Το πρώτο μάθημα για τη σεζόν

Η κλήρωση του Πρωταθλήματος, ίσως μας έδωσε και το πρώτο μάθημα για τη σεζόν. Μια περίεργη(;) ανακούφιση έφερε σε κάποιους το γεγονός ότι ο Ηρακλής …

Η κλήρωση του Πρωταθλήματος, ίσως μας έδωσε και το πρώτο μάθημα για τη σεζόν. Μια περίεργη(;) ανακούφιση έφερε σε κάποιους το γεγονός ότι ο Ηρακλής θα παίξει το πρώτο του παιχνίδι εκτός έδρας. Και δεν νομίζουμε ότι αυτή η ανακούφιση έχει να κάνει με… προλήψεις, υπό την έννοια ότι ο Ηρακλής παίζοντας τις προηγούμενες τρεις σερί πρεμιέρες εντός έδρας, δεν κέρδισε καμία. Κι όχι μόνο δεν τις κέρδισε αλλά έχασε τις δύο από αυτές. Αναφερόμαστε βεβαίως στο 0-0 με τον Πανιώνιο, στο 0-1 με τον Εργοτέλη και στο 1-2 από τον Πανσερραϊκό.

Κάτι άλλο είναι. Κάναμε ένα πρόχειρο γκάλοπ. «Θα προτιμούσες να ήταν Πανθρακικός-Ηρακλής, όπως είναι ή Ηρακλής-Πανθρακικός;» Η απάντηση από τους περισσότερους ήταν το πρώτο. Γιατί;

Η εξήγηση δεν είναι δύσκολη. Το Καυτανζόγλειο έφτασε πια σε σημείο να… τρομάζει όχι τους αντιπάλους του αλλά τον ίδιο τον Ηρακλή. Να τον αγχώνει. Και μαζί με αυτόν, να αγχώνει και τον κόσμο. Πρώτα αγχώνεται η ομάδα; Πρώτα αγχώνεται ο κόσμος; Ποιος μεταδίδει άγχος και νευρικότητα σε ποιον; Δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει ότι αγχώνει και αν εξαιρέσει κάποιος το πέταλο, παράγει και γκρίνια. (Παρένθεση: σίγουρα η απόδοση των προηγούμενων ετών δεν άρεσε ούτε στο πέταλο αλλά εκεί καταλαβαίνουν ότι τα συνθήματα προηγούνται της γκρίνιας ακόμη και στο πεντάλεπτο, ακόμη και στην πρώτη λάθος πάσα).
Προχωράμε…

Είναι πολύ λογικό πάντως να αγχώνεται ο κόσμος με το Καυτανζόγλειο. Και πώς να αντέξει; Την προπροηγούμενη σεζόν πήγε 15 φορές στο Καυτανζόγλειο και πανηγύρισε τις… 5! Την προηγούμενη σεζόν πήγε 15 φορές στο Στάδιο για εντός έδρας παιχνίδια και πανηγύρισε τις… 4! Και πόσες φορές σηκώθηκε από τη θέση του για να φωνάξει «γκολ»; Μόνο… 10! Δηλαδή, αν διαιρέσουμε όλα τα εντός έδρας αγωνιστικά λεπτά (δηλ. 1350) δια του 10 (που είναι τα γκολ), τότε έχουμε ένα γκολ ανά… 135 λεπτά! Δηλαδή πάνω από δύο ώρες.

Και μόνο σε δύο παιχνίδια (Ηρακλής και Αστέρας Τρίπολης) να βάζει η ομάδα πάνω από ένα γκολ. Και η ποιότητα κάκιστη, οπότε σου λέει και ο άλλος, «πώς να αντέξω; Τρεις σεζόν είναι αυτές. Θα γκρινιάξω, όχι στην πρώτη λάθος πάσα στο πεντάλεπτο αλλά και στο λάθος που θα κάνουν στις πάσες στο ζέσταμα».

Δυστυχώς, κάπου εδώ είμαστε τώρα. Σε ένα Στάδιο πλημμυρισμένο με άγχος που «ποτίζει» κάθε ενέργεια. Εδώ είμαστε. Εχει την εξήγησή του, την αναλύσαμε πιο πάνω, απλώς να προσθέσουμε ότι στο στραβό κλήμα, προστίθεται και το γεγονός ότι ο Ηρακλής τα προηγούμενα χρόνια δεν συνηθίζει να κάνει καλά ξεκινήματα, οπότε σου λέει και ο άλλος… «μακριά και αγαπημένοι». Όπως έχει πει πολλάκις ο έμπειρος αρχηγός, Τάσος Κατσαμπής… «ένα καλό ξεκίνημα μας λείπει στις τελευταίες σεζόν».

Τώρα βέβαια μπορεί να πει κάποιος ότι… «ήρθαν καινούριοι παίκτες, άλλη νοοτροπία, δεν θα επηρεαστούν». Σωστό, ως ένα σημείο. Ο Ολεγκ Προτάσοφ το είχε πει άλλωστε ότι… «θέλουμε παίκτες έμπειρους που να γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν στο γήπεδο». Κι αυτό σημαίνει πώς να κρατήσεις το προβάδισμα ή πώς να αντιδράσεις όταν είσαι πίσω στο σκορ. Και για αυτούς όμως δεν θα είναι ευχάριστο να καταλάβουν ότι το άγχος κυριαρχεί.

Αυτό, κατά την προσωπική ταπεινή μου άποψη, είναι το πρώτο μάθημα που έδωσε η κλήρωση, τώρα που το πρόγραμμα των αγώνων μας έβαλε σε αγωνιστικούς ρυθμούς.

Ενας από τους στόχους του Ηρακλή είναι να κάνει πάλι «φρούριο» το Καυτανζόγλειο. Κι αυτό (δεν λέμε ότι δεν γίνεται αλλά) δεν είναι πάντα εύκολο να γίνει ούτε με αγχωμένη ομάδα, ούτε με αγχωμένο κόσμο. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι με βάση τα προηγούμενα χρόνια είναι δύσκολο. Πρέπει όμως να δουλευτεί, ο καθένας μόνος του, όλοι μαζί. Να καταλάβει και η ομάδα τις απαιτήσεις. Γενικώς. Ποικιλοτρόπως…  

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Πίσω από τους Μαντάκηδες, τους Θάνους και τους Κουτσοσπύρους

Απόψεις

Back to Top