Η “επικίνδυνη” Εύα του Ηρακλή

Λίγες μόλις ημέρες προτού τα κορίτσια του τμήματος μπάσκετ του Ηρακλή μεταβούν στην Βέροια για το παιχνίδι κυπέλλου με τον Φίλιππο, η Εύα Κατωπόδη, μιλά …

Blue Girl

Λίγες μόλις ημέρες προτού τα κορίτσια του τμήματος μπάσκετ του Ηρακλή μεταβούν στην Βέροια για το παιχνίδι κυπέλλου με τον Φίλιππο, η Εύα Κατωπόδη, μιλά στην BlueArena για τους στόχους της ομάδας, την εμπειρία της Αθήνας και τα μελλοντικά της σχέδια.

Όσον αφορά την επιστροφή της στους αγωνιστικούς χώρους, αυτή θα γίνει στο τέλος του Οκτώβρη όταν θα έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό της.


Η Εύα Κατωπόδη είναι, ίσως, η πιο «επικίνδυνη» γυναίκα που έχω γνωρίσει. Διαθέτει μαύρη ζώνη και δύο νταν στο Τάε Κβον Ντο και δεν είναι ο άνθρωπος που θα ήθελες να πας κόντρα. Και τώρα που το σκέφτομαι, δεν θέλεις να την κοντράρεις ούτε στο μπάσκετ.

Είναι ψηλή, μαχητική και, μετά τον τραυματισμό που την κράτησε έξι μήνες μακριά από τα γήπεδα, πολύ ορεξάτη. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ στο πόσο όμορφη είναι. Φαίνεται από τις φωτογραφίες…



Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να κάνω, αρχίζοντας τη συνέντευξη, είναι να σου ευχηθώ: «σιδερένια». Παρότι αθλήτρια του μπάσκετ, το τελευταίο διάστημα πέρασες περισσότερο χρόνο στα ιατρεία παρά στους αγωνιστικούς χώρους…

Ευχαριστώ για την ευχή σου. Πράγματι, τον τελευταίο καιρό ταλαιπωρήθηκα από διαστρέμματα, είχα πρόβλημα στο καλάμι μου εξαιτίας της υπερκόπωσης και δεν είχα την ευκαιρία να παίξω και να προσφέρω όσο θα επιθυμούσα. Μέχρι και τη μύτη μου έσπασα την περσινή χρονιά. Υποχρεώθηκα να παίξω με μάσκα για να αποφύγω κάποια αγκωνιά που θα επιδείνωνε την κατάσταση.

Ήταν απαίσια εμπειρία. Το κοινό, οι συμπαίκτριες και οι αντίπαλες παίκτριες με έβλεπαν σαν να ήμουν εξωγήινος. Η μάσκα, εκτός από το γεγονός ότι ήταν εξαιρετικά άβολη, είχε κάτι μαξιλαράκια που μου περιόριζαν την όραση. Πάντως, το μεγαλύτερο πρόβλημα, ήταν η ρήξη χιαστών που με κράτησε -και θα με κρατήσει εκτός αγωνιστικών χώρων για λίγο ακόμη- εδώ και έξι μήνες. Κάνω συνεχώς γυμναστική για να δυναμώσω το πόδι μου και να είμαι έτοιμη όταν η ομάδα θα με χρειαστεί. Θα επιστρέψω στο γήπεδο, κάποια στιγμή, στο τέλος του Οκτώβρη.



Αυτό σημαίνει ότι θα χάσεις τα πρώτα επίσημα παιχνίδια της ομάδας;


Στους αγωνιστικούς χώρους θα επιστρέψω μετά τις 27 Οκτωβρίου, όταν θα συμπληρωθούν οι έξι μήνες της αποθεραπείας μου. Θα χάσω το παιχνίδι κυπέλλου με τον Φίλιππο Βέροιας και το πρώτο παιχνίδι του πρωταθλήματος με την Πυλαία. Ελπίζω να είμαι έτοιμη για την επόμενη αναμέτρηση.


Από τα λεγόμενά σου συμπεραίνω ότι έχεις μεγάλη όρεξη για να ξαναμπείς στο γήπεδο.


Φυσικά και έχω όρεξη. Θα πρέπει όμως να υπάρξουν και οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να επιστρέψω όπως πρέπει. Οι άνθρωποι της ομάδας δείχνουν το ενδιαφέρον τους, με ρωτούν διαρκώς για την κατάσταση του ποδιού μου. Το ίδιο κάνουν και τα κορίτσια της ομάδας. Κάποια τα γνωρίζω από την προηγούμενη θητεία μου στον Ηρακλή. Είμαστε δεμένες και όσο περνάει ο καιρός θα «βρεθούμε» και μέσα στο γήπεδο. Πιστεύω ότι θα πάμε καλά.


Ποιοι είναι οι στόχοι του φετινού Ηρακλή;


Μην περιμένετε να σας πω ότι στόχος του Ηρακλή είναι να παραμείνει στην κατηγορία. Αυτό το θεωρώ δεδομένο. Πιστεύω ότι θα είμαστε από τις ομάδες που θα τερματίσουν στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας και, γιατί όχι, να κατακτήσουμε μις θέση που οδηγεί στην Α1. Άλλωστε στόχος του Ηρακλή είναι να πρωταγωνιστεί λόγω του ονόματος και της ιστορίας του…


Και, φαντάζομαι, μερίδιο στην επιτυχία ή την αποτυχία θα έχει και ο κόσμος της ομάδας. Τι περιμένετε από αυτόν;


Στον Παναθηναϊκό παινεύονται ότι ο κόσμος γεμίζει το γήπεδο και βοηθάει την ομάδα. Και έχουν απόλυτο δίκιο. Την περσινή χρονιά μας βοήθησε αφάνταστα. Μικροί και μεγάλοι έρχονταν στο γήπεδο με πανώ και φώναζαν διαρκώς. Ήταν φανατικοί.

Στον Ηρακλή, και αναφέρομαι στο γυναικείο μπάσκετ, ο κόσμος δεν έρχεται να μας δει. Με την φωνή του θα μπορούσε να μας εμψυχώσει και να μας βοηθήσει να νιώσουμε καλύτερα και εμείς. Περιμένουμε πολλά από αυτόν.


Την περασμένη σεζόν έπαιζες στον Παναθηναϊκό. Θα μπορούσες να κάνεις σύγκριση ανάμεσα στο μπάσκετ της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας;


Είναι γνωστό ότι στην Αθήνα τα πράγματα είναι περισσότερο επαγγελματικά. Βίωσα αυτή την εμπειρία στον Παναθηναϊκό. Όμως, δεν μπορώ να σου πω ότι οικονομικά, τα πράγματα ήταν πιο καλά. Οι άνθρωποι της διοίκησης μου φέρθηκαν άψογα αλλά στην ομάδα δεν υπήρχε το καλό κλίμα που περίμενα.

Στον Ηρακλή και, γενικότερα, στη Θεσσαλονίκη τα πράγματα είναι περισσότερο ερασιτεχνικά. Θα μπορούσα να τα χαρακτηρίσω οικογενειακά. Αν υπήρχε μεγαλύτερος επαγγελματισμός ίσως η μία να προσπαθούσε να φάει την άλλη. Εμένα δεν μου ταίριαζε η Αθήνα. Ίσως έφταιγε η ηλικία μου, ίσως όλα αυτά που έπαθα, έπεσα ψυχολογικά. Τώρα, λέω στον εαυτό μου: ας μείνουμε εδώ που είμαστε και βλέπουμε…


Τι ήταν αυτό που σε κέρδισε στον Ηρακλή και δεν προτίμησες κάποια άλλη ομάδα; Απ’ όσο ξέρω είχες προτάσεις…


Πράγματι. Είχα προτάσεις από την Καλαμαριά που αγωνίζεται και στην Α1. Δεν τα βρήκα όμως με τους ανθρώπους της και θεώρησα καλύτερο να επιστρέψω στον Ηρακλή που τον θεωρώ ως το δεύτερο σπίτι μου.

Έπαιξα αρκετά χρόνια και τον νιώθω κοντά μου. Ήξερα τους ανθρώπους και τις κοπέλες που αγωνίζονται και πήρα την απόφαση χωρίς να την σκεφτώ και πολύ. Πάντως, ο πιο σημαντικός λόγος της επιστροφής μου στη Θεσσαλονίκη είναι η επιθυμία μου να τελειώσω τη σχολή μου, τα ΤΕΦΑΑ.


Ποια είναι τα προσωπικά σου σχέδια;


Αρχικά να γίνω καλά. Στη συνέχεια να βοηθήσω τον Ηρακλή. Θέλω να πάμε όσο το δυνατόν καλύτερα. Θέλω να γίνει μόνιμη η θέση μου στην Εθνική ομάδα που μέχρι σήμερα δεν ήταν εξασφαλισμένη. Ίσως επειδή ήμουν μικρή. Φέτος, λόγω του τραυματισμού δεν θα μπορούσα να διεκδικήσω θέση.

Φαντάζομαι, όμως, ότι στη φετινή χρονιά, αν πάω καλά στο πρωτάθλημα και δεν αντιμετωπίσω προβλήματα στο πόδι μου θα επιστρέψω και πάλι στην Εθνική. Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να αγωνιστώ σε ομάδα του εξωτερικού. Δεν το κυνηγώ, ούτε το επιδιώκω αλλά ούτε το αποκλείω.




Σχετικά Άρθρα

Νέο «χτύπημα» από την Ριάνα – Βγήκε χωρίς σουτιέν και είχαμε «αποκαλύψεις»

Διάφορα

Back to Top