Τα λάθη δε διορθώνονται με λάθη

Από το 2000 με το πρώτο κύπελλο στην Πάτρα ως και την περσινή σαιζόν ο κόσμος του Ηρακλή είχε να λέει για την ομάδα βόλεϊ. …

Από το 2000 με το πρώτο κύπελλο στην Πάτρα ως και την περσινή σαιζόν ο κόσμος του Ηρακλή είχε να λέει για την ομάδα βόλεϊ. Όχι ότι τώρα δεν έχει να πει. Απλά η χρονιά τελείωσε νωρίς και δεν έχει λόγο για να πανηγυρίσει…

Το άθλημα που έκανε τον Ηρακλειδέα να νιώσει ξανά υπερήφανος, το άθλημα που τον έβγαλε στους δρόμους, στα αεροδρόμιο, στο Λευκό Πύργο, σε ευρωπαϊκές πόλεις, φέτος δεν του έδωσε τίτλο.

Κι αν η παρουσία στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ θεωρείται και είναι μεγάλη επιτυχία για πολλούς λόγους, η πορεία του στις εγχώριες διοργανώσεις δεν ικανοποίησε κανέναν. Πόσο μάλλον τους φιλάθλους του Ηρακλή που τα τελευταία χρόνια έχουν μάθει να πανηγυρίζουν κύπελλο ή πρωτάθλημα ή ακόμα και τα δύο μαζί.

Αυτή η συνήθεια που έγινε λατρεία. Αυτό το συναίσθημα που ζούσαν οι φίλαθλοι του Ηρακλή βλέποντας την ομάδα τους να κερδίζει τους πάντες και τα πάντα και να μην καταλαβαίνει ούτε από μπάτζετ αντιπάλων, ούτε από έδρες, ούτε από τίποτα.

Ένα συναίσθημα που δε ζουν παρακολουθώντας τα υπόλοιπα αθλήματα. Η όαση του βόλεϊ τους έδινε αέρα, αναπνοή, οξυγόνο. Τώρα που κόπηκε και αυτό, νιώθουν ότι πνίγονται από ασφυξία.

Το πως βέβαια η πρωταθλήτρια Ελλάδας έφτασε στο σημείο να τερματίσει τέταρτη και να μείνει μετά από πολλά χρόνια εκτός Τσάμπιονς Λιγκ είναι ένα τεράστιο θέμα.
Πως η ομάδα που είχε όλα τα εχέγγυα να συνεχίσει την ξέφρενη περσινή της πορεία έμεινε από καύσιμα και πολλές φορές και από οδηγό.

Λάθη έγιναν πολλά και από πολλούς. Το πιο σημαντικό έχει να κάνει με την αναταραχή που δημιουργήθηκε στα διοικητικά. Αλλιώς ξεκίνησε ο Ηρακλής, με νέο πρόεδρο και νέα διοίκηση και αλλιώς εξελίχθηκαν τα πράγματα.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που πολλοί αναρωτιόντουσαν για το ποιος κυβερνά αυτό το κυανόλευκο καράβι και το ποιος είναι αυτός που καλείται να πάρει τις αποφάσεις.
Το οικονομικό πάντα απασχολεί μία ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί αλλά ορισμένες φορές καταλάβαινε κανείς πως δεν υπήρχαν ρόλοι στο ανδρικό τμήμα.

Κενά που δημιουργήθηκαν και δεν καλύφθηκαν σε διάφορους τομείς. Εξελίξεις που έπρεπε και δεν έτρεξαν για διάφορους λόγους. Και το χειρότερο, λίγοι ήταν αυτοί που έβαζαν τον Ηρακλή πάνω από την καθημερινότητα τους. Γιατί όποιος το έκανε βοήθησε σημαντικά.

Και τις προηγούμενες χρονιές υπήρχαν τέτοιου είδους κενά και προβλήματα όμως κάτι πάντα γινόταν. Είναι αυτό που λέμε «Ηρακλής είσαι…». Φέτος δεν έφτανε αυτό και μοιραία ήρθε η αποτυχία στο πρωτάθλημα. 

Τα λάθη δεν διορθώνονται με λάθη και καλούνται όσοι έχουν την υπομονή, την θέληση, το κουράγιο αλλά και τα χρήματα για να ασχοληθούν με την ομάδα που έγραψε ιστορία την τελευταία δεκαετία, να το κάνουν με ζήλο.

Να το κάνουν γιατί ο κόσμος του Ηρακλή δε μπορεί να χάσει ένα ακόμα δικό του παιδί. Δε θα αντέξει να του στερήσουν και αυτή τη χαρά που παίρνει από το βόλεϊ.

Υ.Γ 1. Καλή αρχή στην νέα προσπάθεια που κάνουμε όλοι μαζί για να διαφημίσουμε τον Ηρακλή.

Υ.Γ 2.«Υπάρχει πάντα ένας δεσμός
Που μας πληγώνει διαρκώς
Μα εμείς θα πάμε και όπου βγει
Κόντρα σε κάθε λογική.
Υπάρχει πάντα μια απόσταση μικρή
Από τον έρωτα ως την καταστροφή
Υπάρχει κόντρα στο μυαλό και στην ψυχή
Μα εμείς πετάμε, γκρεμιζόμαστε
Ξανά ερωτευόμαστε και πάμε απ’ την αρχή…»
Στίχοι:Μυρτώ Κοντοβά.

Για σχόλια, παρατηρήσεις και παράπονα στο [email protected]

Για σχόλια, παρατηρήσεις, ενστάσεις, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το [email protected]

Σχετικά Άρθρα

Back to Top