ΓΡΑΜΜΕΣ ΚΑΙ ΟΡΙΑ

«Η ομάδα χρειάζεται τον χώρο και τον χρόνο της». Ο Γιάννης Πάγκος σχολιάζει στη BLUEARENA όλα όσα έχουν συμβεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στον ποδοσφαιρικό …

«Η ομάδα χρειάζεται τον χώρο και τον χρόνο της». Ο Γιάννης Πάγκος σχολιάζει στη BLUEARENA όλα όσα έχουν συμβεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στον ποδοσφαιρικό Ηρακλή. Τόσο σε αγωνιστικό, όσο και σε εξωαγωνιστικό επίπεδο.

«Ο Ηρακλής δείχνει να είναι ελκυστικός. Να είναι μια ομάδα από αυτές που σε κάνουν να περιμένεις κάτι. Τι; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Για αρχή πάντως, ο Όλεγκ Προτάσοφ είναι συνεπής στο… «έχω παίκτες-πολεμιστές» και… «να ζητάμε από όλα τα παιχνίδια το καλύτερο μέχρι το τέλος». Κι αυτό για τον «Γηραιό» είναι ένα ενθαρρυντικό ξεκίνημα. Η αλήθεια είναι ότι τις προηγούμενες μέρες η συζήτηση δεν είχε αρκετή μπάλα (ασχέτως που η ομάδα δίνει το δικαίωμα) ήταν όμως σαφές, μετά τα όσα έγιναν στο παιχνίδι με τον Άρη ότι η μπάλα έπρεπε να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Κι επειδή έγιναν πολλά μέσα σε ένα διάστημα λίγων ημερών, ήταν αντίστοιχα αρκετές και οι σκέψεις για διάφορα πράγματα.

Στο ντέρμπι του Καυτανζογλείου ήταν δεδομένο ότι ο Άρης θα φώναζε. Ήταν σαφές ότι θα είχε παράπονα από τον Δαλούκα και για τη διάρκεια της διακοπής ασχέτως για αν υπάρχει το «εύλογο χρονικό διάστημα» και το ότι ο διαιτητής είναι ο μόνος που αποφασίζει. Επίσης, ήταν αναμενόμενο ότι θα συνέκρινε τη συμπεριφορά του Δαλούκα τώρα και του Μπριάκου, τότε στο επεισοδιακό παιχνίδι στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Όλα αυτά, έχω την εντύπωση, ότι κάθε ομάδα θα τα έκανε και ήταν αναμενόμενα. Κατά την άποψή μου όμως ήταν λάθος η διάθεση του Άρη να συγκρίνει τα δύο παιχνίδια (αυτό και το άλλο στο «Κλεάνθης Βικελίδης») και την ατμόσφαιρα του τώρα με του τότε. Καμία σχέση…

Είναι ξεκάθαρο ότι με το Καυτανζόγλειο και τη σεκιούριτι υπάρχει πρόβλημα. Κι όπως κάθε τι στην Ελλάδα μόνο όταν «χοντραίνει» το πράγμα (όπως στο Ηρακλής-Άρης) ασχολούμαστε. Η ΠΑΕ Ηρακλής λέει (και έχει δίκιο) ότι το αίτημα για τα πλέξι-γκλας έχει μεταφερθεί εδώ και καιρό στην Πολιτεία. Ο Υφυπουργός, Ιωαννίδης δεσμεύτηκε και αυτά είναι γνωστά. Κατά την άποψή μου, ο Ηρακλής έχει 90% δίκιο που φωνάζει, υπάρχει όμως και ένα 10% που έχει άδικο κι αυτό είναι ότι μόλις ΤΩΡΑ, μόλις ΑΥΤΟ το καλοκαίρι, αποφάσισε να κυνηγήσει ουσιαστικά και μεθοδευμένα το πρόβλημα. Τι έγινε τα προηγούμενα δύο του Ρέμου; Τα προηγούμενα τέσσερα; Θυμίζουμε ότι από το 2004 είναι έτσι το Στάδιο. Πότε από τον Ηρακλή ανέβασαν τον τόνο της φωνής; Πότε χτύπησαν μια πόρτα, ένα τραπέζι για να περάσουν τις απόψεις τους; Πότε δημοσιοποίησαν (επαναλαμβάνω πριν από αυτό το καλοκαίρι) το αίτημα; Νομίζω ποτέ. Και το Στάδιο μένει ανοχύρωτο.

Και φυσικά, είναι κενό περιεχομένου το… «ο Ηρακλής το νιώθει σαν το σπίτι του», που λέγεται από τη μεριά του Σταδίου. Ποιο… σπίτι; Τα πλέξι-γκλας; Το χορτάρι για το οποίο δεν είναι υπεύθυνος ο Ηρακλής; Το ότι ενώ ο Ιωαννίδης είπε «ναι» αλλά τα διαχωριστικά δεν μπήκαν γιατί έχει τους αγώνες στίβου; Τα ρολόγια (άλλο πάλι κι αυτό) που δεν δουλεύουν στα μάτριξ λες και κάποιοι θέλουν να υπάρχει ιστορική συνέχεια με το παλιό, για χρόνια χαλασμένο, ρολόι; Πώς μπορείς να νιώθεις κάπου σπίτι όταν ακόμη και για να κρεμάσεις ένα… κάδρο στον τοίχο πρέπει να ρωτήσεις δέκα ανθρώπους;
Το «γήπεδο στον Ηρακλή» είναι ιστορική αναγκαιότητα.

Είναι όμως στοιχείο προβληματισμού το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή ο Γ.Σ. δείχνει να μην έχει τα γερά πατήματα. Υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα δυναμικής κάτι που έχει αντίκτυπο σε αρκετά αγωνιστικά τμήματα. Υπάρχουν οικονομικά προβλήματα. Κι αν ο Γ.Σ. δεν είναι δυνατός τότε θα υπάρχει… διαρροή πίεσης και η Πολιτεία θα έχει πάλι το δικό της άλλοθι. «Εμείς, ναι, θέλουμε, περιμένουμε τον Ηρακλή», κ.λ.π. Όπως άλλοθι είχε η Πολιτεία και πριν από καμιά οχταετία όταν ο μισός Ηρακλής (Γ.Σ.) πίεζε την Πολιτεία για γήπεδο στη Μίκρα και ένα άλλο κομμάτι του Ηρακλή (ΠΑΕ) πίεζε την Πολιτεία για να της δώσει την εκμετάλλευση του Καυτανζογλείου.

Αρκετή συζήτηση έγινε για τη σεκιούριτι. Η ΠΑΕ όμως είναι αυτή που τη διάλεξε και η ΠΑΕ είναι αυτή που οφείλει να δώσει και τη λύση. Το οικονομικό είναι, κατά την άποψή μου, ο μεγαλύτερος κίνδυνος του Ηρακλή αυτή τη σεζόν. Το μπάτζετ το καλοκαίρι τσιτώθηκε επικίνδυνα. Σαφώς υπάρχει το (περίπου) +1,8 εκ. στα τηλεοπτικά, σημειώστε όμως ότι τώρα, στο ταμείο δεν μπήκαν 900.000 από την πώληση Πάρδο, ούτε 800.000 ευρώ από την πώληση του Παπαδόπουλου. Βέβαια, τα χρέη είναι λιγότερα από την άλλη όμως είναι περισσότερα και τα υψηλά συμβόλαια αυτή τη σεζόν στην ομάδα. Ακριβή οικονομική ανάλυση δεν θα κάνουμε, το σίγουρο είναι ότι το μπάτζετ είναι στα όριά του.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, κι ενώ η αύξηση στα διαρκείας ήταν μικρή, τα «δίχτυα» δεν έβγαλαν χορηγίες. Η ΠΑΕ δεν πήγε καθόλου καλά στο συγκεκριμένο κομμάτι όπως δεν πήγε και την προηγούμενη σεζόν. Και είναι απορίας άξια και η πολιτική που ακολουθεί με άλλες πηγές εσόδων, την μπουτίκ π.χ. Ενώ έχει αρκετά πράγματα που μπορούν να αρέσουν, δεν γίνεται πουθενά καμία διαφήμιση, κανείς δεν ξέρει τι προϊόντα υπάρχουν, ούτε (ακόμη) και ενημέρωση μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας.

Το καλοκαίρι έγινε μια τεράστια προσπάθεια για να έρθουν παίκτες, το χέρι μπήκε στην τσέπη και αυτό φαίνεται ότι μπορεί να έχει καρπούς. Κατά την άποψή μου ήταν αντιστρόφως ανάλογη η κίνηση με τα διαρκείας, δεν ήταν όσο «ζεστή» θα μπορούσε να είναι, είναι όμως σίγουρα επιλογή του καθενός αν θα πάρει ή όχι διαρκείας. Κυρίως γιατί, κουρασμένος αγωνιστικά από την ομάδα τις προηγούμενες σεζόν, περιμένει πρώτα κάτι από αυτή. Η ομάδα μπορεί να δώσει την αφορμή για να συζητηθούν όλα τα ζητήματα στον Ηρακλή γιατί (αγωνιστικά) μπορεί να απαιτήσει από όλους να ενεργήσουν για το κοινό καλό. Επειδή αξίζει…  Και ένα από αυτά τα ζητήματα είναι και οι διαχωριστές γραμμές που πάνε να δημιουργηθούν μεταξύ ΠΑΕ και οργανωμένων. Θα ήταν έγκλημα αν γίνει κάτι τέτοιο κι αν σταματήσουν να ψάχνουν σημεία επαφής και οι μεν και οι δε.

Αγωνιστικά, ο Ηρακλής δείχνει σε πρώτη φάση να θέλει να αλλάξει τη νοοτροπία του. Και κάνει γοργά βήματα με παίκτες πεισματάρηδες σε μια ομάδα που «φωνάζει» ότι ακόμη δεν είναι έτοιμη. Θέλει να αλλάξει τη νοοτροπία που έχει «ποτίσει» τα αποδυτήρια εδώ και χρόνια. Μεγάλο στοίχημα…
Το περιβάλλον τριγύρω θα πρέπει να βοηθήσει γιατί ο κόσμος δείχνει ότι είναι πάντα εδώ, έτοιμος να επιστρέψει κι άλλο. Θα μου επιτρέψετε να σημειώσω ότι όταν ο Ηρακλής ζήτησε 4000 εισιτήρια για την Κομοτηνή ή όταν λεγόταν ότι «μετά το διπλό της πρεμιέρας στο Καυτανζόγλειο θα έχει μίνιμουμ 15.000 κόσμο», κάποιοι τα θεωρούσαν υπερβολικά. Κι όταν και τα δύο αποδείχτηκαν αληθινά έκανε τους πάντες να ασχοληθούν, και, με αυτό. Τι θέλω να πω; Ότι αυτό ήταν ήδη μία πολύ ισχυρή απόδειξη δυναμισμού από πλευράς κόσμου.

Τα περαιτέρω και τα πιο… τραβηγμένα δεν χρειάζονται. Το Καυτανζόγλειο είναι δεδομένο ότι αδικεί την προσέλευση και την ατμόσφαιρα λόγω της έκτασής του και λόγω του στίβου. Έτσι είναι όμως, δεν αλλάζει. Ας μην γίνεται μόνιμη «καραμέλα» γιατί αυτό το «αφιλόξενο» Καυτανζόγλειο και το «δύσκολα μπορεί να γίνει έδρα», ήταν το ίδιο Στάδιο όπου ο Ηρακλής έκανε 13 σερί εντός έδρας νίκες. Και στο κάτω-κάτω όταν ο «Γηραιός» έπαιζε στην Πολίχνη (σε πιο… ποδοσφαιρική έδρα) δεν είχε κάποιο πιο εντυπωσιακό σερί. Όλα ξεκινάνε από την ομάδα, τη νοοτροπία και τη διάθεση. Κι από την ικανότητα που έχουν οι τριγύρω να της δίνουν τον χώρο και τον χρόνο που θέλει να για να δραστηριοποιείται».

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

Back to Top