«Δεν θέλω να πουλήσω παραμύθι»

«Η έλλειψη στόχων δείχνει φοβία να εξηγήσεις στον κόσμο, τα αίτια μιας ενδεχόμενης αποτυχίας». Ο Όλεγκ Προτάσοφ παραχώρησε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην εφημερίδα «Goal» …

Ηρακλής

«Η έλλειψη στόχων δείχνει φοβία να εξηγήσεις στον κόσμο, τα αίτια μιας ενδεχόμενης αποτυχίας». Ο Όλεγκ Προτάσοφ παραχώρησε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην εφημερίδα «Goal» και η BLUEARENA σας την παρουσιάζει.


-Eίστε ικανοποιημένος από την εικόνα που έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα ο Ηρακλής;
«Στο ξεκίνημα νομίζω ότι τα πήγαμε καλά. Βέβαια, υπήρχε και κίνδυνος να μην τα καταφέρουμε γιατί τα παιχνίδια δεν ήταν εύκολα κι αν κάτι δεν σου πάει καλά από την αρχή, μετά είναι πολύ δύσκολο να βρεις τον ρυθμό σου. Ευτυχώς κερδίσαμε το πρώτο παιχνίδι με τον Πανθρακικό, που για μένα ήταν κομβικό, διότι ακόμη δεν γνωρίζαμε το σημείο στο οποίο βρισκόμασταν»

-Φέτος ο Ηρακλής πήρε ένα ρίσκο, με παίκτες που ήρθαν σε καλή ηλικία, αλλά πέρσι δεν είχαν συμμετοχές στις ομάδες που αγωνίστηκαν. Θεωρείται ότι μέχρι τώρα, το ρίσκο αυτό σας βγαίνει;
«Πράγματι έτσι είναι. Αυτά τα παιδιά θέλουν πάρα πολύ να παίξουν. Ποντάραμε σ’ αυτό και μέχρι στιγμής βαδίζουμε όπως πρέπει αλλά δεν ξέρουμε πως θα μας βγει στην πορεία. Άλλωστε εάν δεν υπήρχε το στοιχείο της δίψας για ποδόσφαιρο, κάποιοι από τους παίκτες δεν θα ερχόταν στην Ελλάδα».
 
-Σας φοβίζει καθόλου ο στόχος που έχει τεθεί από την αρχή της χρονιάς; Θέση που οδηγεί στην Ευρώπη και διάκριση στο κύπελλο;
«Όχι, διότι είναι σημαντικό να έχει μια ομάδα στόχους. Δεν θέλω να πουλήσω παραμύθι στον εαυτό μου. Εγώ θέλω να ξέρουν οι παίκτες μου, γιατί ποιο λόγο είναι σημαντικό να κερδίζουμε κάθε παιχνίδι. Χωρίς στόχο δεν μπορείς να πας πουθενά»

-Είστε ικανοποιημένος από τις μεταγραφές που έγιναν και από το υλικό που έχετε πλέον στο ρόστερ;
«Νομίζω ότι με τα δεδομένα που είχαμε πέρσι, καταφέραμε να πάρουμε καλούς παίκτες. Το ρόστερ είναι σχεδόν έτοιμο. Και λέω σχεδόν, γιατί σε κάποιες θέσεις θα ήθελα κι άλλες λύσεις, πιο δυνατές».

-Στις θέσεις των ακραίων μπακ για παράδειγμα;
«Τώρα πλέον δεν υπάρχει λόγος να αναφέρουμε τις θέσεις. Συνεχίζουμε έτσι όπως είμαστε και όταν ανοίξει ξανά το παράθυρο των μεταγραφών, βλέπουμε. Εξάλλου, υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν πάρει ακόμη ευκαιρίες, όπως ο Ιωαννίδης, ο Κατσικάς, ο Σαρακατσάνος, ο Μιλάνο, ο Γιάντσης».

-Τι μπορεί να σκέφτεται ένας ποδοσφαιριστής όταν ζει ένα περιστατικό όπως αυτό με την πέτρα στο λεωφορείο;
«Αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο. Είναι έγκλημα. Αυτός που το κάνει, γνωρίζει ότι μπορεί και να σκοτώσει. Εγώ τι να συζητήσω μετά από αυτό; Δεν θέλω να το συνδυάσω με το ποδόσφαιρο, αλλά δεν βλέπω και κανέναν να δείχνει διάθεση να βοηθήσει ώστε να αλλάξουν τα πράγματα. Το κάγκελο στα γήπεδα κατά την άποψή μου δεν βοηθά για να ανέβει επίπεδο το ποδόσφαιρο. Κι όμως χωρίς αυτό, δεν μπορούμε να παίξουμε».
 
-Εσείς που ζήσατε και την κατάσταση στα αποδυτήρια, αυτό που συνέβη στο πρώτο λεπτό του αγώνα με τον Άρη, άλλαξε τα δεδομένα του αγώνα;
«Πιστεύω ότι ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε πολύ πιο δυνατά. Αυτή η διακοπή, μας έκοψε την όρεξη και την θέληση. Και είναι κρίμα γιατί μπορούσαμε να τρέξουμε τον Άρη από το πρώτο λεπτό».
 
-Μπορείτε να δώσετε μια εξήγηση, για την κόντρα που υπάρχει μεταξύ οπαδών και διοίκησης; 
«Όχι. Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι παροτρύνω όλες τις πλευρές να κοιτάξουν το καλό του Ηρακλή. Διότι αυτό που συμβαίνει, η ομάδα το αισθάνεται».


-Θυμάστε την πρώτη μέρα που ήρθατε στην Ελλάδα;
«Φυσικά. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού με υποδέχτηκαν στο αεροδρόμιο και η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα τόσο κόσμο. Τέτοια τρέλα δεν έχω ξαναδεί».
 
-Ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις σας;
«Κοίταξε, η ιδέα του να αγωνιστώ στην Ελλάδα από την αρχή δεν μου άρεσε πάρα πολύ. Λίγες μέρες πριν μιλήσω με τον Ολυμπιακό, είχαμε έρθει με την Εθνική και κερδίσαμε άνετα 4-0. Οπότε με φόβιζε λίγο το επίπεδο. Αλλά έτσι είναι η ζωή. Όλα γυρίζουν. Τελικά, πήρα την απόφαση να συνεχίσω εδώ την καριέρα μου και τώρα αυτή την χώρα την αγαπώ πολύ. Ακόμα και όταν πήγα στην Ιαπωνία για να παίξω στην Οσάκα, περίμενα τη μέρα που θα επιστρέψω στην Ελλάδα. Εδώ μένουν τα δύο μου παιδιά, εδώ θα μείνει και το τρίτο που περιμένουμε τώρα σε λίγες μέρες».


-Στο παρελθόν, έχετε συνεργαστεί με μεγάλους προπονητές όπως ο Βαλερί Λομπανόφσκι και ο Όλεγκ Μπλαχίν. Πείτε μας δυο λόγια γι’ αυτές τις τεράστιες προσωπικότητες…
«Ο Λομπανόφσκι ήταν από τους προπονητές που τώρα καταλαβαίνουμε ότι έβλεπε μπροστά. Μπορεί να ήταν κλειστός και σκληρός σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά από πλευράς τακτικής και φιλοσοφίας είχε την δική του. Δικό του γκρουπ. Βέβαια, βασίζονταν στην καλή φυσική κατάσταση. Πολύ τρέξιμο, πολύ ζόρι. Στο γήπεδο όμως αισθανόσουν ελαφρύς και πάρα πολύ γρήγορος…».
 
-Ο Μπλαχίν;
«Ήταν ο άνθρωπος που μαζί με Λιτόφτσενκο και Σάβιτσεφ, μας έφερε στην Ελλάδα. Στην αρχή είχε περίπου την ίδια φιλοσοφία με τον Λομπανόφσκι, αλλά αργότερα άλλαξε κάποια πράγματα».
 
-Έχετε ξεχωρίσει το πιο σημαντικό γκολ της καριέρας σας;
«Υπάρχουν πολλά. Όπως για παράδειγμα αυτό που πέτυχα για τα προκριματικά του Μουντιάλ στο Μεξικό το 1985 με την Δανία. Ήμουν τότε 21 χρονών και ήταν πολύ σημαντικό για μένα».
 
-Σέντερ φορ με τα δικά σας τα στοιχεία υπάρχει;
«Δεν ξέρω. Πρόσφατα έβαλα να δω μια κασέτα από ένα παιχνίδι της Ντνιέπρ με την Αϊντχόφεν στην Ολλανδία το 1983 για να θυμηθώ τι ήταν ο Προτάσοφ στα 20 του χρόνια. Και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αυτό το παλικάρι που έτρεχε στο γήπεδο. Δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα, αλλά σαν προπονητής θα τον ήθελα στην ομάδα μου».


-Μπορείτε να θυμηθείτε την πιο όμορφη και την πιο άσχημη στιγμή στην καριέρα σας;
«Και τις δύο τις έζησα με τον Ολυμπιακό. Η πιο άσχημη ήταν σίγουρα η ήττα με 7-0 από την Γιουβέντους στο Τορίνο. Ξέρετε, είμαι άνθρωπος που μου αρέσει και να ρισκάρω και να παίζω λίγο επιθετικά. Σε εκείνο το παιχνίδι, χρειαζόμασταν την ισοπαλία, αλλά είχα φτιάξει έτσι το πλάνο μου, έτσι ώστε να καταφέρουμε να κερδίσουμε. Τελικά, αντέξαμε μόνο για ένα τέταρτο. Εκείνη την μέρα η Γιουβέντους ότι κι αν έκανε, έβαζε γκολ»

-Εάν το παιχνίδι ξεκινούσε τώρα, θα αλλάζατε κάτι;
«Όχι. Μου αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο, έστω κι αν μ’ αυτόν τον τρόπο ρισκάρεις πολύ στην άμυνα. Θεωρώ, ότι ακόμα και οι Χίντινγκ, Άντβοκαατ, στην καριέρα τους θα είχαν τέτοια αποτελέσματα. Δεν σε σκοτώνει αυτό, απλά σε κάνει πιο δυνατό».

-Η πιο όμορφη στιγμή;
«Όταν πήραμε το έβδομο πρωτάθλημα. Νομίζω ότι εκείνη την ημέρα, ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη γη. Όλοι ζούσαν για την κατάκτηση αυτού του πρωταθλήματος γιατί έτσι, θα έσπαγε ένα σημαντικό ρεκόρ. Συμπτωματικά, το πρώτο μου παιχνίδι ήταν κόντρα στον Ηρακλή».

-Στις άσχημες εμπειρίες της ζωής σας δεν συμπεριλαμβάνεται η ήττα της Σοβιετικής Ένωσης στον τελικό του Euro το 1988 από την Ολλανδία;
«Όχι. Η αλήθεια είναι ότι σε εκείνον τον τελικό ήθελα την Γερμανία. Γιατί παρά το γεγονός ότι κερδίσαμε την Ολλανδία στους αγώνες των ομίλων, ήταν πολύ δυνατή ομάδα. Και εμείς από την πλευρά μας, δεν προσφέραμε κάτι για να το κερδίσουμε. Με Γκούλιτ, Ράικαρντ, Φαν Μπάστεν, ήταν δύσκολο».
 
-Ζηλέψατε το γκολ του Φαν Μπάστεν; 
«Θα έλεγα απλώς ότι αυτό το γκολ το θεωρώ ως ένα από τα πιο όμορφα που έχουν μπει στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο Λομπανόφσκι βέβαια, έβαλε χέρι στον Ντασάεφ, αλλά το αν σε ένα τέτοιο γκολ φταίει ο τερματοφύλακας, είναι θέμα συζήτησης».

Σχετικά Άρθρα

Back to Top