«ΔΥΟ ΝΙΚΕΣ»

Ο Γιάννης Χαρισούλης σχολιάζει το παιχνίδι της Κομοτηνής και κάνει λόγο για τη διπλή που πέτυχε ο Ηρακλής στην πόλη της Θράκης. Νίκη στο γήπεδο, …

Ο Γιάννης Χαρισούλης σχολιάζει το παιχνίδι της Κομοτηνής και κάνει λόγο για τη διπλή που πέτυχε ο Ηρακλής στην πόλη της Θράκης. Νίκη στο γήπεδο, νίκη και στην κερκίδα, με την εντυπωσιακή παρουσία του κόσμου της ομάδας.

«Πολλοί κάνουν λόγο για  «ιδανικό ξεκίνημα». Άλλοι πάλι (και είναι πολύ λογικό) επικεντρώνουν την προσοχή και την κριτική τους, (αναφερόμενοι στο ματς της Κομοτηνής) ή στα δυο (απίστευτης ομορφιάς) γκολ του Ντίκα ή στην παρουσία των οπαδών του Ηρακλή που κέρδισαν και την μάχη της κερκίδας (με τις εκδηλώσεις τους) αλλά και την μάχη των εντυπώσεων (με την συμπεριφορά τους). Ακόμα και όταν η αστυνομία επέμενε πεισματικά να κρατάει κλειστή την θύρα 6 του γηπέδου οι φίλοι του Ηρακλή περίμεναν καρτερικά χωρίς να δώσουν το παραμικρό δικαίωμα, όπως δεν το έδωσαν και όσοι έκαναν πορεία από το σημείο που τους αποβίβασαν τα λεωφορεία μέχρι το γήπεδο.

Αυτά όμως είναι ήδη γνωστά. Δεν θα είναι λοιπόν υπερβολή αν σήμερα πούμε ότι στην Κομοτηνή ο Ηρακλής πέτυχε δυο νίκες. Μια με την ομάδα του και μια με τον κόσμο του. Δεν ξέρω ποια από τις δυο μπορεί να θεωρηθεί πιο σημαντική, αλλά για αυτό που είμαι βέβαιος είναι πως αν αυτό το «δίδυμο» (ομάδα και κόσμος) πορευθούν με τον ίδιο τρόπο η πορεία των κυανόλευκων θα κάνει πολλούς να παραμιλήσουν και ακόμα περισσότερους (και αναφέρομαι σ’ αυτούς που ή υποτίμησαν τις μεταγραφές του Ηρακλή ή τις έβγαλαν προκαταβολικά άχρηστες) να καταπιούν την γλώσσα τους.

Ο Ηρακλής στην Κομοτηνή κέρδισε πιο εύκολα από όσο δείχνει το τελικό σκορ και αφού χρειάστηκε να εξουδετερώσει τρεις αντιπάλους. Ο ένας ήταν ο Πανθρακικός, ο δεύτερος ήταν η δυσκολία που έχει κάθε πρεμιέρα και ο τρίτος το άγχος που ακολουθεί κάθε «καινούργια» ομάδα οι παίχτες της οποίας (κακώς βέβαια) πιστεύουν πως πρέπει να αποδείξουν ότι κάτι αξίζουν από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο. Ε, λοιπόν κόντρα σε τρεις αντιπάλους οι κυανόλευκοι τα πήγαν περίφημα.

Και οι δυσκολίες που συνάντησαν προήλθαν οι περισσότερες από τον δεύτερο και τον τρίτο «αντίπαλο». Οι γηπεδούχοι πολύ λίγες φορές… ενόχλησαν  τον Κοβαλέφσκι. Έστω  και χωρίς να πιάσει κορυφαία απόδοση, η ομάδα του Προτάσοφ ήταν δυο και τρία «σκαλοπάτια» πιο πάνω από τον Πανθρακικό τον οποίο υποχρέωσε σε ρόλο… παρατηρητή στο μεγαλύτερο διάστημα του ματς. Αν αυτή η διαφορά δεν μεταφράστηκε και σε ποδοσφαιρική ποιότητα ή σε μεγαλύτερη διαφορά σκορ ας… όψονται οι άλλοι δυο «αντίπαλοι» που ο Ηρακλής τους κουβάλησε στην Κομοτηνή (και ευτυχώς στο τέλος τους εξουδετέρωσε).

Είχα την ευκαιρία στην διάρκεια της προετοιμασίας, βλέποντας κάποια από τα φιλικά του Ηρακλή να επισημάνω μια σημαντική (κατά την άποψη μου) διαφορά του φετινού Ηρακλή σε σχέση με αυτόν των προηγούμενων χρόνων. Και αυτή δεν είναι άλλη από την παρουσία στην σημερινή ομάδα «ποδοσφαιρικών προσωπικοτήτων». Χαρακτηριστική περίπτωση ο Νικολάε Ντίκα. Και τι δεν ειπώθηκε στην διάρκεια της προετοιμασίας από… ειδικούς, … αντικειμενικούς και… αδέσμευτους. Άλλος έλεγε ότι «βαριέται που παίζει», άλλος ότι «δεν μαρκάρει» και άλλος ότι «δεν τρέχει».

Ευτυχώς που οι φίλοι του Ηρακλή δεν έδιναν σημασία σε όλα αυτά. Και την Κυριακή δικαιώθηκαν απόλυτα. Γιατί ο Ρουμάνος διεθνής που «βαριέται που παίζει» , που «δεν τρέχει» και «δεν μαρκάρει» ξέρει να κάνει κάτι άλλο πιο σημαντικό. Να σημειώνει απίστευτης ομορφιάς γκολ, να οδηγεί τον Ηρακλή σε εκτός έδρας νίκη και να υποχρεώνει τον Νουμιτρέσκου να πηγαίνει (παρά την  πίκρα του) στα αποδυτήρια για να τον συγχαρεί. Την Κυριακή ήταν ο Ντίκα την επόμενη αγωνιστική μπορεί να είναι όλη η ομάδα ή κάποιος άλλος. Ο τωρινός Ηρακλής δεν είναι μια «απρόσωπη» ομάδα. Έχει προσωπικότητες αλλά και «προσωπικότητα». Τα στοιχεία αυτά του έδωσαν την δυνατότητα στην Κομοτηνή και το άγχος της πρεμιέρας να ξεπεράσει αλλά και τον «ανταγωνιστικό εαυτό του» να εξουδετερώσει. Όλα αυτά συνιστούν την μια από τις δυο νίκες της Κυριακής.

Η άλλη (και για μένα πολύ πιο σημαντική) ήταν η νίκη των οπαδών. Είχαν μια παρουσία που έστειλε πολλά μηνύματα (σε φίλους και αντιπάλους). Η ΠΑΕ πήρε επίσημα περίπου 2000 εισιτήρια. Όποιος ισχυρισθεί ότι στο γήπεδο της Κομοτηνής ήταν μόνο δυο χιλιάδες φίλοι του Ηρακλή τότε είναι πολύ… κοντόφθαλμος. Ήταν περισσότεροι από τρεις χιλιάδες. Όταν λοιπόν μια ομάδα που τα δυο προηγούμενα χρόνια… βολόδερνε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, καταφέρνει και συγκινεί καλοκαιριάτικα τόσο κόσμο, αυτό κάτι δείχνει. Αυτό είναι ένα το κρατούμενο. Το άλλο είναι η συμπεριφορά τους. ΑΨΟΓΗ με όλη την σημασία της λέξης. Δεν δόθηκε το παραμικρό δικαίωμα. Και αυτό συνιστά την δεύτερη εξίσου σημαντική νίκη του Ηρακλή στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος.

Όμως για να μην ξεχνιόμαστε. Το πρωτάθλημα δεν τελείωσε την Κυριακή για να πανηγυρίζουμε. Μόλις άρχισε. Και όλοι τους (ομάδα και κόσμος) πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έτσι πρέπει να συνεχίσουν. Και γιατί μπορούν, αλλά και γιατί αυτό επιβάλει το συμφέρον της ομάδας».

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top