματα της πατρίδας σου;
«Ακόμη ζω ένα μεγάλο όνειρο»
Πιστεύεις ότι θα βοηθήσεις τον Ηρακλή;
«Βέβαια. Εγώ ήρθα να παίξω στον Ηρακλή. Πιστεύω ότι θα δικαιώσω αυτούς που πιστεύουν στις ικανότητές μου».
Ο Ηρακλής βρίσκεται σήμερα στη δεύτερη θέση. Νομίζεις ότι με τη δική σου βοήθεια θα διακριθεί στη συνέχεια του Πρωταθλήματος;
«Εγώ είμαι έτοιμος να παίξω στον Ηρακλή. Βρίσκομαι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση και αν κριθώ κατάλληλος από τον προπονητή μου μπορώ να αγωνισθώ από τη μεταπροσεχή Κυριακή. Θα δουλέψω σκληρά με τους νέους μου συμπαίκτες για να δοξάσουμε τον Ηρακλή».
Τι γνώμη έχεις για τον κ.Ατματζίδη;
«Είναι πραγματικά τζέντλεμαν».
Τι γνώμη έχεις για το ελληνικό ποδόσφαιρο;
«Νομίζω ότι έχει προοδεύσει το ελληνικό φουτ-μπολ. Παρακολούθησα από την τηλεόραση του ματς Δυναμό Κιέβου-Ολυμπιακός και διαπίστωσα ότι το ποδόσφαιρο της πατρίδας μου βρίσκεται ψηλά».








Μπορείς να μας αναφέρεις τη μεγαλύτερη χαρά και λύπη που ένιωσες σαν παίκτης;
«Χάρηκα όταν πρόσφατα σημείωσα το πρώτο γκολ εναντίον της Δυναμό Κιέβου. Ντίμπλαρα τρεις αμυντικούς και τον γκολκίπερ. Λυπήθηκα όταν στο ματς Παχτακόρ-Σπάρτακ Μόσχας, ο διαιτητής μου έδειξε κίτρινη κάρτα γιατί διαμαρτυρήθηκα στον διαιτητή επειδή δεν έδωσε πέναλτι υπέρ της Παχτακόρ».
Υπάρχουν Ελληνες παίκτες στη Ρωσία που να μπορούν να σταδιοδρομήσουν στους ελληνικούς συλλόγους;
«Βεβαίως». 
Η Ελλάδα κληρώθηκε να παίξει με Ρωσία και Ουγγαρία στο παγκόσμιο Κύπελλο. Κατά τη γνώμη σου ποια χώρα είναι φαβορί;
«Νομίζω η Ρωσία».
Και μια τελευταία ερώτηση. Τι εντύπωση σου έκανε η υποδοχή από τους φίλους του Ηρακλή;
«Ομολογώ ότι τα έχω ακόμη χαμένα. Δεν περίμενα τέτοια υποδοχή. Όταν συνέλθω θα μπορώ να μιλήσω για την υποδοχή».


Μεταξύ άλλων παραθέτουμε σήμερα ένα ακόμη δημοσίευμα εκείνης της εποχής. Σε σοβιετική εφημερίδα στις 5 Ιανουαρίου του 1975 είχε γίνει αναφορά στα 33 αστέρια του ποδοσφαίρου και κατέγραφε τους τρεις καλύτερους σε κάθε θέση. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι στη θέση του έξω αριστερά (είναι στη δεύτερη σειρά με τα κουτάκια, το δεύτερο από αριστερά) πρώτος είναι ο Μπλαχίν και δεύτερος ο Χατζηπαναγής.





Αυτά έγιναν σαν σήμερα το 1975. Λίγες μέρες μετά, ο Χατζηπαναγής κάνει την πρώτη του προπόνηση με τον Ηρακλή και φορά τη φόρμα της Εθνικής Σοβιετικής Ενωσης. Οι φωτογραφίες από τον Τύπο της εποχής είναι χαρακτηριστικές και τις έχετε στο θέμα, τρεις μαζί, στην ίδια σειρά, λίγο πιο πάνω.

Αριστερά, είναι ο Χατζηπαναγής που τρέχει μόνος του, στη μέση, δίπλα του είναι ο Ξανθόπουλος και στην ακριανή, δεξιά (φωτό που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα, «Ελληνικός Βορράς») είναι μαζί με τον δημοσιογράφο του «Ελληνικού Βορρά», Γιώργο Πλατσούκα και τον προπονητή, Λες Σάννον.

Η συνέχεια είναι γνωστή…