Αφιέρωμα στο “Νονό”

  Η BLUEARENA σας παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στην κορυφαία -ίσως- τριλογία του παγκοσμίου κινηματογράφου. Το «Νονό». THE GODFATHER – O ΝΟΝΟΣ (1972) Σκηνοθεσία: Francis Ford CopollaΣενάριο: Mario Puzo, …

Επικαιρότητα

 



Η BLUEARENA σας παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στην κορυφαία -ίσως- τριλογία του παγκοσμίου κινηματογράφου. Το «Νονό».


THE GODFATHER – O ΝΟΝΟΣ (1972)


Σκηνοθεσία: Francis Ford Copolla
Σενάριο: Mario Puzo, (συγγραφέας της ομώνυμης νουβέλας), Francis Ford Copolla, Robert Towne
Πρωταγωνιστούν: Marlon Brando, Al Pacino, James Caan, Richard S.Castellone, Robert Duvall, Diane Keaton
Μουσική: Nino Rota
Διάρκεια: 175′
Είδος: Γκανγκστερική


Το 1972 βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες «Ο Νονός», που έμελλε να σημαδέψει μια για πάντα την 7η τέχνη. Ο Francis Ford Coppola ενορχηστρώνει την πιο επιτυχημένη μεταφορά βιβλίου στη μεγάλη οθόνη.
 
Η ζωή της οικογένειας Κορλεόνε που ελέγχει το οργανωμένο έγκλημα στη Νέα Υόρκη ξεδιπλώνεται στα μάτια του θεατή και τον παρασέρνει στα άδυτα της μαφίας. Ο Δον Κορλεόνε (Marlon Brando) επιθυμεί να «βαπτίσει» συνεχιστή της οικογενειακής παράδοσης το γιο του Μάικλ (Al Pacino), ο οποίος έχει μόλις γυρίσει από τον πόλεμο, προσδοκώντας να ζήσει μια κανονική ζωή. Η αποτυχημένη προσπάθεια δολοφονίας του πατέρα του θα είναι αρκετή για να τον κάνει να αλλάξει γνώμη.

Η συνεργασία του Copolla με το Mario Puzo, συγγραφέα του ομότιτλου βιβλίου οδήγησε σε ένα συμπαγές και ολοκληρωμένο σενάριο, που διακρίθηκε και με το Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου. Αυτό δεν ήταν όμως και το μοναδικό μιας και τη συγκεκριμένη χρονιά η ταινία σαρώνει και συλλέγει βραβεία όπως αυτά της Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Ηθοποιού για τον Marlon Brando, πέντε Χρυσές Σφαίρες, βραβείο BAFTA και ένα Grammy.

Για πρώτη φορά η μαφία παρουσιάζεται σαν απάντηση στη διεφθαρμένη κοινωνία και οι πρωταγωνιστές της αποκτούν μια πιο ανθρώπινη διάσταση. Ο θεατής κρίνει πλέον εκ των έσω το Δον και τους ομοίους του πάντα με βάση την ηθική και τους κώδικες της συγκεκριμένης κάστας. Πολλές φορές η βία και οι εγκληματικές ενέργειες προσαρμόζονται σε μια άλλη ιδέα για το τι πραγματικά σημαίνει δικαιοσύνη, αλλά κανείς δε φαίνεται να στέκεται σε αυτό.

Το «παραμυθένιο» cast της ταινίας αν και αρχικά δεν είχε την υποστήριξη της Paramount, συνεχίζει να συγκλονίζει μέχρι σήμερα. Τα στούντιο δεν ήθελαν τον Marlon Brando, ο οποίος αν και πολλές φορές στα γυρίσματα δεν θυμόταν τα λόγια του, πλάθει την επική φιγούρα του Δον Κορλεόνε και χρεώνεται την πιο διάσημη ατάκα της κινηματογραφικής ιστορίας «I’m gonna make him an offer he can’t refuse».Ο Copolla επιλέγει το νεαρό και σχετικά άσημο Al Pacino που απογειώνεται και βάζει με το ρόλο του Μάικλ τα γερά θεμέλια της μεγάλης κινηματογραφικής καριέρας του.


Βαθιά υπόκλιση στην ασύλληπτη κινηματογραφική προσέγγιση, στη σκοτεινή και ατμοσφαιρική φωτογραφία, στις υπέροχα δομημένες ερμηνείες και στην ονειρεμένη μουσική του Rota.

Άλλα λόγια για την ταινία;


 


ΑΠΛΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ!


http://www.youtube.com/watch?v=bf16Vc3iZjE


 


 


THE GODFATHER II – O ΝΟΝΟΣ ΙΙ (1974)


Σκηνοθεσία: Francis Ford Copolla
Σενάριο: Mario Puzo, (συγγραφέας της ομώνυμης νουβέλας), Francis Ford Copolla, Robert Towne
Πρωταγωνιστούν: Al Pacino, Robert De Niro Robert Duvall, Diane Keaton, John Cazale
Μουσική: Nino Rota
Διάρκεια: 200′
Είδος: Γκανγκστερική


O Νονός ΙΙ έρχεται να κλονίσει δύο χρόνια μετά τα ήδη αναστατωμένα κινηματογραφικά δρώμενα που δημιούργησε το 1972 η έλευση της πρώτης ταινίας. Το φιλμ μπορεί να έρχεται δεύτερο σε σειρά μοιάζει όμως με prequel αφού περιγράφει τα νεανικά χρόνια του Δον Κορλεόνε και αποτελεί το ξεκίνημα της νουβέλας του Puzo που δε συμπεριελήφθη στην πρώτη ταινία.


Τα δύσκολα χρόνια στη Σικελία, το κυνήγι του αμερικανικού ονείρου και τέλος η εμπλοκή του Βίτο Κορλεόνε στο οργανωμένο έγκλημα αποτελούν την εκκίνηση. Η συνέχεια και η εξέλιξη της οικογένειας υπό το άγρυπνο βλέμμα του νέου Δον (Μάικλ Κορλεόνε) που ανοίγει τα φτερά του στο Λας Βέγκας και στην Κούβα σηματοδοτούν τη πλοκή της δεύτερης ταινίας.


Ο Copolla ρισκάρει και κατορθώνει να δημιουργήσει ένα sequel ισάξιο και για πολλούς ανώτερο, από το φιλμ που προηγήθηκε, καταφέρνοντας να μαγέψει ακόμα και τον πιο απαιτητικό θεατή. Η ταινία εκείνη τη χρονιά προτάθηκε για έντεκα υποψηφιότητες και έφυγε από την τελετή με έξι χρυσά αγαλματάκια, ανάμεσα τους το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το Όσκαρ Β’ Αντρικού για τον Robert De Niro και το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Copolla. Οι διθυραμβικές κριτικές συμπεριλαμβάνουν την ταινία ανάμεσα στις καλύτερες όλων των εποχών και της δίνουν μια θέση στη σφαίρα του μύθου.


Ο θεατής συνεχίζει να βλέπει μέσα από ένα πιο ανθρώπινο πρίσμα τη ζωή των μαέστρων της μαφίας που δεν στερούνται ηθικής και καλούνται να αντιμετωπίσουν αλλεπάλληλες προκλήσεις. Ο Μάικλ Κορλεόνε προσπαθεί να διατηρήσει την ψυχική του υγεία και να ισορροπήσει ανάμεσα σε φαμίλια και οικογένεια. Αξίζει να σημειωθεί ο ρόλος των γυναικών στο εν λόγο κοινωνικό πλαίσιο που όπως και στην πρώτη ταινία χαρακτηρίζεται από απόλυτη σιωπή.

Μοναδική παραφωνία η σύζυγος του Μάικλ που ορθώνει το ανάστημα της στις επιταγές της μαφίας. Όλες οι υπόλοιπες γυναικείες παρουσίες τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη ταινία μένουν στο περιθώριο, απροκάλυπτα παραγκωνισμένες από την αντρική υπεροχή. Γυναίκες που μένουν στη σκιά είναι οι γυναίκες της μαφίας.


Το κενό του Brando συμπληρώνει επάξια ο Robert De Niro ενσαρκώνοντας το νεαρό Βίτο Κορλεόνε. Βαρύ το φορτίο που πήρε στους ώμους του ο νεαρός τότε ηθοποιός, ο οποίος με μεγάλη άνεση συνεχίζει την καταπληκτική δουλειά του Brando. Πραγματική τύχη για το χαρακτήρα του Βίτο Κορλεόνε να πάρει σάρκα και οστά από δύο τόσο μεγάλους ηθοποιούς.


Αν το όραμα του Copolla ήταν απλά να παρουσιάσει την ισότιμη και με πολλές αξιώσεις συνέχεια του Νονού, τότε το νούμερο δύο ξεπέρασε κάθε προσδοκία αφήνοντας άφωνους κοινό και κριτικούς.



 


 


THE GODFATHER III – O ΝΟΝΟΣ ΙΙI (1990)


Σκηνοθεσία: Francis Ford Copolla
Σενάριο: Mario Puzo, (συγγραφέας της ομώνυμης νουβέλας), Francis Ford Copolla, Robert Towne
Πρωταγωνιστούν: Al Pacino, Andy Garcia, Diane Keaton, Talia Shire, Eli Wallach, Joe Mantegna, George Hamilton, Bridget Fonda, Sofia Coppola
Μουσική: Carmine Copolla theme:Nino Rota
Διάρκεια: 162′
Είδος: Γκανγκστερική


Δεκαέξι ολόκληρα χρόνια χρειάστηκε να περιμένουν οι φανατικοί οπαδοί της ταινίας για να δουν τη ολοκλήρωση της τριλογίας του Copolla με το τελευταίο μέρος του Νονού. Το φιλμ που συμπληρώνει και κλείνει τον κύκλο της οικογένειας Κορλεόνε δεν φτάνει σε καμία περίπτωση τις ταινίες που προηγήθηκαν ωστόσο δεν μπορεί να παραμεληθεί μιας και σύμφωνα με τον Copolla δεν αποτελεί τη συνέχεια αλλά τον επίλογο.


Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο ο σκηνοθέτης όσο και ο συγγραφέας του βιβλίου ήθελαν η ταινία να έχει τίτλο «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΚΟΡΛΕΟΝΕ» αναγνωρίζοντας ότι ο «ΝΟΝΟΣ» είναι στην ουσία δύο ταινίες. Η επιθυμία τους όμως δεν έγινε δεκτή από τα κινηματογραφικά στούντιο.


Ο Μάικλ Κορλεόνε συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση μόνο που αυτή τη φορά δύο πράγματα τον απασχολούν. Η διαδοχή και η απαλλαγή της οικογένειας από κάθε παράνομη δραστηριότητα. Το τίμημα της δόξας και της κυριαρχίας που πληρώνει αυτός που εμπλέκεται στα πλοκάμια της μαφίας είναι βαρύ και φαίνεται να έχει κουράσει τον ηγέτη της φαμίλιας.


Για ακόμα μια φορά ο πρωταγωνιστής παλεύει με τους προσωπικούς του δαίμονες και αγωνίζεται να απαγκιστρωθεί από το σκοτεινό παρελθόν του. Σύντομα όμως θα καταλάβει ότι κανείς δε ξεφεύγει από αυτόν τον κύκλο αίματος.


Η Μ-οίρα του Μ-άικλ είναι η Μ-αφία.


Η ταινία προτάθηκε για εφτά Όσκαρ ανάμεσα σε αυτά της Καλύτερης Ταινίας, Β’ Ανδρικού για τον Andy Garcia, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης. Ωστόσο για πρώτη φορά δεν πήρε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και ο Al Pacino δεν ήταν καν υποψήφιος. Σκληρές κριτικές έλαβε και η ερμηνεία της κόρης του σκηνοθέτη, Sofia Coppola που λυγίζει υπό το βάρος του ονόματος Κορλεόνε και αποδεικνύεται πολύ λίγη.


Η ανάμικτη υποδοχή που επεφύλασσαν κοινό και κριτικοί στο τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας δεν μπορεί να επισκιάσει το ταλέντο του Copolla που δεν τον εγκαταλείπει και μας προσφέρει μοναδικές σκηνές έντασης και δραματουργίας ανάλογες αυτών του ένδοξου παρελθόντος. Είναι η μοναδική ταινία που έχει διανθιστεί με περισσότερες και σημαντικότερες γυναικείες παρουσίες.


Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Diane Keaton που ξεδιπλώνει με νέα δυναμική το ταλέντο της. Οι ερμηνείες τόσο του Al Pacino όσο και του Andy Garcia μοναδικές, με αυτή του δεύτερου να θεωρείται μέχρι και σήμερα η καλύτερη της καριέρας του.

Το τρίτο μέρος μπορεί να υστερεί σε σχέση με αυτά που προηγήθηκαν, αποτελεί όμως τον επίλογο στην καλύτερη για πολλούς ταινία όλων των εποχών και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει.


Σχετικά Άρθρα

Τέλος στους ασυνείδητους: “Λουκέτο” στην παραλία της Θεσσαλονίκης!

Διάφορα

Back to Top