Η ζωή χωρίς τον “Γκόικο”

Ο Γιόβαν Γκοΐκοβιτς αγωνίστηκε λίγο στον Ηρακλή. Μόλις 1,5 χρόνο. Παρόλα αυτά δεν πρόκειται να σβηστεί ποτέ από τη μνήμη των φίλων της ομάδας. Το …

Συνεντεύξεις

Ο Γιόβαν Γκοΐκοβιτς αγωνίστηκε λίγο στον Ηρακλή. Μόλις 1,5 χρόνο. Παρόλα αυτά δεν πρόκειται να σβηστεί ποτέ από τη μνήμη των φίλων της ομάδας. Το χαμογελαστό παιδί από το Τσάτσακ της Σερβίας, έφυγε άδικα τον Δεκέμβριο του 2001, μόλις στα 26 του χρόνια, αφήνοντας πίσω την ετοιμόγεννη σύζυγό του, Ξένια και την τετράχρονη κόρη τους, Νάντια. Οκτώ χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα, η “BLUE ARENA” εντόπισε στο Βελιγράδι την Ξένια και συζήτησε μαζί της, για τη ζωή χωρίς τον Γιόβαν.



 


“Θα ήθελα αρχικά να σας ευχαριστήσω για την αγάπη και το ενδιαφέρον που δείχνετε στην οικογένειά μου. Πέρασαν οκτώ χρόνια, αλλά γνωρίζω ότι ο κόσμος δεν έχει ξεχάσει τον Γιόβαν. Η ζωή μετά από εκείνη την ημέρα είναι πολύ δύσκολη. Τίποτα δεν λειτουργεί σωστά. Τίποτα δεν είναι όπως ήταν πριν το δυστύχημα. Τα πάντα έχουν αλλάξει”, μας ανέφερε αρχικά και προσπάθησε να θυμηθεί εκείνη την ημέρα. “Πάθαμε σοκ. Εγώ ήμουν 7,5 μηνών έγκυος στη Γιοβάνα και γι’ αυτό είχε έρθει στο σπίτι και ψυχολόγος. Δεν θυμάμαι τίποτε άλλο. Επιβιβαστήκαμε σε ένα αεροπλάνο και ήρθαμε στο Βελιγράδι. Αυτό μόνο”.


Η Ξένια είχε μόνο καλά λόγια να πει για τον πρώην ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ηρακλής, Βαγγέλη Μυτιληναίο, ο οποίος έγινε νονός της Γιοβάνα. “Ο κ. Μυτιληναίος με βοήθησε πάρα πολύ. Περισσότερο και από ανθρώπους που ήταν φίλοι μου πολλά χρόνια. Θέλω και δημόσια να τον ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου. Ήταν ένα πολύ μεγάλο στήριγμα, σε μία περίοδο που ένιωθα ότι όλα είχαν καταστραφεί. Με επισκέφτηκε στο σπίτι μου και μου ζήτησε να βαφτίσει το μωρό που θα έφερνα στον κόσμο. Ήταν μία τεράστια τιμή για μένα. Την ονομάσαμε Γιοβάνα, στη μνήμη του Γιόβαν. Βρισκόμαστε σε συνεχή επικοινωνία και είμαι περήφανη που η Γιοβάνα έχει νονό αυτόν τον άνθρωπο”.


Στο Καυταντζόγλειο δεν έχει βρεθεί μετά τον θάνατο του Γιόβαν. Γνωρίζει όμως ότι το όνομα του αδικοχαμένου συζύγου του γίνεται συνεχώς σύνθημα στα χείλη των φίλων της ομάδας και αποκαλύπτει την επιθυμία της να έρθει σε κάποιο παιχνίδι του Ηρακλή. “Δεν έχω έρθει στη Θεσσαλονίκη από τότε. Έχω πάει στην Αθήνα, όχι όμως στη Θεσσαλονίκη. Θα μου είναι δύσκολο, αλλά πραγματικά θέλω κάποια στιγμή να έρθω με τα κορίτσια μου, για να δουν πού έπαιζε ο πατέρας τους. Μαθαίνω ότι οι φίλοι του Ηρακλή θυμούνται σε κάθε παιχνίδι τον Γιόβαν και θέλω να τους ευχαριστήσω πολύ. Και ο Γιόβαν τους αγάπησε πολύ. Δυστυχώς όμως δεν πρόλαβε να παίξει πολλά παιχνίδια”.


Η Ξένια και οι δύο κόρες της, ήταν τα τιμώμενα πρόσωπα στο τουρνουά του διοργανώθηκε την Κυριακή στο Τσάτσακ. «Είχε γίνει την πρώτη χρονιά του θανάτου και επαναλήφθηκε τώρα, από φίλους του Γιόβαν που δεν θέλουν να τον ξεχάσουν. Συμμετείχαν όλες οι ομάδες που έπαιξε ο Γιόβαν. Ήθελαν πάρα πολύ να είναι ο Ηρακλής, αλλά όλα έγιναν πολύ γρήγορα και ήταν δύσκολο να έρθει η ομάδα. Επικοινώνησαν όμως τους διοικούντες και έλαβαν την υπόσχεση ότι στην επόμενη διοργάνωση θα είναι εδώ ο Ηρακλής». Στο επίλογο της συνέντευξης, η Ξένια θέλησε και πάλι να ευχαριστήσει τον κ. Μυτιληναίο και τον κόσμο του Ηρακλή, που όλα αυτά τα χρόνια στάθηκαν στο πλευρό της οικογένειας. «Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις ότι ο κόσμος δεν σε ξέχασε. Είμαι περήφανη που γνώρισα τον κ. Μυτιληναίο και είμαι επίσης περήφανη που ο κόσμος εξακολουθεί να αγαπά τον Γιόβαν. Ελπίζω σύντομα να έρθω στη Θεσσαλονίκη”.


 

ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ


Ο Γιόβαν Γκοΐκοβιτς είχε τρέλα με την ταχύτητα. Αυτό το γνώριζαν όλοι. Αυτή η τρέλα όμως του στοίχισε τη ζωή του. Ήταν ξημερώματα Σαββάτου, 22 Δεκεμβρίου 2001. Επέστρεφε στο πατρικό του σπίτι, όταν το διθέσιο αυτοκίνητο που οδηγούσε, καρφώθηκε στην κολώνα της διπλανής φωτογραφίας, η οποία βρίσκεται πενήντα μέτρα πριν από τη γέφυρα Γκαζέλα του ποταμού Σάβα στα περίχωρα του Βελιγραδίου. Σύμφωνα με την σερβική αστυνομία, το αυτοκίνητό του κινούνταν με ταχύτητα 200 χλμ/ώρα και η μηχανή εκσφενδονίστηκε σε απόσταση εκατό μέτρων. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Η γυναίκα του, Ξένια, πληροφορήθηκε την τραγική είδηση από τους Τέλη Μπατάκη και Βασίλη Παναγιωτάκη, οι οποίοι την επισκέφτηκαν με τη συνοδεία ψυχολόγου. Στο πλευρό της βρέθηκαν λίγη ώρα αργότερα οι Βλάνταν Μιλόγεβιτς (ο Γκοΐκοβιτς τον θεωρούσε μεγάλο αδερφό), Αλντίν Χατζί και ο κολλητός του, Σλάτζαν Σπάσιτς. Με τσάρτερ που ναύλωσε ο Βαγγέλης Μυτιληναίος, η Ξένια και η μικρή Νάντια μετέβησαν στη γενέτειρα του “Γκόικο”, Τσάτσακ, ενώ σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο της ΠΑΕ παραβρέθηκε στην κηδεία.


Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ


Η συγκεκριμένη φωτογραφία έμελλε να αποδειχθεί η τελευταία της οικογένειας Γκοΐκοβιτς. Λίγες ώρες πριν αναχωρήσει αεροπορικώς για το Βελιγράδι, εκμεταλλευόμενος την άδεια που είχε χορηγήσει σε όλους τους παίκτες ο –τότε- προπονητής της ομάδας, Άγγελος Αναστασιάδης. Μαζί με τη σύζυγό του Ξένια, που διένυε τον έβδομο μήνα της κύησης και τη μικρή Νάντια, φωτογραφήθηκαν για λογαριασμό της εφημερίδας “ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ” μπροστά από το χριστουγεννιάτικο δέντρο του σπιτιού τους στη Θεσσαλονίκη. Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά τη φωτογραφία, θα διαπιστώσει ότι κανείς από τους τρεις δεν είναι χαμογελαστός, αν και το σήμα κατατεθέν του αείμνηστου Γκόικο ήταν το χαμόγελό του. Ούτε καν η μικρή Ξένια είναι χαμογελαστή. Λες και ήξεραν αυτό που θα συνέβαινε λίγες ώρες αργότερα σε αυτοκινητόδρομο του Βελιγραδίου.

Σχετικά Άρθρα

Π. Γκότσης: “Με τον κόσμο στο πλευρό μας για τη μεγάλη επιστροφή”

Ερασιτέχνης

“Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής»

Διάφορα

Back to Top